Tag: Frankrijk

Villages Nature – het ecologisch vakantiepark in Parijs

Villages Nature – het ecologisch vakantiepark in Parijs

Toen het vakantiepark Villages Nature nog niet zo heel lang open was, hadden wij er een huisje geboekt. Dat zorgde toen voor heel wat gedoe, want nog niet alles was ‘klaar’ voor de gasten op het moment dat wij er aankwamen. Toch mocht dat de pret niet bederven en hadden wij een leuke gezinstijd nabij Parijs. Wat vonden wij nu van Villages Nature?

Beetje pech!

Het begon allemaal niet zo geweldig! We kwamen aan en aan de ingang werd ons verteld dat het bad op de bovenverdieping nog niet klaar was. Maar we hadden ook een badkamer op de beneden verdieping, dus geen probleem! Helaas was niet alleen het bad niet in orde. Omdat ze aan het werk waren aan dat bad, was er ook één slaapkamer te weinig. Want die slaapkamer lag vol met breekpuin en wit stof en het bed stond gewoon ondersteboven! Oeps!
Mijn man ging naar de receptie en iets later kregen we bezoek van de security. Die waren erg boos dat we in zo een ‘onveilig’ huisje terecht waren gekomen. We werden onmiddellijk in een ander vakantiehuisje onder gebracht en we kregen financiële compensatie. Netjes opgelost dus! Nu konden we van ons prachtig huisje en de mooie ligging gaan genieten!

Villages nature – het eco-park

De huisjes zijn allemaal van hout, er rijden een elektrische bussen, er zijn eco-shops en er is veel bio in de winkels te vinden. Het concept is echt super tof uitgedacht. Ik kon me het mooi park al voorstellen als de beplanting helemaal volgroeid is! Ik zou er over een paar jaar graag nog eens naartoe gaan om te kijken hoe het er dan uitziet.

Ook de speelplekken zijn vaak eco en in hout. Het is echt super mooi ingericht!

De meeste huisjes liggen rond een (aangelegd) meer. Je hebt er een prachtig uitzicht als je uit het raam kijkt. Zwanen en eendjes komen er voorbij gezwommen. Je zit écht IN de natuur.

Het subtropisch zwembad is ook heel mooi en er zijn speeltuigen die ik nog niet op andere plekken heb gezien. Dat is ook zeker wel de moeite!

Prijzig

De nevenactiviteiten zijn er wel erg duur. Je kan er een ponyritje gaan maken, zoektochten doen, maar daar hoort dan wel telkens een mooi prijsje bij. De binnenspeeltuin is gratis, maar de drankjes en het artisanaal ijsje hebben wel de prijs van Parijs! Hou daar dus wel rekening mee als je er op vakantie zou willen gaan!

Ligging van Villages Nature

Het vakantiepark heeft wel een ideale ligging! Het ligt vlakbij Disneyland Parijs. Er is zelfs een bus vanaf het park die er naartoe rijdt! Echt ideaal om een paar dagen Disneyland van daaruit in te plannen.


Uiteraard ligt het park dan ook dicht bij Parijs en kan je gemakkelijk een citytrip richting de Franse hoofdstad doen met de wagen. Moest je deze uitstap met je eigen wagen doen, denk dan ook aan je ecovignet dat verplicht is in de Franse hoofdstad. Je kan dat op voorhand al kopen via deze website.

Onze mening

Het concept van Villages Nature konden we echt wel smaken. Zeker als de beplanting volgroeid is, gaat het extra mooi zijn daar! Dat je ervoor kan kiezen dat of je bio eet of niet en daar dan ook grote keuze in hebt is zeker een pluspunt.
De ligging is uiteraard geweldig. Heel dicht bij Disneyland en ook dichtbij de Franse hoofdstad.
Vaak vond ik de prijzen van de nevenactiviteiten wel duur. Als je, zoals ons, met drie kinderen de activiteiten moet gaan doen, dan ben je toch wel wat centjes kwijt. Hou daar dus wel rekening mee als je naar daar gaat.
Ondertussen zouden de kinderziektes van het begin van de opening toch wel stilletjes aan moeten opgelost zijn. Ik hoop dus dat iedereen meteen een huisje krijgt waar voldoende bedden en werkende badkamers zijn! 😉

Mooi, de moeite, maar toch wel prijzig dus. Maar ja, je zit dan ook dicht bij Parijs!

Ken jij Villages Nature? Ben je er al geweest? Wat vond jij ervan?

Take care en tot snel

Liefs Ilse

 

Subtropisch zwembad: 10 stressmomenten op een rij.

Subtropisch zwembad: 10 stressmomenten op een rij.

De voorbije week zaten wij in Village nature, een vakantiepark in Parijs dat vlak naast Disneyland ligt! We vinden het met kinderen nog altijd fijn om op vakantie te gaan in een vakantiehuisje. Een mooi subtropisch zwembad vinden wij ook altijd belangrijk en dat heeft dit park echt wel, een super mooi zwembad met veel activiteiten. Toch kan zo’n subtropisch zwembad me best wel stress bezorgen! Mijn chaos hoofd helpt daar natuurlijk ook niet echt bij als je met vijf personen moet gaan zwemmen… Hier zijn mijn subtropische zwembad stress momentjes:

Lees ook: Hoe wij een vakantiepark kiezen

  1. Heb ik alle zwempakken en zwembroeken?

    Je kan ermee lachen, maar ik check dat dus wel een keer of drie en ik kijk ook een aantal keren na of de zwembroeken in de mannen hun zwemtas heb zitten en de zwempakken/bikini’s in de zwemtas van de dames. Soms kunnen we in een familie kleedhokje, maar dat is ook niet altijd zo. Dus check en dubbel check.

  2. Ben ik de zwembandjes niet vergeten voor de kleinste?

    De jongste kan nog niet zwemmen, dus die moet zwembandjes. Wel dom van mij, want dit als het subtropisch zwembad van center parks is (en village nature hoort daar eigenlijk bij), dan hangen er altijd van die oranje zwemvestjes.

  3. Zit er het juiste aantal handdoeken in de juiste zwem-tas?

    Ik ben ook een held in het verkeerde aantal handdoeken in de verkeerde tas te duwen. Zo hadden de mannen deze week een paar keer handdoeken te veel en hadden de dames er te weinig.

  4. Heb ik een muntje voor de lockers en is het de juiste waarde van muntje?

    Dat is ook altijd stress… maar dat was hier dus niet nodig. Je kan namelijk alles met je armbandje in dit vakantiepark. Je reserveert er animatie mee, je opent de deur van je huisje ermee en je sluit en opent dus ook je locker met je armband! Hah – minder stress in het zwembad! Yess!

  5. Waar zijn de toiletten in het subtropisch zwembad?

    De jongste moet altijd plassen op de momenten dat we het verst van de toiletten zijn verwijderd. Ik ben dus altijd aan het uitkijken waar ze zijn, al vanaf het moment dat we binnen gaan. Ze plast echt niet in het zwembad, dat weet ik zeker, want ze wordt soms heel vervelend als ik vraag of ze niet nog een klein momentje kan wachten (omdat ik net begonnen ben aan mijn broodje in de bar of zo.)

  6. Waar is kind 1-2 of 3 gebleven?

    De oudste twee kunnen zwemmen, maar ik ben de hele tijd de omgeving aan het scannen in het zwembad en ze mogen me ook niet uit mijn gezichtsveld, ook al kunnen ze zwemmen. Zeker sinds onze jongste met haar verhaaltje bij me aankwam de voorbije zomer, doe ik niets als tellen: 1-2-3, 1-2-3

  7. Is het water warm genoeg?

    Ze plakken er al rap een sticker subtropisch zwembad op, maar dat wil niet zeggen dat het ook echt warm is…
    Gelukkig was dat hier wel het geval!  Oef!

  8. Mijn kinderen moeten speelgoed delen, maar dat is niet bij iedereen zo?

    Als mijn kinderen speelgoed meenemen naar het zwembad, dan moeten ze dat van mij delen met de andere kinderen, zeker als ze er even niet mee spelen. Ik zorg wel dat we vertrekken met evenveel speelgoed als dat we zijn aangekomen! 😉
    Niet alle ouders doen dat op die manier. Dat hoeft natuurlijk ook niet, maar het brengt wel verwarring soms als de kinderen aan het spelen zijn. En tranen bij mijn kinderen, dat is stress in het zwembad voor mij!

  9. Goh, toch tof zoveel handdoeken op stoelen waar geen kat op zit!

    En als je dan eens even in een stoel kan gaan zitten, dan is er in de verste verte niemand te bespeuren op of nabij de stoelen. Maar uiteraard liggen er wel een leger aan handdoeken op  de ligstoelen verspreid om ze te reserveren.
    Gelukkig stonden er in dit subtropisch zwembad best veel stoelen!

    subtropisch zwembad

  10. Waar zijn nu in Godsnaam mijn schoenen gebleven!

    En de voorbije week kwam er nog een stress momentje bij … ik was namelijk mijn schoenen kwijt! Niet één, zoals Assepoester, maar beiden. Ik dacht namelijk dat mijn man ze had meegenomen en hij dacht dat ik ze had.
    Slimme ik had natuurlijk ook geen reserve schoenen bij. (Voor de kinderen een hele schoenenkast, voor mezelf dus niet!).
    Met mijn gebrekkig Frans kreeg ik toch uitgelegd dat ik mijn schoenen kwijt was, maar de man in het zwembad zei alleen dat ik ze mocht gaan zoeken. Zie je me al onder de kleedhokjes piepen om mijn schoenen te zoeken?
    Ik heb dus netjes gewacht tot ze open gingen, maar mijn schoenen waren spoorloos. Ondertussen zat de rest van mijn gezin te wachten in de gang… Uiteindelijk kreeg ik een ander personeelslid te pakken die me naar de receptie van het zwembad verwees. Hoera, terug schoenen!
    Uiteraard heb ik de hele vakantie moeten horen of ik mijn schoenen nog bij had… Alle volgende bezoekjes aan het subtropisch zwembad ga ik dus tien keer checken en dubbel checken of ik mijn schoenen nog heb!

Maar als je kijkt naar de lachende gezichtjes en als je duizend keer moet roepen: “Niet lopen” omdat je de Ockyz bent vergeten en als ze niet uit het zwembad willen omdat het zo leuk is…

Dan neem je alle subtropisch zwembad stress er wel bij… alles voor de kinderen!

PS: een indoor strand zoals het sterrenstrand kan ook stress meebrengen, maar ook dat vinden de kinderen ge-wel-dig! 

Take care en tot morgen,

Liefs Ilse

Ga jij graag naar een subtropisch zwembad? Wat is jouw top stress momentje?  

Kikkers kussen in Parijs – reisfotochallenge #15

Kikkers kussen in Parijs – reisfotochallenge #15

SeinePas toen ik voor de derde keer in mijn leven Parijs bezocht, was het ook een romantisch bezoekje. Parijs blijft de stad van de liefde, toch?
De eerste twee keren dat ik er kwam, waren het supersnel snelle bezoekjes op één dag met school.  Zo vreselijk lang in de bus zitten voor één dagje…. Gekkenwerk!

In 2006 gingen mijn man en ik samen naar Parijs.  We boekten een hotel aan de rand en een metroticket.
Het moest allemaal zo goedkoop mogelijk, want we hadden net een huis gekocht!
Een hotel in de stad, dat was niet echt voor ons weggelegd.

Het weer zat vreselijk tegen – regen -regen -regen – op (bijna) alle foto’s dus ook een regenjas.

We hadden La Défence bezocht en keken naar l’arc du triomphe, daar helemaal in de verte.
We beslisten om de weg van la défence naar l’arc du triomphe te voet te doen.  Wat was ik blij dat we dat gedaan hadden.  Het was een prachtige wandeling waarbij we hele mooie kunstwerken tegenkwamen.
Ik kon er zomaar kikkers kussen. 😀

kikkers kussen

Ik had mijn ‘real life prince’ al naast me lopen, dus er gebeurde niet veel toen ik de kikker een kus gaf en ach, we weten allemaal dat ik geen prinses ben! 😉

Ik zeulde manlief mee naar l’Orangerie dicht bij Place de la Concorde, waar Monet zijn waterlelies is een prachtige setting hangen te pronken.  Echt indrukwekkend, als je ooit in Parijs bent, moet je dat echt eens gaan bezoeken!

hpim1685

 

We vonden het eerst jammer dat we in een banlieue sliepen en niet in de stad zelf, maar bij wandeling kwamen we uit bij de Seine, die blijkbaar echt dicht bij ons hotel lag.
Prachtige treurwilgen hingen over de Seine… en even, héél even zat ik zelf in een schilderij van Monet.

En opeens, toen ik daar stond te genieten onder de treurwilgen aan de Seine vergat ik dat ik in de grote drukke stad had willen slapen.
Want dat moment, daar onder die boom aan het water… daar kon geen hotel in de grootstad aan tippen!

Seine 2

Seine

 

Het midden van Parijs -Net voor het keerpunt –

Het midden van Parijs -Net voor het keerpunt –

keerpuntDaar stond ik dan, in 1998, op de stip die het midden van Parijs aanduidt,  voor de Notre-Dame.  Helemaal gelukkig, ik zat in het vijfde jaar… want dat was reis van de vijfdejaars bij ons op school.
Wist ik veel dat ik het jaar erop terug zou staan.  Terug op dezelfde stip, met een andere klas, in een andere richting, maar terug in het vijfde jaar.

Ik zat in 1998 op de richting economie-moderne Talen.  De talen waren niet zo’n probleem.  Economie, wiskunde en fysica waren dat wel.  Ik moet eerlijk bekennen dat het me geen sikkepit interesseerde die hele economie en aanverwanten.  Ik wilde al vanaf het derde middelbaar naar het kunstonderwijs, maar mijn moeder vond dat geen goed idee!

“Wat ga je dan doen?  Schilderijen verkopen zoals Van Gogh?”

Een héél bekrompen visie op “kunst” natuurlijk en ik vecht nu nog steeds tegen dat onbegrip in mijn lessen en in de richting waar ik lesgeef.

Maar goed, even terug naar het vijfde jaar waar ik niet slaagde.
Ik herinner me het telefoontje nog erg goed.  Ik ben in de keuken bij ons thuis huilend in elkaar gezakt.  Ergens had ik het toch moeten voelen aankomen, maar ik was er me niet echt bewust van.
Niet geslaagd!  Dat wilde zeggen dat ik niet naar het zesde kon.  Geen Italië reis, geen chrysostomos, geen Sinterklaas show (allemaal dingen die bij ons op school het zesde jaar mocht doen).
Ik zag het toen echt bijzonder somber in.  Al mijn vrienden zouden een jaar eerder afstuderen!

Nu bekijk ik dat héél anders!  Naar Kunst overschakelen is mijn beste beslissing ooit geweest!  Ik leerde nieuwe mensen kennen.
Mensen met een andere levensvisie.
Ik zat op een richting die ik wel graag deed.
Ik leerde hoe ik moest ‘vechten’ voor een plaats in een nieuwe klasgroep, want ik werd er echt niet zomaar aanvaard.

Door het overschakelen naar Kunst ging de weg open naar leerkracht Plastische Opvoeding.
De job die ik nu zo graag doe…

Wat is nu een jaar in een mensenleven?  En soms kan een mislukking er toe leiden dat je een andere weg moet inslaan… en soms is die weg ook gewoon beter!
Deze foto werd genomen net voor een keerpunt in mijn leven, als had ik er totaal geen benul van!

Jules Vernes in Nantes –

Jules Vernes in Nantes –

In 2009 gingen manlief en ik met zijn tweetjes (één van de laatste keren zonder kinderen) op vakantie naar Frankrijk.
We reden met de auto naar Nantes.

Nantes op zich is een héél mooie stad, we hebben er lekker gegeten en gewandeld.

Maar wat er het meest indruk heeft gemaakt was de gigantische mechanische olifant van twaalf meter die voorbij gelopen kwam met een puffend geluid.
De straal water uit de slurf kon op een warme dag voor verfrissing zorgen.
Boven in de olifant zaten allemaal mensen die meereden met de olifant.
Wonderbaarlijk was het.
Ik vraag me af wat mijn kinderen ervan zouden vinden.  Warre vindt het vast geweldig, misschien is het tijd om nog eens naar Nantes te gaan?

nantes

De machines, geïnspireerd op Jules Vernes worden gemaakt en vertrekken vanuit een verlaten scheepswerf.
Je kan zien hoe ze van ontwerp groeien tot attracties, waar mensen ook echt op kunnen meereizen door de stad.

Als ik  nu op zoek ga op internet, kom ik uit op de website van Les Machine de Nantes
Er is ondertussen een mega carrousel met zeewezens uit de boeken van Vernes bijgekomen.
Hoe meer ik rondklik op de site, hoe meer ik zin krijg om mijn koffer te pakken en terug te gaan naar Nantes, deze keer met de kinderen….

In de buurt ligt ook een prachtig dierenpark, waar je met je auto door mag rijden: Planète sauvages
Daar herinner ik me nog een slappe lach moment met een zebra van, die ergens was waar ik hem niet had verwacht, maar dat is weer een andere verhaal…
4712_1145107272349_5118050_n

Deze serie ‘verhalen’ rond foto’s die gemaakt werden op uitstapjes en reizen is een deelname aan de reisfotochallenge van de blog van Thomas Pannenkoek.
Ik heb er al erg van genoten om in de foto’s te duiken naar herinneringen.  Als je mee wil doen, voel je vrij en laat Thomas even weten dat je ook meedoet.