Tag: hoogbegaafde kinderen

Leer je talen met Quiboba! Win jouw spel!

Leer je talen met Quiboba! Win jouw spel!

Onze kinderen pikken steeds gemakkelijker andere talen op. Op vakantie leren ze woordjes en we hebben natuurlijk ook YouTube en games om hen bij het leren van talen te ondersteunen.
Gelukkig krijgen ze ook nog wel op school taal aangeboden. Want het lezen en schrijven is natuurlijk iets moeilijker te leren op vakantie of via YouTube. Voor kinderen waar het taalgevoel minder is, zijn lessen in grammatica natuurlijk ook een must! Maar over het algemeen leren de kinderen denk ik sneller een andere taal aan dan vroeger. Vandaag laat ik jullie kennis maken met een andere leuke manier om verschillende talen aan te leren of om de taal te helpen onderhouden. Als je een taal even niet actief gebruikt is dit zeker een leuke manier om er mee bezig te blijven: Quiboba – een leuk taalspel dat al beschikbaar is in vier verschillende talen en in verschillend versies: Leer je talen met Quiboba.

Wat is Quiboba?

Het leer je talen spel van Quiboba is uniek omdat het een samensmelting is van horen, zien en schrijven! Het spel is gericht op de basiskennis van de middelbare school. Je kan het spel alleen spelen of met meerdere spelers.

Hoe speel je het spel?

Je kan dus het spel alleen spelen. Dan gebruik je de kaartjes in de doos gewoon als overhoringskaartjes. Het Nederlands staat aan de ene zijde en dan staat de oplossing aan de andere kant.

Voor onze kinderen, die nog lang niet in het middelbaar zitten, gebruikten we de grote woorden aan de bovenkant. Met oudere kinderen kan je dus de volledige zinnetjes toepassen.

Als je met twee (of meer) speelt, dan gaat het om de meeste kaartjes te verzamelen.

De speciale QR-code in het quiboba spel

Bij elk Quiboba spel zit er in de doos een unieke QR code waarmee je de extra’s kan bekijken.
Bij de doos Engels die wij hebben kan je bijvoorbeeld de Europese hoofdsteden ook leren en je hebt een podcast beschikbaar voor alle juiste uitspraken!

 

Lees ook: De leraar Engels die me inspireerde

Lees ook: Het belang van een groeimindset

Voor wie is het quiboba spel geschikt?

  • Voor kinderen die een taal willen onderhouden onder de schoolvakaties.
  • Voor kinderen met interesse in talen in het algemeen.
  • Voor leerkrachten om in te zetten in de les – het is eens een andere manier!
  • Voor kinderen die uitdaging nodig hebben en dus een extra taal willen leren. Daar wil ik er wel even op wijzen dat Frans en Engels in de les krijgen. Om verveling in de toekomst dus te voorkomen laat je hen beter starten met Duits en Spaans! 😉

Winactie

Wil jij ook een Quiboba spel winnen in een taal naar keuze? Lees dan hier wat je moet doen om kans te maken! De actie loopt gelijktijdig op facebook, instagram en hier op de blog – er is één winnaar. Je hebt dus drie keer kans als je op alle media meedoet!

  • Op instagram like je de foto en volg je Kreanimo en Leer je talen – tag twee anderen die het spel ook leuk zouden vinden.
  • Op facebook like en comment je de actie en volg je mijn blogpagina. Delen is lief.
  • Op de blog geef je een reactie met een geldig e-mail adres.
  • Op 29 juli maak ik de winnaar op de drie plaatsen bekend (Stories op instagram, op de facebookpagina en hier onder deze blog)
  • De winnaar krijgt 48 uur om te reageren, anders selecteer ik iemand anders!

Quiboba bewaren voor later? Pin het op jouw relevante borden:

Leer je talen met Quiboba

Zou jij dit spel in huis willen halen?
Laat het me zeker weten in de reacties!

Take care en tot snel

Liefs Ilse

 

Wij kregen het spel om te testen en om weg te geven. 

De verborgen waarde van Smartgames!

De verborgen waarde van Smartgames!

Denkspellen zoals Smartgames zijn leuk voor jong en oud en uitdagend! Uiteraard hebben wij er dus een hele stapel in huis. Van kleuter spellen tot de ‘tot 99 jaar’ categorie. Maar wist jij dat die spellen ook een verborgen waarde hebben? Of ten minste, ik had er niet meteen aan gedacht als ik niet door een kindercoach werd gewezen op de dingen die je met deze spellen kan trainen. Ineens was onze spelletjeskast nog zoveel meer waard dan daarvoor!

Trainen van executieve functies

Pfoe, gooi er anders even een moeilijk woord tegenaan zeg! 😉
Toch ga je het wel herkennen als ik wat meer uitleg geef. Deze executieve functies zorgen er namelijk voor dat je jezelf kan focussen op wat echt belangrijk is, dat je niet impulsief gaat reageren en dat je doordachte beslissingen neemt. Als kinderen het dus wat moeilijker hebben op school, dan ligt dit vaak aan het feit dat de executieve functies nog moeten worden getraind. Moeders met de eeuwige chaoten in huis… spelletjes spelen is uw redding. Of ten minste, het kan er wel bij helpen! En spelletjes spelen is dan wel een leuke manier om beter te worden in hun schoolwerk!

Welke executieve functies zijn er dan?

Volgens Peg Dawson en Richard Guare (2009) kunnen we 11 soorten onderscheiden.

  • Nadenken voor je iets doet (respons-inhibitie)
  • Emotieregulatie
  • Werkgeheugen
  • Aandacht vasthouden
  • Doelgerichtheid
  • Planning (wat doe ik eerst)
  • Organisatie
  • Time management
  • Metacognitie (Kijken naar jezelf en zien wat je gedaan hebt en waarom)
  • Taakinitiatie (Op tijd en efficiënt aan een taak beginnen)
  • Flexibiliteit

Als je met kinderen dus aan deze functies gaan werken, dan gaat hun schoolwerk er ook op vooruit! En wat blijkt?! Veel Smartgames kunnen perfect ingezet worden om aan deze executieve functies te werken.

smartgame colour catch

Hoe zet je smartgames in voor het trainen de executieve functies?

In plaats van de smartgames alleen te laten spelen, ga je ze spelen in groep. Je gaat samen rond het spel zitten en lost om de beurt één opgave van het spel op. Natuurlijk train je niet met alle spellen dezelfde functies op deze manier. Je moet dus kiezen welk spel je kiest om een bepaalde functie te oefenen.

  • Bespreek hoe je het spel gaat aanpakken – waar gaat wie zitten? Hoe schuiven we door (en hoe lang krijgt iemand de tijd voor de oplossing te vinden)? Wie mag beginnen? (organisatie)
  • Overloop samen de regels van het spel – wat moet je doen en in welke volgorde (respons-inhibitie)
  • Je moet rekening houden met de anderen, want je speelt nu niet alleen (flexibiliteit)
  • Het kind dat niet aan de beurt is, mag wel kijken en in zijn hoofd de oplossing bedenken, maar mag dit niet luidop zeggen (emotieregulatie)
  • Het kind dat wel aan de beurt is, mag hulp vragen als het echt niet lukt! Maar als een kind maar gering aandacht kan vasthouden, dan vraagt het te vroeg om hulp. Daar kan de begeleider dan wel op wijzen. (aandacht vasthouden)
  • Wie is er aan de beurt (werkgeheugen)

Wat leren kinderen nog op deze manier?

  • Omgaan met faalangst. Er zit wel iemand op hun vingers te kijken! Ze gaan zien dat iedereen wel eens fouten maakt en dat is helemaal oké.
  • Hulp vragen als het echt niet lukt. “Anne, kan jij mij de volgende stap helpen oplossen?”

Nabespreking (Metacognitie)

  • Na het spel kan er worden nagepraat. Waarom vroeg je toen om hulp? Was dat te vroeg? Welke tip had je vooruit kunnen helpen? Vond je het moeilijk om op je beurt te wachten? Was het moeilijk om je aandacht erbij te houden als je niet aan de beurt was? Hadden we de spelopstelling anders moeten doen?

Variatie

Deze keer speel je de smartgame allemaal samen en niet om de beurt.
Hoe ga je de taken verdelen? (organisatie) En hoe ga je te werk met het opstellen van het spel en wie doet wat wanneer? (organisatie en planning).
Wie stelt het spel op en wie gaat het opruimen? (Taakinitiatie en organisatie)

Executieve functies oefenen met smartgames op school en thuis

Oefenen met smartgames en de executieve functies kan dus een grote meerwaarde betekenen, zonder dat de kinderen door hebben dat ze aan het bijleren zijn! In een gezin is het bovendien kwaliteit-tijd die je toevoegt, want je moet dit natuurlijk wel samen doen met mama en/of papa.

Pluswerking

Ook in plusgroepen kan dit dus een grote meerwaarde betekenen! (Hoog)begaafde kinderen moeten vaak nog net iets vaker werken aan hun executieve functies. In plaats van hen alleen met een smartgame in een hoekje te zetten, zet ze in groep met peers en laat hen met smartgames werken aan het versterken van hun zo broodnodige executieve functies!

Zo zie je dat je met smartgames veel meer kan dan ‘alleen’ spelen. Dus deze denkspelletjes zijn niet enkel voor mensen die graag alleen spelen!

Had jij door dat je zoveel meer kon met Smartgames?

Laat het me gerust weten in de reacties!

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Pinnen voor later:

Escape puzzle van Ravensburger – uitgetest

Escape puzzle van Ravensburger – uitgetest

Een paar weken geleden, bij het voorbereiden van de eerste communie van onze dochter, kwam ik in een Escape puzzle van Ravensburger tegen. Ik was geïntrigeerd. Op de doos stond dat het een puzzel was met raadsels die voor liefhebbers van puzzels en escape rooms de moeite was. Natuurlijk kon ik het niet laten en nam ik hem mee voor onze zoon. Ook hij was geïntrigeerd er begon ijverig aan de escape puzzel.

Lees ook – fruit puzzel voor peuters om zelf af te drukken.

Wat is er anders aan een escape puzzle?

Mja, op het eerste zicht natuurlijk niet zoveel. Het is een puzzel, in ons geval ééntje van 749 stukjes. (Wel een vreemd getal, maar goed!). Veel instructie krijg je trouwens niet. Het komt neer op: puzzel en los de raadsels op. Raadsels? Welke raadsels dan?
De tekening aan de buitenzijde van de doos blijkt bij het puzzelen niet helemaal overeen te komen. De grote stukken wel, maar er kwamen ook ‘nieuwe’ elementen naar boven tijdens het puzzelen. Stukken die in geen velden of wegen te bekennen waren op de doos. Aha! DAT waren dus de raadsels!

Hoewel de puzzel ‘maar’ 749 stukjes heeft, was het niet echt een gemakkelijke om te maken! Hij was ‘gemeen gesneden’ – als je begrijpt wat ik bedoel. En sommige stukjes leken op één manier te passen en dan kon je ze toch nog omdraaien. Nee, de puzzel op zich was al een uitdaging.

Lees ook: Puzzle planet in Trois-Ponts

De raadsels

Vier raadsels had onze zoon ‘meteen’ gevonden. Of tenminste welk stuk van de puzzel een raadsel was. Het oplossen was toch wel een uitdaging. Voor één had hij echt wel hulp van papa nodig, dat was een wiskundige oefening waarbij hij de waarde van x, y en z moest bepalen (het waren wel bootjes in plaats van letters). De andere drie lukte wel zelfstandig.
Dan vonden we 2 raadsels niet of ten minste, we wisten niet zo goed wat we moesten doen. Met de app kon je dan de QR-code scannen op de handleiding en dan kreeg je eerst het raadsel te zien. Je kon dan ook nog tip 1, 2 en drie opvragen als je er écht niet uitkwam, maar uiteraard gingen we zoeken. De Romeinse cijfers waren ook nog even een uitdaging voor onze zoon, maar uiteindelijk vond hij de 6 oplossingen.

escape puzzel

Escape puzzle YAY or NAY?

Dat hangt er natuurlijk wel een beetje vanaf! 😉
Voor diegenen die graag puzzelen en die graag escape rooms doen zeker wel! Op de puzzel staan +12 – hou er dus rekening mee dat de raadsels door 12-jarigen kunnen worden opgelost. (Of door pientere jongere kinderen). Ik las bij enkele reviews dat ze de raadsels moeilijker hadden verwacht, maar aangezien kinderen van 12 ze zouden moeten kunnen oplossen, lijkt het me logisch dat ze ook niet super moeilijk zijn! We hebben er best wel wat op moeten zoeken!

Voor wie dus: mensen die graag een uitdagende puzzel doen en die graag raadsels oplossen, voor pientere lagere school kinderen (met wat hulp om bepaalde wiskundige raadsels tot een goed einde te brengen!).
Voor een gezellige avond met vrienden lijkt het me ook wel wat!

Laat me gerust weten of je zelf ook van puzzelen of escaperooms houdt, ik hoor het graag.
De escape puzzels van Ravensburger zijn in verschillende edities te koop, wij hadden de gezonken onderzeeër. Ik denk dat de volgende die met de telescoop gaat worden.
De puzzels zijn te koop in de betere speelgoedwinkels en natuurlijk bij Bol. Ik heb hieronder de linkjes geplaatst.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

 

Deze puzzel hebben wij zelf aangekocht. De product links zijn wel affiliate, dat wil zeggen dat wij er een klein centje voor krijgen als je de puzzel moest kopen via die link. Het kost je uiteraard niets extra. 

escape puzzle

Waarom kinderen Julius Zebra moeten lezen.

Waarom kinderen Julius Zebra moeten lezen.

Heb jij al gehoord van Julius Zebra? Want als je hem niet kent, dan is het misschien tijd dat je hem wel even gaat leren kennen! Wij kenden hem ook helemaal niet voor het nieuwe boek, met de titel ‘Gedonder met de Grieken’, ons werd voorgesteld om te lezen. Maar waarom zou Julius jouw kinderen nu kunnen overtuigen om zijn boeken te gaan lezen? Wel daar zijn verschillende redenen voor!

Julius Zebra de avonturier

‘Gedonder met de Grieken’ is het vierde boek in de reeks van de held Julius. In eerdere boeken ging hij al rollebollen met de Romeinen, had hij al Bonje met de Britten en zat in de ellende met de Egyptenaren. Allitererende titels – ik hou er al van sinds Suske en Wiske! 😉
Zoals je ziet hebben die titels allemaal iets geschiedkundig en dat had je uiteraard ook al kunnen bedenken als je de naam van Julius Zebra ziet!

Er zit dus een geschiedkundig kantje aan al de avonturen van de zebra. Nu zie ik sommige misschien met hun ogen draaien: Bah, geschiedenis – dat is toch onnoemelijk saai! Iedere zijn mening, maar ik heb altijd wel een boon gehad voor de mythes en legendes uit Griekenland en mijn eerste spreekbeurt ging over Egypte.
En als er één ding gezegd kan worden over de boekenreeks van Julius Zebra is het in ieder geval niet dat ze saai is!

Geweldige humor

Het hele boek is overgoten met een heerlijke humor. De personages zijn grappig en de tekeningen ondersteunen wat er gebeurt! Het doet me een beetje denken aan de ‘Waanzinnige Boomhut’ boeken, maar het is toch wel anders!

Leerrijk, maar behapbaar

In dit boek maken kinderen kennis met de Griekse mythes en legendes. Herakles komt de groep vrienden van Julius Zebra om hulp vragen voor een queeste. Ze gaan op zoek naar de gouden appel en onderweg maken ze allemaal avonturen mee. Ze verdwalen in het labyrint met de Minotaurus, maken kennis met Koning Midas en komen ook in oog te staan met de driekoppige hond. Ook Hades speelt een rol en ze reizen naar het dodenrijk…
Het paard van Troje wordt voor de gelegenheid natuurlijk een Zebra van Troje…

Het is nog niet gedaan

Als het avontuur ten einde is heeft het boek nog wat extra aan te bieden. De paginanummers in het boek staan namelijk in Romeinse cijfers en de personages uit het boek komen de lezer haarfijn uitleggen hoe dat dan in elkaar zit. Stap voor stap maken ze duidelijk hoe het ‘tellen’ van de Romeinse cijfers werkt!

Omdat er nogal wat specifieke termen of namen in het boek worden gebruikt, staat er achteraan ook een verklarende woordenlijst. Ook deze past helemaal bij de stijl van het boek en er zit humor in. Zo houdt Ceberus van de zoete tonen van een lier, minder van het valse gejengel van een zebra! 😉

En dan is er nog de uitleg over de Kosmos. Want de planeten in het zonnestelsel zijn vernoemd naar de Romeinse versies van de Griekse Goden. Cornelius, ook een personage uit het boek, komt dat in een stripverhaal even uitleggen! Heel fijn voor de planeten liefhebber in het gezin hier!

Er zit ook nog een pagina in die je kan kopiëren om Julius Zebra aan te kleden als een oud-Griekse hopliet. Je kan de onderdelen van de kopie uitknippen en de zebra aankleden! 🙂

Julius Zebra - Gedonder met de Grieken

Julius Zebra Yay or Nay?

Yay! Want Julius is cool en grappig en leerrijk! Het boek leest lekker weg en is ook voor kinderen die helemaal niets met geschiedenis hebben super tof!
Aangezien de kinderen hier de zebra’s van playmobile een helm gingen opzetten en het avontuur gingen naspelen lijkt het me wel zo correct om te zeggen dat ze er écht helemaal fan van zijn!

Specificaties over het boek

Titel: Julius Zebra – Gedonder met de Grieken.
Bindwijze: Hardcover
Verschijningsdatum: maart 2019
Aantal pagina’s: 320 pagina’s
Aanbevolen leeftijd: 10 – 12 jaar

 

Ken jij de boeken van Julius Zebra al? Laat me zeker weten wat jij (of je kinderen) er van vindt!

Take care en tot snel
Liefs Ilse

Deze boekeninspiratie bewaren voor later? Pin hem op jouw boekenbord op Pinterest! Of volg het bord op Pinterest waar bloggers hun artikelen over de nieuwste boeken plaatsen.

Julius zebra review

 

Het boek werd ons aangeboden om te reviewen. Dit artikel bevat affiliate links. Dit kost jouw niets extra, maar brengt ons een zakcentje op.

Opvoedtips voor hoogbegaafde kinderen

Opvoedtips voor hoogbegaafde kinderen

Opvoeden, het is een uitdaging. Elk kind is een uitdaging. Een hoogbegaafd kind opvoeden is dat zeker ook. Gaandeweg zoek je naar de dingen die werken en stop je met dingen die het absoluut niet doen bij je kind. Het is een weg van samen zoeken. Deze opvoedtips voor hoogbegaafde kinderen wil ik graag meegeven. Ze komen voort uit vallen en opstaan, uittesten en falen en veel lezen en opleiding volgen. Deze tips zijn ook voor leerkrachten een opsteker, trouwens! 😉

Lees ook: Is mijn kind hoogbegaafd. 

5 opvoedtips voor HB kinderen

Opvoedtip 1: Eerlijkheid is troef

Ze voelen het, ze ruiken het, ze vangen het op,… als je niet eerlijk bent of tegen hen liegt. Ze hebben een antenne die leugens haarfijn kan registeren. Beter de waarheid zeggen, dan liegen dus. Ook geen leugentje om bestwil! Gewoon eerlijk uitleggen hoe, wat en waarom.

Leer een kind ook eerlijk te zijn. Dit klinkt misschien een beetje vreemd, want als ze eerlijkheid zelf zo hoog in het vaandel dragen, waarom zouden ze dan gaan liegen? Wel, omdat ze bijvoorbeeld in de klas zien dat een leerkracht het moeilijk heeft met al die verschillende kinderen in de klas. Om niet tot last te zijn zal het kind niet aangeven dat iets te makkelijk is. Een hoogbegaafd kind moet leren eerlijk communiceren. Dit kan je ook duidelijk maken door uit te leggen dat de leerkracht het echt goed voor heeft en echt wel wil helpen, maar dat helpen niet gaat als ze niet weten wat er aan de hand is. Wat mensen niet weten, daar kunnen ze ook niets aan veranderen!

Opvoedtip 2: Noem een koe een koe

Of in dit geval, noem hoogbegaafd ook gewoon hoogbegaafd. Kinderen voelen al snel dat ze ‘anders’ zijn en kunnen dat niet plaatsen. Ze begrijpen niet waarom de kinderen op de speelplaats telkens beginnen vechten, terwijl je dingen beter kan oplossen met een goed gesprek. Uitleggen waarom ze anders zijn kan daar zeker in helpen.

Wij hebben aan onze zoon uitgelegd dat hij anders is. Met de Gauss Curve ernaast hebben we verteld dat er maar weinig kinderen zijn die zo snel kunnen denken als hij. Doordat zijn hersenen snel zijn, leert hij ook anders. En omdat school nu eenmaal gericht is om die grote berg in curve, is het moeilijker voor kinderen zoals hij. Daarvoor krijgt hij  hulp (plusgroep project) bij de zorgjuf. Want net als kinderen die een leerstoornis hebben, hebben hoogbegaafden ook hulp nodig. Vooral bij het leren leren bijvoorbeeld, want dat moeten ze écht leren!

Opvoedtip 3: Praat MET het kind

Een hoogbegaafd kind kan echt wel veel aan je uitleggen. Er is dus niets zo vervelend als een volwassene die over je hoofd praat over jou, terwijl je er gewoon bij staat! Betrek het kind in het gesprek. Toen mijn man en ik dat vroeger ooit deden en hij zat aan tafel, ging hij ook bewust proberen om zich in het gesprek te mengen.
Vraag dus naar de reden waarom het kind zich op een bepaalde manier gedraagt en ga nergens zomaar vanuit. Vraag wat het nodig heeft, waar het tegenaan loopt of waarom het zo boos werd.

Ze zullen je negen keer op de tien verrassen met hun uitleg! 😉

Opvoedtip 4: Werk aan de mindset van het kind

Een kind (hoogbegaafd of niet trouwens) moet leren dat fouten maken oké is en dat het een leerproces is. Laat dus als ouder zeker jouw fouten zien. Leg ze uit en zeg sorry. Geef hoogbegaafde meisjes rolmodellen om naar op te kijken! Leg nadruk op zinnetjes als ‘ik kan het NOG niet’.
Werk dus aan die groeimindset! Hoogbegaafde kinderen hebben vaak een perfectionistisch kantje, op zich hoeft dat geen probleem te zijn, maar dat kan het wel worden.

Lees ook: waarom een groeimindset belangrijk is + kaartjes om af te drukken en te gebruiken.

Opvoedtip 5: Ga mee met de leergierigheid

Het zijn sponsjes met duizend vragen. Ze willen leren en weten. En het is niet erg dat je daarin meegaat. Er is een verschil tussen pushen en meegaan met wat je kind nodig heeft.

Ik kreeg ook te horen: “Hij is nog maar vier, hè” toen ik aan tafel aan het uitleggen was dat de aarde een atmosfeer heeft die ervoor zorgt dat we hier kunnen ademen en op de maan niet.
Tja, euhm – hij was inderdaad vier, maar hij stelde die vraag en dus ga ik die ook beantwoorden! Je ben anderen in je omgeving geen uitleg verschuldigd!
Een kindje interesse in letters als het drie jaar is? Prima, geeft het lettermagneten en een boekje met eerste woordjes. Je hoeft geen leesles te geven, maar dingen waar deze kinderen interesse in hebben mag je wel laten rondslingeren! 😉

Nog een mini-tip:

Laat anderen mensen ook niet zomaar opvoedtips voor hoogbegaafde kinderen aan je geven als ze er niets van weten. 😉
Jij voelt echt wel in je buik wat werkt en wat niet!

Meer lezen?

Wil je meer lezen over het opvoeden van jouw hoogbegaafde kind (in de klas)

Het kleine boekje is ideaal om aan familie, omgeving en leerkrachten te geven die met een hoogbegaafd kind in aanraking komen.

Heb jij zelf een hoogbegaafd kind (in de klas) – welke opvoedtips voor hoogbegaafde kinderen zijn volgens jou onmisbaar of heb je een aanvulling? Ik hoor het graag!

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Pinnen voor later:

opvoedtips hoogbegaafde kinderen

 

Is opvoeden zonder straffen en belonen een utopie?

Is opvoeden zonder straffen en belonen een utopie?

Mijn kinderen zijn op zijn zachtst gezegd pittig. Ze hebben sterke karakters, zijn super gevoelig en weten wat ze willen. Onze oudste dochter kon zich als tweejarige krijsend op de vloer gooien, vaak wisten we dan totaal niet waarom ze dat deed. Als onze zoon denkt te weten dat hij gelijk heeft, geeft hij niet af en blijft hij doordrammen… Al héél erg snel leerden we dat bij hem roepen of boos worden gewoon niet werkt. Hij werd dan héél erg verdrietig, hij was écht gekwetst. Je leert als ouder je kinderen beter kennen en je zoekt naar manieren die werken en roepen werkt écht niet. Bij onze oudste dochter trouwens ook niet, zij wordt dan enorm kwaad en met haar kan je dan echt niets meer aanvangen, tot ze terug kalm is. Andere mensen geloven dat amper als ik deze dingen vertel, want ‘Jullie hebben toch zo’n flinke kinderen!’ Vorig weekend was ik op een studiedag rond hoogbegaafdheid en daar werd de opvoedstijl ‘Positive discipline’ naar voor gebracht. Het was een korte introductie, maar de ouders die het al aan het gebruiken waren stroomden over van enthousiasme. Opvoeden zonder straffen en belonen… kan dat dan? Is dat dan geen utopie?

De flap van het boek maakte indruk.

Ik sloeg de flap van het boek van Jane Nelson open. Deze Amerikaanse psychologe had zelf zeven kinderen en was op zoek gegaan naar een ‘andere’ manier om het in huis vlotter te laten lopen. Zo ontstond Positive discipline: de opvoedstijl zonder straffen en belonen. Op de flap staat een prachtige quote:

“Waar halen we het rare idee vandaan dat om kinderen het beter te laten doen, ze zich eerst slechter moeten voelen.”

En dat zinnetje deed me wel wat. Want dat is iets waar ik als leerkracht ook van overtuigd ben. Je komt met kinderen veel verder als ze zich goed voelen…

En het ging verder: fouten zijn een mogelijkheid om te leren. Hallo groei mindset! Heb vertrouwen in je kinderen, richt je op verbetering en niet op perfectie. Wees vriendelijk en vastberaden. En nog een hele mooie: “Never do for a child what a child can do for himself”.

En grappig genoeg herkende ik daar wel een aantal dingetjes in. Onze kinderen ‘mogen’ echt heel veel zelf doen, uiteraard in de mate van het mogelijke en met de veiligheid in acht genomen. Maar we hadden hier in huis al door dat die autonomie enorm belangrijk was, dus hebben we dat al aangepast in onze opvoeding.

Schuldig gevoel

Met mama die herstellende is van een burn-out en echt te veel geroepen heeft, is het niet altijd makkelijk! Vorige week nog had ik slaande ruzie met mijn oudste dochter. Het was een echte machtsstrijd geworden en ik herkende weer bijna die tweejarige die zich op de grond ging smijten. Deze keer werd het echter krijsen, heel boos kijken, huilen, slaan met de deuren en stampvoetend weglopen. Pffff – wat een gevoel van falen zeg. Het was dubbel, want uiteraard door die burn-out is mijn lontje korter. Maar dat was zo hard niet hoe ik het had willen doen!

Toen ik vrijdag naar mijn bureau ging, lag er op mijn tafel een hele mooie tekening: ‘Ik heb spijt van alles, mama’ – *slik*
Op donderdag, toen ik de hele dag weg was, had ze die gemaakt en op mijn bureau gelegd.

En weer kwam het besef dat dit anders moet kunnen. Zij voelt zich er niet goed bij en ik ook niet! Dus dit moet anders. Misschien is positive discipline dan wel de uitweg voor ons.

Opvoeden zonder straffen en belonen uitproberen.

Ik heb alvast de boek gekocht en heb er eens door gescand. Maar ik denk dat een oudercursus bijna een must is om dit goed aan te pakken. De andere ouders op de studiedag waren zo enthousiast dat het me overtuigde om dit ook eens te proberen. We zullen zien!

In ieder geval pasten we, zonder dat we het wisten, al wel wat dingetjes toen die passen bij positive discipline… Eerst die boek maar eens uitlezen!

Het boek kan je hier bestellen.

Ken jij positive discipline als ouder of leekracht? (Ja, het werkt dus ook in de klas!)
Laat me zeker weten wat jij denkt over deze opvoedstijl.

Take care en tot snel.

Liefs Ilse

Wat als je kind geen wedstrijden wil doen?!

Wat als je kind geen wedstrijden wil doen?!

Gisteren nam onze oudste voor het eerst deel aan een kata wedstrijd van zijn karateclub. Het was een enorme stap, want hij wist dat hij nooit kon winnen.
Dat klinkt sneu als je het zo leest en misschien denk je wel: “Hoe weet je dat nu? Dat kan toch dat hij wint!”. Helaas weten wij en hij dat zijn niveau echt te laag is om te winnen. En natuurlijk is het dan erg moeilijk om die stap te zetten. Daarom was dit een mijlpaal die we hebben bereikt.

Motorisch

Zo ver voor onze oudste dochter is op vlak van motoriek, zo moeilijk is het voor onze zoon. Fietsen was een ramp geweest, ballen vangen is een hel. Hinkelen ging jaren niet. Zijn zussen staken hem voorbij…
Ook op karatetraining was het duidelijk zichtbaar dat hij daar achter stond op zijn leeftijdsgenootjes. Niet dat hem dat ook maar enigszins aan zijn motivatie knabbelde. Als er één ding is dat je van onze zoon kan zeggen, dan is het dat hij enorme doorzetter is! Honderd keer vallen, honderd keer opstaan. Echt wat ik hem al heb zien doen, ik had het soms al duizend keer opgegeven. Hij bijt zich echt! Andere ouders in de club zeggen dat ook: “Hij geeft niet op, hè!” Neen, hij geeft niet op! Dat woord staat echt niet in zijn woordenboek.

Hij ziet trouwens zelf heel goed het verschil met de anderen en dat maakt het niet gemakkelijker om een wedstrijd te gaan doen.

Lateralisatie therapie

Ondertussen hebben we een aantal weken geleden ontdekt dat hij lateralisatie problemen heeft. Daarvoor start hij met Mesker therapie bij een kinesist. Ik hoorde een aantal straffe verhalen over die therapie. ‘Van AVI 1 naar AVI 9 op vier weken tijd’ bijvoorbeeld. Het lezen gaat ondertussen redelijk op niveau, maar het kan nog beter. Het schrijven gaat, maar het is niet snel genoeg. We hopen dus echt dat de therapie hem zal helpen om een hoop frustratie kwijt te geraken.

En als die therapie helpt, dan zal ook zijn motoriek verbeteren. Misschien dat hij volgend jaar dan wel kans maakt om een keer te winnen! 😉

De club zet in op aanwezigheid

Gelukkig zit hij in een hele fijne club. Ze vinden deelnemen aan wedstrijden belangrijk en blijven hem motiveren! Ik vind dat echt mooi om te zien. En zelfs al verloor hij heel erg tijdens zijn eerste wedstrijd, hij krijgt punten die meetellen voor zijn volgende gordel.

Geen wedstrijden willen doen

Het heeft echt lang geduurd om hem zover te krijgen om toch mee te doen! Hij zei letterlijk: “Maar ik ga toch nooit winnen! Ik wil niet meedoen!”
Maar geen wedstrijden, dan ook geen punten voor zijn gordel! Dus geen wedstrijden doen was eigenlijk niet echt een optie. Hem tegen zijn zin een wedstrijd laten doen en hem dus gaan dwingen, nog veel minder! We zijn nu al jaren bezig met het voor te bereiden op die eerste keer.
We zijn al naar wedstrijden gaan kijken, zodat hij wist hoe het eraan toe zou gaan. We hebben met hem gebabbeld over het feit dat hij nooit opgaf en dat het een hele mooie eigenschap is om dat te hebben. We vertelden hem dat hij zoveel had bijgeleerd (en dat is echt zo, want vorig jaar kon hij die kata geen enkele keer foutloos doen – hij spiegelde of liep de verkeerde kant op!) en dat hij hem nu volledig kon uitvoeren.
De club doet dat echt  heel goed, ik ben ze enorm dankbaar, want bij hoeveel clubs zijn de mindere kinderen bankzitters of mogen ze niet meedoen?!

Trotse mama

Dus toen ik gisteren een filmpje kreeg toegestuurd van de papa was ik bijzonder trots. (Ik kon trouwens zelf  niet omdat ik op studiedag was voor die lateralisatie problemen van hem.) Hij heeft meegedaan, hij heeft de kata volledig in de juiste volgorde en de juiste richting gedaan en hij was maar een beetje teleurgesteld toen er 5 juryleden voor het andere kindje kozen.
Met een dikke knuffel vertelde ik hem deze morgen dat ik bijzonder trots was. Want als je weet dat je niet gaat winnen en je gaat er toch 100 procent voor, dan heb je een echte winnaarsmentaliteit en dat is veel belangrijker!

Hoe gaat jouw kind om met wedstrijden? Ik hoor het graag in de reacties.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Lateralisatie problemen bij een kind – hoe zie je dat?

Lateralisatie problemen bij een kind – hoe zie je dat?

Het woord lateralisatie kwam voor het eerst naar boven bij de bespreking van de IQ-test van onze zoon, toen we er net achter waren dat hij hoogbegaafd is. De psychologe zei dat ze wel een aantal kenmerken had opgemerkt, maar dat ze geen specialiste was en dat we hem in het oog moesten houden. Lange tijd hoorde we er helemaal niets meer van tot een paar weken geleden. Onze zoon werd door getest, op vraag van zijn coach hoogbegaafdheid, om een aantal redenen. Doortesten is niet meer en niet minder dan kijken hoe ver een kind al staat op het schoolse vlak. Een doortesting zal ook altijd gebeuren als men nadenkt om een jaartje over te slaan. Bij ons was dat zeker niet de primaire reden.

Bespreking doortesting

Op school kreeg ik de doortesting van onze zoon onder mijn neus. De vreemdste fouten had hij gemaakt. De zorgjuf zei een zinnetje wat ik meenam naar zijn coach: “Soms lijkt het alsof hij niet op papier krijgt met zijn handen, wat hij weet in zijn hoofd.”
Toen zijn coach dat hoorde stelde hij voor om toch eens een lateralisatie-test te laten doen bij een kinesist die daar in gespecialiseerd is.

Wat is lateralisatie?

Het lateralisatieproces is het rijpingsproces van beiden hersenhelften, waarbij één helft zich gaat ontwikkelen tot de dominante helft. De beiden hersenhelften kunnen dan goed gaan samenwerken. Bij sommige kinderen verloopt dit proces niet goed. Bij hoogbegaafde kinderen komt het zelfs vaak voor dat ze niet goed lateraliseren. Ze slaan vroege ontwikkelingsfasen over omdat ze anders leren.
De kruipfase overslaan is bijvoorbeeld niet goed, omdat dat ook een stuk is van de ontwikkeling die een kind zou moeten doorlopen. Onze zoon heeft wel gewoon gekropen, maar ergens in zijn primaire ontwikkeling is er toch iets fout gelopen. Vaak worden problemen met lateralisatie al in de kleuterklas ontdekt en kan er met kinesitherapie al eerder aan worden gewerkt.

Wat kunnen problemen zijn bij een mindere lateralisatie?

Problemen met lezen, schrijven, db verwisselen en het omkeren van cijfers en een trager werktempo.

Hoe kan je zien dat het lateralisatie proces niet goed verlopen is?

Dit zijn mogelijke kenmerken – let op, niet alle kenmerken hoeven aanwezig te zijn en een hoogbegaafd kind kan blijkbaar uiterst goed maskeren.

  • het kind heeft moeite om rechtop te zitten aan een tafel
  • het kind heeft een slecht evenwicht
  • het kind heeft het moeilijk met spelling
  • het kind heeft een slechte oog-hand coördinatie (balspelen zijn een hel!)
  • het kind is wagenziek
  • het kind kan moeilijker automatiseren (maaltafels)
  • het kind kan moeilijk stilzitten
  • het kind heeft moeilijkheden met concentreren
  • het kind leert niet gemakkelijk fietsen en zwemmen
  • het kind heeft het moeilijk met het lezen van de klok
  • het kind heeft weinig tot geen tijdsbesef
  • het kind heeft het moeilijk met beslissingen nemen

Lateralisatie test

Onze zoon is rechts.
Of ten minste, dat dachten we. Na de lateralisatie test bleek dat zijn natuurlijke voorkeur heel vaak naar links gaat. En nee, we hebben hem nooit gepushed om toch maar rechts te schrijven of wat dan ook. Ik vond het een zeer vreemde gewaarwording om hem daar tijdens de test bezig te zien en te zien dat links er zo vaak als voorkeurskant uitkwam.

Onze zoon is hoogbegaafd. Dat maakt dat hij de problemen van de lateralisatie erg goed kon maskeren. Hij heeft het niet moeilijk met beslissingen nemen, kan stilzitten, kan zich super concentreren, klok lezen lukt en hij heeft ook tijdsbesef.
Die maaltafels gaan slecht – dat is iets wat vaak voorkomt bij hoogbegaafde kinderen. Daar hadden we dus geen graten in gezien.

De kinesist zei dat ze heel goed kon zien dat hij heel erg snel bij leerde. Als ze dan het werkveld verplaatste, dan was onze zoon totaal de kluts kwijt voor een tijdje.
Ook zag ik met mijn eigen ogen dat hij boos werd op zijn hand. Die hand moest namelijk ergens op kloppen en hij wist dat – maar zijn hand leek niet te luisteren! Pure frustratie. Wat moet dat voor hem stiekem zwaar zijn. Want zijn hoofd weet zoveel en zijn handen willen niet meewerken. Hopelijk kunnen ze hem goed helpen!

Hij heeft het heel goed verstopt, onze grote vriend!

Over een drietal weken beginnen we dus met therapie om hem beter te laten lateraliseren.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Verhalen voor gevoelige kinderen +winactie

Verhalen voor gevoelige kinderen +winactie

Hoogsensitiviteit, sommigen zullen het een modewoord noemen, een nieuw label om te plakken. Maar wat ben ik, als mama van drie hooggevoelige kinderen, blij dat er handvatten komen om deze kinderen beter te begrijpen en om ze te helpen. Al  héél vroeg werd duidelijk dat ze bij ons in huis gevoelig waren, steevast kreeg (en krijg) ik mee op de oudercontacten van onze kinderen dat ze ‘toch wel héél gevoelig zijn’. De ene verstopt het beter (is dat beter?!) dan de andere hier in huis, maar ze zijn echt alle drie super gevoelig. Gemakkelijk is dat niet. Niet voor henzelf,  niet voor de leerkrachten en niet voor ons. Toen ik het boek met verhalen voor gevoelige kinderen in mijn handen kreeg, was ik echt benieuwd.

Verhalen voor gevoelige oortjes

Herkenbaar

Oh wat zijn de verhalen in het boek herkenbaar. Verschillende keren moest ik echt slikken. Want ja, zo is het voor hen, zo beleven zij dat. Ik zag op de gezichtjes ook echt dat ze begrepen wat de personages in het boek voelde en meemaakte. Er staan tien verhalen voor gevoelige kinderen in het boek. Elk verhaal heeft zijn eigen thema.

  • Bij jezelf blijven
  • Verdraagzaamheid
  • Zelfvertrouwen
  • Perfectionisme en hulp vragen
  • Scheiding, rouw, omgaan met nieuwe situaties
  • Pesten
  • Loslaten, omgaan met nieuwe situaties
  • Boosheid, jezelf laten zien, pesten
  • faalangst
  • dankbaarheid, dienstbaarheid, alleen voelen en ander zijn

Oplossingsgericht

De verhalen voor gevoelige kinderen zijn niet alleen heel herkenbaar, maar bieden ook oplossingen aan. De kabouter die last heeft van perfectiemieren leert van de rups hoe hij naar alles moet kijken om zijn perfectiemieren wandelen te sturen.
De roze ijsbeer, die anders is dan de rest, leert dat net het anders zijn haar kracht is en hoe ze er mee aan de slag kan gaan om anderen en zichzelf gelukkiger te maken.
Als het roodborstje beseft dat ze een fout heeft begaan, gaat ze die ook rechtzetten.
Elk verhaal is herkenbaar, maar heeft ook een mooie les.
Na elk verhaaltje zijn er vraagjes die je samen met de kinderen kan doen. Op die manier leer je de kinderen beter kennen.

Muziek

Er zijn heel mooie, bijpassende liedjes gemaakt bij een deel van de verhaaltjes. Je kan ze vinden op YouTube.
Als er in het boek een muzieknootje staat naast de titel, kan je er een bijpassend liedje vinden.

Een hulp bij uitdagingen

Dit boek is echt een topper. Ouders gaan heel gemakkelijk aan de inhoudstafel kunnen zien welk verhaaltje van toepassing is voor de uitdaging waar het kind voorstaat. Hier werd het verhaal van Izzy, de roze ijsbeer, die anders is dan alle andere ijsberen, al een paar keer voorgelezen. Want waarom heeft zij een hoofdtelefoon nodig in de eetzaal en kunnen de andere kinderen dat wel zonder? En waarom begrijpen sommige kinderen niet dat je met vechten niets op kan lossen, dat je het uit moet praten.
Wij zijn echt fan. Het zijn mooie, fantasierijke verhalen voor gevoelige kinderen, met prachtige tekeningen. Maar het boek is echt véél meer dan dat! Ouders met hooggevoelige kinderen in huis gaan zo blij zijn met dit boek in hun boekenkast! WAUW!

Lees ook: Wat Viktor voelt.

Meer informatie en waar kopen?

Schrijfster Wendy heeft een eigen website waar je alle informatie kan nalezen en ook de boekjes kan bestellen.
Bestel je boekjes bij Wendy zelf, dat is 2 euro goedkoper dan bij BOL , maar je moet de verzending bij Wendy nog erbij tellen. Dus bij Bol.com ben je goedkoper uit.
Maar bij boek 2 krijg je een mooi extraatje als je bij Wendy zelf besteld. Ik vond het dus moeilijk om te beslissen waar je het boekje het best koopt, het hangt er een beetje vanaf welk boekje je graag wil en of je liever goedkoop koopt of liever een mooi extraatje erbij hebt.

Bedankt, Wendy dat we het eerste boekje mochten reviewen. Maar vooral bedankt om dit boekje te schrijven, want ik weet héél zeker dat héél veel kinderen, ouders en leerkrachten hier enorm veel aan gaan hebben!

Wil jij ook een boekje winnen voor kinderen met gevoelige oortjes?

  • Laat een reactie achter met een geldig e-mail adres zodat ik je kan bereiken.
  • Als je instagram hebt mag je de actie delen in je stories en mij en Wendy taggen.
  • Op facebook de actie delen geeft je een exta kans.
  • Op 17 februari maak ik de winnaar bekend.–> Winnaar = Agnes. Gefeliciteerd.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Waarom een hoogbegaafd kind geen Latijn moet kiezen

Waarom een hoogbegaafd kind geen Latijn moet kiezen

Er is een verschil tussen mogen en moeten, laat me daar even mee starten, voor er een paar op hun paard gaan zitten. Uiteraard mag een hoogbegaafd kind dat naar de secundaire school gaat, wel de richting Latijn kiezen. Maar lieve mama’s en papa’, leerkrachten en vooral ook hoogbegaafd kind zelf: het MOET niet!

Een fictief verhaaltje:

Ergens te lande op een klassenraad van een A-stroom richting met meer nadruk op techniek worden de punten getoond van leerling X.
Leerling X  haalt allemaal scores boven de 90 procent en vaak zelfs dichter bij de 100.
De voorzitter van de klassenraad vertelt dat de ouders blij zijn dat het kind zich zo goed voelt, want verveling was in de lagere school echt een probleem. Het kind is namelijk hoogbegaafd. 

Meteen komt daar reactie vanuit een leerkracht in de klassenraad: “Waarom zit X dan niet op latijn, als X dan toch hoogbegaafd is?!”

Goed zijn in veel dingen

Vaak zijn hoogbegaafde leerlingen goed in veel  verschillende zaken. Ze leren 3 tot 6 keer sneller dan een normaal begaafd kind. Ze zijn dus vaak in meerdere dingen goed. Zowel in taal als in rekenen, wetenschap en muziek. Ze hebben een grote leerhonger en misschien kan Latijn echt in hun interesseveld liggen. Toch zijn er ook hoogbegaafde kinderen die op school nergens echt in uitblinken. (Dat kan door onderpresteren zijn, maar het kan ook zijn dat het talent van de hoogbegaafde totaal ergens anders ligt dan op school.)

Lees ook: Is mijn kind hoogbegaafd?

Hoogbegaafde volwassenen op het werk

Mijn man is niet getest, dus zeker zijn we niet. 😉 Toch herkent hij zich héél erg in onze zoon. De rapporten van hem en onze zoon kunnen we naast elkaar leggen – net dezelfde commentaar!

Hij is ook ooit gestart op Latijn, maar na twee jaar had hij het wel gehad. Hij wilde een vak leren, zodat hij kon gaan werken op zijn 18de. (Dat liep toch even anders!)

Op zijn vorige job waren er veel taken die hij op zich kon nemen. Eigenlijk was hij programmeur. Maar ondertussen waren er heel veel extra taken in zijn pakket geslopen. Vergaderingen met het management, klantencontacten, crisis controle, storingen, …
En hij heeft voor al die taken talent. Hij is enorm goed met mensen, vooruitziend denken en visie… Maar hij wilde die niet doen… Hij wil programmeren.

En toen zei hij me eens een zinnetje dat binnenkwam:

“Het is niet omdat je iets goed kan, dat je het ook graag doet!”

En daar lieve mensen zit de essentie van het hele verhaal. Het is niet omdat een kind hoogbegaafd is, dat het graag Latijn zal doen. Het is niet omdat het hoogbegaafd is, dat het een zware wiskundige richting moet doen. Het is niet omdat een kind hoogbegaafd is, dat het graag zal schaken.

Hoogbegaafd en geen Latijn

Het kan dus een heel bewuste keuze zijn van het kind (en zijn ouders) om niet op de Latijnse richting te starten. Als daar zijn interesses niet liggen, is dat helemaal oké. Jij leest toch ook geen boek uit als het na een paar hoofdstukken niet je ding is?!

Als het kind toch nog dokter wil worden, ga er maar vanuit dat de Latijnse benamingen er wel in zullen gaan, 3 tot 6 keer sneller, weet je nog!

Het is belangrijk dat een kind een richting kiest dat het graag doet. Wil je  hoogbegaafd kind graag Latijn gaan studeren, zeker laten doen! Maar wil het liever de wetenschapskant op, laat het dan ook gewoon zijn ding doen. Ik ben er vast van overtuigd dat doen wat je graag doet, enorm belangrijk is in het leven. En dat heeft niets met hoogbegaafdheid te maken! 😉

Take care en tot snel

Liefs Ilse