Categorie: Daguitstap

Kinderboerderij in Sneek! Aanrader in Friesland!

Kinderboerderij in Sneek! Aanrader in Friesland!

Een aantal weken geleden mocht Warre op zeilkamp in Goingarijp in Friesland. We reden er toen met het hele gezin naartoe, maar de zusjes en ook wij mochten natuurlijk niet mee! Gelukkig is Friesland een hele mooie streek in Nederland, ik vond het héérlijk om er van de natuur te genieten. Maar de kleine dames wilden natuurlijk ook echt iets te doen hebben. Mijn man vond de kinderboerderij in Sneek, op zo een 20 minuutjes rijden van Goingarijp. Het weer zat gelukkig mee om in een kinderboerderij te vertoeven.

Kinderboerderij in Sneek

Voor twee euro per persoon (kinderen tot 2 jaar zelfs gratis), konden we het maar proberen natuurlijk. We hadden geen idee of de meisjes zich er lang bezig zouden kunnen houden, maar dat viel gelukkig reuze mee. Want de Kinderboerderij in Sneek heeft vele troeven!

Dieren

Uiteraard waren er heel wat dieren en je kon er ook echt dicht bij komen. De koe, de pony en de ezel, de cavia’s en de kuikentjes, de pauwen en de geiten, ze hadden allemaal veel bekijks van alle kinderen die er waren!

Speeltuin

Maar ook de speeltuin was best uitgebreid, met een springkussen, trap tractoren en uiteraard ook de typische speeltuigen zoals een zandbak en een schommel!

Watertuin

Achteraan bij de kinderboerderij in Sneek is er een watertuin waar je kon waterfietsen of het meertje kon oversteken met een kleine trekpont. Hier is het natuurlijk aangeraden om de kleintjes niet ‘los’ te laten, maar ze in het oog te houden!

kinderboerderij in Sneek

Terras

Het héérlijke zonnige terras was super om te zitten, ik had spijt dat ik mijn haakwerk niet mee had gebracht! De prijzen van het restaurantje en de bar waren zeer democratisch.

kinderboerderij Sneek

Speelzolder

Er was ook een speelzolder en binnen was het erg gezellig, maar het was prachtig weer en dus hebben we de hele tijd buiten gezeten!

De uurtjes vlogen zo voorbij. De meisjes hebben zich super geamuseerd. En als de kinderen zich amuseren, dan hebben de ouders het ook goed, toch?

Als je dus in de buurt bent, ga dan zeker eens naar de gezellige kinderboerderij in Sneek.

Welke kinderboerderij is de leukste die jij al hebt bezocht als kind of met je kinderen? 

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Zeilkamp in Friesland voor kinderen – een hit!

Zeilkamp in Friesland voor kinderen – een hit!

Het voorbije Hemelvaart weekend, een paar weken geleden, trokken we met het hele gezin richting het noorden van Nederland. Warre was uitgenodigd voor een zeilkamp in Friesland! Hij vond het ongelofelijk spannend, want hij zou wel zonder ons op pad mogen EN hij zou helemaal alleen in een zeilbootje komen te zitten voor een hele dag! Uiteraard onder de deskundige begeleiding van de lesgever, maar toch… het was echt wel iets nieuw en hij had er enorm veel zin in!

Friesland.

De rit naar Friesland is van bij ons uit zo’n dikke twee en een half uur en we werden verwacht in de zeilschool ’t Garijp in Goingarijp om half tien in de ochtend. Het was dus vroeg uit de veren en ook nog ontbijten in de auto! Dat mag ook niet alle dagen! 😉

Wat nemen we mee op zeilkamp in Friesland?

In zijn tas gingen reserve schoenen, zonnebrand (ja, hallo, een dag op een meer met stralende zon, dat vraagt anders om een kreeften-kopje! 😉 ), een lunchpakket, een waterdichte broek en een waterdicht vest. Decathlon heeft weer goed aan ons verdiend!

Goedemorgen op zeilkamp!

Hoe dichter we bij het schooltje kwamen, hoe mooier de omgeving werd! Wat is Friesland een mooie streek! Daar kan ik makkelijk op vakantie voor een paar weken! Het zonnetje straalde, dus Warre had geluk met het weer. De oude boerderij die omgetoverd werd tot zeilschooltje ademde karakter uit! Het was al meteen juiste sfeerzetting!

zeilkamp in Friesland

We kregen een ‘goedemorgen’ en een ‘welkom’ en Warre werd meteen onder de hoede genomen van een begeleider. Samen met nog twee andere meisjes, die al een dagje kamp op hadden zitten, mocht hij mee naar het meer. De waterdichte broek ging aan, de zonnebrand ging op zijn snoet en oren, het lunchpakket ging in de (motor)boot van de begeleider, petje op, zwemvest aan en hup de zeilboot in om een hele dag te gaan zeilen. Als mama leek me dat enorm lang voor zo’n kinderen…. maar ja, wie ben ik? (Dat bleek dan achteraf ook helemaal fout gedacht, by the way!).  Het bootje waar Warre mee heeft gezeild was een optimist.

Zwaaien – tot later

En daar ging meneer, super enthousiast, nog steeds, zwaaide hij ons uit!

Met de zusjes iets anders gaan doen.

Mijn man had ondertussen iets anders leuks gevonden in Sneek, niet zo heel ver van Goingarijp, maar daar in een ander artikel meer over!

Terug van zeilen met de zeilschool ’t Garijp

Om 17 uur zou Warre terug op de zeilschool aankomen, maar de mensen van de school  hadden ons al gezegd wanneer hij voorbij de sluis zou komen. Om half vijf zaten we dus te wachten bij de ingang van het meer. En ja, daar kwam hij terug in sleep! Ik zag hem nog steeds enthousiast stralen!  Hij zwaaide dolblij!

We wandelden terug naar de zeilschool en zagen hoe hij flink bezig was met ‘zijn eigen bootje’ op te kuisen met een spons!

De instructeur zei dat hij heel flink geweest was en een super goede basis had gelegd! Warre zelf was bijzonder teleurgesteld dat hij nog niet alles had kunnen leren. Dat heb je als je maar één dag gaat!
Had ik op voorhand geweten dat het zo hard ging meevallen, dan had ik hem echt wel de volledige drie dagen laten gaan die ze ons hadden voorgesteld.
Vorig jaar hebben we hem nog eens iets zoals een kamp voorgelegd om te doen en toen schoot hij een beetje in paniek! Vandaar dat ik hem nu ‘maar’ één dag had laten gaan. Soms vergeet ik toch echt dat hij al groter is en veel zelfstandiger dan ik besef!

Hij gaat terug op zeilkamp!

Onze vakantie voor deze zomer ligt al vast, we gaan namelijk naar Denemarken, maar we hebben Warre al moeten beloven dat hij een volledige cursus mag gaan volgen volgende zomer. Het grote voordeel is dan dat Inthe ook al 7 is en dat ze dan gewoon ook mee kan.

Mijn man en ik zien het wel zitten om dan met de jongste de buurt daar te gaan verkennen, want zoals ik al zei, is Friesland echt wel de moeite!

Warre was ook mentaal moe van zijn ervaring. Dat is voor een stuk logisch natuurlijk, want je moet de hele tijd blijven nadenken om je bootje de juiste richting uit te krijgen. Je moet rekening houden met de wind, het evenwicht van de boot! Ik heb hem nog niet zo vaak echt mentaal moe gezien!

De laatste keer dat ik hem zo moe zag, was na de test bij de psychologe in januari!

In of uit huis

Het is mogelijk om ook te blijven slapen in de zeilschool, maar je kan ook perfect elke avond worden opgehaald door je ouders. Dat zagen we nog een aantal gezinnen daar doen. Mama en papa alleen op shock en de kinderen de hele dag zeilen! Echt wel een tof idee dus, want zo heb je als mama en papa quality time EN ben je ook samen met je kinderen! Ik vind het een beetje best of both worlds! Samen op vakantie en toch ook al apart dingen kunnen doen!

zeilkamp Friesland Garijp

Zeilkamp, wij zijn dus fan

Wij zijn dus fan van het zeilkamp! Warre staat erop om terug te gaan! Hij is trouwens niet de meest sportieve van het gezin en toch kon hij dit smaken, dus dat is ook geen reden om het niet te doen!

Ben je dus deze zomer in de buurt van Friesland of wil je jouw kinderen de kans geven om ook op zeilkamp te gaan en héérlijk te genieten van wind en van water? Bekijk dan zeker de cursussen/zeilkampen op de website van ’t Garijp!

Wij willen zeilschool ’t Garijp bedanken voor de uitnodiging en de kans die Warre kreeg! Jullie gaan ons zeker nog eens terug zien, want hij praat er nu nog steeds over!

Take care en tot snel!

Liefs Ilse

ArtTogether – Kunst voor het het hele gezin in Eindhoven

ArtTogether – Kunst voor het het hele gezin in Eindhoven

Vorige zondag trokken wij met zijn allen naar het MU in Eindhoven. Daar werden we verwacht voor ArtTogether. Eén keer per maand organiseert het MU daar deze ontdekking van kunst voor het hele gezin. Als leerkracht die ook vaak beschouwend moet werken, vond ik het wel erg interessant om de mensen van de educatieve dienst bezig te zien.
Ik neem je mee naar ArtTogether in Eindhoven

Te vroeg

Ik haat het om ergens te laat te komen, maar nu waren we wel héél erg vroeg! Het MU in Eindhoven ligt op de Strijp Cite, waar vroeger de Phillipsfabrieken waren, zijn nu andere winkels, musea, eettentjes en zelfs een indoor skatepark te vinden. Ook de Urban shopping was open, helemaal ons ding, dus daar konden we wel even tijd verdrijven tot het bijna 14 uur was. Daar zijn super leuke kraampjes, die zelfs gratis chocomelk uitdelen:

Welkom bij ArtTogether

In het MU stonden ze ondertussen klaar om ons te ontvangen. De kinderen waren tussen 3 en 11 jaar oud. Nu moet ik er wel bij zeggen dat de jongste hier het niet zo lang vol hield en het voor haar soms moeilijk was. Op de site staat ook een leeftijdsindicatie van 9 tot 99, maar iets jonger of ouder (hahaha) mocht ook. Naar mijn gevoel hangt het enorm van het kind zelf af. Want Warre zat er helemaal in tijdens de rondleiding (hij is nu zeven) en had nog best een uurtje langer willen rondlopen toen het gedaan was.

Brad Downey

Op het moment dat wij gingen kijken liep er een expositie van Brad Downey met de title “Reverse Culture shock”. De titel deed me wel wat fronsen… want is dat nu al spek naar kinderen hun bek? Brad Downey werkt namelijk vaak met een politiek boodschap. Ik was dus bijzonder nieuwsgierig hoe ze dit zouden gaan aanpakken.

Het begin

We werden welkom geheten met een ‘bar’ waar de kinderen een limonade zonder prik konden samenstellen en een hapje druif of wortel konden nemen.

De begeleiders begonnen met de hele groep op de grond. Wie was er al ooit in een museum geweest, wie was er al in het MU geweest en wat dachten ze te zullen zien. Een spelletje woord ping-pong maakte de kinderen wat meer open om ook te durven spreken.

De werken

De begeleiders laten de kinderen (en ouders) vooral veel vertellen over wat ze zien en wat ze denken dat de kunstenaar wil vertellen. Voor mij was het bijzonder om deze jonge kinderen te horen vertellen, want bij mij in de klas zitten vooral pubers!
Ongelofelijk mooi om te zien vond ik het.
“Nee, hij mag het zeggen, want het was zijn idee!”
Kinderen zijn zo fijn om mee te werken.

Zoals ik al zei ging Warre er helemaal in op. Zijn vinger zat de hele tijd in de lucht, want hij wilde zoveel vertellen en hij mocht ook veel vertellen.
De begeleiders verdeelden hun aandacht over alle kinderen. Ze waren met twee, want ééntje ging naar de stille kinderen en ging persoonlijk met hen in gesprek. En dan zei ze: “Dit meisje denkt dat…..” en zo werden ook de stille kinderen helemaal betrokken!

Deze expositie gaat onder andere over terrorisme, niet het makkelijkste thema, maar ook dit ging bijzonder goed. Kinderen blijven toch verbazen!

Al snel was er een uur om. Er waren ‘maar’ vier werken besproken omdat de kinderen enthousiast bleven nadenken en vertellen bij alles wat ze zagen.

Zie de kinderen rondwandelen, wijzen en kijken, samen met de begeleidster!

Bijzondere gesprekstechniek

De begeleiders stellen vragen aan de kinderen en laten hen fantaseren. Fouten maken kan niet. Ze vatten geregeld samen wat er al allemaal naar boven is gekomen en vertellen dat het ‘echte’ verhaal achter het werk. Zo zou er meer moeten blijven hangen.

Het einde

Als de rondleiding gedaan is mag je de rest van de expo zelf als gezin verder zetten. Warre vond het super jammer, want er stond nog zoveel en hij had nog zoveel vragen. Maar de begeleiders zeiden ook dat ze nog gerust naar hen toe mochten gaan en vragen mochten gaan stellen. Warre ging dus op pad en is nog -tig keer aan de mouw van de begeleider gaan trekken. Hij vond het geweldig en had er gerust nog wat langer kunnen rondlopen.

De jongste was een beetje jong voor de expo zelf, maar er waren wortels en een kunstwerk met kakkerlakken (ja, echte, levende!), dus ze heeft zich zeker niet verveeld.

Een uitje op zondag middag

ArtTogether is een cultureel uitstapje in Eindhoven voor het hele gezin. De wijk waar het MU gelegen is, is aangenaam om rond te wandelen en op zondag is ook Urban Shopping open.
In de warmere maanden is er ook geregeld een feelgood markt in dezelfde wijk, dus een zondag middag is zo gevuld.
Ook als je niets van kunst kent of misschien net als je de kinderen ook wat cultuur wil bijbrengen, maar niet goed weet hoe eraan te beginnen, dan is ArtTogether een aanrader. Kaartjes kosten 5 euro en per kind mag er een volwassene gratis mee.
Om de zoveel tijd verandert de expo en passen de begeleiders hun rondleiding weer aan. Je kan er dus gerust een paar keer per jaar naar toe als je het leuk vindt. Op de website van MU kan je de expo’s en de data van ARTTOGETHER terugvinden!

Wij gaan vast en zeker nog een keer, want we vonden het allemaal erg tof om te doen. En dat die Urban shopping open is op zondag, dat is super mooi meegenomen! 😉

Take care en tot morgen

Liefs Ilse

Dit is artikel 38/40 van 40 dagen bloggen.

Grote kunst voor Kleine Kenners in Oostende

Grote kunst voor Kleine Kenners in Oostende

Op een doordeweekse vakantie donderdag een dagtripje doen! Man, wat was dat lang geleden!
Maar ècht! Want ‘vroeger’ (ik heb het nu over meer dan twee jaar geleden), gingen we standaard leuke dingen doen in de schoolvakanties. Maar toen begon papa veel te reizen voor zijn werk. (Of beter nog meer, verder en langer dan ‘normaal’) en kwam het er gewoon niet meer van! Wat hebben we genoten de voorbije donderdag van ons dagje Oostende, dat begon bij Grote kunst voor kleine kenners in Oostende.

 

Voor dag en dauw?!

Of neen, toch niet echt, maar toch op tijd, vertrokken we vanuit het verre Belgisch Limburg naar Oostende. Deze badstad heeft sowieso de hartjes van mijn man en ik een hele tijd geleden al gestolen. Toen we namelijk net waren afgestudeerd en nog geen geld hadden, ging daar onze vakantie naartoe. We sliepen in een jeugdherberg en deden allemaal ‘gratis’ evenementen zoals ‘Theater op de Markt’. Sinds die tijd kwamen we toch wel elk jaar minstens een keer naar Oostende in de zomer. We vertrokken in de regen, maar kwamen aan in een bewolkt Oostende bij Fort Napoleon.

Fort Napoleon

Ik zag het beroemde Fort al bij collega bloggers voorbij komen, maar was er zelf nog nooit geweest! In de duinen ligt het fort verscholen dat, wat de naam al doet vermoeden, Napoleon ooit liet bouwen! Het Fort krijgt nu vaak een cultureel educatieve invulling en dat kan ik natuurlijk alleen maar toejuichen!

Persoonlijk vind ik de renovatie meer dan geslaagd. Het fort heeft zijn eigenheid behouden, maar is toch goed onder handen genomen! Zelfs al was er de expo niet geweest, dan had ik het nog de moeite gevonden! Ik ga de kalender van het fort in ieder geval wel in het oog houden.

Grote kunst voor kleine kenners

Ik zag hier en daar al foto’s opduiken van deze expo en ik werd als leerkracht plastische opvoeding meteen getriggerd. Meteen herkende ik de grote kunstwerken van in mijn lessen in de klas en mijn lessen kunstgeschiedenis die ik vroeger zelf had gehad! Maar wat waren ze leuk ‘omgebouwd’ naar kindvriendelijke versies! Dat wilde ik uiteraard zelf eens gaan ontdekken met mijn kroost!

Grote kunst voor kleine kenners

Thaïs Vanderheyden?!

Hé, die naam kennen we ergens van, toch? Inderdaad! Thaïs is ook de illustratrice van de ‘spiekpietjes’ en van het boek ‘Grote kunst voor kleine Kenners’!

In dat boek heeft ze dertig bekende schilderijen uit de kunstgeschiedenis een beetje kindvriendelijker gemaakt. Ze heeft de personages in de schilderijen telkens veranderd in dieren! Ik vind het persoonlijk super leuk dat ze er ook bij verteld waarom ze bij een specifiek schilderij precies van een bepaald dier heeft gekozen:

“Ik koos voor meneer en mevrouw Anoflini een wasbeertjessnoet uit. Op het echt schilderij zien ze er een beetje bleekjes uit. Net alsof ze een streep je zon kunnen gebruiken. Ze hebben donkere randen rond hun ogen en dat deed me aan wasbeertjes denken!”

Grote kunst voor kleine kenners – doe expo

Oh nee! Er is een schilderij gestolen! Help jij om het terug te vinden?!

Ja, daar ging mijn grootste kleine speurneus helemààl in op! Héérlijk om hem zo bezig te zien!

Deel 1

De kinderen kregen een smartphone mee met oortjes. Langs de vijftien schilderijen gingen ze opzoek naar de antwoorden op de vragen. Met die antwoorden vonden ze dan een locatie waarmee ze het gestolen schilderij konden terugvinden!

Warre wist al wel een paar dingen. Hij wist dat de Mona Lisa geschilderd was door Leo!
Hahahaha – Dat komt door de reeks boekjes die we aan het lezen zijn over ‘het verleden’.  Eén van die boekjes gaat over Da Vinci en zijn naam wordt daar afgekort gebruikt als ‘Leo’, dus dat was wel even grappig!

Maar hij ging er helemaal in op en vond alle antwoorden op de vragen!

Deel 2

Als het woord gevonden was, hadden de speurneuzen nog een code nodig om de poort naar de locatie van het schilderij te vinden! Daarvoor moesten ze een ‘lasergang’ in en voelen in dozen. Ze moesten verschillen zoeken op schilderijen en schoenafdrukken bestuderen! Daarmee vonden ze dan de code die het hekje naar het dak van het fort open liet gaan!

Oh leuk – kunnen wij ook nog gaan?

Ja! Dat kan, want de tentoonstelling loopt nog tot 15 april (paasvakantie hier in België!)

Wij zijn helemaal fan! Als je nog twijfelt heb ik hieronder het filmpje van de stad Oostende ook nog even toegevoegd! Het geeft mooi het gevoel van de tentoonstelling weer en Thaïs vertelt zelf ook waarom je moet gaan kijken! 😉

 

Als deze expo niet helemààl aan de andere kant van het land lag, dan nam ik er mijn leerlingen mee naartoe!
Het is zo hard de moeite! Onze kinderen en wij hebben er echt van genoten!
Edit: Deze expo is nu niet meer te bezichtigen in Fort Napoleon, maar in Eindhoven kan je wel met je kinderen van kunst gaan genieten bij ArtTogether.
Take care en tot snel
Liefs
Ilse
Dit artikel is geen gesponsorde post, andere bloggers werden uitgenodigd, maar wij gingen uit eigen interesse.
Dit artikel is 6/40 van 40 dagen bloggen 

 

Natuurhulpcentrum – Opglabbeek: opendeur

Natuurhulpcentrum – Opglabbeek: opendeur

natuurhulpcentrumElk jaar in september proberen we één van de drie zondagen dat het natuurhulpcentrum in Opglabbeek  hun deuren open zet voor het publiek, naar daar te rijden.  Voor ons was het vorige zondag het ideale moment.  We reden dus naar Opglabbeek en gingen gratis een kijkje nemen…

Ik ben lid.

Ik ben sinds een paar jaar lid.  Dat kost me 6 euro per jaar.
Als je aankomt bij het natuurhulpcentrum, staan er wel zeker tien vrijwilligers leden te ‘ronselen’.
Ze vragen of je al lid bent en als je dat niet bent, of je het wil worden.
Voor hen is dit uiterst belangrijk, want zij kunnen blijven bestaan enkel en alleen door het geld van sponsors en sympathisanten.
Toch had ik het gevoel dat ze bijna verwachten dat ik 5 x 6 Euro zou betalen.  Dat is wel een beetje jammer.
Uiteindelijk heb ik binnen ook nog spulletjes gekocht om te steunen…. maar goed je mag gratis binnen, dus ik ga daar niet over blijven zeuren!

Dieren doen het bij kinderen.

Dieren doen het nog steeds bij (mijn) kinderen.
Slangen, apen, sneeuwluipaarden, leeuwen, egels, uilen, eekhoorntjes, watervogels, roofvogels, konijnen, vossen, herten, schildpadden,…
Maar het natuurhulpcentrum is uiteraard geen ‘dierentuin’.
Er zitten zelfs dieren die ‘gered’ zijn uit de dierentuin.
Ik vind het dan ook belangrijk om de bordjes te lezen en de kinderen duidelijk te maken dat die dieren daar terecht komen door het toedoen van mensen!

nhc-vogels-spottenEr is ook randanimatie.  Je kan bijvoorbeeld een vogel zoeken met de verrekijker.  Wat was mama blij dat de kindjes zonder aarzelen de juiste vogel op de vogel poster konden aanduiden!  🙂

 

Educatie on route

Het natuurhulpcentrum doet er alles aan om tijdens de rondgang ook aan bewustmaking te doen.
natuurhulpcentrumZe verzamelen bijvoorbeeld karton, batterijen, dopjes, oude gsm-toestellen en kleding in. Vaak omdat ze er geld voor kunnen krijgen.
Alle beetjes zijn welkom om nog beter voor de dieren te kunnen zorgen.

Met een paar gruwelijke foto’s wijzen ze op de gevaren voor dieren bij zwerfafval…
Die foto is helaas mislukt, maar ik veronderstel dat je er wel een voorstelling van kan maken.

Ook de marteltuigen hangen ze er aan de schandpaal:

nhc

Verkoop

Tijdens de opendeur verkopen ze op het natuurhulpcentrum van alles en nog wat. Prachtige kalenders, shirtjes, knuffels, paraplu’s, insectenhotels,…

Je kan er ook een frietje eten of lekker hoevenijs smullen.
En uiteraard vegetarische snacks krijgen bij je frietjes!
Ze verhuren ook een springkasteel voor 50 euro per dag. Helaas is het veel te groot om bij ons in te tuin te zetten! 😉

 

Videootjes:

 

 

 

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest

Deze post is uiteraard geen samenwerking, maar gewoon uit sympathie voor het werk van de vrijwilligers van het natuurhulpcentrum geschreven.  Als in september eens niet weet wat doen op een zondag zou ik zeker eens kijken of je naar het centrum kan rijden.  Het is leerrijk voor de kinderen en ze vinden het super leuk.  Ik kan je niet beloven dat je niets zal kopen om te steunen, het is dan ook een super goed doel! 

Jaren ’60 – de permanente tentoonstelling in Bokrijk

Jaren ’60 – de permanente tentoonstelling in Bokrijk

Retro en vintage het is zooooooo hip de laatste jaren!  Veel binnenhuisinrichting geeft een al dan niet kleine hint naar de jaren ’60 en ’70.
Ik veronderstel dan ook wel dat iedereen de expo in Bokrijk al wel gezien heeft, maar als dat niet het geval is en je bent in de buurt…
Niet twijfelen en even binnen gaan.
Ik ben zelf geboren in de jaren ’80 – dus voor mij was het vooral herkennen van uit de fotoalbums of van ‘bij oma’!

Bokrijk

Bokrijk op zich is natuurlijk al erg leuk om te bezoeken.  Met mooi weer om er te wandelen, maar zeker ook op bijvoorbeeld de winteravonden in de kerstvakantie.
De oudste hier noemt dat ‘Kermis in het donker’ en hij vindt het GE-WEL-DIG!

Jaren ’60

De expo ‘De sixties’ is ondertussen een permanente tentoonstelling geworden.
Ik vind het vooral bijzonder hoe ze al die dingen terug samen hebben weten te plaatsen alsof het nooit anders geweest is!

400535_4433175952011_26403565_n 427272_4433179712105_624018992_n 400410_4433177952061_1436151968_n

Je hoort er vaak: ‘Ohh ja!” en “Dat had ons oma vroeger ook”
En bij ons gezin: “Ohhh, weet je nog die lamp!”
Mijn grote broer heeft namelijk eens met zijn hoofd vastgezeten in een lampenkap.
Ik had het verhaal al -tig keer gehoord, maar kon me in geen honderd jaar de lamp voorstellen!
Op de expo kreeg ik eindelijk het soort lamp te zien waar het verhaal van de zovele verjaardagsfeestjes over ging!
Mijn zus begon te lachen bij het aanzicht van een lamp en ik begreep er eerst geen snars van, tot ik de uitleg kreeg waarom ze precies moest lachen!

Nostalgie en herkenbaarheid

Het speelgoed was wel best herkenbaar.  De oude verpakkingen van waspoeder stonden er ook.  Lang leve de tonnetjes, waar bij oma dan de blokken in zaten opgeborgen.
Het prachtige kringwinkelservies en de koelkasten die nu terug hip zijn. (Nu wel met A+++ energielabel)
De meubels en de gordijnen, het behangpapier dat ze nu weer in dezelfde stijl namaken!
Pure nostalgie!

Net als Mork van Ork…
Mijn moeder zei toen Robin Williams gestorven was dat ze hem niet kende.
Ik zei: “Mama, Dead Poet Society, Goodmorning Vietnam, Jumanji, Flubber?”
Nee, dat zei haar niets.
Zegt mijn broer: “Mam, dat is Mork van Ork”
“Ohhhh, Mork van Ork!” Ja, die wel, natuurlijk:

Deze rubriek is een deelname aan de reisfotochallenge van de blog van Thomas Pannenkoek.

Wie van jullie heeft er ook een voorliefde voor vintage/retro spulletjes?

cropped-verfspat-1.jpg

Stoomtrein – een daguitstap in Zeeland

Stoomtrein – een daguitstap in Zeeland

stoomtrein Goes-Borsele
We zitten nog steeds in Zeeland in 2014 (zoals vorige week in deze rubriek) en nog steeds liet het weer te wensen over…
We gingen wel van de regen in de drup.
De eerste twee dagen dat we daar waren konden we amper van de bungalow naar de auto lopen of van de auto naar de winkel zonder nat te worden.
Nu was het toch ook soms gewoon droog.
De gehuurde bolderkar was ook niet zo’n geweldig succes, dat was eerder een wateropvangbak.

We zochten dus verder naar leuke uitstapjes die te doen waren in iets minder goed weer!

De Stoomtrein.

We vonden de stoomtrein die van Goes naar Borsele rijdt.  Dat was natuurlijk een geweldig plan.
Thomas de trein was voor de oudste toen één van de favoriete TV programma’s.

Als je instapt, waan je jezelf echt in het verleden.  Je krijgt zin om zo’n jurk met een corset aan te trekken 😉
Naar buiten kijken was voor de kinderen geweldig.  Het was herfst dus er vielen veel appels en perenbomen te ontdekken.
Ook koeien en paarden werden bespeurd en de ‘TOEEEEEEET’ van de trein maakte het helemaal af.

De trein rijdt van Goes naar Borsele en daar kan je even uitstappen.
Voor de kinderen is er een grote speel hoek met, hoe kan het ook anders, treintjes.
Ook buiten waren er kleine treintjes om op te zitten en mee te spelen.

Na een tijdje vertrekt de trein terug naar Goes.

De kindjes vonden het zeker geslaagd.  De rit is net lang genoeg en gaat dus niet vervelen en de tussenstop voor je terug gaat is ook zeker welkom.

cropped-verfspat-1.jpg

 

Overleven in de Efteling in de regen – onze tips

Overleven in de Efteling in de regen – onze tips

De Efteling is en blijft nog steeds één van de mooiste pretparken om met de kinderen te doen!  Bij ons stond dus het pretpark nog in de planning voor de zomervakantie begon een paar jaar geleden. Maar het weer wilde niet meewerken en het bleef maar ‘regen’ aangeven op de voorspellingen.
Onder het motto: “Het kan toch niet de hele dag regenen!” gingen we dan toch op een maandag met de drie kinderen naar de Efteling.  Het was er heerlijk rustig en droog… tot we de eerste attractie hadden gedaan, toen begon het te miezeren.  Tegen het einde van de dag was het alleen maar harder gaan regenen! Echt de héle dag REGEN! Bleh!

Tips om de regen te overleven in de Efteling

1) Neem goede regenkledij mee.

Klinkt vrij vanzelfsprekend, toch?
De kinderen hadden blijkbaar best goede jasjes, dit was echt een vuur water-doop voor die dingen!
De jongste was niet zo goed voorzien!  Ik spurtte dus naar de eerste winkel en kocht een Jokie-poncho – er is geen beter excuus om dat te kopen dan ‘Ik heb het NU nodig!’

regen

Ook papa, eeuwig in T-shirt, vest of jeans jasje liep een aantal uren een winkeltje binnen voor een regen poncho.

Ik had wel een regenjas, het ding heeft het best lang uitgehouden.  Toch bleek een hele namiddag in de regen te veel te zijn.  Toen ik in de auto stapte was ik nat tot op mijn huid!

2) Kies de attracties ‘met dak’

De gondoletta’s, panda-droom, fata-morgana, carnaval festival, droomvlucht, …. ze hebben een dak  en op een rustige dag als maandag sta je al snel aan te schuiven bij het overdekte stukje bij veel attracties. Want welke gek gaat er nu met zo’n weer naar de Efteling?

3) Spreek met de werknemers van het park.

Het is me al vaker opgevallen, maar de werknemers van de Efteling moeten volgens mij een clausule ‘Vriendelijkheid en behulpzaamheid’ ondertekenen of zo.
Ze blijven lachen, ze blijven je een fijne dag toewensen, ze blijven het positieve benadrukken,…  Echt – Efteling personeel is TOP!

4) Neem kinderen mee

Mijn gemoed is een paar keer helemaal onder nul gezakt… Ik had het me zo anders voorgesteld.  Droog weer, niet te druk, genieten in de Efteling…
Het werd heel nat, niet druk, brompot mama in de Efteling… héél even toch.

Want kinderen maakt het allemaal niet uit!  Ze zijn in de Efteling en het is er leuk en ze zijn samen met mama en papa!
“Gaan we nog eens” heb ik de hele dag gehoord en ‘nog eens’ was geen probleem, want het was niet druk.
“Ohhhh, mooi, mama kijk!” heb ik de hele dag gehoord en ze hadden gelijk, het was ‘oh mooi’.
De kindjes bleven lachen, bleven gaan, klaagden geen enkele keer (tot we naar huis moesten en ze van mij hun broeken en sokken moesten uitdoen om droge spullen uit de winkel aan te doen!)
Regen kon hen niet deren!  Het is leuk in de Efteling – punt!
En eigenlijk hadden ze ook gewoon gelijk!

Wat je van kinderen leren kan, zo op de meest regenachtige dat in de Efteling…
Positief blijven mama!

De oudste dochter ging slapen en zei “Mama, de Efteling zit in mijn hoofd.” en ik wist precies wat ze bedoelde. (Taaatata taaaatata tatataaaaa – alsjelblieft, graag gedaan 😉 )
Het was een geslaagde uitstap, ondanks de regen was dit een top familiemoment!

13442407_10209506708729087_582785246675582425_n

Bezoek aan het Fort van Breendonk – waardevolle excursie

Bezoek aan het Fort van Breendonk – waardevolle excursie

Daar stond ik dan, op de executieplaats in het Fort van Breendonk, voor de zevende of achtste keer, samen met mijn leerlingen, in de kou te staren naar de kogelgaten in de palen.
Elk jaar stond ik daar, het was dé excursie van het tweede jaar bij ons op school.  Elk jaar opnieuw was ik daar, maakte ik ongeveer dezelfde foto’s, in de kou.  De excursie was altijd in februari en de temperatuur onderstreepte telkens de gruwel van het doorgangskamp van de nazi’s tijdens de tweede wereldoorlog, nog net dat beetje extra.

Executieplaats Fort van Breendonk

Elk jaar werd de excursie voorbereid met een film zoals “La vita et Bella” of “The boy in the striped pajamas” – elk jaar veegde ik mijn tranen weg.

Elk jaar verbaasde ik me weer wat een indruk de gids maakte op mijn groep veertienjarige pubers.  Hij brulde hen in het Duits toe op de manier van spreken van een SS’er.
Hij vertelde over de gruwel in de folterkamer en het feit dat ‘anders zijn’ je dood betekende.
Ik zag ze slikken, mijn groepje pubers…

Geen enkele keer heb ik ook maar één van hen tot orde moeten roepen, ik wees hen altijd op het plaatje net aan de buitenzijde van het fort:

breendonké

Maar om de één of andere reden vertelt dat fort op zich al genoeg en voelden ze aan dat zich op die plaats niet gedragen ‘not done’ was.

Excursie “Fort van Breendonk” afgevoerd.

Een paar jaar geleden merkte ik op dat het bezoek aan het Fort van Breendonk niet op de agenda stond en vroeg aan de tafel onder de middagpauze aan mijn collega’s waarom.
Blijkbaar was het afgevoerd, dat jaar dat ik thuis was met loopbaanonderbreking, dus ik heb het juiste verhaal niet meegekregen.  Waarschijnlijk heeft het te maken met de overvolle agenda en/of de prijs – want steeds meer mensen kunnen hun schoolrekening niet betalen…

*zucht* – zo jammer – zo spijtig – want leren doe je echt niet alleen op de schoolbanken! Maar ik begrijp de school ook. Je kan niet alles met een beperkt budget! 

Ik wacht dus geduldig af tot ik het eerste hakenkruis zie verschijnen op één of andere tekening. Ik weet dat het moment gaat komen dat een onwetende puber een ‘cool sign’ ergens ongepast op zal zetten…
En ik weet dat dan mijn vele foto’s van het Fort van Breendonk nog van pas zouden kunnen komen. De foto’s, elk jaar genomen in ongeveer dezelfde setting, in de kou!
De kou die er niet zal zijn op de schoolbanken als ik de foto’s projecteer en die dus het gevoel niet kunnen weergeven.  Het gebrul van de gids kan ik nog niet half benaderen.
De sfeer in de folterkamer kan ik niet in het klaslokaal blazen… maar mijn steentje bijdragen om het allemaal niet te doen vergeten, dat kan ik dus wel….

Take care en tot snel

liefs Ilse 

 

 

De gouden kat van Don Quichot – schattentocht in Bosland

De gouden kat van Don Quichot – schattentocht in Bosland

13166089_10209161631342368_4270011859871169030_nVoor deze week een erg recente ‘reisfoto’, het is er één van het voorbije Hemelvaart weekend.
Manlief was nog is China (ondertussen weer in China) en het was prachtig weer.  Mijn nichtje, meter (peettante) van ons zoontje had een super leuk voorstel om samen met de kinderen te gaan doen.
We zouden gaan picknicken en dan op schattentocht gaan.
In Bosland (waar wij dus midden in wonen) ligt er in Lommel Kattenbos een super leuk speelbos met een schattenjacht: de gouden kat van Don Quichot.

Aangezien dit ‘risicogebied’ is voor teken, doen we er natuurlijk ook alles aan om tekenbeten te voorkomen.

Het is een geocach, maar er is een speciale route van 2,5 kilometer waarbij de allerkleinsten moeten zoeken en opdrachtjes moeten doen.  Het is nog niet echt cachen, maar het is al een super goede oefening voor later.  Ideaal voor mijn gezinnetje dus.
De opdrachten lezen en de getalletjes opschrijven als je de oplossing gevonden hebt, kan best wel een volwassene doen.

Mijn zoontje van 5,5 vond het GE-WEL-DIG.  Nestkastjes zoeken, dieren zoeken die verstopt zaten in het bos of in glazen bollen in een wand, een reuze spin naar onder halen,…
En dan uiteindelijk na een leuke wandeling een ‘echte’ schat vinden.
Met de codes die je gevonden hebt, gaat het slot van de schatkist open en vind je de gouden kat van Don Quichot.
Voorzie jezelf van een 20 cent stukje en je kan een herdenkingsmunt ‘draaien’.

Je komt ook voorbij het speelbos, daar kan je even ‘afdraaien’ en even rusten van de zoektocht, maar mijn zoontje vond het niet zo fijn! Hij wilde verder zoeken naar de schat. 🙂

001
Foto van internetgazet

13177474_10209161630422345_7625595815226435113_n 13133312_10209161631622375_7886178282854025314_n 13177303_10209162069633325_6862424002003342082_n

Dit is een zéér leuke gratis uitstap met uitdaging.  Als je in de buurt bent (bijvoorbeeld als je logeert in Center Parks de Vossenmeren of zo) dan is dit zeker weten een aanrader.
Oudere kinderen kunnen echt cachen en de route van 6 km. doen.

Deze challenge komt van de blog van Thomas Pannenkoek.  De bedoeling is om 52 weken lang een reisfoto of uitstap foto te delen met het verhaal erachter.
Als je zin hebt, kan je altijd meedoen.

Zijn jullie kinderen ook bosliefhebbers?
Wat is jullie leukste ‘gratis’ uitstapje om met kleine kinderen te doen?