Categorie: Creatief

Sieraden ontwerpen: Kreatieve kronkels deel 14

Sieraden ontwerpen: Kreatieve kronkels deel 14

banner ester

Deze week is het de beurt aan Esther in de rubriek kreatieve kronkels.  Esther maakt prachtige sieraden voor mens en dier!
Ik laat haar aan het woord!

sieraden ontwerpster
Foto van Lisanne van de Haar

Vertel aller eerst eens iets over jezelf.

Ik ben Esther, 35 jaar. Altijd al creatief geweest al was dat eerder op andere vlakken. Ik speelde toneel, danste en zong en wilde daar ook mijn werk van maken, maar uiteindelijk toch gekozen voor een studie Romaanse Talen & Culturen met als hoofdtaal Frans, want ook met taal bezig zijn was mij niet vreemd.

Als kind al schreef ik verhaaltjes en gedichten.

Toen er bijna 7 jaar geleden een teckel in mijn leven kwam, veranderde dat een hoop en het leidde er toe dat ik nu bijna 3 jaar geleden besloot dat ik met honden wilde gaan werken. Ik heb toen de opleiding gedaan om dogdancelessen te kunnen gaan geven, wat ik nu samen met iemand met heel erg veel plezier doe onder de naam Dancing Paws! Niet alleen geven we workshops op hondenscholen en evenementen, maar ook geven we regelmatig demo’s! En ja, ook met een teckel kun je dogdancen! Overigens was deze stap niet heel gek, want dans is mijn allergrootste passie!

Wat is jouw Kreatieve Kronkel:

Ik heb heel veel ‘kreatieve kronkels!’ Alles wat in de buurt van het woord creatief komt, vind ik leuk! Ik heb van alles geprobeerd, maar uiteindelijk ben ik bij het maken van sieraden uitgekomen en daar bij gebleven! Al maak ik ook graag uitstapjes naar andere creatieve activiteiten. Zo haak ik weleens, zit ik weleens achter de naaimachine, ik heb ook een aantal beelden van speksteen gemaakt en ja attributen in elkaar zetten voor weer een dogdancewedstrijd is ook superleuk om te doen!

Hoe lang ben je al bezig met jouw hobby?

Met het maken van sieraden ben ik nu 8 jaar bezig en ik ben er nog lang niet op uitgekeken!

Hoe heb je deze hobby voor het eerst ontdekt?

Ik heb deze hobby voor het eerst bij een tante en een nicht van me ontdekt! Dat zijn ook hele creatieve mensen. Mijn moeder en ik waren daar gezellig een dagje heen gegaan 8 jaar geleden om het maken van sieraden eens uit te proberen. Iets dat zij al vaker deden. Zij hadden ook alle materialen, dus ik hoefde niet direct benodigdheden te kopen. De ketting die ik toen maakte, was hartstikke leuk! Het smaakte direct naar meer

Wist je meteen: “Dat wil ik ook doen/kunnen?”

Zoals ik al schreef, heb ik meerdere creatieve hobby’s uitgeprobeerd. Ik ben meestal direct heel enthousiast en dan koop ik van alles om er na een tijdje achter te komen dat het hem toch niet helemaal is, hoe leuk ik iets ook kan vinden hoor. Dus toen ik voor het eerst een ketting maakte, was ik ook super enthousiast en eenmaal thuis kroop ik gelijk achter de computer op zoek naar kralen webshops. Deze keer is mijn enthousiasme gebleven! Het heeft er ook mee te maken dat ik voor het maken van sieraden meestal genoeg inspiratie heb en het ligt me gewoon erg. Dat heb ik bij andere dingen minder al vind ik echt heel veel heel erg leuk!

Wat is er nu net zo leuk aan je hobby?

Het leukste vind ik toch wel dat er zo ontzettend veel mogelijkheden zijn! Er is altijd wel iets nieuws om uit te proberen! Het verveelt nooit!

Zo ben ik begonnen met sieraden te maken van grote kralen. Op een gegeven moment zag ik hier op een kunstmarkt iemand die beadembroidery sieraden had gemaakt. Dat is borduren met hele kleine kraaltjes, rocailles genoemd. Dat wilde ik ook wel eens proberen. Ik heb toen bij haar een pakketje met alle benodigdheden besteld. Dat pakketje heeft nog wel een paar maanden in de kast gelegen, omdat ik niet durfde te beginnen haha!

Grote kralen werk ik nog maar zelden mee. Het leuke van beadembroidery is dat je alle kanten op kunt. In het begin bedacht ik van tevoren een plan hoe het moest worden. Nu zoek ik materialen bij elkaar en dan ga ik op mijn gevoel af. Dat betekent dat ik als ik begin dus geen idee heb hoe het zal worden.

Heerlijk vind ik dat! Ik verbaas mezelf soms echt!
Naast beadembroidery ben ik ook vaak bezig met rijgwerk waarbij je volgens een patroon de kralen via een naald aan elkaar rijgt. Er zijn talloze leuke patronen te vinden op internet, maar er zijn ook mooie boeken met patronen. Hier heb ik ook erg veel van geleerd. Uiteindelijk heb ik zelf ook 2 patronen ontworpen.

3. Hondentuig
Foto van Andejo webdesign

Op welk ‘werkstuk’ ben je het meest trots en waarom?

Het meest trots ben ik wel op een aantal creaties. Allereerst mijn spitzen! Ik heb op spitzen gedanst, maar daar moest ik door omstandigheden op een gegeven moment mee stoppen. Een aantal jaar geleden kreeg ik het idee om mijn eerste paar spitzen helemaal te bekralen. Nog best een dingetje, aangezien de neuzen natuurlijk hard zijn.

Ik ben gewoon begonnen en voor alle probleempjes kwamen de oplossingen vanzelf. Het was een emotioneel project, maar heel fijn met een mooi resultaat. In het voorjaar zijn ze gesigneerd door een ballerina van het Nationaal Ballet. Dat maakte ze af! Overigens was dit een project voor een wereldwijde sieradenwedstrijd waar ik nu voor de derde keer aan mee heb gedaan. Ontzettend leuk!

Ook ben ik trots op het tuig dat ik voor mijn teckel heb gemaakt. Dat was ook voor een wedstrijd en ik wilde iets anders, vandaar een tuig. Het spannende was op zij het zou gaan passen. Ik maakte het tuig zo dat ik hem in een ketting voor mezelf kon veranderen. Heel leuk, maar het was wel een gepas en gemeet 😉

sieraden op balletschoen
Foto van andejo Webdesign

Zou je van je hobby je beroep kunnen/willen maken?

Ik heb dat een tijdje gewild, maar ik ben nu zo met dogdance bezig dat dat voor gaat. Het loopt zoals het loopt, dus we zullen zien. Voor nu is het goed zo!

Wat vind je moeilijk bij het beoefenen van je hobby?

Echt moeilijk vind ik niets…tuurlijk kan een nieuwe techniek leren moeilijk zijn, maar dat vind ik vooral erg leuk!

4. Shiboriketting 5. Ayla oorbellen

Kost je hobby veel geld en hoe kom je aan je materiaal?

Deze hobby kun je zo duur maken als je wilt, maar geld kost het altijd. Ik bestel de meeste materialen online, omdat de kralen waar ik mee werk niet vaak in winkels te vinden zijn al heb ik wel een paar adresjes waar ik heel af en toe heenga! Dan voel ik me als een kind in een snoepwinkel 😉

Waarom doe je dit zo graag?

Ik doe dit graag omdat ik mijn creativiteit erin kwijt kan! Het is heerlijk om te doen, lekker onstpannend!

Hoeveel tijd steek je erin. Kan je er voldoende tijd in steken naar je gevoel?

Ik ben meerdere keren per week met sieraden maken bezig! Ik heb er de tijd voor, maar uren en uren achter elkaar dat lukt me niet.

Wat wil je zeker nog graag doen met betrekking tot je hobby?

Ik wil me blijven ontwikkelen. In mijn hoofd zitten plannetjes al kan ik daar nu nog niet echt woorden aan geven… Dat komt vanzelf.

Waar kan je het werk van Esther? :

Je kan Esther haar werk vinden op haar website, haar facebookbapina of haar webshop.
Over haar dogdance heeft ze nog een aparte website, die vind je hier.

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram

Kleurpotlood werkblad – back to school

Kleurpotlood werkblad – back to school

Als september in zicht kwam, dan begon ik met het voorbereiden van het nieuwe schooljaar. Voor mij betekende dat nieuwe lesjes maken, werkblaadjes ontwerpen en meer. Omdat ik elk jaar begon met het herhalen van een aantal technieken die de kinderen nog zouden moeten beheersen, maakte ik een werkblaadje voor het herhalen en bijspijkeren van de techniek van kleurpotlood.

Lesvoorbereidingen en werkblaadjes

Ik was één van de gelukkigen die als leerkracht haar lesopdracht min of meer kende en dus al wel kon voorbereiden in de zomervakantie.
Eén van de lesjes die in het begin van het schooljaar terugkomt is die van de techniek van kleurpotlood.
Ik maakte daarvoor een werkblaadje, want vaak zijn er leerlingen die al heel wat technieken vergeten zijn.
Nieuwe leerlingen weten soms amper dat je meer kan met een kleurpotlood dan ‘gewoon inkleuren’.

Kleurpotlood werkblad – gratis download

Ik maakte het kleurpotlood werkblad downloadbaar zodat iedereen er gebruik van kan maken.

Werkblad potlood cc
Dit werk valt onder een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 4.0 Internationaal-licentie.

Download Werkblad Potlood
PhotoScan

Ik heb ook een ingekleurde versie van het kleurpotlood werkblad gemaakt,  zodat je kan zien wat de bedoeling is.

Technieken Kleurpotlood werkblad – hoe gebruik je het

Elke techniek staat bij een letter van het woord kleurpotlood. De volgende dingen kan je dan laten uitvoeren door je kinderen:

inKleuren: netjes en binnen de lijntjes, kleur je de letter K in.

Laagjes: je zet laagjes van eenzelfde kleur (of meerdere kleurtjes) over elkaar heen.

arcEren: je zet lijntjes in één richting.  Door ze verder of dichter bij elkaar te zetten krijg je een donkerdere of lichtere kleur.

drUk veranderen: door harder of zachter te drukken op je kleurpotlood kan je een overgang bekomen. Deze heet ook wel gradiënt. Een toffe oefening om hier mee aan de slag te gaan is de les over een smoothie etiket ontwerpen.

stiPpelen: door puntjes dichter of verder bij elkaar te zetten kan je ook een stukje inkleuren.

Overgang: door druk te veranderen en zo twee kleuren in elkaar te laten overlopen, krijg je een overgang van de ene  naar de andere kleur.
verschillende richTingen: arceren kan je ook in verschillende richtingen over elkaar.

bLenden: door over een kleur met een wit kleurtje te gaan kan je een kleur ‘blenden’.

werk het kapOt: druk zo hard bij het inkleuren dat het ingekleurde stukje begint te blinken.  Het papier is dan verzadigd of kapot.

Oplosmiddel: Kleur een stukje in en ga met een dun penseel of een wattenstaafje met wat babyolie over het ingekleurde deel.

Doorvegen: kleur lichtjes in en veeg met een doekje of je vinger de kleur uit. (Hier ben ik geen voorstander van, vaak krijg je hierdoor een vlekkerig resultaat!)

Wie van de mama bloggers deed ook de ‘back to school’ challenge

Josan ging naar de zeeman, maar maakte ook gouden pennenbakjes!
Kimberley ging ook niet shoppen, zij geeft namelijk thuisonderwijs en zit tot over haar oren in de voorbereidingen daarvan.
Fleur heeft een originele traditie opgebouwd met haar kinderen op de eerste schooldag.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Glitter en body-paint – MC2016 Beautydag

Glitter en body-paint – MC2016 Beautydag

glitter

Nog een uitdaging die we kunnen schrappen van de lijst van de uitdagingen: Doe een beautydag met je kinderen.

Wat is beauty voor mijn kinderen?

Alles wat glittert kan de kleine dametjes uiteraard bekoren.
Onze zoon is dan weer stoer en sterk als hij zich in de rol van piraat kan inleven!

Er stond al een tijdje een doosje met glitter-tatoeages en face-paint in de kast.
Gisteren begonnen we er dan aan om bij alle kindjes wat body-paint aan te brengen op de gezichtjes of op armen en benen.
Het geheel werd afgewerkt met glitter tatoeages.

Kiezen en schilderen.

In het doosje zaten een uiltje, een cakeje en een vlindertje als sjabloon om te body-painten.
De oudste dochter koos voor de vlinder en had het minste geduld, dus was ook als eerste aan de beurt!

De sjabloontje kon je plakken op de plaats waar geschilderd moest worden.

De verf die in de doos zat vond ik wel minder goed.  Heel weinig pigment denk ik of het kwam gewoon niet los… ik was er in ieder geval niet tevreden over!
Ik haalde er dus een andere doos face-paint bij om te schilderen.

De jongste koos een ‘uiwtje’.

Mijn zoontje moest ik uiteraard schilderen als piraat met een litteken!

Glitter tatoeages

Er zaten ook glitter tatoeages in de  doos!  Die werkten wel super goed.
Er zat ook een kersje bij, die wilde ik zelf ook wel eens proberen! 🙂
Helaas niet echt jongens glitter in de doos!   Dat vond mijn zoontje wel erg jammer!
Glitter tatoeages werken heel simpel, zoals die kauwgum tatoeages uit de goede oude jonge tijd! Water en wrijven, achterkantje eraf en voilà! 🙂

Ze zijn trouwens wel te vinden jongens tatoeages:

Draken tatoeages

1001004006920604
En deze insecten zou hij ook nog wel doen, denk ik.

1001004004908651

 

Wie deed er nog al een beauty-dag met kinderen?

Nathalie deed een beautydag met haar jongens, Fleur ging voeten scrubben en ook Josan maakte er iets leuks van!

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest

 

Digitale wenskaarten- kreatieve kronkel

Digitale wenskaarten- kreatieve kronkel

digitale wenskaart

Dat er ook oudere mensen zijn die best wel met de computer overweg kunnen, dat mag deze week blijken uit het verhaal van Vera.
Ze maakt persoonlijke, digitale wenskaartjes.
Ik laat haar zelf aan het woord.
Het is best een lang, maar pakkend verhaal, achter deze kreatieve kronkel:

Wie is de kunstenares achter de digitale wenskaarten?

Mijn naam is Vera Stalmans en ik werd 57 jaar geleden geboren in een arbeidersgezin te Lindelhoeven in Overpelt. Mijn vader was mijnwerker en mijn moeder huisvrouw.

Noé's kaartje van moeke voorkant

De jonge Vera

Ik mag wel stellen dat ik alleen maar goede herinneringen heb aan mijn jeugdjaren. Samen met mijn zus heb ik te Lindelhoeven genoten van zorgeloze kinder- en tienerjaren. Zelf was ik een grotere rebel dan mijn zus en spookte ik al wel eens wat kattenkwaad uit.  Ik was een voorbeeldige leerling, die toch altijd wel met een goed rapportje naar huis kwam zonder er al te veel moeite voor te moeten doen. Dit privilege gaf me de ruimte om veel te lezen (stiekem met de zaklamp zelfs onder de lakens ’s nachts).  Het gaf me tijd om te dansen, om gedichten te schrijven, om muziek te beluisteren.  Kortom om volop te genieten van mijn kinder- en tienerjaren.

Als tiener droomde ik van verre reizen, andere culturen opsnuiven, vreemde talen aanleren.   Ons ma en pa vonden echter de kerktoren van Overpelt centrum of Eksel dorp (beiden vier kilometer verderop) al een hele afstand verwijderd. Vreemde talen gaan studeren vonden ze wel oké.  De talen gaan praktiseren in andere landen dat was een ander paar mouwen. Kunnen jullie je voorstellen hoe moeder en vader in paniek waren toen ik, weliswaar toch al als achttienjarige, plots van het toneel verdween in Lindelhoeven?

Italië: de eeuwige parel voor Vera.

Na veel vijven en zessen, mocht hun Veraatje eindelijk naar het buitenland voor twee weken. Met het oog op het verbeteren van mijn Italiaanse kennis, werd ik in Hasselt door pake lief op de trein gezet richting Italië. Hij hoopte me er drie weken later ook weer op te halen.
Het werden drie maanden in plaats van drie weken. Heel Italië heb ik op mijn eentje doorgereisd.
Mijn moeder in alle staten, vader helemaal over de rooie.

Het moet de reismicrobe of de ondernemingszin geweest zijn die toen al door mijn adertjes stroomden.  Nu nog steeds blijven de herinneringen aan het mooi geschenk “Italië” in mijn geheugen gegrift

Zelf heb ik bij de opvoeding van mijn kinderen altijd een wereldse blik nagestreefd.
Onafhankelijkheidszin en een ondernemende geest zonder de beperking van angst die verlammend kan werken vond ik belangrijk.
Maar neem het ouders, die de wereldoorlog meemaakten, maar eens kwalijk dat ze een beschermende houding ten opzichte van hun kinderen hebben aangenomen.

De kinderen van Vera

En wat ben ik daarom maar al te blij dat mijn twee zonen met een heel open blik naar de wereld kijken. Zoals verwacht, werd hen van bij de geboorte een reismicrobe meegegeven. Bij de oudste, Stijn, is ze intussen sluimerend.  Hij werd een paar maand geleden de fiere papa van Noé. Dit maakt dat ik me inmiddels trotse omie mag noemen van een pracht van een meisje.

Mijn jongste zoon, Niels, heeft op 27 jarige leeftijd mama’s grote droom waargemaakt.  Hij is een jaar lang onderweg geweest met de rugzak. Rio de Janeiro, Chili, Peru, Bolivia, Australië, Nieuw Zeeland, Bali, Thailand, Noorwegen, Zweden, Portugal, Spanje, Noord- en Zuid Amerika …  Hij heeft al deze landen van zijn bucket list geschrapt. Een grote schat aan verhalen bracht hij mee en een grote liefde voor HET LEVEN. Inmiddels werkt hij voor een reisbureau.  Hij is gespecialiseerd in het verkopen van reizen op maat aan backpackers.
Hij heeft nog steeds de gelegenheid om regelmatig een stap in de wereld te zetten.

De carrière van Vera

Om even terug te gaan in de tijd, in 1980 studeerde ik af aan het P.H.H.I. te Hasselt.  Ik ging meteen daarna aan de slag als directiesecretaresse.  Ik werkte  in de welbekende mannenwereld, met name “de bouw”. Mijn talenkennis kwam me goed van pas. Met hart en ziel heb ik de eerste 25 jaar in de industriële bouwwereld mijn mannetje gestaan.

Ik leidde,  samen met de CEO, een bedrijf van 70 mensen.  Ik kreeg de kans een enorme kennis aan verkoopervaring op te doen.  Die ervaring kwam me daarna,  bij de overstap naar particuliere markt enorm van pas.  Al snel boekte is succes in de verkoop.

Dicht bij de mensen staan en mensen blij maken om hun droom van ” het realiseren van een eigen woning” waar te maken, werd mijn passie. Als bouwadviseuse verkocht ik voor een bouwbedrijf woningen op maat. Vanaf het eerste contact tot aan de overhandiging van de sleutel was ik als bouwadviseuse het eerste aanspreekpunt. Samen met architecten ging ik op zoek om DIE woning te ontwikkelen waarin mijn klant niet alleen thuis kon komen maar waarin hij/zij zich ook THUIS voelde komen.

Vera’s droomjob.

De voldoening als ik de blije lach zag van mijn klant als zijn/haar droom werkelijkheid werd was een geschenk voor me geworden.  De gezichtsuitdrukking als hij/zij die sleutel omdraaide en me bedankte voor het feit dat de hele harmonie van de woning klopte.  Dat ze je extra bedankte voor het feit dat je zijn budget had gerespecteerd (wat een hele uitdaging was om dit te realiseren) gaf je het antwoord! Dit is waarom ik, ondanks de drukte, ondanks de moeilijkheidsgraad, ondanks de veeleisende flexibiliteit toch zo ontzettend van mijn job houdt. En wat hield ik er van !

Ik behaalde in die tijd mijn diploma interieurstyling en kleur/stijl/imago consulente. Mijn passie voor kleur, voor mooie inrichtingen, voor harmonie, voor de juiste presentatie werd in deze cursussen aangescherpt en kwam me goed van pas in mijn beroepsleven. Altijd weer was ik voldaan als ik met de bouwheer en -vrouw door hun woning mocht stappen en de stralende oogjes zag. Het was het signaal dat ik de mensen begrepen had en dat ze samen met hun gezin konden genieten van hun droomhuis. En na mijn dagtaak reed ik altijd met grote voldoening terug naar mijn eigen droom: een mooie relatie, een mooie woning, een harmonieus bestaan zonder zorgen, in goed gezondheid waar ik dan weer tot rust kon komen in goede gezondheid.

Het noodlot

Tot het noodlot toesloeg. Een noodgedwongen kaakoperatie in het jaar 2007 zou me gedurende 6 weken weerhouden om te werken. We zijn inmiddels 9 jaren verder, 6 zware operaties verder.  Vijf jaren ging ik ziekenhuis in en ziekenhuis uit.  Vandaag is het nog steeds strijd ik tegen dagelijkse pijnen, tegen de beperkingen die het gevolg zijn van onverwachte zware complicaties tijdens operaties.

Pijnklinieken, pijnbestrijdingsmedicaties, maandenlange revalidatie met een opeengeklemde mond waarmee niet kon worden gegeten noch gesproken, heuptransplantatie naar de kaak…het heeft allemaal de revue gepasseerd.
Spijtig genoeg is iedere operatie mislukt en werd er na een paar maanden weer een afstoting of een breuk geconstateerd. Ontstekingen, spoedoperaties waarbij toegang diende bekomen te worden via de buitenzijde van mijn gezicht, drainage om daarna alle afvalstoffen op te vangen, nieuwe sessies in de zuurstof tanken iedere namiddag weer gedurende 90/60/90 dagen … het mocht allemaal niet baten. Om niet te spreken van de verminking van het gezicht, ( de asymmetrie) wat zwaar belastend was. Maanden heb ik er ieder jaar opnieuw uitgezien alsof er 10 zware vrachtwagens over me heen hadden gereden.

Invaliditeit

Helaas is de invaliditeit nu blijvend.  Geen enkele arts weet nog een oplossing om de kaak die links aan elkaar wordt gehouden door de spieren terug te corrigeren.  Ik hoop iedere dag dat ze het niet begeeft.

De ziekte kreeg een naam.

Pseudarthrose noemt het zo mooi… het betekent geen botgroei waardoor de kaak eeuwig gebroken zal blijven.

Diverse pogingen om de kaakdelen te verbinden zijn mislukt. De eerste operatie heeft ervoor gezorgd dat de hoofdzenuw geraakt is waardoor een deel van het gezicht verlamd was.  De spieren werden te ver uitgerekt bij de herpositionering van de onderkaak met continue spierspasmen tot gevolg. Dit is zeer beperkend, is de ene dag zwaar, is de andere dag draaglijker. Lang spreken gaat niet meer.  Vast voedsel eten is moeilijk en er zijn veel spasmes in het gezicht. Vooral bij kouder en nat weer is het een hel, tijdens de nacht is het regelmatig wakker worden en rechtop zitten om te slapen.

In die optiek heb ik me een weg moet zoeken om mijn handicap een plaats te geven.  Ik heb moeten aanvaarden dat ik niet meer kan wat ik voorheen kon. Het meest moeilijke er aan is, dat het uiterlijk niet zo zichtbaar is. Men kan het niet in-gipsen natuurlijk !

Wat ik vooral geleerd heb in die jaren is dat ik mijn eigen grens niet meer mag overschrijden. Dat ik vooral goed naar mijn lichaam moet luisteren. Het is mijn huisje waar ik in mag wonen en waar ik zorg voor moet dragen, net zoals ik het vroeger deed voor de huisjes van mijn klanten. Ik heb er de verantwoordelijkheid over, ik moet het rust geven wanneer het nodig is. Ik heb veel boeken gelezen over heling, over groei, over acceptatie.

De partner die niet sterk genoeg was.

Het is in die zin met vallen en opstaan geweest.  Het steeds herhalende proces van zware operaties en revalidatie heeft me helaas ook mijn relatie gekost. Want een partner lijdt mee. Een partner moet voldoende draagkracht hebben om de beperkingen een plaats te geven.  Een partner moet kunnen genieten van noodzakelijke rust thuis en het niet te zien als een belemmering.

Helaas was mijn partner destijds niet zo sterk. Hij zag het licht niet meer door de tunnel, zoals hij het omschreef. De confrontatie met mijn afhankelijkheid, mijn pijnen, de ziekenhuizen werden nefast.  De dag voor de vierde operatie brak hij en liet me alleen achter. Een flinke opdoffer bovenop alle ellende. Mijn moeder, destijds 80 jaar is me dan komen halen samen met de buurvrouw om me naar het ziekenhuis te brengen.

Sterker worden

Maar een mens komt er sterker uit. En gelukkig ben ik een leeuw, een vechter. Gelukkig kwam mijn doorzettingsvermogen, mijn innerlijke kracht me erg van pas.  Ik bouwde toch opnieuw een leven op, waar er ondanks de beperkingen ook plaats kwam voor nieuw geluk. En door al de tegenslagen en teleurstellingen heen, leerde ik vooral dat een positieve ingesteldheid een mens energie geeft. Dat je de motor bent van je eigen geluk.

Geluk kan je afdwingen. Het moet niet groot zijn, het zijn de kleine dingen die je grote geluksmomentjes kunnen geven. Straal je geluk uit, dan krijg je ook geluk op je pad. Doe je dingen waar je gelukkig van wordt, straal je je geluk ook uit. En heb je iemand naast je die begrip kan opbrengen voor het feit dat je lichaam niet altijd meer optimaal mee kan, heb je ook een lotje uit de loterij.

Gelukkig heb ik inmiddels een winnend lotje en word ik ontlast van zware taken in het huishouden.  Ik kan luisteren naar mijn lichaam en aan mijn tempo doorheen het leven reizen. En tijdens deze reis is het vooral creativiteit dat me rust brengt.  Creativiteit confronteert me niet te hard met de aangezichtspijnen, met de spasmes, met de validerende vermoeidheid die optreedt na de inspanningen van “te veel conversaties”. De koptelefoon op mijn hoofd, een rustgevende muziekje doet dan wonderen.

Het ontstaan van mijn kreatieve kronkel

Ik mocht ondervinden dat kleine tastbare momentjes van verbondenheid een mens enorm kunnen opkrikken. Dat ene kaartje dat je krijgt met een aanmoedigende boodschap, kan soms net dat tikkeltje geluk brengen, dat zetje dat je die dag extra kan gebruiken. Je voelt connectie, je voelt dat je het waard bent dat men net iets meer moeite voor je doet. Uit dankbaarheid voor diegene die me altijd steunden, ben ik dan zelf creatief aan de slag gegaan. Ben ik verpersoonlijkte wenskaartjes gaan maken.

Ik pluk foto’s van facebook af en ga ze bewerken, ik krijg foto’s toegezonden die ik bewerk, ik maak kaartjes met kleuren die iets zeggen over de persoonlijkheid van die persoon (ik licht ook toe waarom het kaartje net in die kleur is gemaakt!)

Voor mensen die ze echt tastbaar willen ontvangen, laat ik ze drukken op mooi parelmoer papier en ze vinden ze in hun brievenbusje. Sommigen willen een originele digitale wenskaart op de tijdlijn van hun ‘facebookvriend’ voor een bepaalde gelegenheid.

De schrijfster in mij.

Sommige kaarten voorzie ik van eigen gemaakte gedichten. Afhankelijk hoe goed ik de bestemmeling ken, is er de mogelijkheid om ook een leuk gedichtje te voorzien. Gedichten schrijven doe ik al van in mijn jeugd. Teksten voor afscheidsvieringen, of gedichtjes bij gelegenheden als een verjaardag, een huwelijk …het werd me regelmatig gevraagd. Al in de lagere school genoot ik vroeger als ik opstelletjes mocht schrijven.
Ook hield ik altijd wel van fotografie. Als ik op pad ben in de natuur, heb ik altijd wel mijn I-padje bij de hand. Je weet maar nooit welke foto kan gebruikt worden voor een mooi kaartje te maken. Want ten slotte probeer ik zoveel mogelijk te werken met eigenhandig gemaakte foto’s of foto’s die bij de bestemmeling een bepaalde betekenis oproepen.

De digitale wenskaarten maken, ze echt verpersoonlijken zodat iemand voor een verjaardag, een valentijn, paasdag, kerst, een huwelijk en zoveel andere gelegenheden echt met een UNIEK kaartje komt dat je in de winkel niet vindt, doe ik hobbymatig een jaar of drie. Het is een hobby die gewoon gegroeid is vanuit een passie voor kleuren, een passie voor een glimlach. Want een glimlach toveren op het gezicht van mensen, dat is wat ik beoog. De dag te kleuren met een attentie, met kleur. Want de wereld kleurt vandaag steeds donkerder. Iedere kleine bijdrage kan het zonnetje meer doen schijnen, vooral in het hart.

Grootste inspiratie

Het zijn de stiltes, vooral de momenten waarop ik door de pijn niet buiten kon en kan komen die verrijkend zijn. Het zijn die momenten die me geleerd hebben om de spijtige situatie te aanvaarden. Het is op die momenten dat de creatieve geest het scherpst is en er mooie kaartjes ontstaan. En het is in die stiltes dat ik tot de constatatie kwam (en op advies van anderen) dat ik de kracht van kleuren, van positivisme, van harmonie en blijdschap maar eens moest gaan delen met de buitenwereld.

Dat het niet tegenslagen zijn die je leven kleuren, maar de manier hoe je met tegenslagen omgaat. Om die reden wil ik ook graag vele mensen laten genieten van mijn verpersoonlijkte, digitale wenskaarten. En regelmatig ontstaat er ook een mooie verpersoonlijkte canvasdoek.  Mensen zijn onder de indruk van het kaartje en dan willen ze graag een mooie canvasdoek. Ik laat ze dan graag mijn ontwerpje gebruiken hiervoor. In mijn album “canvasdoeken” op mijn facebookpagina zie je hier voorbeelden van. Onlangs had de buurvrouw de dag van haar leven toen ze haar nieuwe vlinder canvasdoek ontving. Nergens in de winkel kon ze haar gading vinden. Ik heb hem haar zelf gemaakt.

13119000_226957324343937_8959709355863155749_n

Het werkstuk waar ik het meest trots op ben?

Dat is enerzijds een kaartje dat ik voor mijn moeder haar eerste achterkleinkindje Noé maakte. De mama had een mooie muurschildering gemaakt op het slaapkamertje van ons meisje. Zonder dat mijn zoon en zijn vrouwtje op de hoogte waren, had ik foto’s van de muurschildering gemaakt. Vooreerst heb ik mijn moeder een canvasje laten schilderen, gebaseerd op de vlindertjes en het bloemetjes op de muur. Daarnaast heb ik een kaartje ontwikkeld waarin deze elementen eveneens terug kwamen. Vervolgens heb ik het aangevuld met een heel mooi gedichtje. Fier als een gieter werd het aan mijn schoondochter overhandigd. De blik in de ogen van mijn zoon en mijn schoondochter toen ze het kaartje zagen, het gedichtje lazen is op mijn lens gebrand. Als er een traantje wordt weggepinkt van ontroering bij de ontvangst van een kaartje, dan weet ik dan mijn missie geslaagd is.

Ook het kaartje dat ik zelf ter gelegenheid van de geboorte van mijn kleinkind maakte, liet diepe sporen van ontroering achter. Het was vooral de authenticiteit die ook andere bezoekers in het ziekenhuis aansprak, toen mijn schoondochter het wenskaartje toonde en voorlas. Een complimentje krijgen dat ik met iets unieks, iets persoonlijks kom dat het hartje ontroerd, maakt me blij.

Ik zie ieder werkstukje als een klein projectje. Net als vroeger is de opdracht om te ontroeren, om dankbaarheid te zien in de ogen van de ontvanger. Om op de proppen te komen met een origineel wenskaartje dat men niet in een winkel, noch bij andere leveranciers kan verkrijgen.

Geen beroep.

Spijtig genoeg zal het bij een hobby blijven. Ik ben door mijn invaliditeit niet in de mogelijkheid om er mijn beroep van te maken. Zulke risico’s kan je niet meer nemen op 57 jarige leeftijd. Wel is het zo dat ik al mijn kaartjes inmiddels ben gaan verzamelen op mijn facebook pagina.  Ik heb deze pagina ‘Unique Wishes’ (unieke wensen) gedoopt.

Zo ben ik met Pasen gestart met een mooie reeks van paaskaartjes, gebaseerd op foto’s die ik was gaan nemen in decoratiezaken. Hieruit ontstond dat ik één van de haasjes was gaan projecteren op een tas, dewelke ik met chocolade wou vullen om te verloten tussen enthousiaste volgelingen. Groot was mijn verwondering toen ik in de chocolaterie aankwam en men mij verbaast vroeg waar ik die mooie paastas wel niet gehaald had. Enthousiast vertelde ik dat ik ze zelf ontworpen had. De eigenaar van de chocolaterie was er zo enthousiast over dat hij ze gratis met lekkere chocolade wou vullen.
En ik … ik had weer een klein geluksmomentje.

13103274_223897544649915_1952384225026653432_n

 

Digitaal wil niet zeggen onpersoonlijk!

Ik ervaar geen moeilijkheden bij het beoefenen van mijn hobby. Wel ben ik van mening dat men in dit digitaal tijdperk te gemakkelijk kiest voor een snelle onpersoonlijke oplossing als het bijvoorbeeld aankomt om iemand te feliciteren. Honderden, duizenden standaard felicitaties worden van het internet geplukt, gekopieerd met de boodschap : een Gelukkige verjaardag!

Zo weinig mensen nemen de moeite om eens iemand te vertellen dat je ECHT aan hem/haar denkt, dat je hem/haar ECHT de moeite waard vindt om eens iets persoonlijkers te geven dan die simpele felicitatie waarbij je snel op een knopje drukt en je er snel mee vanaf maakt !

Het zou zoveel mooier zijn als we weer eens naar ons brievenbusje kunnen wandelen en een mooi uniek kaartje op onze kast kunnen zetten. Een kaartje dat je dag ECHT opvrolijkt, een kaartje dat je kan bewonderen telkens als je het voorbij loopt. Een tastbaar geschenkje !

Ik heb een goedkope hobby!

De hobby kost me geen geld, aangezien het digitaal is. Louter de aankoop van het kaartje zelf, afhankelijk van de uitvoering en de kleur van het materiaal waarop het gedrukt wordt. Maar in vergelijking met kaarten die je in de winkel zou kopen, is het prijsverschil echt niet zo groot als je het dan wil hebben over de originaliteit ! Want ieder kaartje op zich is eigenlijk een beetje een klein kunstwerkje, een persoonlijk kaartje dat net dat tikkeltje meer biedt, dat net de ontvanger iets meer raakt dan de gewone gekochte kaart in de winkel.

Mijn hobby is mijn ‘pilletje’.

Creativiteit brengt rust. Creativiteit werkt verrijkend en werkt helend. Ik mocht en mag het echt ondervinden. Het ontlast je geest, het geeft vrijheid. Bovendien houd ik van kleuren, weet ik wat de impact is van kleuren op de geest. Kleuren werken helend.
Er wordt iets geboren uit je eigen hand, uit je eigen geest en eigenlijk is datgene wat je creëert vereeuwigd.

Daarnaast maak ik graag mensen blij. Die glimlach is goud waard, die dankbaarheid dat je hun dag mocht kleuren is als goud. Het gevoel van verbondenheid dat mensen aan elkaar kunnen geven door een verpersoonlijkt wenskaartje cadeau te doen, is groter dan ik dacht. Ik verneem het van vrienden, van mensen die me vroegen: “Kan jij iets maken voor mij want ik moet naar een verjaardag?”.
“Ik zoek een origineel kaartje voor een bruiloft.”
“Kan jij een kaartje maken voor mijn moeder met een foto op van mij en de kinderen en een gedicht.?”

De tijd die ik erin steek is afhankelijk van hoe mijn dag is. Voor mij is het altijd moeilijk vooruit plannen omwille van mijn pijnlevel.
De laatste tijd is het iets minder geweest, ook omwille van de slechtere gezondheid van mijn eigen moeder.

 

Dromen over de verdere uitbouw van mijn hobby

Wat ik zeker nog wil doen is hopelijk veel mensen blij maken met een uniek verpersoonlijkt kaartje. Ik hoop mijn facebookpagina nog te mogen aanvullen met vele referentiekaartjes. Op termijn hoop ik op mijn facebookpagina meerdere mensen te krijgen die van kleine geluksmomentjes (zoals ik ze noem) houden en die fan worden. Mensen die er volgende keer als ze een kaartje nodig hebben op tijd bij stil staan en misschien eens vragen om een verpersoonlijkt kaartje te ontwikkelen en te bezorgen.

Langzaamaan hoop ik dat UNIQUES WISHES mag uitgroeien tot een familie die kleine verpersoonlijkte cadeautjes als een origineel verjaardagskaartje weten te waarderen. Het moeten geen grote dingen zijn om een groots gevoel te verkrijgen, het zijn de kleine attenties die het doen. Dus iedereen die dit leest, is van harte welkom op mijn pagina. Iedere fan is een extra glimlach. Voel je dan ook vrij om een kijkje te nemen en mijn pagina te liken. Mij maken jullie er alvast blij mee, ik hoop dat ik jullie met de regelmaat ook mag verblijden met een nieuw kaartje dat ontstond uit mooie foto’s. En regelmatig verloot ik er wel eens iets moois, zoals een tijdje geleden een mooie vlindercanvasdoek.

Ik heb geen website. Wel droom ik ervan om voldoende kaartjes te ontwikkelen, en wie weet dat mijn kinderen er dan ooit wel eens een website mee kunnen maken die een groter succes mag worden dan bv. Hallmarks 🙂

Met regelmaat plaats ik op mijn facebookpagina ontworpen kaartjes in mijn albums.

 

cropped-verfspat-1.jpg

Bedankt, Vera voor je héél persoonlijke bijdrage aan deze rubriek.  Het werd een lange post, maar hij was te mooi om hem in te korten.
Ik wens je nog jaren vol creativiteit en genieten van de kleine geluksmomentjes toe!

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram

Scrappen – Kreatieve kronkels deel 12

Scrappen – Kreatieve kronkels deel 12

scrappen

Deze week in de rubriek Kreatieve Kronkels laat ik creatieve duizendpoot Petri vertellen over al haar bezigheden:

Wie is Petri?

Ik ben een 35 jaar jonge mama van 3 kindjes en werkzaam in het kinderdagverblijf Karbonkeltje als kinderverzorgster.
Ik ben al zolang ik mij kan herinneren creatief bezig. In al die jaren heb ik al door  heel wat creatieve watertjes gezwommen.
In een ver verleden leerde mijn overgrootmoeder en grootmoeder mij borduren. Een leuke hobby, maar die voer ik nu nog zelden of bijna nooit nog uit.
Daarna ben ik begonnen met 3D kaartjes te maken.  Dat werd dan wat later scrapkaartjes maken, scrappen dus.

Hoe het begon

Zo’n 12 jaar geleden leerde ik ‘scrapbooking’ of ‘scrappen’ kennen.  Dat is een ander woord voor het creatief inplakken van foto’s.
Zonder dat ik het wist deed ik al veel langer aan scrapbooking. Rond die tijd werd het een beetje een hype en werd er een naam opgeplakt.
Al Tijdens mijn jeugd plakte ik mijn foto’s niet zomaar gewoon in een album.  Ik deed er altijd wel wat versiering bij of een tekstje.
Er liggen hier nog bergen foto’s te wachten om ooit gescrapt te worden maar helaas staat ook die hobby op een bijzonder laag pitje.

Samen scrappen

Op facebook heb ik wel een groepje om samen te scrappen. We werken dan ieder voor zich elk bij haar thuis aan eenzelfde layout en laten wanneer we klaar zijn onze werkstukken aan elkaar zien op dat groepje. (https://www.facebook.com/groups/1127782343932532)

be scrappy

De andere creatieve bezigheden

Enkele jaren geleden kreeg ik dan de ‘oude naaimachine’ van mijn oma. “Ik kon daar wel wat mee”, zei ze. En inderdaad: we hadden weer maar eens een hobby erbij.
En in plaats van papier te verzamelen om te scrappen en kaarten te maken begon ik nu ook lapjes stof te verzamelen. En die lapjes zijn nu al ettelijke meters geworden. Ik heb zelfs geen plaats meer om alles op te bergen! Voornamelijk begon ik met het maken van rokjes voor de meisjes hier maar er rolden inmiddels ook al jurkjes (zelfs een communiekleedje), een slaapzak, zonnehoedjes, vlaggenlijnen, dekentjes, knuffels, zonnebril-hoesjes, verjaardagskronen enzovoort vanonder mijn naaimachine.

Verder ontwerp ik af en toe suikerboon doosjes en geboortekaartjes en heb ik al voor 3 koppels hun uitnodigingen voor hun trouwfeest mogen maken.

Soms maak ik ook wel eens iets uit vilt en de laatste tijd ben ik ook druk bezig met juwelen te maken (oorbellen, ringen, kettingen en armbandjes).

En ik ben zelfs een poging aan het doen om een vest te breien…

Zoals jullie lezen heb ik dus een hele hoop aan creatieve hobby’s, ik kan niet kiezen welke ik de leukste vind. Ik wissel graag eens af tussen alles. Ik heb ook niet bepaald iets waar ik het trotst op ben ik ben met alles wel tevreden daar zorg ik altijd voor.

105

158

 

In bijberoep

Sinds dit jaar ben ik gestart in bijberoep met het verkopen van mijn werkstukken via mijn website en via facebook . Echt ervan leven, nee dat gaat niet dan moet ik mijn spullen al zeker duurder gaan verkopen om er aan uit te kunnen. Ik had ook nog de bedoeling om workshops te gaan geven. Maar aangezien ik het al zo druk heb met ‘Be-Scrappy’ alleen al is er dat nog niet van gekomen. Ik steek nu al bijna ieder vrij moment in mijn hobby’s.  De ene keer is dat meer als de andere en misschien nog te weinig naar mijn zin. Ik mag al blij zijn dat mijn partner de laatste tijd de meeste van de huishoudelijke taken voor zijn rekening neemt!  Vaak kom ik daar zelfs niet meer aan toe.

Het prijskaartje

Ik denk niet dat ik dat wil weten hoeveel mijn hobby me al heeft gekost! 😉 Je kan het zo duur maken als je zelf wilt natuurlijk! In de loop der jaren heb ik zowat een kleine hobbywinkel aan materialen verzameld.  Ik wil liever niet weten voor hoeveel geld ik hier spullen heb staan. Daar zou ik wel eens aardig van kunnen verschieten denk ik.
Maar ik ben graag creatief bezig, ik rook en drink niet en steek mijn geld bijgevolg liever in knutselmaterialen.

Jullie zijn allemaal welkom om eens te komen kijken op de facebookpagina en de website!

Creatieve groetjes,
Petri.

cropped-verfspat-1.jpg

Bedankt Petri voor je deelname aan deze rubriek!
Vergeten jullie niet dat onze winactie voor een kinderboekenpakket nog loopt tot 20 augustus 2016?  Als je nog wil deelnemen, zeker je kans wagen!

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram

herbruikbare knuffel – super tof persoonlijk cadeau

herbruikbare knuffel – super tof persoonlijk cadeau

Hoe fijn zou het zijn als je altijd een knuffel voor handen hand van een persoon die je graag ziet. Ook als die niet meteen in de buurt is, zou je een knuffel wel eens kunnen gebruiken. Dit gaf me het idee om een herbruikbare knuffel te knutselen. Een omhelzing de je telkens opnieuw kan gebruiken. De emotionele waarde van zo’n cadeau is ook niet te onderschatten.
We gingen aan de slag om een herbruikbare knuffel te knutselen.

Yeay – Verven!

schilderen hand

20160812_092809

schilderen 1

 

Schilder het handje van het kindje die de knuffel cadeau gaat doen en druk het twee keer af. Laat het handje goed drogen. De overschot van de verf kan gebruikt worden om een prachtig schilderijtje mee te maken!
Als de kinderen als zelf kunnen knippen, laat hen dan de handjes uitknippen. Lukt dat nog niet? Dan ben jij eraan voor de moeite! 😉

Ik haakte dan een lintje met een ketting van lossen die net zo lang was als de afstand van pols tot pols van het kindje dat de herbruikbare knuffel cadeau ging doen.

 

IMG-20160812-WA0000-1

 

Herbruikbare knuffel cadeau doen.

Best leg je wel op het kaartje of in real life uit waar die twee handjes aan een touw voor dienen. Het is een mooi cadeau voor moederdag of vaderdag, voor oma of voor iemand die gewoon een lieve knuffel nodig heeft.
Met een mooi kaartje eraan, lukt het vast om iemand te verrassen met deze knuffel die eindeloos zal blijven dienen.
Ik denk dat het ook leuk is om er verschillende jaren één te knutselen. Kan je zien hoe de lengte verandert.

Zou je zo een knuffel cadeau doen?

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Musical actrice: Kreatieve Kronkels deel 11

Musical actrice: Kreatieve Kronkels deel 11

musical actrice
Foto van Wim Alblas – bewerkt als header voor kreatieve kronkels rubriek

Ik heb best wel wat creatieve collega’s, na Seppe met zijn strip reviews is het nu de beurt aan Josche.
Zij speelde als musical actrice al in verscheidene musicals mee!
Lees hier het interview met haar:

Vertel eens wie je bent aan de lezers:

Mijn naam is Josche Vaes. Ik ben 24 jaar en een bezige bij. Ik heb gestudeerd voor leerkracht wiskunde en muzikale opvoeding en ben dolblij dat ik dit schooljaar les heb mogen geven WICO Campus Sint-Jozef, Lommel. Ik ben leerkracht wiskunde voor het 1ste en 2de jaar in het middelbaar. Ik hoop heel hard dat ik volgend schooljaar daar weer aan de slag kan.
Naast mijn job als leerkracht werk ik ook als oproepkracht, sinds 2008, bij Centerparcs de Vossemeren, waar ik deel uitmaak van het entertainmentteam. Ik breng daar kindershows, presentatieshows en avondshows wat ik met hart en ziel doe. Daar kan ik me lekker uitleven.
Zoals ik al zei ben ik een bezige bij, ook in mijn studententijd was dit zo. Ik heb bijna 20 jaar getwirld (dansen met een stokje), ik heb getennist, gezwommen, 10 jaar muziekles gevolgd, waarbij ik saxofoon heb leren spelen, ik heb gezongen en bij de jeugdfanfare van Achel mogen spelen. Momenteel volg ik naast mijn drukke schoolleven en centerparcs activiteiten ballet, modern en jazzdans en ben ik lid van een musicalgroep (F-act).

Wat is jouw Kreatieve Kronkel:

Ik hou ervan om mensen te entertainen. Ik wil mensen, zowel groot als klein, een fijne dag bezorgen. Een lach op hun gezicht toveren. Dit door te dansen, te zingen, te acteren. Alles wat creatief kan op een podium.
Als musical actrice combineer ik zang, dans en acteerwerk.

13840544_10154507390369642_1085737590_o
foto van Wim Alblas

Hoe lang ben je al bezig met jouw hobby?

Volgens mijn moeder entertain ik al sinds dat ik een ieniemienie Josche was. Wanneer we bijvoorbeeld op vakantie waren in Spanje en ik meedeed met de minidisco, stal ik al de show.

13844074_10154507405839642_1811852168_o
Foto van Jean Vandijck

Wist je meteen: “Dat wil ik ook doen/kunnen?”

Ik heb altijd graag op het podium gestaan en hoop dat ik dit ook nog lang mag doen. Ik wou hier eigenlijk echt mijn werk van maken, maar wist al snel dat dat een harde wereld is. Gelukkig is ‘de show stelen’ als bijvoorbeeld musical actrice ook een leuke hobby!

13844305_10154507393969642_486732828_o
foto van Wim Alblas

Wat is er nu net zo leuk aan je hobby als musical actrice?

Ik geniet en de mensen genieten… Is dat niet geweldig?

13843414_10154507408209642_367707195_o

Op welke voorstelling ben je het meest trots?

Iedere voorstelling (dans, musical, centerparcs) is super. Ik ben bijna altijd even trots! In de nieuwe nieuwe show op centerparcs mag ik nu voor de eerste keer de zangrol vertolken, waar ik heel erg trots op ben. Dit is weer een trapje hoger, want ik deed tot nu toe enkel de dansrollen die ook wat koortjes mee mochten zingen.

13835545_10154507393444642_1868640348_o
Foto van Wim Alblas

Zou je van je hobby je beroep kunnen/willen maken?

Ik zou niets liever willen, maar dat is een zwaar/hard wereldje, dus ben ik toch blij met mijn job als leerkracht. Ik vind het heerlijk om het entertainen als hobby te kunnen uitvoeren. Dingen doen die je leuk vindt en er ook nog eens geld voor krijgen, fantastisch toch!

Wat vind je moeilijk bij het beoefenen van je hobby?

Zowel de musicallessen als centerparcs zijn later in de avond, waardoor de nachten wel eens wat korter zijn. Als je dan de dag erna om 8u20 weer fit voor de klas moet staan, is dat wel eens niet altijd even gemakkelijk.

Kost je hobby veel geld en hoe kom je aan je materiaal?

Enkel lidgeld en verzekering. En op centerparcs word ik zelfs betaald om te schitteren.

Waarom doe je dit zo graag?

Het lijkt voor mij soms wel een verslaving. Wanneer een voorstelling gedaan is, zou ik gewoon meteen opnieuw het podium op willen om opnieuw te beginnen. Ik hou van dansen, zingen, springen, acteren… musical actrice combineert al mijn verslavingen.

Hoeveel tijd steek je erin. Kan je er voldoende tijd in steken naar je gevoel?

Ik zou iedere dag, ieder moment op het podium kunnen staan, helaas gaat dat niet. Daarom geniet ik van ieder moment dat ik mag schitteren op een podium en mensen een fijne dag kan bezorgen.

Wat wil je zeker nog graag doen met betrekking tot je hobby?

Zo lang ik het kan, blijven stralen als musical actrice en blijven genieten.

Waar vinden we je werk?

Ik heb geen persoonlijke pagina, maar er is wel een site van F-act, waar ik veel help en meedoe en waar je informatie terug vindt over de voorstellingen. www.musicalfact.com

 

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram

Waskrijt upcyclen – hergebruik kapotte krijtjes.

Waskrijt upcyclen – hergebruik kapotte krijtjes.

Als je waskrijt in huis hebt, heb je gegarandeerd na een tijdje ook een heleboel stukjes waskrijt waar je niet echt meer mee kan tekenen. Zo een zonde om deze weg te gooien!

Dit idee is eerlijk gepikt van Pinterest…. Alhoewel,  Pinterest heeft het gewoon gepikt heeft van mijn collega’s leerkrachten die dit al jaren doen. 😉
Ik wilde dit al eens heel lang zelf uitproberen en nu zag ik mijn kans om dat ook echt te doen:

Waskrijt upcyclen doe je zo:

  • verzamel stukjes waskrijt
  • snijd ze iets kleiner als er grote stukken bij zijn (foto 1)
  • doe de stukjes in een silicone vorm (foto 2)
  • smelt ze in een voorverwarmde oven van 220 graden tot ze vloeibaar zijn (hangt wel van de oven af –
  • als je te heet gaat, gaat de binding weg en ga je een olielaagje zien.)
  • laat ze afkoelen in de koelkast
  • haal ze uit de vormpjes (foto 3)
  • tekenen maar

Waarom waskrijt upcyclen?

* Het is ecologisch, kinderen leren dat iets nog een tweede (of derde?) leven kan krijgen.
* Je kan het samen met de kinderen doen op een regenachtige dag. (Check 😉 )
* Je kan er eindeloos in variëren, want er zijn heel wat verschillende siliconen vormpjes.
* Dit is ook een super leuk traktatie idee (ook voor een ‘gezonde’ school).

Tips:

* Blijf bij je oven staan als je de waskrijtjes smelt, want eens gesmolten (minuutje of 5) mogen ze ook meteen uit de oven.
* Gesmolten was is HEET – dus geen kleine kindjes dicht in de buurt als je de vormpjes uit de oven haalt.
* Verlucht goed.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Glaskralen – kreatieve kronkels deel 10

Glaskralen – kreatieve kronkels deel 10

banner glaskralen

Deze week in de rubriek “Kreatieve Kronkels” heb ik een interview met Gerlie van “De Glas Kraal”.   Net zoals Marco van een paar weken geleden is zij met glas bezig, maar dan vooral met kralen.
Ze heeft nog iets bijzonders wat ze doet met haar eigen gemaakte kralen… lees het hier:

Vertel de lezers eens wat meer over jezelf:

Ik ben Gerlie Sprenger, moeder van 2 dochters, Celine is 18 jaar en Kaylee 13 jaar.

Ik en 45 jaar en ik ben nu bijna 3 jaar geleden van Weert (Nederland) naar Overpelt (België) verhuisd.

13548744_1550038725303029_930137743_o

Wat is jouw ‘Kreatieve Kronkel?’

Ik ben als kind altijd al creatief geweest.
Tekenen en knutselen waren mijn hobby’s.
Toen de kinderen klein waren, had ik het grootste plezier in samen met hen knutselwerkjes te maken.
Leuke persoonlijke dingen maken voor moeder- of vaderdag en zeker ook voor de opa’s en oma’s, waren de favoriete bezigheden.
Met mijn handen werken heb ik altijd leuk gevonden.
Uiteindelijk ben ik de laatste jaren vooral met glaskralen bezig.

Hoe is het allemaal begonnen?

Drie jaar geleden wilde mijn dochter een armbandje namaken vanuit een winkel
Ik zei: “Begin maar, we hebben nog wel wat kralen ijzerdraad of elastiek liggen.
We hadden ook een hobby-winkel in de buurt waar we soms materiaal en kralen kochten.
Ze zette een foto van het resultaat voor de grap op haar facebookpagina en kreeg héél veel reactie’s…
Zo is de liefde begonnen, ik ging haar helpen met het maken van de spulletjes en probeerde ze dan te verkopen.
Zo zijn we begonnen met een facebookpagina: Lovely Jewels
We maakten van alles: armbandjes, oorbellen, sleutelhangers…
Celine kreeg minder tijd door school en ik nam de pagina van haar over, ze hielp wel nog vaak mee!

Hoe kwam je dan bij glaskralen maken terecht?

Twee jaar geleden waren we op een markt in Boxtel,
En daar was een mevrouw die van glas sieraden maakte.
Ik was meteen verliefd !!!!!

Het was dus liefde op het eerste gezicht met die glaskralen?

Ja, ik wist het meteen zeker, ik wilde ook met glas gaan werken,
Thuis ben ik op Google gaan zoeken en kwam ik cursussen tegen om glaskralen te maken.
Ik heb meteen informatie opgevraagd en ben onmiddellijk met een cursus begonnen!
Trots ging ik na 4 uur met 8 glazen kralen naar huis!
Ze waren niet allemaal rond en even mooi, maar wat was ik trots!
Ik maakte een nieuwe facebookpagina, specifiek voor glaskralen.  Die kreeg de naam: “De Glas Kraal“.
Sinds januari 2016 ben ik met Lovely Jewels gestopt, omdat ik het niet meer kon combineren.

glaskralen

Wat maakt jouw hobby nu zo geweldig?

Het is zo geweldig om in zo’n vlam, met glas bezig te zijn!  En dat er dan later een kraal uit voort komt!  (Als ik hem niet laat verbranden) 😉
De prachtige kleuren maken het helemaal af!

glaskraal aan het werk

Wat is tot nu toe je pronkstuk?

Het meest trots ben ik op mijn eerste glaskraal waar ik de crematie as in heb verwerkt van mijn overleden vader.
Dit vond ik zo mooi om te doen.
Ik heb deze cursus gedaan bij Ester kerkhof in Oss.  Van haar mocht ik mijn eigen as kraal maken.
Ik ben haar nu nog dankbaar.

glaskraal

Zou je van je hobby je beroep willen maken?

Natuurlijk wil ik van mijn sieraden mijn werk maken! Ik wil over een tijd echt wel de deuren openen van mijn eigen zaak.
Nu heb ik wel al eens een open dag bij mij thuis,
En er komen best wel al klanten naar toe!
Van het bedrag wat ik dan verdien, kan ik weer nieuw materiaal en glas kopen.

Wat is er moeilijk aan jouw glaskralen hobby?

Het blijft altijd moeilijk, en een geluk als er een mooie ronde kraal uit je oven komt.

Gelijke basis kralen voor oorbellen is nog altijd een kunst, want niemand wil met 2 verschillende maten kralen rondlopen.

Hoe kom je aan je materiaal?

Mijn materiaal zoals: ijzerdraad, kralenkapjes, oorbelhaakjes en de rest bestel ik via winkels op internet.
Mijn glas en glas materialen koop ik bij een winkel in Eindhoven.

glaskraal atelier glaskraal materiaal

Waarom doe je net dit zo graag?

Als ik iets voorbij zie komen op facebook of in de winkel denk ik vaak: “Dat kan ik ook maken!”
Dan ga ik thuis om zoek naar materiaal en begin ik eraan.  Meestal word het toch iets anders.  Dat is helemaal niet erg, want het moet ook ‘van mij’ komen, van mijn fantasie!

Hoeveel tijd steek je er in?

Ik ben er elke dag mee bezig, tussen de 2 en 4 uur zeker.
Het is niet alleen het maken, maar ook opdrachten aannemen via facebook, opdrachten bespreken met de klanten.
Nieuwe sieraden bedenken en bijna elke dag glaskralen maken.

Wat wil je nog graag bereiken met betrekking tot je hobby?

Ik wil van mijn hobby mijn beroep maken.
Ik volg soms nog glas cursussen, alles is leuk om nog bij te leren
Ik wil hartjes, bloemetjes noem maar op…kunnen maken!
Ook ben ik gestart met een cursus zilver klei, ook hier zie ik weer toekomst in!

glaskraal hartjes oefenen g glaskraal 2

Waar vinden we jouw werk terug?

Je kan me vinden op mijn facebookpagina: De Glas Kraal
Zo, dat was het verhaal van Gerlie met de Glaskralen! 😉
Bedankt Gerlie dat je wilde meewerken!
Ik wens je super veel succes met het verwezenlijken van je droom!
Ik vind het héél bijzonder dat je crematie-as in de kralen verwerkt, daar zit vast wel werk in!

 

 

Amigurumist DenDennis in kreatieve kronkels

Amigurumist DenDennis in kreatieve kronkels

dendennis banner.jpg

Geweldig trots ben ik deze week!  Ik ben zo blij dat Amigurumist DenDennis wilde meewerken aan mijn bescheiden blogje!
Zoals velen van jullie weten, haak ik zelf ook en het leukst om te maken vind ik nog steeds amigurumi.
Amigurumi (voor de niet-hakers) zijn popjes, knuffeltjes,… die in het rond worden gehaakt.
Er zijn héél wat goede Amigurumisten, ééntje waar ik enorm naar opkijk is DenDennis en hij wilde graag het interview voor mijn blog invullen.
Hier gaan we:

Amugurimist DenDennis - Barley Bear
Barley Bear van DenDennis

Wie is DenDennis?

Ik ben een zeer gelukkig, getrouwde vader. Ik heb een dochter van bijna 17 en nu net een pas geboren zoontje, samen met mijn vrouw wonen we met zijn viertjes in het prachtige Amsterdam. Overdag run ik een eigen grafisch ontwerp bureau genaamd De Hazen (www.dehazen.nl). Samen met 3 fantastische medewerkers werken wij voor een diverse klantenkring. Van Rituals Cosmetics tot de Leprastichting. Mijn bedrijf bestaat dit jaar alweer 10 jaar. Ik ben ooit in een ver verleden begonnen aan de opleiding voor tekenleraar, deze heb ik helaas nooit afgerond en ben daarna verder gegaan met grafische opleiding.

Wat is jouw Kreatieve Kronkel:

Haha dat is wel een leuke omschrijving een ‘kreatieve kronkel’. Tja eigenlijk ben ik behoorlijk breed ‘kreatief’. Overdag ben ik non-stop bezig ben met vormgeven en ontwerpen, maar dat is bijna altijd achter een computer. Vandaar dat ik ’s avonds en in de weekenden graag met mijn handen bezig ben. Handwerken is dus een heerlijke ontspannen bezigheid voor mij. Ik haak enorm veel, maar daarnaast vind ik borduren, knutselen, origami en tekenen ook erg fijn. Aangezien ik met haken als amigurumist redelijk bekend ben geworden zit daar ook wel mijn meeste tijd in.

Hoe lang ben je al bezig met jouw hobby?

Als je als hobby creatief bezig zijn bedoeld dan al vanaf kinds af aan. Maar haken doe ik nu sinds 2012. Dat is ooit begonnen als ontspannen hobby maar kan je bijna zien als fulltime baan.

Hoe heb je deze hobby voor het eerst ontdekt?

Ooit wilde ik voor mijn bedrijf De Hazen een soort van wortel knuffel maken, die ik dan aan klanten mee kon geven. Ik kwam toen als snel bij haken. Maar helaas kon ik toen het geduld niet vinden om het af te ronden. Enkele jaren later kwam ik bij een vriendin van mij een boek uit China tegen met Amigurumi’s, en eigenlijk was ik gelijk verliefd. Dat wilde ik ook gaan maken. Vlak daarna hoorde ik dat mijn schoonzus zwanger was en kwamen we op het idee dat ik daar wel een knuffel tandje voor ging haken, aangezien ze tandarts is. En voor ik wist werd deze hobby meer dan een hobby.

Wist je meteen: “Dat wil ik ook doen/kunnen?”

Absoluut, zie hierboven. 😉

Wat is er nu net zo leuk aan je hobby?

Handwerken werkt bij mij zeer ontspannend. Na het runnen van een eigen onderneming is het heerlijk om thuis te komen en alle stress van je weg te haken of te freubelen. Daarnaast is het natuurlijk te gek dat je vanuit niks opeens iets kan creëeren als amigurumist.

Op welk ‘werkstuk’ ben je het meest trots en waarom?

Oh jeetje… deze vraag krijg ik wel vaker, maar vind ik echt te lastig om te beantwoorden. Ik ben super trots op al mijn werkjes. Maar ieder boek heeft wel een favoriet bij mij. Uiteraard ben ik trots op Kiesje / Molar aangezien daar alles mee begonnen is.

molar

Ik ben trots op mijn gehaakte versie Dendennis, die beleefd te leuke avontuurtjes. Maar ook Kletsmajoor uit Prettig gestoorde Amigurumi’s, Lama uit CombiGurumi, Pakezel en CrocoJoe uit Dendennis viert feest, Bergje en Toverketel uti Kawaii Haken en Nachtmerrie uit Dendennis zoekt zijn knuffel zijn grote favorieten.

Zou je van je hobby je beroep kunnen/willen maken?

Eigenlijk is dat al gebeurd. Alleen zou ik nooit mijn andere bedrijf hiervoor op willen zeggen. Dat risico is te groot. Ik besef mij maar al te goed dat handwerken en zeker haken een hype is, dat kan ik echt niet tot aan mijn pensioen vol blijven houden. Daarnaast verdiend het nog niet genoeg om mijn gezin er van te onderhouden. Maar qua uren is het soms meer dan een fulltime baan.

Wat vind je moeilijk bij het beoefenen van je hobby?

Wat veel mensen niet beseffen is dat er naast het haken erg veel tijd gaat zitten neven-activiteiten, die er absoluut bij horen. Het actief bij houden van social media, reageren op berichtjes, mailtjes persoonlijke berichten en zo is best een tijdrovende klus. Daar gaat op sommige dagen meer tijd in zitten dan het haken. Daarnaast is het bedenken van originele amigurumi’s ook steeds lastiger. Steeds meer mensen krijgen het idee om amigurumi’s te ontwerpen, waardoor het moeilijker wordt om onderscheidend te zijn.
En wat ook erg moeilijk is, is het illegaal verspreiden van patronen en ontwerpen, ook daar zit erg veel tijd in. Ik krijg regelmatig van oplettende mensen linkjes door waar weer een patroon van mij illegaal verspreid wordt, soms staan mijn boeken een dag na uitkomst al gekopieerd en wel op diverse sites. Dat demotiveert enorm en kan ik ook erg verdrietig van worden.

Kost je hobby veel geld en hoe kom je aan je materiaal?

Op zich is het best een prijzige hobby. Gelukkig krijg ik af en toe wat garen toegestuurd van leveranciers om uit te proberen. Maar ik ben vaak eigenwijs en wil gewoon specifiek garen en kleuren hebben. Dus ga ik liever even naar een hobbywinkel en daar de gewenste garens kopen.

Amigurumist DenDennis: Puff de draak
Puff de draak

Waarom doe je dit zo graag?

Het is erg leuk om al je fantasieën en schetsen tot leven te laten komen. Een amigurumi/knuffel kan je echt opgebouwd zien worden. Eerst een hoofdje, dan een lijfje en opeens heeft ie armpjes en benen en zie je hem zo opstaan en weglopen. Terwijl het ooit als platte schets in mijn schetsboek was.
Hoeveel tijd steek je erin. Kan je er voldoende tijd in steken naar je gevoel?
Ik probeer echt iedere avond minimaal 1 a 2 uur te haken, en dan de weekenden wat meer. Maar het gebeurt heel vaak dat, zodra een deadline voor een boek er aan komt, ik ’s avonds nog 4 tot 6 uur aan het haken ben, ’s morgens voordat ik naar kantoor ga nog even 1 uurtje haak. Dus ik heb eigenlijk nooit genoeg tijd voor mijn hobby. 😉

Wat wil je zeker nog graag doen met betrekking tot je hobby?

Poeh dat is ook een goede vraag. Ik denk eerlijk gezegd dat ik al behoorlijk veel bereikt heb met deze uit de hand gelopen hobby. In 2,5 jaar tijd 5 boeken uitgebracht (bezig met mijn 6e), beurzen geopend, op tv geweest, ambassadeur geworden voor een goed doel en reis het hele binnen- en buitenland door. Dus ik heb eigenlijk niks te klagen, en zou vooral op deze manier door willen blijven gaan. 😀

Waar kunnen we je als amigurumist vinden?

www.dendennis.nl
facebook.com/dendennisamigurumi
instagram/dendennis
twitter.com/nicedendennis
logo-dendennis

 

Oef – als ik dit allemaal lees ben ik nog meer onder de indruk dat je met mijn blogje wilde meewerken!  Ik wens je nog super veel succes en ben super benieuwd naar je nieuwe boek!
Foto’s van de amigurumi werden met toestemming gebruikt en linken door naar de webshop van DenDennis, waar je patroontje en boeken kan kopen!

cropped-verfspat-1.jpg