Categorie: Opvoeden

Is opvoeden zonder straffen en belonen een utopie?

Is opvoeden zonder straffen en belonen een utopie?

Mijn kinderen zijn op zijn zachtst gezegd pittig. Ze hebben sterke karakters, zijn super gevoelig en weten wat ze willen. Onze oudste dochter kon zich als tweejarige krijsend op de vloer gooien, vaak wisten we dan totaal niet waarom ze dat deed. Als onze zoon denkt te weten dat hij gelijk heeft, geeft hij niet af en blijft hij doordrammen… Al héél erg snel leerden we dat bij hem roepen of boos worden gewoon niet werkt. Hij werd dan héél erg verdrietig, hij was écht gekwetst. Je leert als ouder je kinderen beter kennen en je zoekt naar manieren die werken en roepen werkt écht niet. Bij onze oudste dochter trouwens ook niet, zij wordt dan enorm kwaad en met haar kan je dan echt niets meer aanvangen, tot ze terug kalm is. Andere mensen geloven dat amper als ik deze dingen vertel, want ‘Jullie hebben toch zo’n flinke kinderen!’ Vorig weekend was ik op een studiedag rond hoogbegaafdheid en daar werd de opvoedstijl ‘Positive discipline’ naar voor gebracht. Het was een korte introductie, maar de ouders die het al aan het gebruiken waren stroomden over van enthousiasme. Opvoeden zonder straffen en belonen… kan dat dan? Is dat dan geen utopie?

De flap van het boek maakte indruk.

Ik sloeg de flap van het boek van Jane Nelson open. Deze Amerikaanse psychologe had zelf zeven kinderen en was op zoek gegaan naar een ‘andere’ manier om het in huis vlotter te laten lopen. Zo ontstond Positive discipline: de opvoedstijl zonder straffen en belonen. Op de flap staat een prachtige quote:

“Waar halen we het rare idee vandaan dat om kinderen het beter te laten doen, ze zich eerst slechter moeten voelen.”

En dat zinnetje deed me wel wat. Want dat is iets waar ik als leerkracht ook van overtuigd ben. Je komt met kinderen veel verder als ze zich goed voelen…

En het ging verder: fouten zijn een mogelijkheid om te leren. Hallo groei mindset! Heb vertrouwen in je kinderen, richt je op verbetering en niet op perfectie. Wees vriendelijk en vastberaden. En nog een hele mooie: “Never do for a child what a child can do for himself”.

En grappig genoeg herkende ik daar wel een aantal dingetjes in. Onze kinderen ‘mogen’ echt heel veel zelf doen, uiteraard in de mate van het mogelijke en met de veiligheid in acht genomen. Maar we hadden hier in huis al door dat die autonomie enorm belangrijk was, dus hebben we dat al aangepast in onze opvoeding.

Schuldig gevoel

Met mama die herstellende is van een burn-out en echt te veel geroepen heeft, is het niet altijd makkelijk! Vorige week nog had ik slaande ruzie met mijn oudste dochter. Het was een echte machtsstrijd geworden en ik herkende weer bijna die tweejarige die zich op de grond ging smijten. Deze keer werd het echter krijsen, heel boos kijken, huilen, slaan met de deuren en stampvoetend weglopen. Pffff – wat een gevoel van falen zeg. Het was dubbel, want uiteraard door die burn-out is mijn lontje korter. Maar dat was zo hard niet hoe ik het had willen doen!

Toen ik vrijdag naar mijn bureau ging, lag er op mijn tafel een hele mooie tekening: ‘Ik heb spijt van alles, mama’ – *slik*
Op donderdag, toen ik de hele dag weg was, had ze die gemaakt en op mijn bureau gelegd.

En weer kwam het besef dat dit anders moet kunnen. Zij voelt zich er niet goed bij en ik ook niet! Dus dit moet anders. Misschien is positive discipline dan wel de uitweg voor ons.

Opvoeden zonder straffen en belonen uitproberen.

Ik heb alvast de boek gekocht en heb er eens door gescand. Maar ik denk dat een oudercursus bijna een must is om dit goed aan te pakken. De andere ouders op de studiedag waren zo enthousiast dat het me overtuigde om dit ook eens te proberen. We zullen zien!

In ieder geval pasten we, zonder dat we het wisten, al wel wat dingetjes toen die passen bij positive discipline… Eerst die boek maar eens uitlezen!

Het boek kan je hier bestellen.

Ken jij positive discipline als ouder of leekracht? (Ja, het werkt dus ook in de klas!)
Laat me zeker weten wat jij denkt over deze opvoedstijl.

Take care en tot snel.

Liefs Ilse

Wat als je kind geen wedstrijden wil doen?!

Wat als je kind geen wedstrijden wil doen?!

Gisteren nam onze oudste voor het eerst deel aan een kata wedstrijd van zijn karateclub. Het was een enorme stap, want hij wist dat hij nooit kon winnen.
Dat klinkt sneu als je het zo leest en misschien denk je wel: “Hoe weet je dat nu? Dat kan toch dat hij wint!”. Helaas weten wij en hij dat zijn niveau echt te laag is om te winnen. En natuurlijk is het dan erg moeilijk om die stap te zetten. Daarom was dit een mijlpaal die we hebben bereikt.

Motorisch

Zo ver voor onze oudste dochter is op vlak van motoriek, zo moeilijk is het voor onze zoon. Fietsen was een ramp geweest, ballen vangen is een hel. Hinkelen ging jaren niet. Zijn zussen staken hem voorbij…
Ook op karatetraining was het duidelijk zichtbaar dat hij daar achter stond op zijn leeftijdsgenootjes. Niet dat hem dat ook maar enigszins aan zijn motivatie knabbelde. Als er één ding is dat je van onze zoon kan zeggen, dan is het dat hij enorme doorzetter is! Honderd keer vallen, honderd keer opstaan. Echt wat ik hem al heb zien doen, ik had het soms al duizend keer opgegeven. Hij bijt zich echt! Andere ouders in de club zeggen dat ook: “Hij geeft niet op, hè!” Neen, hij geeft niet op! Dat woord staat echt niet in zijn woordenboek.

Hij ziet trouwens zelf heel goed het verschil met de anderen en dat maakt het niet gemakkelijker om een wedstrijd te gaan doen.

Lateralisatie therapie

Ondertussen hebben we een aantal weken geleden ontdekt dat hij lateralisatie problemen heeft. Daarvoor start hij met Mesker therapie bij een kinesist. Ik hoorde een aantal straffe verhalen over die therapie. ‘Van AVI 1 naar AVI 9 op vier weken tijd’ bijvoorbeeld. Het lezen gaat ondertussen redelijk op niveau, maar het kan nog beter. Het schrijven gaat, maar het is niet snel genoeg. We hopen dus echt dat de therapie hem zal helpen om een hoop frustratie kwijt te geraken.

En als die therapie helpt, dan zal ook zijn motoriek verbeteren. Misschien dat hij volgend jaar dan wel kans maakt om een keer te winnen! 😉

De club zet in op aanwezigheid

Gelukkig zit hij in een hele fijne club. Ze vinden deelnemen aan wedstrijden belangrijk en blijven hem motiveren! Ik vind dat echt mooi om te zien. En zelfs al verloor hij heel erg tijdens zijn eerste wedstrijd, hij krijgt punten die meetellen voor zijn volgende gordel.

Geen wedstrijden willen doen

Het heeft echt lang geduurd om hem zover te krijgen om toch mee te doen! Hij zei letterlijk: “Maar ik ga toch nooit winnen! Ik wil niet meedoen!”
Maar geen wedstrijden, dan ook geen punten voor zijn gordel! Dus geen wedstrijden doen was eigenlijk niet echt een optie. Hem tegen zijn zin een wedstrijd laten doen en hem dus gaan dwingen, nog veel minder! We zijn nu al jaren bezig met het voor te bereiden op die eerste keer.
We zijn al naar wedstrijden gaan kijken, zodat hij wist hoe het eraan toe zou gaan. We hebben met hem gebabbeld over het feit dat hij nooit opgaf en dat het een hele mooie eigenschap is om dat te hebben. We vertelden hem dat hij zoveel had bijgeleerd (en dat is echt zo, want vorig jaar kon hij die kata geen enkele keer foutloos doen – hij spiegelde of liep de verkeerde kant op!) en dat hij hem nu volledig kon uitvoeren.
De club doet dat echt  heel goed, ik ben ze enorm dankbaar, want bij hoeveel clubs zijn de mindere kinderen bankzitters of mogen ze niet meedoen?!

Trotse mama

Dus toen ik gisteren een filmpje kreeg toegestuurd van de papa was ik bijzonder trots. (Ik kon trouwens zelf  niet omdat ik op studiedag was voor die lateralisatie problemen van hem.) Hij heeft meegedaan, hij heeft de kata volledig in de juiste volgorde en de juiste richting gedaan en hij was maar een beetje teleurgesteld toen er 5 juryleden voor het andere kindje kozen.
Met een dikke knuffel vertelde ik hem deze morgen dat ik bijzonder trots was. Want als je weet dat je niet gaat winnen en je gaat er toch 100 procent voor, dan heb je een echte winnaarsmentaliteit en dat is veel belangrijker!

Hoe gaat jouw kind om met wedstrijden? Ik hoor het graag in de reacties.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

De tweede: over het zijn en krijgen van een tweede kind

De tweede: over het zijn en krijgen van een tweede kind

Twee is tegenwoordig de norm als het op aantal kinderen aankomt. Dat ondervond ik zelf toen ik in verwachting was van onze derde. We hadden al een zoon en een dochter, een koningswens. Dat was iets wat letterlijk tegen mij werd gezegd: “Je hebt toch al een zoon en een dochter?!” Ook de vraag: “Het was toch wel de bedoeling?” werd me gesteld. Ikzelf heb dus drie kinderen en ik ben zelf ook de derde. Maar ik heb wel een tweede kind, onze middelste. Lynn Berger schreef een boek over het zijn en krijgen van een tweede kind: De tweede. Ik werd er nieuwsgierig naar!

Het tweede kind

Voor ik het boek begon te lezen, vroeg ik op sociale media kanalen wat mensen konden vertellen over het zijn of krijgen van een tweede kind. Ze mama’s van een tweede zijn meer gerust en hebben meer vertrouwen in zichzelf. Ze durven, volgens hen, hun buikgevoel meer te volgen. Ook werden er minder foto’s en filmpjes gemaakt volgens velen.

Daar herkende ik mezelf ook wel in. Boos stuurde ik de vroedvrouw bij de tweede naar buiten toen ze een opmerking gaf over het aantal voedingen dat ik aan mijn pasgeborene gaf. Ik had het met iets meer tact kunnen doen, maar ik was een vat vol hormonen en was zo zeker van mijn stuk dat ik haar de deur wees. Foto’s en filmpjes heb ik inderdaad minder van de tweede, nog minder van de derde. Maar omdat ik blog, heb ik er echt nog hopen! 😉

Het boek “De Tweede”

Ik wilde toch héél graag het boek lezen, ook al ben ik zelf de derde en heb ik zelf drie kinderen. Want ik wilde ook, net als Lynn, meer begrijpen. Zijn die clichés over de tweede waar? Je kent ze wel die afbeeldingen op facebook, die claimen dat de tweede irritanter is bijvoorbeeld. Ik was echt nieuwsgierig geworden!

Wetenschap overgoten met herkenbaarheid.

Ik heb ondertussen geleerd dat wat algemeen aangenomen wordt onder de mensen, niet noodzakelijk de waarheid is. Lynn gaat in haar boek op zoek naar wetenschappelijke teksten en mensen met kennis ter zake om het hoe en waarom van een tweede kind beter te begrijpen. Waarom willen we een tweede kind? En hoe voelt dat tweede kind zich dan in het gezin?

Het boek geeft echt prachtige inzichten over jaloersheid van de eerste, over broers en zussen en de rivaliteit die er zou bestaan. Het boek laat zien hoe verhalen uit het verleden de toekomst kunnen beïnvloeden.
Er wordt besproken hoe moeilijk het soms is om niet te gaan vergelijken, want het zit in de natuur van de mens om dat wel te doen.
En hoeveel tijd kost zo’n kind nu eigenlijk? Of is het net het kind dat ‘de tijd’ verandert?

Het boek de tweede van Lynn berger leest vlot weg. Ik zat vaak met een glimlach van herkenning op mijn gezicht. En ook een aantal keer voelde ik een gevoel van opluchting… “Oef, het cliché is echt gewoon een cliché en geen wetenschap.”
Hoe zit het bijvoorbeeld met de invloed van de geboortevolgorde?

Dit boek graaft diep, maar op een aangename en hapbare manier. Lynn overgiet alles met een sausje van persoonlijke herinneringen en situaties uit haar eigen gezin. Deze geven het boek een grote dosis herkenbaarheid voor heel veel ouders.

Aanvulling voor je boekenkast?

Ben je een tweede kind? Heb je een tweede kind? Ben je benieuwd naar de waarheid achter de clichés en hoe het nu echt zit met jaloezie en geboortevolgorde en hou je van herkenbaarheid?
Dan is “De Tweede” echt een boek dat in je boekenkast moet staan!

De tweede – Over het zijn en krijgen van een tweede kind van Lynn Berger verscheen bij De Correspondent. Meer lezen? Zie decorrespondent.nl/detweede

Wil jij het boek de tweede ook graag gratis in je boekenkast zetten?

  • Laat een reactie achter met een geldig e-mail adres zodat ik je kan bereiken.
  • Als dit je eerste bezoek is op mijn blog, ga je jouw reactie niet meteen zien, maak je niet ongerust. Vanaf het moment dat ik hem goedkeur, komt het goed!
  • Als je instagram hebt mag je de actie delen in je stories en mij taggen.
  • Op facebook de actie delen geeft je een exta kans.
  • Op 3 maart maak ik de winnaars bekend. Stuur binnen de 48 uur een reactie terug, anders kies ik een nieuwe winnaar.

Take care en tot snel.

Liefs Ilse

Even tot 10 tellen: hét boek voor drukke mama’s

Even tot 10 tellen: hét boek voor drukke mama’s

Het moet maar lukken hè, om al die ballen in de lucht te houden. Mama’s hebben vaak een baan, een huishouden, hobby’s en daar tussen lopen nog een paar kinderen. Nu zeg ik het natuurlijk verkeerd, want wij mama’s vinden allemaal dat onze kinderen op de eerste plaats komen. Maar soms, zo héél soms mislukken we daar toch grondig in. Hét leukste boek boordevol tips om die drukke mama’s te helpen moet het boek ‘Even tot 10 tellen wel zijn!’

“Mama,…..?”

Hoe vaak zeg je nog ‘Momentje, ik ben nog een mailtje aan het lezen!’ of ‘Kan je nog héél even wachten, lieverd, ik moet dit echt eerst even opschrijven!’ als je kind naast je staat om iets te vragen of te tonen?
En ja, kinderen moeten leren wachten, maar soms hoorde ik mezelf dat soort zinnetjes toch net iets te vaak zeggen. 

Even tot 10 tellen

Het boekje ‘Even tot tien tellen’ werd uitgegeven bij uitgeverij Trichis, geschreven door Eva Brouwer. Ze was tien jaar lang televisiepresentator in Nederland. De tekeningen in het boek zijn van Theresa Hartgers.

Het boekje staat boordevol tips van vrouwelijke power-vrouwen.

  • Nicole Offenberg: een expert in keuzes maken en je leven leiden op jouw voorwaarden.
  • Angelique Piternella: een alleenstaande mama die succesvolle ondernemers helpt om hun onderneming te laten groeien.
  • Paulien Timmer schreef ondertussen al twee boeken. Eén over het succes van een gelukkig huwelijk en één met concrete relatietips.
  • Marieke Anthonisse is een topondernemer die zelfstandigen, die ook mama zijn, hoe ze hun bedrijf met structuur kunnen laten groeien.
  • Elma Maaskant: stampte haar eigen make-up merk uit de grond!
  • Astrid Mast: een imago en businesscoach.
  • Hanneke van Zessen: nieuwslezer bij radio 538.
  • Claire van Den Heuvel: bekend van de Easy Peasy kookboeken.
  • Simone Levi: de bekendste businesscoach van Nederland! 
  • Tischa Neve: kinderpsychologe en opvoedkundige.

Allemaal geven ze concrete tips in het boekje waar je echt onmiddellijk mee aan de slag kan als drukke mama! 

Samen tijd doorbrengen met je kinderen

Het boekje laat heel duidelijk merken dat je bewust keuzes moet maken in je leven en hoe je dat dan het best kan aanpakken. 
Ik hou er wel van als de boodschap die iemand probeert uit te sturen ook echt voelbaar is in zijn product. Het boek ‘Even tot 10 tellen’ is een draaiboek. Aan de ene kant vind je al de tips en als je het boekje omdraait kan je met jouw kinderen samen leren tot tien tellen. Er staan dan ook een paar momenten in getekend waar mama mee worstelt. Het geeft een mooie visuele voorstelling voor het kind dat meekijkt in het boek!

Het tellen tot tien is hier nu misschien even wat achterhaald, aangezien ik thuis zit. Maar centjes, ladders in kousen en vallen over speelgoed, komt hier zeker ook nog voor! Hahaha
En dat thuiszitten is ook niet voor eeuwig, dus ik hou het toch maar bij de hand! 😉 

even tot 10 tellen

Heb je er écht wat aan?

Ja, ik heb er wel wat dingen uit gehaald. En ja, sommige dingen wéét je ook wel, maar het lezen helpt je er nog eens aan denken om het ook effectief toe te gaan passen! 

Informatie ‘Even tot 10 tellen’

Titel: Even tot 10 tellen
Uitgeverij Trichis
Schrijver: Eva Brouwer
Illustraties van: Theresa Hartgers
ISBN: 9789492881229
Even tot 10 tellen kopen. (Normaal te koop vanaf vandaag, maar ik zie dat het nog niet beschikbaar is. Een exemplaar reserveren kan wel al) 

Take care en tot snel

Liefs Ilse

lees ook: 21 tofste voorleesboeken voor kinderen die mijn lezers aanraden.

 

Dit boekje werd mijn opgestuurd ter review.

 

Verhalen voor gevoelige kinderen +winactie

Verhalen voor gevoelige kinderen +winactie

Hoogsensitiviteit, sommigen zullen het een modewoord noemen, een nieuw label om te plakken. Maar wat ben ik, als mama van drie hooggevoelige kinderen, blij dat er handvatten komen om deze kinderen beter te begrijpen en om ze te helpen. Al  héél vroeg werd duidelijk dat ze bij ons in huis gevoelig waren, steevast kreeg (en krijg) ik mee op de oudercontacten van onze kinderen dat ze ‘toch wel héél gevoelig zijn’. De ene verstopt het beter (is dat beter?!) dan de andere hier in huis, maar ze zijn echt alle drie super gevoelig. Gemakkelijk is dat niet. Niet voor henzelf,  niet voor de leerkrachten en niet voor ons. Toen ik het boek met verhalen voor gevoelige kinderen in mijn handen kreeg, was ik echt benieuwd.

Verhalen voor gevoelige oortjes

Herkenbaar

Oh wat zijn de verhalen in het boek herkenbaar. Verschillende keren moest ik echt slikken. Want ja, zo is het voor hen, zo beleven zij dat. Ik zag op de gezichtjes ook echt dat ze begrepen wat de personages in het boek voelde en meemaakte. Er staan tien verhalen voor gevoelige kinderen in het boek. Elk verhaal heeft zijn eigen thema.

  • Bij jezelf blijven
  • Verdraagzaamheid
  • Zelfvertrouwen
  • Perfectionisme en hulp vragen
  • Scheiding, rouw, omgaan met nieuwe situaties
  • Pesten
  • Loslaten, omgaan met nieuwe situaties
  • Boosheid, jezelf laten zien, pesten
  • faalangst
  • dankbaarheid, dienstbaarheid, alleen voelen en ander zijn

Oplossingsgericht

De verhalen voor gevoelige kinderen zijn niet alleen heel herkenbaar, maar bieden ook oplossingen aan. De kabouter die last heeft van perfectiemieren leert van de rups hoe hij naar alles moet kijken om zijn perfectiemieren wandelen te sturen.
De roze ijsbeer, die anders is dan de rest, leert dat net het anders zijn haar kracht is en hoe ze er mee aan de slag kan gaan om anderen en zichzelf gelukkiger te maken.
Als het roodborstje beseft dat ze een fout heeft begaan, gaat ze die ook rechtzetten.
Elk verhaal is herkenbaar, maar heeft ook een mooie les.
Na elk verhaaltje zijn er vraagjes die je samen met de kinderen kan doen. Op die manier leer je de kinderen beter kennen.

Muziek

Er zijn heel mooie, bijpassende liedjes gemaakt bij een deel van de verhaaltjes. Je kan ze vinden op YouTube.
Als er in het boek een muzieknootje staat naast de titel, kan je er een bijpassend liedje vinden.

Een hulp bij uitdagingen

Dit boek is echt een topper. Ouders gaan heel gemakkelijk aan de inhoudstafel kunnen zien welk verhaaltje van toepassing is voor de uitdaging waar het kind voorstaat. Hier werd het verhaal van Izzy, de roze ijsbeer, die anders is dan alle andere ijsberen, al een paar keer voorgelezen. Want waarom heeft zij een hoofdtelefoon nodig in de eetzaal en kunnen de andere kinderen dat wel zonder? En waarom begrijpen sommige kinderen niet dat je met vechten niets op kan lossen, dat je het uit moet praten.
Wij zijn echt fan. Het zijn mooie, fantasierijke verhalen voor gevoelige kinderen, met prachtige tekeningen. Maar het boek is echt véél meer dan dat! Ouders met hooggevoelige kinderen in huis gaan zo blij zijn met dit boek in hun boekenkast! WAUW!

Lees ook: Wat Viktor voelt.

Meer informatie en waar kopen?

Schrijfster Wendy heeft een eigen website waar je alle informatie kan nalezen en ook de boekjes kan bestellen.
Bestel je boekjes bij Wendy zelf, dat is 2 euro goedkoper dan bij BOL , maar je moet de verzending bij Wendy nog erbij tellen. Dus bij Bol.com ben je goedkoper uit.
Maar bij boek 2 krijg je een mooi extraatje als je bij Wendy zelf besteld. Ik vond het dus moeilijk om te beslissen waar je het boekje het best koopt, het hangt er een beetje vanaf welk boekje je graag wil en of je liever goedkoop koopt of liever een mooi extraatje erbij hebt.

Bedankt, Wendy dat we het eerste boekje mochten reviewen. Maar vooral bedankt om dit boekje te schrijven, want ik weet héél zeker dat héél veel kinderen, ouders en leerkrachten hier enorm veel aan gaan hebben!

Wil jij ook een boekje winnen voor kinderen met gevoelige oortjes?

  • Laat een reactie achter met een geldig e-mail adres zodat ik je kan bereiken.
  • Als je instagram hebt mag je de actie delen in je stories en mij en Wendy taggen.
  • Op facebook de actie delen geeft je een exta kans.
  • Op 17 februari maak ik de winnaar bekend.–> Winnaar = Agnes. Gefeliciteerd.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Jullie 21 tofste voorleesboeken voor kinderen

Jullie 21 tofste voorleesboeken voor kinderen

Voorlezen, het is zo een fijn momentje. Quality time, net voordat je kroost naar dromenland vertrekt! Onze jongste is gek van Dikkie Dik, nog steeds kan die rosse kat met zijn fratsen haar bekoren. Maar welke àndere boeken zijn er dan nog? Welke boeken kennen mijn kinderen en ik nog niet? Welke moesten we toch écht eens beginnen voorlezen?! Ik vroeg aan jullie wat de tofste voorleesboeken waren volgens jullie en ik zet ze even op een rij:

  1. Tip de Muis
    Tip is best wel een ondeugende muis en maakt allemaal alledaagse avonturen mee. Van naar de tandarts gaan tot niet willen delen. Boekjes met een levensles erin dus!
  2. Big en biggetje
    Deze kende ik niet, dus ik kan er niet zoveel over vertellen.
  3. Gorgels
    Ook deze kende ik niet en ik kreeg hem enorm veel als tip toegestuurd. Na wat opzoekwerk denk ik ook echt dat dit een heel toffe reeks kan zijn. Als een komiek zich met kinderboeken gaat bemoeien, dan moet het toch grappig zijn. Die gaan dus op mijn lijstje.
  4. Gruffalo
    Die kennen we allemaal wel denk ik. Dit boek wordt ook ook de scholen heel vaak gebruikt.
  5. Nieuwsgierige Lotje
    Het beroemde boek van heksje lotje.
  6. Sneeuwwitje (of andere sprookjes)
    Sprookjes blijven het ook goed doen.
  7. Pippi langkous
    Uiteraard is ook Pippi als voorleesboek een topper!
  8. De bolderburen
    Van dezelfde schrijfster als Pippi langkous en dus ook vol humor en fantasie!
  9. Het allerleukste voorleesboek van muis
    Verhaaltjes over alledaagse bezigheden voor peuters. Een mooi verzamelboek.
  10. Jip en Janneke
    Hoewel Jip en Janneke verhalen al wel wat jaren op de teller hebben, blijven het wel leuke verhalen. Toch zie ik mijn kinderen bij sommige dingen wel een vreemd gezichtje trekken. Want niet alles is nog ‘van deze tijd’ zullen we maar zeggen.
  11. Pluk van de Petteflet
    Uiteraard blijft ook onze Pluk het goed doen! Nostalgie hè mensen, nostalgie!
  12. Garage Gust
    Deze kende ik niet en mijn aapjes zijn al wat groot, denk ik. Maar het lijkt me wel een heel tof boekje!
  13. Fien en Milo
    Ook Fien en milo maken alledaagse avonturen mee. Ik vind de tekenstijl ook mooi.

  14. We gaan op berenjacht
    In dit boek zit een groot stuk dat wordt herhaald. Kinderen kunnen dat dus erg snel mee zeggen en dat maakt het echt leuk!

  15. Pietje Puk
    Goh, ik had zelf vroeger super veel boeken van Pietje Puk! Dit is ook nostalgie zeg!

  16. Floddertje
    Ook Floddertje werd vaak genoemd! Ons Annie doet het nog goed in de voorleestoppers! 😉

  17. Willem en Dikke Teun
    Een kat die kan praten en waar Willem allemaal avonturen mee beleefd.

  18. Vingerpopboekjes
    Oef, blij te horen dat het niet alleen hier is dat die dingen het goed blijven doen. Ze bestaan in allerlei kleuren en maten en ze blijven tof!

  19. Kikker en pad
    Mooi, fantasierijk en leerzaam. Dat horen we graag als het over boeken gaat die we voorlezen aan onze kinderen, toch?

  20. Emilie
    De hele reeks van Emilie deed het hier wel goed. Vooral die van Emilie heeft een slecht humeur las ik vaak. Emilie is dan moe en dus moet ze gaan slapen om zich beter te voelen!

  21. Zoë en Theo.
    Ook een reeks en heel hartverwarmend. Zoë en Theo maken ook heel veel avonturen mee Ze gaan bijvoorbeeld flessenpost versturen, zijn zien of gaan op uitstap naar de dierentuin.
    Deze boekjes hebben mijn hart ook gestolen.

Super bedankt voor jullie tips om dit tofste voorleesboeken overzicht te maken!
Welk boek uit de lijst zou jij nog wel willen kopen om de kinderbib in huis aan te vullen?
Welk boek mist er nog in het overzicht van de voorleesboeken?

Take care en tot snel
Liefs Ilse

Het belang van je mindset – Groeimindset kaarten printable

Het belang van je mindset – Groeimindset kaarten printable

Hoe het is gekomen dat onze zoon op een bepaald moment tekenen van een fixed mindset is gaan vertonen, begrijp ik nog steeds niet helemaal. Fixed wat? Fixed mindset of vaste mindset wil zeggen dat hij zichzelf had wijsgemaakt dat hij bepaalde dingen nooit zou leren. Hij kon er zichzelf niet meer voor motiveren, want hij zou het toch nooit kunnen.  De theorie van deze Fixed en Growth mindset komt van de professor in de psychologie Carol Dweck. Ze schreef er ook het boek ‘Mindset’ over. Een vaste mindset kan heel diep zitten en ervan af geraken is ook niet altijd even simpel. Soms kan er veel worden opgelost door teamwork met school, leerkrachten en ouders. Bij anderen kinderen is er meer hulp nodig van een coach bijvoorbeeld of van een psycholoog. Een groeimindset is iets waar je dagelijks aan werkt en waar je zelf ook het goede voorbeeld in moet geven om het je kind echt mee te geven. Laat je eigen fouten zien, want iederéén maakt fouten, ook mama en papa! Een beetje extra ondersteuning kan nooit kwaad. Daarom maakte ik  groeimindset kaarten om af te drukken. Steek ze als broodbriefje in de boterhamdoos, hang ze op in de klas, maak er magneetjes van voor op de koelkast te hangen,… Je vindt ze onderaan dit artikel. 

Groeimindset of vaste mindset – het zit hem in de kleine dingen

Vaak kunnen kleine woorden in een zin al heel wat vertellen over de mindset van een kind. Ook de manier van vragen stellen kan een goede indicator zijn:

  • Ik kan dat niet! (Fixed)
  • Ik kan dat nog niet! (Growth)
  • Ik ben daar niet goed in. (Fixed)
  • Wat kan ik doen om er beter in te worden? (Growth)

Een kind met een vaste mindset voelt zich vaak ook aangevallen door feedback die je geeft. Terwijl dat natuurlijk nooit persoonlijk is bedoeld, maar een poging van jou om te vertellen hoe een kind kan leren, hoe het ergens beter in kan worden, wat het nog kan proberen om tot een oplossing te komen. 
Kinderen met een groeimindset blijven proberen, geven niet snel op en zijn gemotiveerd. Als kinderen een vaste mindset hebben geven ze dus wel snel op, gaan ze uitdagingen uit de weg en kunnen ook faalangstig zijn. Zo zie je dat het hebben van een groeimindset voor elke kind (en elke volwassene trouwens) enorm belangrijk is.

Lees ook: Het meisje dat nooit fouten maakte: kinderboek over een mindsetshift

Groeimindset ontwikkelen

Ik ben er vast van overtuigd dat het goede voorbeeld als ouder en als leerkracht de basis is voor een goede groeimindset te kunnen ontwikkelen bij kinderen. 

Leg al vanaf het begin, als kinderen beginnen te spelen, nadruk op het feit dat fouten maken mag en dat net die fouten ervoor zorgen dat je gaat leren.
De score op een toets is niet belangrijk, wel dat je gaat kijken welke fouten je gemaakt hebt. Op die manier krijg jij (en je leerkracht) een inzicht in wat je nog niet begrepen hebt.
Hang met andere woorden niet enkel de spreuk van Pippi (Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan!) aan de muur, maar bewijs zelf dat je open staat om dingen bij te leren, iets op een andere manier aan te pakken en fouten te maken in je leerproces.

Hou de groeimindset in het oog

Let dus op je kinderen (thuis of in de klas), want een groeimindset is echt super belangrijk om tot leren te komen. En dat is voor elke persoon zo, niet alleen voor kinderen! Let ook gewoon op jezelf! Want als je zelf in een fixed mindset komt, dan is dat een teken aan de wand heb ik gemerkt. 

Ik ben zelf iemand die altijd alles wil proberen, open staat voor nieuwe uitdagingen en gelooft in haar eigen kunnen.
In november 2018 was ik dat geloof in mezelf plots helemaal kwijt en ik werk er nog elke dag aan om dat terug te krijgen. 
Hou dus jezelf en je omgeving in het oog en werk elke dag aan die groeimindset! 

Elk kind kan vast geraken

Elk kind, hoe slim het ook is, kan vast geraken in zijn denkproces. Onze zoon dacht echt dat hij dom was en nooit zou leren om vlot te lezen. Hij had zichzelf wijsgemaakt dat oefenen op leren lezen geen zin had, hij zou het toch nooit leren. Pas na het gesprek met de psychologe, die hem dan vertelde dat hij helemaal niet dom was, maar héél slim, begon dat idee in zijn hoofd terug om te slaan. Hij kreeg uitleg hoe het kwam dat het leren lezen zo vreselijk was en dat hij meer tijd zou nodig hebben, maar het wel zou leren!  We hebben er samen aan gewerkt en uiteindelijk gaat dat lezen al een stuk beter! 🙂 

De groeimindset kaarten – gratis download:

Ik blijf mezelf verbeteren
Door mijn fouten leer ik weer bij
Ik ben op de goede weg
Ik doe een nieuwe poging
groeimindset ik kan het nog niet
Ik kan het nog niet

Download jouw groeimindset kaarten hier

Elke dag werken we hier met het hele gezin aan de mindset van onze kinderen. Als fixed mindset weer de kop op steekt, proberen we de growth mindset toch weer de bovenhand te laten halen. Lagere scholen werken vaak met de fictieve personages Fixie en Growie. Je kan je kind er eens naar vragen, grote kans dat ze de namen kennen! Als ik een kind hoorde zeggen: “Dat kan ik niet!” tijdens mijn les, dan zei ik wel eens: “Daar heb je Fixie weer!” en heel vaak wisten ze dan echt wel wat ik bedoelde.

Als afsluiter geef ik het volgende filmpje nog even mee. Ik heb het al eens gedeeld, maar dit is zo een mooi filmpje om duiding te geven!

Take care en tot snel 

Liefs Ilse 

Zelf doen – de behoefte aan autonomie bij kinderen

Zelf doen – de behoefte aan autonomie bij kinderen

“Zelluf doen”! Ik hoor het ze nog zeggen! Veel te vroeg naar het gevoel van mama, want ja dat loslaten, dat blijft een ding! Dat zelf doen, die behoefte aan autonomie hier in huis is altijd groot geweest. Tot mijn ergernis in het begin, want: “Daar ben jij nog te klein voor!” en “Dat moet jij nog niet beslissen!” en nog van die uitspraken. Wist ik veel dat die grote behoefte gewoon een deel van hen was! Dat het iets zou worden wat nog veel energie zal vragen van ons, als ouders en van hun leerkrachten! Zelf doen, zelf beslissen en zelf de consequenties dragen! 

Ziek in bed

Het heeft drie jaar geduurd eer ik onze oudste zo ver had dat hij moest komen zeggen als hij ziek was en had overgegeven in zijn bed! Hij haalde de lakens eraf (hij was 4 hè), zocht een andere pyjama en ging onder op de zetel liggen onder een fleece als hij niet alles opgepoetst kreeg! En dat gebeurde niet één keer, maar verschillende keren. In het begin was ik daar best boos over. “Kom dat dan zeggen hè!”. Maar uiteindelijk werkte: “Jongen, ik ben je mama. En mama’s willen graag zorgen voor hun kinderen. Ik weet graag dat je ziek bent. Heel knap dat je het al zelf wil doen, daar ben ik blij om, maar kom het alsjeblieft ook zeggen tegen mij!” werkte veel beter!

Gevecht voor het outfit

Bij de oudste dochter was de keuze van het outfit als kleuter echt een probleem. En dan heb ik het over krijsen, gillen, stampen hè. Als zij in haar hoofd had dat het vandaag een Elsa jurkje zou worden met dun stof en korte mouwen, dan zou het dat worden! Punt! En ook al had het gesneeuwd of ging ze op boswandeling, ze zou dat NIET veranderen! Uren hebben we ervoor in de clinch gelegen!

Ik begon dan maar met ’s avonds, met haar in overleg, kleding klaar te leggen met het weerbericht er naast. 
Ondertussen is hier iedereen zover dat ze zelf hun kleding kiezen. (Ze zijn acht, zes en vier). Er zijn wel een paar voorwaarden. Als het bijvoorbeeld turnen of zwemmen is, dan vind ik het beter dat ze een broek aandoen. Dat is gewoon handiger om aan en uit te kleden! Ook daar liet ik het één keer gewoon toe,  een kousenbroek op de dag van de zwemles… je doet maar! En toen kwam ze ’s avonds terug met de verklaring dat het toch echt geen goed idee was geweest! 
Ook het weerbericht moet gerespecteerd worden! Maar dat los ik nu op door de kleding van het verkeerde seizoen uit de kasten te halen.
Behalve bij onze zoon. Die draagt winter en zomer, net als de papa, T-shirten. Bij de voorschoolse opvang spraken ze hem erover aan: “Heb jij geen kou?” – “Nee!”, en weg was hij!
Ik denk nu: “Als hij kou heeft, zal hij wel iets anders kiezen om aan te doen!” 

Zelf beslissen of iets wel of niet kan

In het tweede leerjaar had onze zoon zich tijdens de turnles gekwetst. Hij had ook nog naschoolse sportactiviteit en hij had dan maar beslist dat hij daar niets kon gaan doen. En hij vertrok naar buiten. Gelukkig had een andere mama hem zien staan, want ik was er niet om hem op te halen. Ergens had hij gelijk, maar hij moet natuurlijk niet ‘zomaar’ vertrekken. 

Zelf lunch maken en koekendozen vullen

Ik doe dat dus niet meer! Ze vullen zelf hun brooddoos, zorgen zelf voor hun fruit en koek. Ik zet de koekendoos en de fruitmand op tafel en al de rest doen ze zelf! Héél handig! 😉

Alle kinderen hebben behoefte aan autonomie

Elk kind heeft behoefte aan dingen zelf te beslissen en te doen. Dat is helemaal oké. Dat hoort bij het mens zijn. Hoogbegaafde kinderen hebben die behoefte veel meer uitgesproken. Communicatie is daarin echt essentieel! Ook autoritair doen, kan net in het verkeerde keelgat schieten. Duidelijke argumenten waarom iets wel of niet kan, werken veel beter dan ‘omdat ik het zeg!’ – Ook dat is zo voor alle kinderen, trouwens! 😉 

Lees ook: Is mijn kind hoogbegaafd? Onze afgelegde weg.

Maar…

Daar heb je hem hè! die “maar”. 
Autonomie wil ook zeggen een grote verantwoordelijkheid! Neem jij geen koek mee naar school? Dat is dan jammer! Ben je jouw zwemgerief vergeten? Ik kom het niet brengen. En ooooooh, dat klinkt lekker hard hè. Maar op die manier leren ze echt het best dat acties ook gevolgen hebben. 

Op school

Ik zie mijn collega’s nog foeteren: “Waarom schrijft hij die berekening nu niet op?!”
En ja, dat is natuurlijk héél belangrijk. Want als je de berekening niet ziet, dan kan je ook niet zien waar het fout liep, dan kan je niet bijsturen en dan kan je geen punten geven op wat wel juist was.
Maar een hoogbegaafd kind denkt anders, komt vaak ook gewoon anders tot een oplossing en het heeft die grote behoefte aan autonomie. Dus komen we terug op dat stukje communicatie:

“We gaan iets afspreken. Je hoeft de berekening niet op de schrijven. Je krijgt alle punten als de uitkomst goed is. Maar, is ze fout, dan heb je ook gewoon een nul, want dan kan ik je voor de berekening geen punten geven. Jij kiest: schrijf je de berekening op of niet, maar weet dat jouw beslissing ook gevolgen heeft voor je score als het niet juist is!”
Leg de verantwoordelijkheid bij het kind, geef de autonomie, maar hang er ook de consequenties aan vast! Het kind heeft zelf in handen wat er zal gebeuren en weet dit ook op voorhand! 

Zelf doen – het blijft een zoeken

We hebben hier al enorm veel geleerd als het aankomt op die autonomie. Gelukkig maar! Toch blijft het zoeken … hoeveel vrijheid geef je een kind al? 
Zelf brooddoos maken, zelf kleding kiezen, …
Maar straks komt: ‘Zelf beslissen of ik mijn huiswerk wel of niet maak’ waarschijnlijk ook nog. En wat doe je dan? ‘Moeten’ ze dan toch of ga ik ook daar zover zijn dat ik durf  te zeggen: “Jouw keuze, jouw consequenties: geen huiswerk gemaakt, dan verdien je een 0!”

We blijven groeien, samen met hen.

Lees ook: een planbord zorgt voor structuur

Hebben jouw kinderen veel behoefte aan ‘zelf doen’ (gehad)? Laat het me weten in de reacties!

Take care en tot snel

Liefs Ilse 

 

Sam zegt sorry: Kinderen leren oprecht te excuseren

Sam zegt sorry: Kinderen leren oprecht te excuseren

Conflicten tussen kinderen zijn waardevolle leermomenten die ze meenemen voor de toekomst. Toch is het belangrijk om als opvoeder, zij het als ouder of leerkracht, duidelijk te helpen om dat specifieke leermoment te kaderen. Als het kind geen inzicht krijgt, leert het eigenlijk niets. ‘Zomaar’ sorry zeggen, zonder dat het oprecht is, maar omdat ‘het moet van de juf’ heeft totaal geen meerwaarde als leermoment! Uitgeverij Bazalt heeft met het boekje ‘Sam zegt sorry’, uit de reeks Sam lost het op, een toppertje op vlak van educatieve uitgave op de markt. Sam leert waarom hij sorry moet zeggen en dat het niet zomaar een ‘leeg’ zinnetje is om te gebruiken! Sorry leren zeggen lijkt misschien best moeilijk, maar met deze tips leer jij je klas of je kinderen heel gemakkelijk hoe ze ‘sorry zeggen’ heel gemakkelijk kunnen aanpakken.

De boekenreeks ‘Sam lost het op’

De reeks Sam lost het op is een reeks boekjes die elk een specifiek thema behandelen. Ze zijn erg kindvriendelijk en werken op een positieve manier aan de gevoelsmatig wat lastige momenten voor kinderen. Met goed bruikbare praktische handvaten en hulpmiddelen leert Sam in de reeks hoe hij zijn sociaal-emotionele vaardigheden kan vergroten. Elk boekje bevat bovendien informatie en tips over het leerproces per thema. Op die manier kunnen de volwassenen hun kinderen helpen, stimuleren en begeleiden om echte leermomenten te maken van de problemen die hun kind tegenkomt.

Sorry zeggen

Toegeven dat je iets fout hebt gedaan, dat is niet altijd voor iedereen even simpel. Sommige mensen leggen de schuld bijvoorbeeld graag bij anderen of ‘in de situatie’ in plaats van toe te geven dat de fout bij henzelf ligt. Als volwassenen dat doen, is het vaak omdat ze als kind niet geleerd hebben waarom je jezelf zou moeten excuseren en wat daar dan de meerwaarde van is. Het is dus echt wel belangrijk om dat ‘sorry zeggen’ op een positieve manier wordt gekaderd voor het kind. Het is in geen geval de bedoeling dat een kind zich vernederd zou voelen op het moment dat het sorry ‘moet’ zeggen. Dan gaat het excuseren echt totaal zijn doel voorbij!

Sam zegt sorry

Het prentenboek met voorleesverhaal gaat in grote lijnen zo:
Sam wordt boos, want Alex heeft alwéér zijn nieuwe raket te pakken en dus geeft Sam Alex een duw. Mama komt tussen beiden en stuurt Sam naar zijn kamer. Daar moet hij gaan nadenken over wat hij heeft gedaan en uiteraard gewoon terug rustig worden.
Lekker koppig beslist Sam om niet na te denken en hij zoekt afleiding. Maar Sam heeft zo een vervelend gevoel in zijn buik, het gaat helemaal niet zo goed met hem!
Als Sam dat tegen mama zegt, komt zij met een oplossing die hem weer wat beter zal laten voelen. Want voor mama werkt deze aanpak ook altijd!
Om tot de goede oplossing te komen, vraagt mama aan Sam om een ‘Sorry strip’ te maken. Sam moet vraagjes beantwoorden (Dat kan trouwens ook met een tekening!).
Vier vragen die Sam zullen helpen om alles te kaderen en om te begrijpen, om situaties zoals deze te voorkomen en om het anders aan te pakken de volgende keer.

Sam zegt sorry - sorry-strip

Sam komt tot inzicht dat hij bij het nadenken over de ruzie vooral heeft gedacht over hoe hij zichzelf voelde. Wat die andere dan voelde, daar had hij niet echt bij stil gestaan. Hij moet dus proberen zich in de gevoelens van de andere in te leven. Dat is echt niet zo gemakkelijk, maar het lukt Sam toch!
Dan moet Sam bedenken hoe hij het dan de volgende keer anders zou kunnen aanpakken. De eerste oplossingen die hij bedenkt, zouden niet veel verschil maken, maar uiteindelijk komt hij toch op een goed idee!
En dan begrijpt Sam ook dat hij nog iets moet doen. Want hij heeft echt wel iets fout gedaan. En een fout maken, dat kan gebeuren, maar je moet het wel weer goedmaken!
Ook hier moet hij zelf oplossingen voor bedenken. Helaas bestaat er geen tijdmachine, dus Sam zal toch echt iets anders moeten bedenken!
Uiteindelijk vertrekt Sam naar Alex om het goed te maken. Blijkt die stress nergens voor nodig achteraf, want Sam en Alex spelen samen verder in de tuin!
Download de sorry-strip via deze link van uitgeverij Bazalt.

Lees ook: 21 top-voorleesboeken.

Aanpak en extra tips.

De aanpak om kinderen te leren oprecht te excuseren staat uitgeschreven in het boekje Sam zegt sorry . Ook worden er extra tips in aangeboden! Het is bijvoorbeeld belangrijk om als leerkracht of ouder ook het goede voorbeeld te geven als het aankomt op ‘sorry zeggen’. Nog meer bruikbare tips over de aanpak naar kinderen toe vind je in het boek!

Onmisbaar boekje voor jouw bibliotheek thuis of in de klas!

Ik vind dit boekje ook weer een echte aanwinst voor onze bibliotheek! Conflicten zijn er wel alle dagen hier in huis! En zoals ik al zei, dat zijn gewoon leermomenten, dus ik heb daar op zich helemaal geen problemen mee! Maar het is echt bijzonder belangrijk om de juiste aanpak van een conflict met kinderen te bespreken. Kinderen moeten leren dat ze geen sorry moeten zeggen als het geen waarde heeft. Een excuus moet oprecht zijn en je moet nadenken over hoe je conflict situaties kan voorkomen door op de juiste manier te communiceren!
De aanpak en extra tips en en downloadbaar werkblaadje zijn ook echt een meerwaarde!

Sam zegt sorry pinnen voor later?

Sam Zegt Sorry

Lees ook: Het meisje dat nooit fouten maken – het boek voor kinderen die perfectionistisch aangelegd zijn en faalangst hebben.

Gegevens over het boek Sam zegt sorry:

Titel: Sam zegt Sorry
Uitgeverij: Bazalt educatieve uitgaven
Schrijver: William Mulcahy
Illustraties: Darren Mckee
ISBN13: 9789461181862
Koop het boekje via deze link.

Take care en tot snel
Liefs Ilse

Perfectionisme: wanneer wordt dat een probleem?

Perfectionisme: wanneer wordt dat een probleem?

Hoogbegaafde (en hoogsensitieve) kinderen hebben vaak een perfectionistisch kantje.
Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, want ‘het goed willen doen’ wordt normaal gezien ook beschouwd als iets positief! Maar het kan ook echt helemaal de verkeerde kant opgaan en dan is het uiteraard wel een probleem! Hou je kind dus goed in het oog als het aankomt op perfectionisme!

perfectionisme

Perfect

Wat is perfect? Zo goed dat het niet te overtreffen is… Maar hoe vaak komt dat echt voor? Bestaat het perfecte huis, de perfecte outfit of de perfecte tekening? Dat is uiteraard subjectief.
Hoe komt het dan dat perfectionisme zo vaak voorkomt bij hoogbegaafde kinderen? Voor een stuk is dat aanleg. Ze zijn vaak gewoon in staat om zo ver door te denken dat een meer perfecte oplossing een mogelijkheid is om te bereiken.

Wanneer wordt dan perfectionisme een probleem?

Als een kind de lat zo hoog legt dat er faalangst begint te ontwikkelen. Of ze gaan dingen mijden die ook wel eens fout zouden kunnen aflopen, dan wordt perfectionisme wel een probleem.
En uiteraard is net het maken van fouten wel helemaal oké. Want uit je fouten kan je leren! En net dat leren leren is vaak bij hoogbegaafden een ding. Want hoe leer je ‘leren’ als de meeste dingen gewoon vanzelf gaan?

Hoe zit het bij onze zoon?

Als je zijn kamer binnenkomt zal je echt niet denken dat hij een perfectionistisch kantje heeft! Het ziet er altijd ontploft uit, behalve als de hulp net is geweest! (En ik probeer hier en daar wel wat te fatsoeneren zonder ‘zijn systeem’ in de war te brengen.)
Toch heeft hij wel een perfectionistisch kantje. Dat zit hem vooral in het vormen van letters bijvoorbeeld. Als de juf zegt hoe een letter moet geschreven worden, zal hij er alles aan doen om ervoor te zorgen dat de letter ook perfect zo wordt geschreven. Daar komt dan vaak doorhalen bij, want de letter was niet helemaal zoals het hoorde!

Lees ook: waarom je zoon helpen zijn paspoort te tekenen een stom idee is

Toetsen bespreken met hem

Als hij toetsen mee naar huis krijgt, dan bespreek ik met hem de fouten die hij heeft gemaakt. Dat gaf in het begin echt gedoe. Hij begreep toen niet zo goed waarom ik dat wilde doen. Hij zag het als hem met de neus op de feiten drukken. Want hij wil geen fouten maken en toch, door de chaos in zijn hoofd, maakt hij ze wel. Hij vindt dat zelf super erg, dus toen ik dan ook nog kwam ‘zeuren’ over zijn fouten, vond hij dat echt héél erg vervelend.

Lees ook: Het belang van mindset + groeimindset kaarten printables

Ik heb echt moeten drukken op het feit dat het helemaal niet erg was dat hij fouten had gemaakt! Het ging niet over de fouten op zich, wel over wat je eruit kan leren!

Fouten maken blijft wel een ding

Als je hem nu wijst op iets wat hij anders had kunnen doen, dan voelt hij zich vaak nog aangevallen. We moeten dan steeds verduidelijken dat het geen persoonlijke aanval is, maar een tip voor hem om sommige dingen die fout lopen te vermijden in de toekomst! En weer moeten we op het hart drukken dan fouten maken oké is!

Lees ook: Last van hoogbegaafdheid.

Het meisje dat nooit fouten maakte – boekentip

In de klas en ook thuis is het belangrijk om een ‘growth mindset’ te stimuleren. Dat klinkt voor mensen die totaal niet thuis zijn in het onderwijs misschien moeilijk in de oren. Maar het komt gewoon neer op het feit dat je kinderen moet leren dat fouten maken oké is. Dat je net uit je fouten veel kan leren en dat de weg ergens naartoe vaak belangrijker is dan het resultaat.

Uitgeverij Bazalt

Uitgeverij Bazalt heeft een reeks van bijzondere kinderboeken. Het zijn boeken die in de klasbibliotheek vaak echt niet mogen ontbreken en ook thuis een meerwaarde kunnen bieden. Een van hun laatste nieuwe boeken is het boek over Isabella: “Het meisje dat nooit fouten maakte.”

Het verhaal – Het meisje dat nooit fouten maakte

Isabella is de perfectie zelf. Ze heeft, echt waar, nog nooit een fout gemaakt! Maar dan op een gegeven moment maakt ze ‘bijna een fout’. Ze kan niet stoppen met denken aan die ‘bijna fout’.
Ze is wel ‘het meisje dat nooit fouten maakte!’
Ze kan toch echt geen fout gaan maken?!

Mijn mening

Ik ben een softie hè, en zeker als dingen herkenbaar zijn, dan zit ik al snel met tranen in mijn ogen! Het is echt een prachtig boek. Het is zo’n bewustwording voor kinderen! Je hoeft niet alles meteen goed te doen, je hoeft zelfs niet alles goed te doen. Want dingen fouten doen, dat kan ook gewoon héél leuk zijn!
Isabella maakt in het boek een mindset shift. Kinderen gaan het zich echt kunnen voorstellen!
In het boek staat ook een linkje waarop je het lesplan kan downloaden. Voorlopig staat er nog niets, want het boek is nog te nieuw en het lesplan zou pas ergens in de loop van juli worden geplaatst! Maar het komt zeker! Altijd handig om er ook echt mee aan de slag te gaan in de klas!
‘Het meisje dat nooit fouten maakte’ is naar mijn inziens een echte aanrader voor leerkrachten die rond een groeimindset willen werken in de klas. Maar ook voor ouders van kinderen die neigen naar faalangst, waarbij het perfectionisme de kop op steekt, een echte must-have!

Gegevens “Het meisjes dat nooit fouten maakte”

Het meisje dat nooit fouten maakte
Mark Pett en Gary Rubinstein
Illustraties: Mark Pett
ISBN: 978-94-6118-252-4
Te koop via deze link voor 14,95 
Take care en tot snel
liefs Ilse

Pinnen voor later:

het meisje dat nooit fouten maakte

Het boek werd opgestuurd ter review – Het artikel is wel mijn eerlijke mening.