Categorie: Opvoeden

Even tot 10 tellen: hét boek voor drukke mama’s

Even tot 10 tellen: hét boek voor drukke mama’s

Het moet maar lukken hè, om al die ballen in de lucht te houden. Mama’s hebben vaak een baan, een huishouden, hobby’s en daar tussen lopen nog een paar kinderen. Nu zeg ik het natuurlijk verkeerd, want wij mama’s vinden allemaal dat onze kinderen op de eerste plaats komen. Maar soms, zo héél soms mislukken we daar toch grondig in. Hét leukste boek boordevol tips om die drukke mama’s te helpen moet het boek ‘Even tot 10 tellen wel zijn!’

“Mama,…..?”

Hoe vaak zeg je nog ‘Momentje, ik ben nog een mailtje aan het lezen!’ of ‘Kan je nog héél even wachten, lieverd, ik moet dit echt eerst even opschrijven!’ als je kind naast je staat om iets te vragen of te tonen?
En ja, kinderen moeten leren wachten, maar soms hoorde ik mezelf dat soort zinnetjes toch net iets te vaak zeggen. 

Even tot 10 tellen

Het boekje ‘Even tot tien tellen’ werd uitgegeven bij uitgeverij Trichis, geschreven door Eva Brouwer. Ze was tien jaar lang televisiepresentator in Nederland. De tekeningen in het boek zijn van Theresa Hartgers.

Het boekje staat boordevol tips van vrouwelijke power-vrouwen.

  • Nicole Offenberg: een expert in keuzes maken en je leven leiden op jouw voorwaarden.
  • Angelique Piternella: een alleenstaande mama die succesvolle ondernemers helpt om hun onderneming te laten groeien.
  • Paulien Timmer schreef ondertussen al twee boeken. Eén over het succes van een gelukkig huwelijk en één met concrete relatietips.
  • Marieke Anthonisse is een topondernemer die zelfstandigen, die ook mama zijn, hoe ze hun bedrijf met structuur kunnen laten groeien.
  • Elma Maaskant: stampte haar eigen make-up merk uit de grond!
  • Astrid Mast: een imago en businesscoach.
  • Hanneke van Zessen: nieuwslezer bij radio 538.
  • Claire van Den Heuvel: bekend van de Easy Peasy kookboeken.
  • Simone Levi: de bekendste businesscoach van Nederland! 
  • Tischa Neve: kinderpsychologe en opvoedkundige.

Allemaal geven ze concrete tips in het boekje waar je echt onmiddellijk mee aan de slag kan als drukke mama! 

Samen tijd doorbrengen met je kinderen

Het boekje laat heel duidelijk merken dat je bewust keuzes moet maken in je leven en hoe je dat dan het best kan aanpakken. 
Ik hou er wel van als de boodschap die iemand probeert uit te sturen ook echt voelbaar is in zijn product. Het boek ‘Even tot 10 tellen’ is een draaiboek. Aan de ene kant vind je al de tips en als je het boekje omdraait kan je met jouw kinderen samen leren tot tien tellen. Er staan dan ook een paar momenten in getekend waar mama mee worstelt. Het geeft een mooie visuele voorstelling voor het kind dat meekijkt in het boek!

Het tellen tot tien is hier nu misschien even wat achterhaald, aangezien ik thuis zit. Maar centjes, ladders in kousen en vallen over speelgoed, komt hier zeker ook nog voor! Hahaha
En dat thuiszitten is ook niet voor eeuwig, dus ik hou het toch maar bij de hand! 😉 

even tot 10 tellen

Heb je er écht wat aan?

Ja, ik heb er wel wat dingen uit gehaald. En ja, sommige dingen wéét je ook wel, maar het lezen helpt je er nog eens aan denken om het ook effectief toe te gaan passen! 

Informatie ‘Even tot 10 tellen’

Titel: Even tot 10 tellen
Uitgeverij Trichis
Schrijver: Eva Brouwer
Illustraties van: Theresa Hartgers
ISBN: 9789492881229
Even tot 10 tellen kopen. (Normaal te koop vanaf vandaag, maar ik zie dat het nog niet beschikbaar is. Een exemplaar reserveren kan wel al) 

Take care en tot snel

Liefs Ilse

lees ook: 21 tofste voorleesboeken voor kinderen die mijn lezers aanraden.

 

Dit boekje werd mijn opgestuurd ter review.

 

Verhalen voor gevoelige kinderen +winactie

Verhalen voor gevoelige kinderen +winactie

Hoogsensitiviteit, sommigen zullen het een modewoord noemen, een nieuw label om te plakken. Maar wat ben ik, als mama van drie hooggevoelige kinderen, blij dat er handvatten komen om deze kinderen beter te begrijpen en om ze te helpen. Al  héél vroeg werd duidelijk dat ze bij ons in huis gevoelig waren, steevast kreeg (en krijg) ik mee op de oudercontacten van onze kinderen dat ze ‘toch wel héél gevoelig zijn’. De ene verstopt het beter (is dat beter?!) dan de andere hier in huis, maar ze zijn echt alle drie super gevoelig. Gemakkelijk is dat niet. Niet voor henzelf,  niet voor de leerkrachten en niet voor ons. Toen ik het boek met verhalen voor gevoelige kinderen in mijn handen kreeg, was ik echt benieuwd.

Verhalen voor gevoelige oortjes

Herkenbaar

Oh wat zijn de verhalen in het boek herkenbaar. Verschillende keren moest ik echt slikken. Want ja, zo is het voor hen, zo beleven zij dat. Ik zag op de gezichtjes ook echt dat ze begrepen wat de personages in het boek voelde en meemaakte. Er staan tien verhalen voor gevoelige kinderen in het boek. Elk verhaal heeft zijn eigen thema.

  • Bij jezelf blijven
  • Verdraagzaamheid
  • Zelfvertrouwen
  • Perfectionisme en hulp vragen
  • Scheiding, rouw, omgaan met nieuwe situaties
  • Pesten
  • Loslaten, omgaan met nieuwe situaties
  • Boosheid, jezelf laten zien, pesten
  • faalangst
  • dankbaarheid, dienstbaarheid, alleen voelen en ander zijn

Oplossingsgericht

De verhalen voor gevoelige kinderen zijn niet alleen heel herkenbaar, maar bieden ook oplossingen aan. De kabouter die last heeft van perfectiemieren leert van de rups hoe hij naar alles moet kijken om zijn perfectiemieren wandelen te sturen.
De roze ijsbeer, die anders is dan de rest, leert dat net het anders zijn haar kracht is en hoe ze er mee aan de slag kan gaan om anderen en zichzelf gelukkiger te maken.
Als het roodborstje beseft dat ze een fout heeft begaan, gaat ze die ook rechtzetten.
Elk verhaal is herkenbaar, maar heeft ook een mooie les.
Na elk verhaaltje zijn er vraagjes die je samen met de kinderen kan doen. Op die manier leer je de kinderen beter kennen.

Muziek

Er zijn heel mooie, bijpassende liedjes gemaakt bij een deel van de verhaaltjes. Je kan ze vinden op YouTube.
Als er in het boek een muzieknootje staat naast de titel, kan je er een bijpassend liedje vinden.

Een hulp bij uitdagingen

Dit boek is echt een topper. Ouders gaan heel gemakkelijk aan de inhoudstafel kunnen zien welk verhaaltje van toepassing is voor de uitdaging waar het kind voorstaat. Hier werd het verhaal van Izzy, de roze ijsbeer, die anders is dan alle andere ijsberen, al een paar keer voorgelezen. Want waarom heeft zij een hoofdtelefoon nodig in de eetzaal en kunnen de andere kinderen dat wel zonder? En waarom begrijpen sommige kinderen niet dat je met vechten niets op kan lossen, dat je het uit moet praten.
Wij zijn echt fan. Het zijn mooie, fantasierijke verhalen voor gevoelige kinderen, met prachtige tekeningen. Maar het boek is echt véél meer dan dat! Ouders met hooggevoelige kinderen in huis gaan zo blij zijn met dit boek in hun boekenkast! WAUW!

Meer informatie en waar kopen?

Schrijfster Wendy heeft een eigen website waar je alle informatie kan nalezen en ook de boekjes kan bestellen.
Bestel je boekjes bij Wendy zelf, dat is 2 euro goedkoper dan bij BOL , maar je moet de verzending bij Wendy nog erbij tellen. Dus bij Bol.com ben je goedkoper uit.
Maar bij boek 2 krijg je een mooi extraatje als je bij Wendy zelf besteld. Ik vond het dus moeilijk om te beslissen waar je het boekje het best koopt, het hangt er een beetje vanaf welk boekje je graag wil en of je liever goedkoop koopt of liever een mooi extraatje erbij hebt.

Bedankt, Wendy dat we het eerste boekje mochten reviewen. Maar vooral bedankt om dit boekje te schrijven, want ik weet héél zeker dat héél veel kinderen, ouders en leerkrachten hier enorm veel aan gaan hebben!

Wil jij ook een boekje winnen voor kinderen met gevoelige oortjes?

  • Laat een reactie achter met een geldig e-mail adres zodat ik je kan bereiken.
  • Als je instagram hebt mag je de actie delen in je stories en mij en Wendy taggen.
  • Op facebook de actie delen geeft je een exta kans.
  • Op 17 februari maak ik de winnaar bekend.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Jullie 21 tofste voorleesboeken voor kinderen

Jullie 21 tofste voorleesboeken voor kinderen

Voorlezen, het is zo een fijn momentje. Quality time, net voordat je kroost naar dromenland vertrekt! Onze jongste is gek van Dikkie Dik, nog steeds kan die rosse kat met zijn fratsen haar bekoren. Maar welke àndere boeken zijn er dan nog? Welke boeken kennen mijn kinderen en ik nog niet? Welke moesten we toch écht eens beginnen voorlezen?! Ik vroeg aan jullie wat de tofste voorleesboeken waren volgens jullie en ik zet ze even op een rij:

  1. Tip de Muis
    Tip is best wel een ondeugende muis en maakt allemaal alledaagse avonturen mee. Van naar de tandarts gaan tot niet willen delen. Boekjes met een levensles erin dus!
  2. Big en biggetje
    Deze kende ik niet, dus ik kan er niet zoveel over vertellen.
  3. Gorgels
    Ook deze kende ik niet en ik kreeg hem enorm veel als tip toegestuurd. Na wat opzoekwerk denk ik ook echt dat dit een heel toffe reeks kan zijn. Als een komiek zich met kinderboeken gaat bemoeien, dan moet het toch grappig zijn. Die gaan dus op mijn lijstje.
  4. Gruffalo
    Die kennen we allemaal wel denk ik. Dit boek wordt ook ook de scholen heel vaak gebruikt.
  5. Nieuwsgierige Lotje
    Het beroemde boek van heksje lotje.
  6. Sneeuwwitje (of andere sprookjes)
    Sprookjes blijven het ook goed doen.
  7. Pippi langkous
    Uiteraard is ook Pippi als voorleesboek een topper!
  8. De bolderburen
    Van dezelfde schrijfster als Pippi langkous en dus ook vol humor en fantasie!
  9. Het allerleukste voorleesboek van muis
    Verhaaltjes over alledaagse bezigheden voor peuters. Een mooi verzamelboek.
  10. Jip en Janneke
    Hoewel Jip en Janneke verhalen al wel wat jaren op de teller hebben, blijven het wel leuke verhalen. Toch zie ik mijn kinderen bij sommige dingen wel een vreemd gezichtje trekken. Want niet alles is nog ‘van deze tijd’ zullen we maar zeggen.
  11. Pluk van de Petteflet
    Uiteraard blijft ook onze Pluk het goed doen! Nostalgie hè mensen, nostalgie!
  12. Garage Gust
    Deze kende ik niet en mijn aapjes zijn al wat groot, denk ik. Maar het lijkt me wel een heel tof boekje!
  13. Fien en Milo
    Ook Fien en milo maken alledaagse avonturen mee. Ik vind de tekenstijl ook mooi.

  14. We gaan op berenjacht
    In dit boek zit een groot stuk dat wordt herhaald. Kinderen kunnen dat dus erg snel mee zeggen en dat maakt het echt leuk!

  15. Pietje Puk
    Goh, ik had zelf vroeger super veel boeken van Pietje Puk! Dit is ook nostalgie zeg!

  16. Floddertje
    Ook Floddertje werd vaak genoemd! Ons Annie doet het nog goed in de voorleestoppers! 😉

  17. Willem en Dikke Teun
    Een kat die kan praten en waar Willem allemaal avonturen mee beleefd.

  18. Vingerpopboekjes
    Oef, blij te horen dat het niet alleen hier is dat die dingen het goed blijven doen. Ze bestaan in allerlei kleuren en maten en ze blijven tof!

  19. Kikker en pad
    Mooi, fantasierijk en leerzaam. Dat horen we graag als het over boeken gaat die we voorlezen aan onze kinderen, toch?

  20. Emilie
    De hele reeks van Emilie deed het hier wel goed. Vooral die van Emilie heeft een slecht humeur las ik vaak. Emilie is dan moe en dus moet ze gaan slapen om zich beter te voelen!

  21. Zoë en Theo.
    Ook een reeks en heel hartverwarmend. Zoë en Theo maken ook heel veel avonturen mee Ze gaan bijvoorbeeld flessenpost versturen, zijn zien of gaan op uitstap naar de dierentuin.
    Deze boekjes hebben mijn hart ook gestolen.

Super bedankt voor jullie tips om dit tofste voorleesboeken overzicht te maken!
Welk boek uit de lijst zou jij nog wel willen kopen om de kinderbib in huis aan te vullen?
Welk boek mist er nog in het overzicht van de voorleesboeken?

Take care en tot snel
Liefs Ilse

Het belang van je mindset – Groeimindset kaarten printable

Het belang van je mindset – Groeimindset kaarten printable

Hoe het is gekomen dat onze zoon op een bepaald moment tekenen van een fixed mindset is gaan vertonen, begrijp ik nog steeds niet helemaal. Fixed wat? Fixed mindset of vaste mindset wil zeggen dat hij zichzelf had wijsgemaakt dat hij bepaalde dingen nooit zou leren. Hij kon er zichzelf niet meer voor motiveren, want hij zou het toch nooit kunnen.  De theorie van deze Fixed en Growth mindset komt van de professor in de psychologie Carol Dweck. Ze schreef er ook het boek ‘Mindset’ over. Een vaste mindset kan heel diep zitten en ervan af geraken is ook niet altijd even simpel. Soms kan er veel worden opgelost door teamwork met school, leerkrachten en ouders. Bij anderen kinderen is er meer hulp nodig van een coach bijvoorbeeld of van een psycholoog. Een groeimindset is iets waar je dagelijks aan werkt en waar je zelf ook het goede voorbeeld in moet geven om het je kind echt mee te geven. Laat je eigen fouten zien, want iederéén maakt fouten, ook mama en papa! Een beetje extra ondersteuning kan nooit kwaad. Daarom maakte ik  groeimindset kaarten om af te drukken. Steek ze als broodbriefje in de boterhamdoos, hang ze op in de klas, maak er magneetjes van voor op de koelkast te hangen,… Je vindt ze onderaan dit artikel. 

Groeimindset of vaste mindset – het zit hem in de kleine dingen

Vaak kunnen kleine woorden in een zin al heel wat vertellen over de mindset van een kind. Ook de manier van vragen stellen kan een goede indicator zijn:

  • Ik kan dat niet! (Fixed)
  • Ik kan dat nog niet! (Growth)
  • Ik ben daar niet goed in. (Fixed)
  • Wat kan ik doen om er beter in te worden? (Growth)

Een kind met een vaste mindset voelt zich vaak ook aangevallen door feedback die je geeft. Terwijl dat natuurlijk nooit persoonlijk is bedoeld, maar een poging van jou om te vertellen hoe een kind kan leren, hoe het ergens beter in kan worden, wat het nog kan proberen om tot een oplossing te komen. 
Kinderen met een groeimindset blijven proberen, geven niet snel op en zijn gemotiveerd. Als kinderen een vaste mindset hebben geven ze dus wel snel op, gaan ze uitdagingen uit de weg en kunnen ook faalangstig zijn. Zo zie je dat het hebben van een groeimindset voor elke kind (en elke volwassene trouwens) enorm belangrijk is.

Lees ook: Het meisje dat nooit fouten maakte: kinderboek over een mindsetshift

Groeimindset ontwikkelen

Ik ben er vast van overtuigd dat het goede voorbeeld als ouder en als leerkracht de basis is voor een goede groeimindset te kunnen ontwikkelen bij kinderen. 

Leg al vanaf het begin, als kinderen beginnen te spelen, nadruk op het feit dat fouten maken mag en dat net die fouten ervoor zorgen dat je gaat leren.
De score op een toets is niet belangrijk, wel dat je gaat kijken welke fouten je gemaakt hebt. Op die manier krijg jij (en je leerkracht) een inzicht in wat je nog niet begrepen hebt.
Hang met andere woorden niet enkel de spreuk van Pippi (Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan!) aan de muur, maar bewijs zelf dat je open staat om dingen bij te leren, iets op een andere manier aan te pakken en fouten te maken in je leerproces.

Hou de groeimindset in het oog

Let dus op je kinderen (thuis of in de klas), want een groeimindset is echt super belangrijk om tot leren te komen. En dat is voor elke persoon zo, niet alleen voor kinderen! Let ook gewoon op jezelf! Want als je zelf in een fixed mindset komt, dan is dat een teken aan de wand heb ik gemerkt. 

Ik ben zelf iemand die altijd alles wil proberen, open staat voor nieuwe uitdagingen en gelooft in haar eigen kunnen.
In november 2018 was ik dat geloof in mezelf plots helemaal kwijt en ik werk er nog elke dag aan om dat terug te krijgen. 
Hou dus jezelf en je omgeving in het oog en werk elke dag aan die groeimindset! 

Elk kind kan vast geraken

Elk kind, hoe slim het ook is, kan vast geraken in zijn denkproces. Onze zoon dacht echt dat hij dom was en nooit zou leren om vlot te lezen. Hij had zichzelf wijsgemaakt dat oefenen op leren lezen geen zin had, hij zou het toch nooit leren. Pas na het gesprek met de psychologe, die hem dan vertelde dat hij helemaal niet dom was, maar héél slim, begon dat idee in zijn hoofd terug om te slaan. Hij kreeg uitleg hoe het kwam dat het leren lezen zo vreselijk was en dat hij meer tijd zou nodig hebben, maar het wel zou leren!  We hebben er samen aan gewerkt en uiteindelijk gaat dat lezen al een stuk beter! 🙂 

De groeimindset kaarten – gratis download:

Ik blijf mezelf verbeteren
Door mijn fouten leer ik weer bij
Ik ben op de goede weg
Ik doe een nieuwe poging
groeimindset ik kan het nog niet
Ik kan het nog niet

Download jouw groeimindset kaarten hier

Elke dag werken we hier met het hele gezin aan de mindset van onze kinderen. Als fixed mindset weer de kop op steekt, proberen we de growth mindset toch weer de bovenhand te laten halen. Lagere scholen werken vaak met de fictieve personages Fixie en Growie. Je kan je kind er eens naar vragen, grote kans dat ze de namen kennen! Als ik een kind hoorde zeggen: “Dat kan ik niet!” tijdens mijn les, dan zei ik wel eens: “Daar heb je Fixie weer!” en heel vaak wisten ze dan echt wel wat ik bedoelde.

Als afsluiter geef ik het volgende filmpje nog even mee. Ik heb het al eens gedeeld, maar dit is zo een mooi filmpje om duiding te geven!

Take care en tot snel 

Liefs Ilse 

De treuzelende kleuter hel oplossen!

De treuzelende kleuter hel oplossen!

“Doe nu toch eens door!” Hoor jij jezelf ook bezig tegen je treuzelende kleuter? Wij zitten momenteel met een toppresteerder in het treuzelen! Ge wordt er kierewiet van! En ik die dacht dat er nooit een grotere treuzelaar zou bestaan als haar grote broer! Ik die dacht dat we het ergste op vlak van treuzelen toch echt wel hadden gehad! Maar gisteren had ik DE oplossing gekocht, dacht ik, voor mijn treuzelende kleuter. Allez, onze treuzelende kleuter, want het idee kwam van mijn man.

Treuzelende kleuter in de ochtend.

Ik vertel het haar echt een half uur van ter voren wanneer we gaan vertrekken! Ze weet dat ze dan echt alles moet klaar hebben: pyjama in haar bakje in de kast, schooltasje klaar met brood, koek en drankje erin, schoenen aan! Het is belangrijk dat ze haar spel kan afronden en dat weet ik en daar hou ik echt rekening mee. Maar mens, wat kan ze treuzelen. En meestal lukt het me wel om redelijk kalm te blijven, maar soms ontplof ik echt! “Doe nu je jas aan, we moeten echt NU vertrekken!”

Treuzelende kleuter bij het slapengaan

Als je dan denkt dat je in de ochtend de grootste treuzel acties hebt gehad, dan moet je het hier in huis ’s avonds eens zien! Niet te filmen! Standaard als ik zeg dat ze zich naar de badkamer moet begeven krijg ik een: “Ja, maar….” Standaard krijgt ze van mij repliek: Nee, die puzzel kan morgen ook nog, dat filmpje kan je nog twintig keer in herhaling zien, op youtube kan je alles altijd opnieuw bekijken, ja je krijgt nog een verhaaltje als je tenminste NU door gaat doen!
Ze kiest welke onderbroek ze graag wil aandoen en daarvoor moet geloof ik het hele bakje uitgeladen worden. Er staan in dezelfde kast een bakje met armbandjes en ook één met haarspeldjes en die leiden enorm af (note to self: VERPLAATS die dingen dan ook!)
Overal vind ze afleiding in. Ze zingt liedjes uit de klas, verzint er andere teksten op, speelt met de kat, vindt haar tandpasta niet (terwijl die gewoon voor haar neus ligt!),…. de lijst is eindeloos!

Haar tanden poetsen duurt een minuut of tien. En dan heb ik het niet over dat poetsen zelf maar vanaf het moment dat ze alles bij elkaar gaat nemen om te gaan poetsen tot het moment dat ze effectief op die knop van de tandenborstel duwt… man man man!

De tip voor de treuzelende kleuter

Mijn man kwam met een geweldig idee: “Zet er een kookwekker naast, zodat ze ziet hoeveel tijd ze nog heeft!”
Kei goed idee toch! Dus ik kocht speciaal voor dit doel een kookwekkertje, want mijn keuken apparaten hebben dat standaard allemaal. Ze kreeg duidelijke instructies: “Dit is de nul, die ken je hè! Als het wekkertje op de nul staat ga je sowieso slapen. Als je dan je pyjama niet aan hebt, dan ga je slapen in je kleertjes (klinkt misschien hard, maar dat wil ze ECHT niet, dus dat was een manier om haar zover te krijgen!)
Ik zette het kookwekkertje ruim. En ja, wonder boven wonder, wat deed ze alles snel en wat was ze snel klaar!
“Wauw! Wat heb je goed doorgedaan! Ik zal eens gaan kijken hoeveel tijd je nog over had!”
Kom ik in de badkamer, staat het wekkertje op nul! Had mevrouwtje het wekkertje gewoon tot de nul gedraaid!
Grote zus kwam wel verkondigen dat er eigenlijk nog 10 minuten op het wekkertje stonden!
Ik loop met het wekkertje naar mijn man en zeg: “Goh wat een goed idee, dat wekkertje! Het werkte wel, maar ze heeft het gewoon op nul gedraaid toen ze klaar was!”
Mijn man lag dubbel! Tja!
Dus ja, ik kocht een kookwekkertje voor mijn treuzelende kleuter. Het heeft perfect gewerkt, maar als ze het ding toch op nul weet te draaien, weet ik niet hoe lang het effect gaat blijven hebben!
En om het verhaal helemaal af te maken kwam de grote zus net thuis met de verklaring: “Raad eens wat mijn kerstcadeautje was in de klas?! Een kookwekkertje!”
Kookwekkertje kopen iemand?
Take care en tot snel
Liefs Ilse

Zelf doen – de behoefte aan autonomie bij kinderen

Zelf doen – de behoefte aan autonomie bij kinderen

“Zelluf doen”! Ik hoor het ze nog zeggen! Veel te vroeg naar het gevoel van mama, want ja dat loslaten, dat blijft een ding! Dat zelf doen, die behoefte aan autonomie hier in huis is altijd groot geweest. Tot mijn ergernis in het begin, want: “Daar ben jij nog te klein voor!” en “Dat moet jij nog niet beslissen!” en nog van die uitspraken. Wist ik veel dat die grote behoefte gewoon een deel van hen was! Dat het iets zou worden wat nog veel energie zal vragen van ons, als ouders en van hun leerkrachten! Zelf doen, zelf beslissen en zelf de consequenties dragen! 

Ziek in bed

Het heeft drie jaar geduurd eer ik onze oudste zo ver had dat hij moest komen zeggen als hij ziek was en had overgegeven in zijn bed! Hij haalde de lakens eraf (hij was 4 hè), zocht een andere pyjama en ging onder op de zetel liggen onder een fleece als hij niet alles opgepoetst kreeg! En dat gebeurde niet één keer, maar verschillende keren. In het begin was ik daar best boos over. “Kom dat dan zeggen hè!”. Maar uiteindelijk werkte: “Jongen, ik ben je mama. En mama’s willen graag zorgen voor hun kinderen. Ik weet graag dat je ziek bent. Heel knap dat je het al zelf wil doen, daar ben ik blij om, maar kom het alsjeblieft ook zeggen tegen mij!” werkte veel beter!

Gevecht voor het outfit

Bij de oudste dochter was de keuze van het outfit als kleuter echt een probleem. En dan heb ik het over krijsen, gillen, stampen hè. Als zij in haar hoofd had dat het vandaag een Elsa jurkje zou worden met dun stof en korte mouwen, dan zou het dat worden! Punt! En ook al had het gesneeuwd of ging ze op boswandeling, ze zou dat NIET veranderen! Uren hebben we ervoor in de clinch gelegen!

Ik begon dan maar met ’s avonds, met haar in overleg, kleding klaar te leggen met het weerbericht er naast. 
Ondertussen is hier iedereen zover dat ze zelf hun kleding kiezen. (Ze zijn acht, zes en vier). Er zijn wel een paar voorwaarden. Als het bijvoorbeeld turnen of zwemmen is, dan vind ik het beter dat ze een broek aandoen. Dat is gewoon handiger om aan en uit te kleden! Ook daar liet ik het één keer gewoon toe,  een kousenbroek op de dag van de zwemles… je doet maar! En toen kwam ze ’s avonds terug met de verklaring dat het toch echt geen goed idee was geweest! 
Ook het weerbericht moet gerespecteerd worden! Maar dat los ik nu op door de kleding van het verkeerde seizoen uit de kasten te halen.
Behalve bij onze zoon. Die draagt winter en zomer, net als de papa, T-shirten. Bij de voorschoolse opvang spraken ze hem erover aan: “Heb jij geen kou?” – “Nee!”, en weg was hij!
Ik denk nu: “Als hij kou heeft, zal hij wel iets anders kiezen om aan te doen!” 

Zelf beslissen of iets wel of niet kan

In het tweede leerjaar had onze zoon zich tijdens de turnles gekwetst. Hij had ook nog naschoolse sportactiviteit en hij had dan maar beslist dat hij daar niets kon gaan doen. En hij vertrok naar buiten. Gelukkig had een andere mama hem zien staan, want ik was er niet om hem op te halen. Ergens had hij gelijk, maar hij moet natuurlijk niet ‘zomaar’ vertrekken. 

Zelf lunch maken en koekendozen vullen

Ik doe dat dus niet meer! Ze vullen zelf hun brooddoos, zorgen zelf voor hun fruit en koek. Ik zet de koekendoos en de fruitmand op tafel en al de rest doen ze zelf! Héél handig! 😉

Alle kinderen hebben behoefte aan autonomie

Elk kind heeft behoefte aan dingen zelf te beslissen en te doen. Dat is helemaal oké. Dat hoort bij het mens zijn. Hoogbegaafde kinderen hebben die behoefte veel meer uitgesproken. Communicatie is daarin echt essentieel! Ook autoritair doen, kan net in het verkeerde keelgat schieten. Duidelijke argumenten waarom iets wel of niet kan, werken veel beter dan ‘omdat ik het zeg!’ – Ook dat is zo voor alle kinderen, trouwens! 😉 

Lees ook: Is mijn kind hoogbegaafd? Onze afgelegde weg.

Maar…

Daar heb je hem hè! die “maar”. 
Autonomie wil ook zeggen een grote verantwoordelijkheid! Neem jij geen koek mee naar school? Dat is dan jammer! Ben je jouw zwemgerief vergeten? Ik kom het niet brengen. En ooooooh, dat klinkt lekker hard hè. Maar op die manier leren ze echt het best dat acties ook gevolgen hebben. 

Op school

Ik zie mijn collega’s nog foeteren: “Waarom schrijft hij die berekening nu niet op?!”
En ja, dat is natuurlijk héél belangrijk. Want als je de berekening niet ziet, dan kan je ook niet zien waar het fout liep, dan kan je niet bijsturen en dan kan je geen punten geven op wat wel juist was.
Maar een hoogbegaafd kind denkt anders, komt vaak ook gewoon anders tot een oplossing en het heeft die grote behoefte aan autonomie. Dus komen we terug op dat stukje communicatie:

“We gaan iets afspreken. Je hoeft de berekening niet op de schrijven. Je krijgt alle punten als de uitkomst goed is. Maar, is ze fout, dan heb je ook gewoon een nul, want dan kan ik je voor de berekening geen punten geven. Jij kiest: schrijf je de berekening op of niet, maar weet dat jouw beslissing ook gevolgen heeft voor je score als het niet juist is!”
Leg de verantwoordelijkheid bij het kind, geef de autonomie, maar hang er ook de consequenties aan vast! Het kind heeft zelf in handen wat er zal gebeuren en weet dit ook op voorhand! 

Zelf doen – het blijft een zoeken

We hebben hier al enorm veel geleerd als het aankomt op die autonomie. Gelukkig maar! Toch blijft het zoeken … hoeveel vrijheid geef je een kind al? 
Zelf brooddoos maken, zelf kleding kiezen, …
Maar straks komt: ‘Zelf beslissen of ik mijn huiswerk wel of niet maak’ waarschijnlijk ook nog. En wat doe je dan? ‘Moeten’ ze dan toch of ga ik ook daar zover zijn dat ik durf  te zeggen: “Jouw keuze, jouw consequenties: geen huiswerk gemaakt, dan verdien je een 0!”

We blijven groeien, samen met hen.

Hebben jouw kinderen veel behoefte aan ‘zelf doen’ (gehad)? Laat het me weten in de reacties!

Take care en tot snel

Liefs Ilse 

 

Sam zegt sorry: Kinderen leren oprecht te excuseren

Sam zegt sorry: Kinderen leren oprecht te excuseren

Conflicten tussen kinderen zijn waardevolle leermomenten die ze meenemen voor de toekomst. Toch is het belangrijk om als opvoeder, zij het als ouder of leerkracht, duidelijk te helpen om dat specifieke leermoment te kaderen. Als het kind geen inzicht krijgt, leert het eigenlijk niets. ‘Zomaar’ sorry zeggen, zonder dat het oprecht is, maar omdat ‘het moet van de juf’ heeft totaal geen meerwaarde als leermoment! Uitgeverij Bazalt heeft met het boekje ‘Sam zegt sorry’, uit de reeks Sam lost het op, een toppertje op vlak van educatieve uitgave op de markt. Sam leert waarom hij sorry moet zeggen en dat het niet zomaar een ‘leeg’ zinnetje is om te gebruiken! Sorry leren zeggen lijkt misschien best moeilijk, maar met deze tips leer jij je klas of je kinderen heel gemakkelijk hoe ze ‘sorry zeggen’ heel gemakkelijk kunnen aanpakken.

De boekenreeks ‘Sam lost het op’

De reeks Sam lost het op is een reeks boekjes die elk een specifiek thema behandelen. Ze zijn erg kindvriendelijk en werken op een positieve manier aan de gevoelsmatig wat lastige momenten voor kinderen. Met goed bruikbare praktische handvaten en hulpmiddelen leert Sam in de reeks hoe hij zijn sociaal-emotionele vaardigheden kan vergroten. Elk boekje bevat bovendien informatie en tips over het leerproces per thema. Op die manier kunnen de volwassenen hun kinderen helpen, stimuleren en begeleiden om echte leermomenten te maken van de problemen die hun kind tegenkomt.

Sorry zeggen

Toegeven dat je iets fout hebt gedaan, dat is niet altijd voor iedereen even simpel. Sommige mensen leggen de schuld bijvoorbeeld graag bij anderen of ‘in de situatie’ in plaats van toe te geven dat de fout bij henzelf ligt. Als volwassenen dat doen, is het vaak omdat ze als kind niet geleerd hebben waarom je jezelf zou moeten excuseren en wat daar dan de meerwaarde van is. Het is dus echt wel belangrijk om dat ‘sorry zeggen’ op een positieve manier wordt gekaderd voor het kind. Het is in geen geval de bedoeling dat een kind zich vernederd zou voelen op het moment dat het sorry ‘moet’ zeggen. Dan gaat het excuseren echt totaal zijn doel voorbij!

Sam zegt sorry

Het prentenboek met voorleesverhaal gaat in grote lijnen zo:
Sam wordt boos, want Alex heeft alwéér zijn nieuwe raket te pakken en dus geeft Sam Alex een duw. Mama komt tussen beiden en stuurt Sam naar zijn kamer. Daar moet hij gaan nadenken over wat hij heeft gedaan en uiteraard gewoon terug rustig worden.
Lekker koppig beslist Sam om niet na te denken en hij zoekt afleiding. Maar Sam heeft zo een vervelend gevoel in zijn buik, het gaat helemaal niet zo goed met hem!
Als Sam dat tegen mama zegt, komt zij met een oplossing die hem weer wat beter zal laten voelen. Want voor mama werkt deze aanpak ook altijd!
Om tot de goede oplossing te komen, vraagt mama aan Sam om een ‘Sorry strip’ te maken. Sam moet vraagjes beantwoorden (Dat kan trouwens ook met een tekening!).
Vier vragen die Sam zullen helpen om alles te kaderen en om te begrijpen, om situaties zoals deze te voorkomen en om het anders aan te pakken de volgende keer.

Sam zegt sorry - sorry-strip

Sam komt tot inzicht dat hij bij het nadenken over de ruzie vooral heeft gedacht over hoe hij zichzelf voelde. Wat die andere dan voelde, daar had hij niet echt bij stil gestaan. Hij moet dus proberen zich in de gevoelens van de andere in te leven. Dat is echt niet zo gemakkelijk, maar het lukt Sam toch!
Dan moet Sam bedenken hoe hij het dan de volgende keer anders zou kunnen aanpakken. De eerste oplossingen die hij bedenkt, zouden niet veel verschil maken, maar uiteindelijk komt hij toch op een goed idee!
En dan begrijpt Sam ook dat hij nog iets moet doen. Want hij heeft echt wel iets fout gedaan. En een fout maken, dat kan gebeuren, maar je moet het wel weer goedmaken!
Ook hier moet hij zelf oplossingen voor bedenken. Helaas bestaat er geen tijdmachine, dus Sam zal toch echt iets anders moeten bedenken!
Uiteindelijk vertrekt Sam naar Alex om het goed te maken. Blijkt die stress nergens voor nodig achteraf, want Sam en Alex spelen samen verder in de tuin!
Download de sorry-strip via deze link van uitgeverij Bazalt.

Lees ook: 21 top-voorleesboeken.

Aanpak en extra tips.

De aanpak om kinderen te leren oprecht te excuseren staat uitgeschreven in het boekje Sam zegt sorry . Ook worden er extra tips in aangeboden! Het is bijvoorbeeld belangrijk om als leerkracht of ouder ook het goede voorbeeld te geven als het aankomt op ‘sorry zeggen’. Nog meer bruikbare tips over de aanpak naar kinderen toe vind je in het boek!

Onmisbaar boekje voor jouw bibliotheek thuis of in de klas!

Ik vind dit boekje ook weer een echte aanwinst voor onze bibliotheek! Conflicten zijn er wel alle dagen hier in huis! En zoals ik al zei, dat zijn gewoon leermomenten, dus ik heb daar op zich helemaal geen problemen mee! Maar het is echt bijzonder belangrijk om de juiste aanpak van een conflict met kinderen te bespreken. Kinderen moeten leren dat ze geen sorry moeten zeggen als het geen waarde heeft. Een excuus moet oprecht zijn en je moet nadenken over hoe je conflict situaties kan voorkomen door op de juiste manier te communiceren!
De aanpak en extra tips en en downloadbaar werkblaadje zijn ook echt een meerwaarde!

Sam zegt sorry pinnen voor later?

Sam Zegt Sorry

Lees ook: Het meisje dat nooit fouten maken – het boek voor kinderen die perfectionistisch aangelegd zijn en faalangst hebben.

Gegevens over het boek Sam zegt sorry:

Titel: Sam zegt Sorry
Uitgeverij: Bazalt educatieve uitgaven
Schrijver: William Mulcahy
Illustraties: Darren Mckee
ISBN13: 9789461181862
Koop het boekje via deze link.

Take care en tot snel
Liefs Ilse

De mysterieuze verdwijning van een Nintendo Gamecard

De mysterieuze verdwijning van een Nintendo Gamecard

Sinds we op bezoek mochten bij Nintendo om Nintendo Labo uit te testen had onze zoon een doel voor ogen voor zijn spaarcenten. De Switch had hij al, nu wilde hij het Nintendo Labo mixpakket bij elkaar sparen! En eindelijk, na zoveel maanden van zakgeld sparen en af en toe een extraatje hier en daar te krijgen, was het zover! Hij kon zijn pakket kopen. Hij bouwde aan een reuze tempo al zijn kartonnen speeltuigen! Ze speelden er ongeveer twee weken mee en toen vond er een mysterieuze verdwijning plaats ten Huize Kreanimo!

Ruzie in de ochtend

Het gebeurt overal wel denk ik, wat gekibbel tussen ouders en kinderen en kinderen onderling zo in de ochtend. Meestal zo vlak voor ze moeten vertrekken richting school. 😉 Maar deze keer escaleerde het wel heel snel en hoorde ik aan de toon van onze zoon dat hij het meende. En in de paniek in de ogen van de oudste dochter en de tranen die er onder in haar ogen stonden te blinken, wist ik dat het echt serieus was. Onze zoon verheft zijn stem niet zo vaak, maar nu dus wel!

“Het is jouw schuld, daar dient dat kaartje niet voor! Nu kan ik er niet meer aan!”
“Het was per ongeluk! Ik deed het echt niet expres!”

Na hen wat te kalmeren kwam de aap uit de mouw. Hij had het game kaartje voor het mix pakket niet terug in het doosje gelegd, maar los in de kast. Zijn zus was met dat kaartje aan het prutsen gegaan en zo was het ding achter het TV meubel gevallen.

“Geen probleem, we trekken gewoon die kast zo dadelijk terug en dan vinden we dat kaartje wel! Nu is het tijd voor school!”

De mysterieuze verdwijning.

Mijn man bracht de kinderen naar school en ik trok ondertussen de kast terug naar voren.
Maar helaas pindakaas – geen kaartje!
Ik keek nog onder de kast. Ik checkte waar onze kitten ergens was, want die zwiept nog al eens graag met een aantal dingen! Maar nee, die lag lekker opgerold te slapen.

Toen de kinderen ’s middag thuis kwamen eten vroeg ik nog een keer of ze wel zeker waren dat het kaartje achter de kast was gevallen.
Ja, ze waren met twee echt 100 procent zeker. En als die van ons zeker zijn, dan zijn ze zeker hè!
Waar was dat kaartje nu toch gebleven?

Onderhandeling over een nieuwe aankoop

“Jij moet mij wel een nieuw kaartje kopen hè, want jij hebt het kwijt gedaan!”
“Maar ik heb nog niet genoeg centjes!”

En toen ging ik me even moeien…
“Wie heeft die game card niet in het doosje gelegd?”
“Ik, maar ik vond het doosje niet meteen.” (Met andere woorden ik had het doosje IN de lade van de kast gelegd en daar had hij niet gekeken!) 😉
“Je kan dan toch komen vragen of iemand het doosje heeft gezien! Jij hebt het kaartje los in de kast gelegd! Jij hebt er evenveel schuld aan als je zus! Het zal dus ieder de helft worden als er een nieuw kaartje moet worden aangekocht!”

Mijn man kwam er ook even tussen: “Dat ding KAN NIET weg zijn! Het MOET ergens zijn hè! We gaan eerst nog even zoeken!”

Mysterieuze verdwijning in de muur?

Nog één keer vroeg ik of ze zeker was, onze oudste dochter.
Ja, ze was zeker, het kaartje was net naast het zakdoekendoosje achter de kast gevallen…
Opnieuw trokken we de kast weg en net op die plaats zit er een gat van ongeveer 7 centimeter waar de kabels van de TV, de NVideo en de modem van Proximus doorkomen….

De kans dat het kaartje daar in was gevallen was toch echt wel héél klein? Of niet?

Ik vertelde het verhaal aan mijn vriendin. Haar man had zo’n cameraatje om in de muur te kijken, ze zou het komen brengen…

Mysterieuze verdwijning opgelost

Mijn man richtte het slangetje in het gat en begon te lachten. Yep, dat ding was daar dus ECHT in gevallen.

mysterieuze verdwijning

Als je het nog 1000 keer wil proberen om het er op die manier in te krijgen, lukt het je vast geen enkele keer!
Probleem was wel dat het kaartje goed diep zat. Mijn man probeerde met een saté-prikker met een stukje dubbelzijdige plakband, maar dat werd al snel de vuilnisbak ik gesmeten!
Even later kwam hij terug met een constructie waarbij het een slangetje van een oude aquarium aan de stofzuiger had gekoppeld. Daarmee zoog het de game card terug uit het gat!

Het kaartje is dus terecht!
Geen spaarpotten die extra moeten sneuvelen!
Maar ik durf te wedden dat hier geen enkel kaartje meer los gaat rondslingeren! 😉

Take care en tot snel!

Liefs Ilse

 

Wat als de kleine zus even een irritant kreng is.

Wat als de kleine zus even een irritant kreng is.

Wow, dat is wel even een heftige omschrijving hè: een irritant kreng. Maar zo was het wel in de beleving van haar grote broer en zus. De kleine zus is net vier geworden en ze gaat door een fase die zowel voor haar, voor haar broer en zus en voor ons niet zo gemakkelijk is. 

De kleine zus vroeger

Als er een gemakkelijk kind was, dan was het de kleine zus hier in huis. Alles was goed voor haar. Waar broer en zus mee wilden spelen, daar speelde ze ook mee. Als er een TV-programma moest worden gekozen, dan keek ze mee met de andere twee. Het was allemaal oké voor haar. 

Ik hoef niet alles hetzelfde te doen… 

En toen ontdekte ze, dat ze niet alles hetzelfde hoeft te doen! Ze mocht iets anders kiezen dan de andere twee op restaurant, want ze eet gewoon liever spaghetti dan Pizza. 
In de klerenwinkel stelde ik haar ook iets anders voor. Enerzijds omdat ik niet vind dat ze altijd moeten twinnen en anderzijds omdat ze totaal een ander model heeft dan de zus en dus met andere modelletjes mooier staat. En langzaamaan kwam het besef dat ze ook andere dingen mag kiezen en doen. Ze is een ander kindje dan haar broer en zus. Ze heeft een eigen menig en een eigen willetje en dat mag en moet zelfs!

De irritante kleine zus

En daar kwam de kleine zus die irritant deed boven. Ze wilde Peppa Pig kijken en niet naar Lego Star Wars. Ze wilde met de Play mobile spelen en niet met Barbie. 
Ze wilde op HAAR kamer spelen en ze wilde de mama zijn, niet het kindje,…

Mama en papa testen

Tegelijkertijd begon ze ons te testen. ‘Ik wil mijn tanden niet poetsen.’
‘Nee, ik wil mijn laarsjes, niet mijn sandalen!’.

Ze vroeg aan tafel altijd bij om het dan na één hap niet meer op te kunnen.

Ze was ons echt aan het testen. Niet gemakkelijk en dus werden mama of papa ook wel eens boos. 

Haar zus wilde een tijdje geleden ook niet meer gaan slapen, maar dat was dan weer totaal iets anders! 

Verbod voor de irritante kleine zus

En toen kwam ik boven en hing er aan de slaapkamerdeur van de grote broer een verbodsbord voor kindjes van 4. Een rode cirkel, een vier erop en een rode streep erdoor. 

Ik sprak hem erop aan. 
“Kleine zus doet zo vervelend, mama! Ze is echt mijn vriendin niet meer!”
“Nee, maar ze is wel nog steeds je zusje!”
“Ik wil haar niet op mijn kamer!”
“Jij doet soms ook wel eens vervelend, zal ik dan ook een bordje op de deur hangen van het huis? – verboden voor jongens van 7 – “
“Dit is wel MIJN kamer eh!
“Ja, en dit is MIJN huis! Ik begrijp het wel jongen. Ze doet soms heel vervelend. Maar ze is je zusje en ze moet nog veel leren. Mensen doen dingen fout, maar ze verdienen wel nieuwe kansen!”

Toen kwam eruit dat de andere zus ook een bordje had gemaakt, maar aan haar deur hing niets. Dus ook haar sprak ik erover aan. Grote schuldige ogen keken me aan. “Ik heb het niet opgehangen, mama!”
Ze had dus wel gevoeld dat het niet zo een positief gebaar was ten opzichte van haar zusje. 

kleine zus

Kleine zusjes kunnen niet lezen

Al bij al was het een storm in een glas water. De kleinste zus had het niet gezien en ze kan ook niet lezen… !
En ja, ik begrijp dat hij het beu was, ik ben haar gedrag ook een paar keer grondig beu geweest. Ik heb ook met het handen in het haar gestaan,  niet wetende hoe ik het nu nog moest aanpakken als ze daar begon te gillen… 

Ze heeft nog steeds haar momenten, maar ze heeft toch ook door dat tandjes poetsen niet ter discussie staat. (Heel verhaal over gaatjes, heel veel pijn en zo schijnt toch zijn werk te doen!) 
Het is zo een lieve meid, maar de ontdekking dat ze gewoon zichzelf mag zijn blijkt toch echt wel even een aanpassing! 

Take care en tot snel

Liefs Ilse 

Wat de Rode duivels onze kinderen leerden over voetbal

Wat de Rode duivels onze kinderen leerden over voetbal

Misschien had je het me niet gegeven, maar ik ken een beetje van voetbal. Ik kom uit een echte voetballers familie. Onze bijnaam hier in het dorp is zelfs voor een stuk te danken aan de snelle beentjes van mijne bompa op het voetbalveld. ‘Den Haes’ (De haas). Al mijn nonkels en mijn papa hebben gespeeld en zijn (jeugd)trainer geweest. Als 14 jarige stond ik met rood-blauwe sjaal trouw elk weekend met mijn vriendin langs het plein te supporteren voor de lokale voetbalploeg. Ik leerde off-side en wanneer gele en rode kaarten werden uitgedeeld. Van een goede match kan ik nog steeds genieten.
Nu de Belgische Rode duivels met hun ‘gouden generatie’ aan het voorbije wereldkampioenschap begonnen keek ik dus trouw elke match! En eerlijk, van mij hadden ze wereldkampioen mogen worden. En dat heeft niets te maken met het feit dat ik een Belg ben, eerder met hoe ik vind dat voetbal zou moeten zijn. Deze jongens zijn een voorbeeld voor de kleine voetballers, voor de toekomst van het voetbal! En daar mogen we trots op zijn!

Voetbal is hard werk!

Een Eden Hazard loopt de benen onder zijn lijf vandaan, een Romelu Lukaku bestudeert honderden video’s. Ze zien voetballen echt als hun werk. En wat mag je jezelf gelukkig prijzen als je van je hobby je beroep hebt kunnen maken. Of die bedragen die worden neergeteld in het voetbal nodig zijn? Dat is even een andere discussie. Maar je moet werken voor brood op de tafel. (Of een Porche op de oprit van je villa!).

Voetbal is een teamsport!

Deze groep wilde echt wel lopen voor elkaar. Ze verschoven van positie als dat nodig was. Die ene goal bij de 2-2 waarbij Romelu de bal doorliet voor Chadli en er 3-2 van maakte… Ahhhh – prachtig toch?! Het collectief is belangrijk en dat hebben ze echt wel getoond.

Voetbal is niet flauw doen!

Val je op de grond? Oké, dan sta je recht en doe je verder. Voetballen! Geen tijd rekken, maar spelen. Voorstaan? Nog een goal proberen maken! GAAN! Een winnaarsmentaliteit!
“En Kevin, nu Brazilië?!” – “Ja, winnen!”

Voetbal is fairplay!

Voetballen is respect tonen voor je tegenstander, de scheidsrechter en je ploegmaats. En ook dat heeft deze ploeg gedaan!

En dan lig je eruit

Tegen een ploeg als Frankrijk…
‘Ze waren defensief beter!’ – ‘Anti-voetbal is ook voetbal’ – ‘Tactisch gewoon beter!’
En ja, allemaal waar!
Maar als mijn zoon op het veld zo’n een een flauwe tactieken zou toepassen zou ik hem na die match toch eens duchtig zeggen wat ik daarvan vond. (Ja, ook als hij zo oud is als die voetballers die gisteren op het veld stonden!)
Zo tijd rekken, met de bal gaan lopen bij een ingooi! Echt, een klein kind is er niets tegen!
Ik las ergens: “Dat doen ze in 4de provinicale ook hoor!” – Ja en is dat dan de manier om te willen spelen? Alstublieft zeg! Zet jezelf daar eens boven!
Ik geloof nog in integriteit! Ik had eruit willen liggen tegen een ploeg als Japan! Petje af voor die ploeg en hun supporters!
Ik kies voor echt voetbal, voor willen winnen met veel mooie doelpunten, voor teamspirit, respect en fairplay.

Laten we dat aan onze kinderen meegeven!
Ik blijf hopen op een wereldbeker waar een ploeg door hun voetballend talent en hun spirit de beker in de lucht kan steken. Een team dat wil gaan voor elke bal, dat echt wil voetballen! Zo een ploeg verdient dat! Een anti-voetbalploeg in mijn ogen niet, maar dat is persoonlijk.
Bovenal ben ik trots op deze Belgische ploeg! Ze hebben dan misschien niet gewonnen, maar wat hebben de kinderen meegekregen van dit team denk je? Iets onbetaalbaar in mijn ogen!
Take care en tot snel
liefs Ilse