Categorie: Opvoeden

Jullie 21 tofste voorleesboeken voor kinderen

Jullie 21 tofste voorleesboeken voor kinderen

Voorlezen, het is zo een fijn momentje. Quality time, net voordat je kroost naar dromenland vertrekt! Onze jongste is gek van Dikkie Dik, nog steeds kan die rosse kat met zijn fratsen haar bekoren. Maar welke àndere boeken zijn er dan nog? Welke boeken kennen mijn kinderen en ik nog niet? Welke moesten we toch écht eens beginnen voorlezen?! Ik vroeg aan jullie wat de tofste voorleesboeken waren volgens jullie en ik zet ze even op een rij:

  1. Tip de Muis
    Tip is best wel een ondeugende muis en maakt allemaal alledaagse avonturen mee. Van naar de tandarts gaan tot niet willen delen. Boekjes met een levensles erin dus!
  2. Big en biggetje
    Deze kende ik niet, dus ik kan er niet zoveel over vertellen.
  3. Gorgels
    Ook deze kende ik niet en ik kreeg hem enorm veel als tip toegestuurd. Na wat opzoekwerk denk ik ook echt dat dit een heel toffe reeks kan zijn. Als een komiek zich met kinderboeken gaat bemoeien, dan moet het toch grappig zijn. Die gaan dus op mijn lijstje.
  4. Gruffalo
    Die kennen we allemaal wel denk ik. Dit boek wordt ook ook de scholen heel vaak gebruikt.
  5. Nieuwsgierige Lotje
    Het beroemde boek van heksje lotje.
  6. Sneeuwwitje (of andere sprookjes)
    Sprookjes blijven het ook goed doen.
  7. Pippi langkous
    Uiteraard is ook Pippi als voorleesboek een topper!
  8. De bolderburen
    Van dezelfde schrijfster als Pippi langkous en dus ook vol humor en fantasie!
  9. Het allerleukste voorleesboek van muis
    Verhaaltjes over alledaagse bezigheden voor peuters. Een mooi verzamelboek.
  10. Jip en Janneke
    Hoewel Jip en Janneke verhalen al wel wat jaren op de teller hebben, blijven het wel leuke verhalen. Toch zie ik mijn kinderen bij sommige dingen wel een vreemd gezichtje trekken. Want niet alles is nog ‘van deze tijd’ zullen we maar zeggen.
  11. Pluk van de Petteflet
    Uiteraard blijft ook onze Pluk het goed doen! Nostalgie hè mensen, nostalgie!
  12. Garage Gust
    Deze kende ik niet en mijn aapjes zijn al wat groot, denk ik. Maar het lijkt me wel een heel tof boekje!
  13. Fien en Milo
    Ook Fien en milo maken alledaagse avonturen mee. Ik vind de tekenstijl ook mooi.

  14. We gaan op berenjacht
    In dit boek zit een groot stuk dat wordt herhaald. Kinderen kunnen dat dus erg snel mee zeggen en dat maakt het echt leuk!

  15. Pietje Puk
    Goh, ik had zelf vroeger super veel boeken van Pietje Puk! Dit is ook nostalgie zeg!

  16. Floddertje
    Ook Floddertje werd vaak genoemd! Ons Annie doet het nog goed in de voorleestoppers! 😉

  17. Willem en Dikke Teun
    Een kat die kan praten en waar Willem allemaal avonturen mee beleefd.

  18. Vingerpopboekjes
    Oef, blij te horen dat het niet alleen hier is dat die dingen het goed blijven doen. Ze bestaan in allerlei kleuren en maten en ze blijven tof!

  19. Kikker en pad
    Mooi, fantasierijk en leerzaam. Dat horen we graag als het over boeken gaat die we voorlezen aan onze kinderen, toch?

  20. Emilie
    De hele reeks van Emilie deed het hier wel goed. Vooral die van Emilie heeft een slecht humeur las ik vaak. Emilie is dan moe en dus moet ze gaan slapen om zich beter te voelen!

  21. Zoë en Theo.
    Ook een reeks en heel hartverwarmend. Zoë en Theo maken ook heel veel avonturen mee Ze gaan bijvoorbeeld flessenpost versturen, zijn zien of gaan op uitstap naar de dierentuin.
    Deze boekjes hebben mijn hart ook gestolen.

Super bedankt voor jullie tips om dit tofste voorleesboeken overzicht te maken!
Welk boek uit de lijst zou jij nog wel willen kopen om de kinderbib in huis aan te vullen?
Welk boek mist er nog in het overzicht van de voorleesboeken?

Take care en tot snel
Liefs Ilse

Het belang van je mindset – Groeimindset kaarten printable

Het belang van je mindset – Groeimindset kaarten printable

Hoe het is gekomen dat onze zoon op een bepaald moment tekenen van een fixed mindset is gaan vertonen, begrijp ik nog steeds niet helemaal. Fixed wat? Fixed mindset of vaste mindset wil zeggen dat hij zichzelf had wijsgemaakt dat hij bepaalde dingen nooit zou leren. Hij kon er zichzelf niet meer voor motiveren, want hij zou het toch nooit kunnen.  De theorie van deze Fixed en Growth mindset komt van de professor in de psychologie Carol Dweck. Ze schreef er ook het boek ‘Mindset’ over. Een vaste mindset kan heel diep zitten en ervan af geraken is ook niet altijd even simpel. Soms kan er veel worden opgelost door teamwork met school, leerkrachten en ouders. Bij anderen kinderen is er meer hulp nodig van een coach bijvoorbeeld of van een psycholoog. Een groeimindset is iets waar je dagelijks aan werkt en waar je zelf ook het goede voorbeeld in moet geven om het je kind echt mee te geven. Laat je eigen fouten zien, want iederéén maakt fouten, ook mama en papa! Een beetje extra ondersteuning kan nooit kwaad. Daarom maakte ik  groeimindset kaarten om af te drukken. Steek ze als broodbriefje in de boterhamdoos, hang ze op in de klas, maak er magneetjes van voor op de koelkast te hangen,… Je vindt ze onderaan dit artikel. 

Groeimindset of vaste mindset – het zit hem in de kleine dingen

Vaak kunnen kleine woorden in een zin al heel wat vertellen over de mindset van een kind. Ook de manier van vragen stellen kan een goede indicator zijn:

  • Ik kan dat niet! (Fixed)
  • Ik kan dat nog niet! (Growth)
  • Ik ben daar niet goed in. (Fixed)
  • Wat kan ik doen om er beter in te worden? (Growth)

Een kind met een vaste mindset voelt zich vaak ook aangevallen door feedback die je geeft. Terwijl dat natuurlijk nooit persoonlijk is bedoeld, maar een poging van jou om te vertellen hoe een kind kan leren, hoe het ergens beter in kan worden, wat het nog kan proberen om tot een oplossing te komen. 
Kinderen met een groeimindset blijven proberen, geven niet snel op en zijn gemotiveerd. Als kinderen een vaste mindset hebben geven ze dus wel snel op, gaan ze uitdagingen uit de weg en kunnen ook faalangstig zijn. Zo zie je dat het hebben van een groeimindset voor elke kind (en elke volwassene trouwens) enorm belangrijk is.

Lees ook: Het meisje dat nooit fouten maakte: kinderboek over een mindsetshift

Groeimindset ontwikkelen

Ik ben er vast van overtuigd dat het goede voorbeeld als ouder en als leerkracht de basis is voor een goede groeimindset te kunnen ontwikkelen bij kinderen. 

Leg al vanaf het begin, als kinderen beginnen te spelen, nadruk op het feit dat fouten maken mag en dat net die fouten ervoor zorgen dat je gaat leren.
De score op een toets is niet belangrijk, wel dat je gaat kijken welke fouten je gemaakt hebt. Op die manier krijg jij (en je leerkracht) een inzicht in wat je nog niet begrepen hebt.
Hang met andere woorden niet enkel de spreuk van Pippi (Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan!) aan de muur, maar bewijs zelf dat je open staat om dingen bij te leren, iets op een andere manier aan te pakken en fouten te maken in je leerproces.

Hou de groeimindset in het oog

Let dus op je kinderen (thuis of in de klas), want een groeimindset is echt super belangrijk om tot leren te komen. En dat is voor elke persoon zo, niet alleen voor kinderen! Let ook gewoon op jezelf! Want als je zelf in een fixed mindset komt, dan is dat een teken aan de wand heb ik gemerkt. 

Ik ben zelf iemand die altijd alles wil proberen, open staat voor nieuwe uitdagingen en gelooft in haar eigen kunnen.
In november 2018 was ik dat geloof in mezelf plots helemaal kwijt en ik werk er nog elke dag aan om dat terug te krijgen. 
Hou dus jezelf en je omgeving in het oog en werk elke dag aan die groeimindset! 

Elk kind kan vast geraken

Elk kind, hoe slim het ook is, kan vast geraken in zijn denkproces. Onze zoon dacht echt dat hij dom was en nooit zou leren om vlot te lezen. Hij had zichzelf wijsgemaakt dat oefenen op leren lezen geen zin had, hij zou het toch nooit leren. Pas na het gesprek met de psychologe, die hem dan vertelde dat hij helemaal niet dom was, maar héél slim, begon dat idee in zijn hoofd terug om te slaan. Hij kreeg uitleg hoe het kwam dat het leren lezen zo vreselijk was en dat hij meer tijd zou nodig hebben, maar het wel zou leren!  We hebben er samen aan gewerkt en uiteindelijk gaat dat lezen al een stuk beter! 🙂 

De groeimindset kaarten – gratis download:

Ik blijf mezelf verbeteren
Door mijn fouten leer ik weer bij
Ik ben op de goede weg
Ik doe een nieuwe poging
groeimindset ik kan het nog niet
Ik kan het nog niet

Download jouw groeimindset kaarten hier

Elke dag werken we hier met het hele gezin aan de mindset van onze kinderen. Als fixed mindset weer de kop op steekt, proberen we de growth mindset toch weer de bovenhand te laten halen. Lagere scholen werken vaak met de fictieve personages Fixie en Growie. Je kan je kind er eens naar vragen, grote kans dat ze de namen kennen! Als ik een kind hoorde zeggen: “Dat kan ik niet!” tijdens mijn les, dan zei ik wel eens: “Daar heb je Fixie weer!” en heel vaak wisten ze dan echt wel wat ik bedoelde.

Als afsluiter geef ik het volgende filmpje nog even mee. Ik heb het al eens gedeeld, maar dit is zo een mooi filmpje om duiding te geven!

Take care en tot snel 

Liefs Ilse 

Zelf doen – de behoefte aan autonomie bij kinderen

Zelf doen – de behoefte aan autonomie bij kinderen

“Zelluf doen”! Ik hoor het ze nog zeggen! Veel te vroeg naar het gevoel van mama, want ja dat loslaten, dat blijft een ding! Dat zelf doen, die behoefte aan autonomie hier in huis is altijd groot geweest. Tot mijn ergernis in het begin, want: “Daar ben jij nog te klein voor!” en “Dat moet jij nog niet beslissen!” en nog van die uitspraken. Wist ik veel dat die grote behoefte gewoon een deel van hen was! Dat het iets zou worden wat nog veel energie zal vragen van ons, als ouders en van hun leerkrachten! Zelf doen, zelf beslissen en zelf de consequenties dragen! 

Ziek in bed

Het heeft drie jaar geduurd eer ik onze oudste zo ver had dat hij moest komen zeggen als hij ziek was en had overgegeven in zijn bed! Hij haalde de lakens eraf (hij was 4 hè), zocht een andere pyjama en ging onder op de zetel liggen onder een fleece als hij niet alles opgepoetst kreeg! En dat gebeurde niet één keer, maar verschillende keren. In het begin was ik daar best boos over. “Kom dat dan zeggen hè!”. Maar uiteindelijk werkte: “Jongen, ik ben je mama. En mama’s willen graag zorgen voor hun kinderen. Ik weet graag dat je ziek bent. Heel knap dat je het al zelf wil doen, daar ben ik blij om, maar kom het alsjeblieft ook zeggen tegen mij!” werkte veel beter!

Gevecht voor het outfit

Bij de oudste dochter was de keuze van het outfit als kleuter echt een probleem. En dan heb ik het over krijsen, gillen, stampen hè. Als zij in haar hoofd had dat het vandaag een Elsa jurkje zou worden met dun stof en korte mouwen, dan zou het dat worden! Punt! En ook al had het gesneeuwd of ging ze op boswandeling, ze zou dat NIET veranderen! Uren hebben we ervoor in de clinch gelegen!

Ik begon dan maar met ’s avonds, met haar in overleg, kleding klaar te leggen met het weerbericht er naast. 
Ondertussen is hier iedereen zover dat ze zelf hun kleding kiezen. (Ze zijn acht, zes en vier). Er zijn wel een paar voorwaarden. Als het bijvoorbeeld turnen of zwemmen is, dan vind ik het beter dat ze een broek aandoen. Dat is gewoon handiger om aan en uit te kleden! Ook daar liet ik het één keer gewoon toe,  een kousenbroek op de dag van de zwemles… je doet maar! En toen kwam ze ’s avonds terug met de verklaring dat het toch echt geen goed idee was geweest! 
Ook het weerbericht moet gerespecteerd worden! Maar dat los ik nu op door de kleding van het verkeerde seizoen uit de kasten te halen.
Behalve bij onze zoon. Die draagt winter en zomer, net als de papa, T-shirten. Bij de voorschoolse opvang spraken ze hem erover aan: “Heb jij geen kou?” – “Nee!”, en weg was hij!
Ik denk nu: “Als hij kou heeft, zal hij wel iets anders kiezen om aan te doen!” 

Zelf beslissen of iets wel of niet kan

In het tweede leerjaar had onze zoon zich tijdens de turnles gekwetst. Hij had ook nog naschoolse sportactiviteit en hij had dan maar beslist dat hij daar niets kon gaan doen. En hij vertrok naar buiten. Gelukkig had een andere mama hem zien staan, want ik was er niet om hem op te halen. Ergens had hij gelijk, maar hij moet natuurlijk niet ‘zomaar’ vertrekken. 

Zelf lunch maken en koekendozen vullen

Ik doe dat dus niet meer! Ze vullen zelf hun brooddoos, zorgen zelf voor hun fruit en koek. Ik zet de koekendoos en de fruitmand op tafel en al de rest doen ze zelf! Héél handig! 😉

Alle kinderen hebben behoefte aan autonomie

Elk kind heeft behoefte aan dingen zelf te beslissen en te doen. Dat is helemaal oké. Dat hoort bij het mens zijn. Hoogbegaafde kinderen hebben die behoefte veel meer uitgesproken. Communicatie is daarin echt essentieel! Ook autoritair doen, kan net in het verkeerde keelgat schieten. Duidelijke argumenten waarom iets wel of niet kan, werken veel beter dan ‘omdat ik het zeg!’ – Ook dat is zo voor alle kinderen, trouwens! 😉 

Lees ook: Is mijn kind hoogbegaafd? Onze afgelegde weg.

Maar…

Daar heb je hem hè! die “maar”. 
Autonomie wil ook zeggen een grote verantwoordelijkheid! Neem jij geen koek mee naar school? Dat is dan jammer! Ben je jouw zwemgerief vergeten? Ik kom het niet brengen. En ooooooh, dat klinkt lekker hard hè. Maar op die manier leren ze echt het best dat acties ook gevolgen hebben. 

Op school

Ik zie mijn collega’s nog foeteren: “Waarom schrijft hij die berekening nu niet op?!”
En ja, dat is natuurlijk héél belangrijk. Want als je de berekening niet ziet, dan kan je ook niet zien waar het fout liep, dan kan je niet bijsturen en dan kan je geen punten geven op wat wel juist was.
Maar een hoogbegaafd kind denkt anders, komt vaak ook gewoon anders tot een oplossing en het heeft die grote behoefte aan autonomie. Dus komen we terug op dat stukje communicatie:

“We gaan iets afspreken. Je hoeft de berekening niet op de schrijven. Je krijgt alle punten als de uitkomst goed is. Maar, is ze fout, dan heb je ook gewoon een nul, want dan kan ik je voor de berekening geen punten geven. Jij kiest: schrijf je de berekening op of niet, maar weet dat jouw beslissing ook gevolgen heeft voor je score als het niet juist is!”
Leg de verantwoordelijkheid bij het kind, geef de autonomie, maar hang er ook de consequenties aan vast! Het kind heeft zelf in handen wat er zal gebeuren en weet dit ook op voorhand! 

Zelf doen – het blijft een zoeken

We hebben hier al enorm veel geleerd als het aankomt op die autonomie. Gelukkig maar! Toch blijft het zoeken … hoeveel vrijheid geef je een kind al? 
Zelf brooddoos maken, zelf kleding kiezen, …
Maar straks komt: ‘Zelf beslissen of ik mijn huiswerk wel of niet maak’ waarschijnlijk ook nog. En wat doe je dan? ‘Moeten’ ze dan toch of ga ik ook daar zover zijn dat ik durf  te zeggen: “Jouw keuze, jouw consequenties: geen huiswerk gemaakt, dan verdien je een 0!”

We blijven groeien, samen met hen.

Lees ook: een planbord zorgt voor structuur

Hebben jouw kinderen veel behoefte aan ‘zelf doen’ (gehad)? Laat het me weten in de reacties!

Take care en tot snel

Liefs Ilse 

 

Sam zegt sorry: Kinderen leren oprecht te excuseren

Sam zegt sorry: Kinderen leren oprecht te excuseren

Conflicten tussen kinderen zijn waardevolle leermomenten die ze meenemen voor de toekomst. Toch is het belangrijk om als opvoeder, zij het als ouder of leerkracht, duidelijk te helpen om dat specifieke leermoment te kaderen. Als het kind geen inzicht krijgt, leert het eigenlijk niets. ‘Zomaar’ sorry zeggen, zonder dat het oprecht is, maar omdat ‘het moet van de juf’ heeft totaal geen meerwaarde als leermoment! Uitgeverij Bazalt heeft met het boekje ‘Sam zegt sorry’, uit de reeks Sam lost het op, een toppertje op vlak van educatieve uitgave op de markt. Sam leert waarom hij sorry moet zeggen en dat het niet zomaar een ‘leeg’ zinnetje is om te gebruiken! Sorry leren zeggen lijkt misschien best moeilijk, maar met deze tips leer jij je klas of je kinderen heel gemakkelijk hoe ze ‘sorry zeggen’ heel gemakkelijk kunnen aanpakken.

De boekenreeks ‘Sam lost het op’

De reeks Sam lost het op is een reeks boekjes die elk een specifiek thema behandelen. Ze zijn erg kindvriendelijk en werken op een positieve manier aan de gevoelsmatig wat lastige momenten voor kinderen. Met goed bruikbare praktische handvaten en hulpmiddelen leert Sam in de reeks hoe hij zijn sociaal-emotionele vaardigheden kan vergroten. Elk boekje bevat bovendien informatie en tips over het leerproces per thema. Op die manier kunnen de volwassenen hun kinderen helpen, stimuleren en begeleiden om echte leermomenten te maken van de problemen die hun kind tegenkomt.

Sorry zeggen

Toegeven dat je iets fout hebt gedaan, dat is niet altijd voor iedereen even simpel. Sommige mensen leggen de schuld bijvoorbeeld graag bij anderen of ‘in de situatie’ in plaats van toe te geven dat de fout bij henzelf ligt. Als volwassenen dat doen, is het vaak omdat ze als kind niet geleerd hebben waarom je jezelf zou moeten excuseren en wat daar dan de meerwaarde van is. Het is dus echt wel belangrijk om dat ‘sorry zeggen’ op een positieve manier wordt gekaderd voor het kind. Het is in geen geval de bedoeling dat een kind zich vernederd zou voelen op het moment dat het sorry ‘moet’ zeggen. Dan gaat het excuseren echt totaal zijn doel voorbij!

Sam zegt sorry

Het prentenboek met voorleesverhaal gaat in grote lijnen zo:
Sam wordt boos, want Alex heeft alwéér zijn nieuwe raket te pakken en dus geeft Sam Alex een duw. Mama komt tussen beiden en stuurt Sam naar zijn kamer. Daar moet hij gaan nadenken over wat hij heeft gedaan en uiteraard gewoon terug rustig worden.
Lekker koppig beslist Sam om niet na te denken en hij zoekt afleiding. Maar Sam heeft zo een vervelend gevoel in zijn buik, het gaat helemaal niet zo goed met hem!
Als Sam dat tegen mama zegt, komt zij met een oplossing die hem weer wat beter zal laten voelen. Want voor mama werkt deze aanpak ook altijd!
Om tot de goede oplossing te komen, vraagt mama aan Sam om een ‘Sorry strip’ te maken. Sam moet vraagjes beantwoorden (Dat kan trouwens ook met een tekening!).
Vier vragen die Sam zullen helpen om alles te kaderen en om te begrijpen, om situaties zoals deze te voorkomen en om het anders aan te pakken de volgende keer.

Sam zegt sorry - sorry-strip

Sam komt tot inzicht dat hij bij het nadenken over de ruzie vooral heeft gedacht over hoe hij zichzelf voelde. Wat die andere dan voelde, daar had hij niet echt bij stil gestaan. Hij moet dus proberen zich in de gevoelens van de andere in te leven. Dat is echt niet zo gemakkelijk, maar het lukt Sam toch!
Dan moet Sam bedenken hoe hij het dan de volgende keer anders zou kunnen aanpakken. De eerste oplossingen die hij bedenkt, zouden niet veel verschil maken, maar uiteindelijk komt hij toch op een goed idee!
En dan begrijpt Sam ook dat hij nog iets moet doen. Want hij heeft echt wel iets fout gedaan. En een fout maken, dat kan gebeuren, maar je moet het wel weer goedmaken!
Ook hier moet hij zelf oplossingen voor bedenken. Helaas bestaat er geen tijdmachine, dus Sam zal toch echt iets anders moeten bedenken!
Uiteindelijk vertrekt Sam naar Alex om het goed te maken. Blijkt die stress nergens voor nodig achteraf, want Sam en Alex spelen samen verder in de tuin!
Download de sorry-strip via deze link van uitgeverij Bazalt.

Lees ook: 21 top-voorleesboeken.

Aanpak en extra tips.

De aanpak om kinderen te leren oprecht te excuseren staat uitgeschreven in het boekje Sam zegt sorry . Ook worden er extra tips in aangeboden! Het is bijvoorbeeld belangrijk om als leerkracht of ouder ook het goede voorbeeld te geven als het aankomt op ‘sorry zeggen’. Nog meer bruikbare tips over de aanpak naar kinderen toe vind je in het boek!

Onmisbaar boekje voor jouw bibliotheek thuis of in de klas!

Ik vind dit boekje ook weer een echte aanwinst voor onze bibliotheek! Conflicten zijn er wel alle dagen hier in huis! En zoals ik al zei, dat zijn gewoon leermomenten, dus ik heb daar op zich helemaal geen problemen mee! Maar het is echt bijzonder belangrijk om de juiste aanpak van een conflict met kinderen te bespreken. Kinderen moeten leren dat ze geen sorry moeten zeggen als het geen waarde heeft. Een excuus moet oprecht zijn en je moet nadenken over hoe je conflict situaties kan voorkomen door op de juiste manier te communiceren!
De aanpak en extra tips en en downloadbaar werkblaadje zijn ook echt een meerwaarde!

Sam zegt sorry pinnen voor later?

Sam Zegt Sorry

Lees ook: Het meisje dat nooit fouten maken – het boek voor kinderen die perfectionistisch aangelegd zijn en faalangst hebben.

Gegevens over het boek Sam zegt sorry:

Titel: Sam zegt Sorry
Uitgeverij: Bazalt educatieve uitgaven
Schrijver: William Mulcahy
Illustraties: Darren Mckee
ISBN13: 9789461181862
Koop het boekje via deze link.

Take care en tot snel
Liefs Ilse

Perfectionisme: wanneer wordt dat een probleem?

Perfectionisme: wanneer wordt dat een probleem?

Hoogbegaafde (en hoogsensitieve) kinderen hebben vaak een perfectionistisch kantje.
Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, want ‘het goed willen doen’ wordt normaal gezien ook beschouwd als iets positief! Maar het kan ook echt helemaal de verkeerde kant opgaan en dan is het uiteraard wel een probleem! Hou je kind dus goed in het oog als het aankomt op perfectionisme!

perfectionisme

Perfect

Wat is perfect? Zo goed dat het niet te overtreffen is… Maar hoe vaak komt dat echt voor? Bestaat het perfecte huis, de perfecte outfit of de perfecte tekening? Dat is uiteraard subjectief.
Hoe komt het dan dat perfectionisme zo vaak voorkomt bij hoogbegaafde kinderen? Voor een stuk is dat aanleg. Ze zijn vaak gewoon in staat om zo ver door te denken dat een meer perfecte oplossing een mogelijkheid is om te bereiken.

Wanneer wordt dan perfectionisme een probleem?

Als een kind de lat zo hoog legt dat er faalangst begint te ontwikkelen. Of ze gaan dingen mijden die ook wel eens fout zouden kunnen aflopen, dan wordt perfectionisme wel een probleem.
En uiteraard is net het maken van fouten wel helemaal oké. Want uit je fouten kan je leren! En net dat leren leren is vaak bij hoogbegaafden een ding. Want hoe leer je ‘leren’ als de meeste dingen gewoon vanzelf gaan?

Hoe zit het bij onze zoon?

Als je zijn kamer binnenkomt zal je echt niet denken dat hij een perfectionistisch kantje heeft! Het ziet er altijd ontploft uit, behalve als de hulp net is geweest! (En ik probeer hier en daar wel wat te fatsoeneren zonder ‘zijn systeem’ in de war te brengen.)
Toch heeft hij wel een perfectionistisch kantje. Dat zit hem vooral in het vormen van letters bijvoorbeeld. Als de juf zegt hoe een letter moet geschreven worden, zal hij er alles aan doen om ervoor te zorgen dat de letter ook perfect zo wordt geschreven. Daar komt dan vaak doorhalen bij, want de letter was niet helemaal zoals het hoorde!

Lees ook: waarom je zoon helpen zijn paspoort te tekenen een stom idee is

Toetsen bespreken met hem

Als hij toetsen mee naar huis krijgt, dan bespreek ik met hem de fouten die hij heeft gemaakt. Dat gaf in het begin echt gedoe. Hij begreep toen niet zo goed waarom ik dat wilde doen. Hij zag het als hem met de neus op de feiten drukken. Want hij wil geen fouten maken en toch, door de chaos in zijn hoofd, maakt hij ze wel. Hij vindt dat zelf super erg, dus toen ik dan ook nog kwam ‘zeuren’ over zijn fouten, vond hij dat echt héél erg vervelend.

Lees ook: Het belang van mindset + groeimindset kaarten printables

Ik heb echt moeten drukken op het feit dat het helemaal niet erg was dat hij fouten had gemaakt! Het ging niet over de fouten op zich, wel over wat je eruit kan leren!

Fouten maken blijft wel een ding

Als je hem nu wijst op iets wat hij anders had kunnen doen, dan voelt hij zich vaak nog aangevallen. We moeten dan steeds verduidelijken dat het geen persoonlijke aanval is, maar een tip voor hem om sommige dingen die fout lopen te vermijden in de toekomst! En weer moeten we op het hart drukken dan fouten maken oké is!

Lees ook: Last van hoogbegaafdheid.

Het meisje dat nooit fouten maakte – boekentip

In de klas en ook thuis is het belangrijk om een ‘growth mindset’ te stimuleren. Dat klinkt voor mensen die totaal niet thuis zijn in het onderwijs misschien moeilijk in de oren. Maar het komt gewoon neer op het feit dat je kinderen moet leren dat fouten maken oké is. Dat je net uit je fouten veel kan leren en dat de weg ergens naartoe vaak belangrijker is dan het resultaat.

Uitgeverij Bazalt

Uitgeverij Bazalt heeft een reeks van bijzondere kinderboeken. Het zijn boeken die in de klasbibliotheek vaak echt niet mogen ontbreken en ook thuis een meerwaarde kunnen bieden. Een van hun laatste nieuwe boeken is het boek over Isabella: “Het meisje dat nooit fouten maakte.”

Het verhaal – Het meisje dat nooit fouten maakte

Isabella is de perfectie zelf. Ze heeft, echt waar, nog nooit een fout gemaakt! Maar dan op een gegeven moment maakt ze ‘bijna een fout’. Ze kan niet stoppen met denken aan die ‘bijna fout’.
Ze is wel ‘het meisje dat nooit fouten maakte!’
Ze kan toch echt geen fout gaan maken?!

Mijn mening

Ik ben een softie hè, en zeker als dingen herkenbaar zijn, dan zit ik al snel met tranen in mijn ogen! Het is echt een prachtig boek. Het is zo’n bewustwording voor kinderen! Je hoeft niet alles meteen goed te doen, je hoeft zelfs niet alles goed te doen. Want dingen fouten doen, dat kan ook gewoon héél leuk zijn!
Isabella maakt in het boek een mindset shift. Kinderen gaan het zich echt kunnen voorstellen!
In het boek staat ook een linkje waarop je het lesplan kan downloaden. Voorlopig staat er nog niets, want het boek is nog te nieuw en het lesplan zou pas ergens in de loop van juli worden geplaatst! Maar het komt zeker! Altijd handig om er ook echt mee aan de slag te gaan in de klas!
‘Het meisje dat nooit fouten maakte’ is naar mijn inziens een echte aanrader voor leerkrachten die rond een groeimindset willen werken in de klas. Maar ook voor ouders van kinderen die neigen naar faalangst, waarbij het perfectionisme de kop op steekt, een echte must-have!

Gegevens “Het meisjes dat nooit fouten maakte”

Het meisje dat nooit fouten maakte
Mark Pett en Gary Rubinstein
Illustraties: Mark Pett
ISBN: 978-94-6118-252-4
Te koop via deze link voor 14,95 
Take care en tot snel
liefs Ilse

Pinnen voor later:

het meisje dat nooit fouten maakte

Het boek werd opgestuurd ter review – Het artikel is wel mijn eerlijke mening.

Wat de Rode duivels onze kinderen leerden over voetbal

Wat de Rode duivels onze kinderen leerden over voetbal

Misschien had je het me niet gegeven, maar ik ken een beetje van voetbal. Ik kom uit een echte voetballers familie. Onze bijnaam hier in het dorp is zelfs voor een stuk te danken aan de snelle beentjes van mijne bompa op het voetbalveld. ‘Den Haes’ (De haas). Al mijn nonkels en mijn papa hebben gespeeld en zijn (jeugd)trainer geweest. Als 14 jarige stond ik met rood-blauwe sjaal trouw elk weekend met mijn vriendin langs het plein te supporteren voor de lokale voetbalploeg. Ik leerde off-side en wanneer gele en rode kaarten werden uitgedeeld. Van een goede match kan ik nog steeds genieten.
Nu de Belgische Rode duivels met hun ‘gouden generatie’ aan het voorbije wereldkampioenschap begonnen keek ik dus trouw elke match! En eerlijk, van mij hadden ze wereldkampioen mogen worden. En dat heeft niets te maken met het feit dat ik een Belg ben, eerder met hoe ik vind dat voetbal zou moeten zijn. Deze jongens zijn een voorbeeld voor de kleine voetballers, voor de toekomst van het voetbal! En daar mogen we trots op zijn!

Voetbal is hard werk!

Een Eden Hazard loopt de benen onder zijn lijf vandaan, een Romelu Lukaku bestudeert honderden video’s. Ze zien voetballen echt als hun werk. En wat mag je jezelf gelukkig prijzen als je van je hobby je beroep hebt kunnen maken. Of die bedragen die worden neergeteld in het voetbal nodig zijn? Dat is even een andere discussie. Maar je moet werken voor brood op de tafel. (Of een Porche op de oprit van je villa!).

Voetbal is een teamsport!

Deze groep wilde echt wel lopen voor elkaar. Ze verschoven van positie als dat nodig was. Die ene goal bij de 2-2 waarbij Romelu de bal doorliet voor Chadli en er 3-2 van maakte… Ahhhh – prachtig toch?! Het collectief is belangrijk en dat hebben ze echt wel getoond.

Voetbal is niet flauw doen!

Val je op de grond? Oké, dan sta je recht en doe je verder. Voetballen! Geen tijd rekken, maar spelen. Voorstaan? Nog een goal proberen maken! GAAN! Een winnaarsmentaliteit!
“En Kevin, nu Brazilië?!” – “Ja, winnen!”

Voetbal is fairplay!

Voetballen is respect tonen voor je tegenstander, de scheidsrechter en je ploegmaats. En ook dat heeft deze ploeg gedaan!

En dan lig je eruit

Tegen een ploeg als Frankrijk…
‘Ze waren defensief beter!’ – ‘Anti-voetbal is ook voetbal’ – ‘Tactisch gewoon beter!’
En ja, allemaal waar!
Maar als mijn zoon op het veld zo’n een een flauwe tactieken zou toepassen zou ik hem na die match toch eens duchtig zeggen wat ik daarvan vond. (Ja, ook als hij zo oud is als die voetballers die gisteren op het veld stonden!)
Zo tijd rekken, met de bal gaan lopen bij een ingooi! Echt, een klein kind is er niets tegen!
Ik las ergens: “Dat doen ze in 4de provinicale ook hoor!” – Ja en is dat dan de manier om te willen spelen? Alstublieft zeg! Zet jezelf daar eens boven!
Ik geloof nog in integriteit! Ik had eruit willen liggen tegen een ploeg als Japan! Petje af voor die ploeg en hun supporters!
Ik kies voor echt voetbal, voor willen winnen met veel mooie doelpunten, voor teamspirit, respect en fairplay.

Laten we dat aan onze kinderen meegeven!
Ik blijf hopen op een wereldbeker waar een ploeg door hun voetballend talent en hun spirit de beker in de lucht kan steken. Een team dat wil gaan voor elke bal, dat echt wil voetballen! Zo een ploeg verdient dat! Een anti-voetbalploeg in mijn ogen niet, maar dat is persoonlijk.
Bovenal ben ik trots op deze Belgische ploeg! Ze hebben dan misschien niet gewonnen, maar wat hebben de kinderen meegekregen van dit team denk je? Iets onbetaalbaar in mijn ogen!
Take care en tot snel
liefs Ilse

Als je kind niet meer wil gaan slapen. Wat doe je dan?

Als je kind niet meer wil gaan slapen. Wat doe je dan?

Er zijn zo van die fases, je zegt dan als mama tegen jezelf: “Het is een fase, het gaat wel weer voorbij!”. Toch hebben we een tijd terug wat problemen gehad met de oudste dochter en dat ging dan vooral over het gaan slapen. We hebben een heel gestructureerd ritueel om naar bed te gaan hier in huis! Toch liep het grandioos fout bij haar! En wat doe je dan als je kind niet meer wil gaan slapen?

Ons ritueel

Wassen, pyjama aan, tandenpoetsen, nog een keertje naar toilet, verhaaltje voorlezen, mama stopt je en en papa komt nog een kus geven. (Of papa stopt je in en mama komt nog een kus geven).
Bij de oudste dochter moet dan ook nog de muziekdoos aan en moet er kleding worden klaargelegd voor de volgende dag. De jongste wil standaard ‘neuzen neuzen’ en knuffel. Het is duidelijk, altijd hetzelfde! En toen begon het helemaal fout te lopen met de oudste dochter…

Ingestopt en voetstappen

Het begon met voetstappen die ik hoorde op de bovenverdieping als de kinderen al zouden moeten slapen. Als ik dan terug boven kwam, zat mevrouw op toilet of zo. In principe kon dat niet echt, want ze was al naar toilet geweest, dat hoort bij het slapengaan stramien hier in huis. In het begin dacht ik dat ze het vergeten was of zo, maar later bleek dat niet het geval te zijn!
Ik kwam haar ook enkele keren tegen op de trap! Ze vond dan dat de kleding die we hadden uitgekozen niet goed was. Ze had iets anders in haar hoofd
Ze wilde een andere knuffel! En uiteraard een knuffel die we niet onmiddellijk konden vinden en waar dan een hele zoekactie voor op touw moest worden gezet.
“Ik heb dorst, mama” – oké, nog een slokje, niet te veel en slapen.
“Je hebt me een knuffel gegeven, maar geen kus!” – Wat niet waar was, maar wat doe je dan?

Je wordt het beu als je kind niet meer wil gaan slapen!

En ik ben zo geduldig en ik kan zoveel hebben, maar op een keer was ik het meer dan beu!
Er knapte iets in mij. Het was op een moment dat ik alleen was met de kinderen. Mijn man zat in Macau! Ik begon te roepen!
“Nu is het genoeg! Jij met je excuses! Je gaat NU slapen!”
Dat maakte het uiteraard niet beter! Een hysterisch kind tot gevolg en een ‘Ik ben een slechte mama’ gevoel er bovenop!

De verbetering!

Na een tijdje, met goede afspraken maken van ter voren, leek het beter te gaan. Ze moest van mij zorgen dat ze gedronken had, naar toilet was geweest, dat haar gekozen knuffel en kleding er waren VOOR dat het grote licht uit ging! Ze bleef in haar bedje! Yes, een overwinning!

De nachtmerries

En toen begonnen een maand of zo later de nachtmerries! Ze zat met grote ogen recht op in het midden van haar bed. Ze wilde het licht niet meer uit en wilde absoluut niet gaan slapen. Er MOEST een monstercontrole volgen onder het bed en onder de kast en in de kast! Toen ik dus dacht dat het voorbij was, kwam het terug en erger!

Oplossingen voor als je kind niet meer wil gaan slapen.

Ik deelde mijn ‘probleem’ met andere mama’s en kreeg te horen dat ik misschien gewoon haar bed eens moest verhuizen. Dat was een goed idee, maar niet zo simpel op haar kamer. Bij het bijbouwen (door de vorige eigenaars) moest namelijk de schouw van de verwarmingsketel ergens komen. Haar kamer was een wasplaats, dus dat maakte niet zo uit dat er een schouw doorheen liep. We hebben de schouw met super mooi behangpapier gedecoreerd en het is echt een accent geworden in de kamer. Maar zomaar grote dingen gaan verhuizen? Dat is wel andere koek!

Het accent behang.
Hier zie je de schouw met accent behang papier.

Toch draaien?

Na wat nadenken en puzzelen hebben we het dan toch klaar gekregen om haar bed op een andere plaats te zetten! Het is op deze manier eigenlijk een héél knus hoekje geworden! Ik zou ook beter slapen!

Masha en de beer dekbedset

Hoe gaat het nu met haar?

Ik vond het echt super moeilijk om een oplossing te zoeken voor als je kind niet meer wil gaan slapen!
Uiteindelijk bleek dat ze nachtmerries had over een bepaalde aflevering van nachtwacht. Toen we wisten waar ze vandaan kwamen, konden we er erover praten en toen ging het langzaam beter! Ze gaat nu terug super flink slapen!
Broer kreeg al een nieuw dekbed overtrek bij zijn nieuwe bed, zijn bed piepte namelijk veel te hard! En nu mocht ook zij een nieuwe kinderdekbedset kiezen voor haar heringerichte kamertje.

als je kind niet meer wil gaan slapen

Macha en de beer

En ja, mevrouw koos voor Masha en de beer. Na Dora and friends zowat het meest irritante filmpje op TV naar mijn gevoel 😉
De bestelling werd echt enorm snel geleverd vanuit Nederland naar België! Dikke duim voor de webshop voor kinder dekbedovertrekken waar we hebben besteld!
Ach ja, het is dan wel Masha en de beer geworden! Het is geen Nachtwacht, ze krijgt er geen nachtmerries van en ze was er super blij mee! En dat is natuurlijk wat telt!
Wij gaan trouwens altijd voor 100 procent katoenen lakens op de bedden! Ik heb het niet zo op dat polyester op een bed. Ik waste de set uit en maakte haar bed op met de nieuwe lakens! Wat zal ze glunderen!
Hebben jullie kinderen het ooit moeilijk gehad om te gaan slapen? Wat was ‘de’ oplossing bij jullie?
Take care en tot snel
Liefs Ilse

Kermis brengt altijd miserie! *zucht*

Kermis brengt altijd miserie! *zucht*

Het is traditie bij ons in de familie! Op vaderdag, de tweede zondag van juni in België, is het ook kermis bij mijn ouders. Kermis is misschien wat overdreven, want héél lang doe je er echt niet over om alle kraampjes te zien. Traditioneel staat er een paardenmolen, een viskraam of twee, een lunapark, een frietkraam, zo’n kraam met van die schuifmachines, een ballenkraam en een schietkraam of twee. Soms zijn er nog botsautootjes of zoals dit jaar zo’n trampoline met elastieken. That’s it! Maar op vaderdag gaan wij eten bij mijn ouders en dan gaan we ook even met de kinderen naar de kermis.

kermis

40 euro op 40 minuten op de kermis

Echt waar! 40 euro op 40 minuten zijn erdoor gegaan! Ze hebben twee ritjes op de paardenmolen gedaan. De oudste dochter drie, want die had ‘de flosch’, zoals ze dat hier noemen, gevangen! En alle drie hadden ze gevist. Ik was 40 euro armer en heel wat rommel rijker. Tja…

Mijn poging om gedoe te vermijden

Elke keer liet ik me vangen! Elke kindje voor 10 euro eendjes vissen en dan zaten we daar een uur te kiezen. En dan heb ik zo’n dame bij die altijd van die kleine rommeltjes kiest en die dan twee of soms drie dingen moet kiezen om haar ‘budget’ op te kopen. En aan de andere kant dan twee andere kindjes die het ‘niet eerlijk’ vinden dat iemand meer spulletjes kan kiezen dan een andere! Ik was dan een half uur aan het uitleggen dat het de waarde was van de spulletjes en niet het aantal dat telt! Maar ja, een kind ziet dat uiteraard anders!

De oplossing

Ik dacht dit jaar DE oplossing te hebben gevonden. Op voorhand mochten ze kiezen (binnen het budget) waarvoor ze zouden vissen! De jongste zag een ‘prachtige’ eenhoorn en zou daarvoor gaan vissen. 15 euro kostte dat ding! Maar grote broer en grote zus kozen beiden iets van 5 euro. Tja… Nu kan je wel opperen dat het niet eerlijk is als je naar de centjes kijkt, maar het zal mij worst wezen. De kinderen waren alle drie blij met hun keuze ook al was het budget verschillend! Yes! Dit zou lukken!

De jongste moest natuurlijk veel meer eendjes vissen dan de andere twee. Toen ze dan eindelijk klaar was, moest ze nog kiezen welke kleur eenhoorn moest hebben. Zou het de roze of de blauwe worden?
Maar toen viel haar oog op de ‘prachtige’ zeehond er naast!
“Maar,…. ik wil geen eenhoorn! Ik wil de roze zeehond!”
Mijn oog gleed naar het stickertje dat waar een ander budget op stond dan wat de eenhoorn had ‘gekost’. “Oh noooooo!
Ik probeerde dus om haar te overtuigen dat ik had betaald voor de eenhoorn en dat we die toch wel moesten nemen nu!

Maar nee, ze had haar hart gezet op die roze zeehond! Sh*t!
Want nu moest ze nog iets bij kiezen en uiteraard had ik weer dezelfde discussie als altijd.
Niet met de oudste, die had namelijk 2 dingen in zijn doosje zitten en dus was het nog steeds eerlijk! Maar de oudere zus vond het echt niet eerlijk en trok een heel kwaad gezicht!
We hebben haar uiteindelijk kunnen sussen! Ze had namelijk die ‘flosch’ bij de paardenmolen gevangen en had dus ook één keer meer mogen blijven zitten!

Frietjes brengen redding

Gelukkig brachten de frietjes die bij ouders zouden staan te wachten redding. En de kersenboom in de tuin, die nu vol kersen hangt, deed de kermis snel vergeten!

Kermis is nostalgie en meestal gewoon gezellig en leuk.
Kinderen genieten en dus genieten ouders mee, maar soms, zo héél soms, zou ik eens willen dat het zonder miserie kon zijn!
Wat probeer je als mama allemaal om ruzie te vermijden? Tja, en je ziet, dan mislukt het nog wel eens!

Gaan jullie naar de kermis? Is er dan budget per kind? Hebben jullie tips om miserie te voorkomen?

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Gipsverband verwijderen – Je kind voorbereiden

Gipsverband verwijderen – Je kind voorbereiden

Toen onze dochter als kleuter drie weken in het gips kwam te zitten door een barst in haar scheenbeen, was dat een ramp. Een kleuter die niet kon lopen en moest stilzitten! Ze mocht echt niet steunen! En natuurlijk als er zo een gips komt, dan zal iemand dat gipsverband verwijderen op en bepaald moment. Daar kan je jouw kind dan ook best op voorbereiden, zeker als ze nog zo klein zijn als onze dochter toen. Ze was op dat moment 3 jaar (bijna 4).

Het aanleggen van het gipsverband

De verpleger die de gips aan heeft gelegd was erg vriendelijk en behulpzaam, maar ik weet niet of hij zelf al kinderen had.
“Ze gaat sowieso huilen als hij eraf moet, eh mevrouw”
“Euhm, dat weet ik niet zo zeker.”
“Jawel, alle kinderen wenen zo met die zaag en dat geluid.”

– Ik zweeg en dacht er het mijne van –

Waarom ga je er al vanuit dat een kind sowieso gaat huilen?  En als dat dan zo altijd al geweest is, heb je er dan al eens over nagedacht hoe je dat misschien kan voorkomen?

Voorbereiden gipsverband verwijderen.

Vijf dagen voor dat het ze zouden gaan verwijderen begon ik dus met de voorbereidingen.
Ik legde uit dat de zaag een zagend geluid maakte (ik was héél goed geworden in ‘zagen’ 😉 )
De zaag maakt veel lawaai, dus ik vertelde ook dat ik een hoofdtelefoon zou meenemen, maar dat de zaag alleen in gips kan snijden, niet in beentjes.
Ik vertelde dat het wel ging kriebelen.

Ik liet haar ook het volgende filmpje zien.

 

Lees ook: voed je kind op alstublieft
Lees ook: Als je peuter gevaarlijke pillen slikt

Gipsverband verwijderen

Wel, onze dochter heeft helemaal niet gehuild bij het gipsverband verwijderen. Ze wist perfect wat er ging komen, ze was erop voorbereid.
Soms dank ik echt dat mensen kinderen onderschatten. Ze kunnen al zoveel verwerken en ze begrijpen ook echt al veel meer dan dat je denkt!
Als je denkt dat iets moeilijk gaat zijn, probeer het dan makkelijker te maken voor het kind! Er bestaat zoveel materiaal op het internet tegenwoordig.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

 

Tandenfee inspiratie van jullie allemaal!

Tandenfee inspiratie van jullie allemaal!

Een paar weken geleden vertelde ik hoe ik mijn vleugeltjes voor het eerst had aangetrokken om tandenfee te spelen. Ik vroeg aan mijn lezers of ze ook al voor tandenfee hadden gespeeld en als ze dat niet deden, hoe ze dat dan verklaarden bij de kinderen… Mijn lezers bezorgden me zo heel wat tandenfee inspiratie.

tandenfee inspiratie

Tandenfee inspiratie om niet mee te doen.

  • De tandenfee is een verzinsel zoals draken en elfjes, dus natuurlijk komt die niet op bezoek. Zo hebben we het ook aan de kinderen uitgelegd.
  • De tandefee bestaat niet. Net als de Kerstman niet bestaat. In Amerika waren de mensen jaloers op onze Sinterklaas en daarom hebben ze de Kerstman verzonnen. Maar die is natuurlijk helemaal niet echt. En voor de SInt was het uiteraard gewoon te ver en te veel!
  • Wij hebben gewoon gezegd dat de tandenfee een TV-figuur is en dat ze niet echt is.
  • Hier komt ze niet, maar we hebben wel een heel mooi doosje om de tandjes in te bewaren!

Tandenfee inspiratie voor wat extra magie

  • Wij leggen een centje onder het kussen. (De meesten van mijn lezers leggen blijkbaar 2 euro, maar het bedrag verschilt hier en daar nog wel wat!)
  • Onze zoon kwam zelf aanzetten dat de tandenfee een chocolade munt legt, dus bij ons legt ze ook een chocolade munt! (Maar wel goed poetsen dan!)
  • De eerste keer dat de tandenfee langs komt, krijgt ze een heel mooi zakje om haar centjes in te bewaren.
  • Wij strooien glittertjes bij de deur voor een extra toets van magie.
  • Geen centje, maar een hele mooie steen leggen wij onder het kussen. Wij leggen ook een mooi tasje de eerste keer, daar kunnen dan de steentjes in worden bewaard!
  • Glitters bij het raam en een centje onder het kussen.

 

Meningen verschillen, dus ieder zijn eigen keuze!

Sommigen mensen zijn echt helemaal tegen de tandenfee. Ze bestaat niet, het is onnozel en de kinderen geloven het sowieso niet. Dat kan en dat mag, uiteraard.
Als het duidelijk is voor de kinderen en er afspraken zijn gemaakt, komt het wel in orde!

Wij hebben er nu voor gekozen om wel mee te doen. Ik vind een tikje magie nog altijd wel leuk. Het zijn kinderen en ze zijn maar even klein, denk ik dan!
Ik vind de glitters op zich een héél mooi idee, maar na het fiasco met de glitters van een dikke maand geleden, waar ik nog steeds de bewijzen hier en daar van kan terugvinden, denk ik dat ik het bij centjes ga houden!

Ik vond het super leuk om de tandenfee inspiratie van mijn lezers te weten te komen.

Lees ook: Maarten, Claus of Klaas – is het niet wat verwarrend? 

Lees ook: bangmakers uit mijn kindertijd. 

Sommigen maken er echt wel werk van! De kinderen zullen volgens mij nogal genieten als je beslist om er wel aan mee te doen!

pinnen voor later?

tandenfee

Take care en tot snel

liefs Ilse