Tag: Italië

Tips voor een autovakantie met kinderen

Tips voor een autovakantie met kinderen

Ondertussen hebben wij al een paar vakanties met de auto gedaan waarvoor we toch een hele rit moesten doen. Een autovakantie is voor ons echt de beste manier. Wij hebben de vrijheid nodig om ter plekke te kunnen gaan kijken wat er allemaal te doen is. En dat vind ik met kleine kinderen nog steeds het meest handige met je eigen wagen. We reden al naar Toscane, de streek van Venetië en ook al naar Kroatië en Denemarken en daar hebben we echt wel wat uit geleerd. Die tips voor een vakantie met de wagen met kinderen wil ik vandaag graag met jullie delen.

Onze 8 tips voor een autovakantie met kinderen.

Tip 1: zorg dat je rustig kan vertrekken.

Vorige zomer vertrokken wij echt heel gestresseerd. Dat kwam vooral omdat ik in mijn hoofd een dag extra had om alles in te pakken en dat bleek niet zo te zijn.
Wat een hel was dat zeg! Dat doe ik nooit meer! Als zoiets nog eens voorvalt, vertrekken we echt gewoon een dag later en rustig. Als je op je gemak kan vertrekken, dan weet je waar je jouw spullen juist hebt gestoken en zo. Met drie kinderen hebben wij ook een dakkoffer nodig om alles mee te krijgen. En door zo holderdebolder te vertrekken wist ik niet alles zitten. Toen de jongste wagenziek werd en ik haar reserve knuffeldekentje niet kon vinden, kon ik mezelf echt over mijn hoofd slaan!

Tip 2: eten en drinken

Zorg voor knabbeltjes en drankjes waar je gemakkelijk bij kan. Onze kinderen kregen een drinkbus met water die ze in hun eigen houder konden plaatsen.
De rest stond voor mij binnen bereik, zodat ik het naar achter kon geven indien nodig.

Tip 3: Films

Onze kinderen hebben als we met de auto op vakantie gaan, elk een tablet houder en daarin een schermpje. Ze kunnen zelf kiezen wat ze willen kijken uit de lijst die papa en ik hebben samengesteld per kind. Wat we nog willen voor een volgende reis zijn draadloze hoofdtelefoons, want die kabeltjes, dat is het ook niet.

Tip 4: Zorg dat je niet onnodig moet stoppen

Ik weet niet of het bij jullie zo is, maar onze kinderen zijn niet zo’n slapers. (Ook niet ’s nachts, want ik weet dat sommige net daarom ’s nachts rijden, maar dat werkt hier niet zo super goed!).
Als ze dan eindelijk in slaap gevallen zijn is het kwestie om niet meteen onnodig te moeten stoppen. Bijvoorbeeld als je door Oostenrijk moet, dan kan je best je nodige vignet al kopen. Dat kan je online via https://vignetoostenrijk.be/
Wat je al hebt, daar moet je niet voor stoppen! 😉

Tip 5: Speelgoedjes

Twee van onze drie kinderen worden wel eens wagenziek. Dan is het geen goed idee om te lezen of te tekenen. Kinderen die niet wagenziek zijn kunnen dat uiteraard wel. Wel zorgen we speelgoedjes. Een klein popje, een doos lego, een magneetbordje met magneetjes, ….

Tip 6: Plan je stops

Wij hebben op voorhand al gekeken waar er een leuke speelplek is om even te rusten. Want wees eerlijk, niet elke stop is even gezellig. Als je al op voorhand een beetje kan plannen, dan zijn je rustmomenten ook gezelliger. De benen strekken is sowieso wel belangrijk.

Tip 7: Autospelletjes

“Ik zie, ik zie…” en rode auto’s tellen, verschillende nationaliteiten van auto’s verzamelen, nummerplaten lezen…. Goh, dat deden wij vroeger al toen we op reis gingen!
En onze kinderen verzinnen elke reis nog wel een paar nieuwe spelletjes onderweg.

Tip 8: Comfort is alles

Ik installeer de kinderen met dekentjes en kussentjes, ik zeg dat ze hun schoenen alvast uit moeten doen. Zelf zorg ik ook voor voldoende beenruimte. Het is zo belangrijk om goed comfortabel te zitten als je zo’n lange reis aan het maken bent!

En euhm, niet vergeten: No stress!
Je gaat op vakantie!

Ben ik nog een mega belangrijke tip vergeten? Ik hoor het graag in de reacties.
Ga jij met de auto op vakantie?

Take care en tot snel
Liefs Ilse

Sea-life Lido Di Jesolo – Duur voor wat het is!

Sea-life Lido Di Jesolo – Duur voor wat het is!

Tijdens onze voorbije reis naar Italië hebben we ook een daguitstap gemaakt naar het aquarium van Lido Di Jesolo.
Onze zoon had de folder zien liggen in het infopunt van de camping en liet niet af! Hij moest naar het sea-life aquarium.

sea-life Lido Di Jesolo

Kies een goede dag

Op een camping heb je ‘wisseldagen’: dagen dat veel mensen vertrekken en veel mensen aankomen.
Het is dus verstandig om over de dag na te denken dat je naar het het sea-life aquarium gaat, want in de buurt van Lido Di Jesolo kan het erg druk zijn!
Wij hadden dus duidelijk een verkeerde dag gekozen.
Gelukkig ligt sea-life niet ver van Punta Sabbioni en waren we nog redelijk op tijd daar.

Duur grapje

Kinderen onder de meter zijn gratis.
Wij moesten 46 euro betalen (juli 2016) voor ons gezin.  Als we de tickets online hadden gekocht was het een beetje goedkoper geweest.
We hadden een kleine wandelwagen bij voor de kleinste, maar die mocht niet mee binnen.
Op zich geen probleem, maar ik vond het wel vervelend dat de buggy dan buiten werd weggezet…. Vreemd, want dan kan iedereen hem toch zo meenemen?
De rondgang duurde nog geen uur!
Voordeel is wel dat je gewoon zes keer na elkaar kan gaan als je wil.  Je krijgt een stempel op je hand en kan gewoon nog een paar keer gaan kijken.

Sea-life blijft scoren!

Toch was de uitstap een grote hit.  De oudste spurtte tijdens de eerste rondgang van het een aquarium naar het andere… Hij was precies bang dat hij iets zou missen.
Bij het grootste aquariumraam had je mooi zicht op de schildpad en de haaien. Daar hebben we echt een tijdje zitten kijken.
Bij rondgang twee was het ondertussen te druk geworden en stond er te veel volk bij het raam om goed te kunnen zien.
Dus een tip: ga vroeg, dan is er minder volk en kan je alles goed zien!

sea-life Lido Di Jesolo

Commercieel

Bij de ingang kon je een gezinsfoto laten maken voor een afbeelding van sea-life… Ja, een afbeelding!  Het waren niet eens echte vissen waarmee je op de foto ging.
Dat was dus niet aan ons besteed.
Ik kocht een kleinigheidje in de shop en ik werd meteen gevraag of ik ‘For just 3 euro’s’ nog een ander prulletje wilde. Ah, daar kan ik echt niet tegen!  Die mevrouw zal het wel aan mijn gezicht gezien hebben!

Besluit

Het sea-life aquarium in Lido Di Jesolo is vrij duur en klein.  (Echt ga, naar Blankenberge!)
Het heeft onze kinderen echt wel kunnen bekoren, ze konden er niet over zwijgen. Als iemand vroeg hoe de vakantie was geweest vertelde onze zoon sowieso over de grote schildpad en de haai.
Ik weet niet of ik zou terug gaan… blije kindergezichtjes kunnen veel van de te dure prijs doen vergeten! 😉

 

Wat vind jij van de prijs voor dit bezoekje?  Zou jij het er voor over hebben? 

Murano met kinderen – Adriatische Kust Italië

Murano met kinderen – Adriatische Kust Italië

Tijdens onze voorbije vakantie aan de Adriatische kust in Italië hebben we heel wat daguitstapjes gemaakt.  Niet enkel Venetië hebben we bezocht, maar ook een ander eilandje dat dicht bij Venetië ligt en dat met de lijnboot (denk lijnbus, maar dan boot) héél makkelijk te bereiken was.  Murano is een pareltje en mag je gewoon niet overslaan!

Murano

Murano

Per boot vanuit Punta Sabbioni duurde de bootreis met de lijnboot een klein uurtje.
Er zijn speciale stoelen voor ouderen, zwangere vrouwen en vrouwen met kleine kinderen die vrij worden gelaten.
Dat was wel héél fijn, kon ik daar zitten met de jongste op de schoot.  Het waren drukke boten, dat wel.
De inzittenden gingen gelukkig, in tegenstelling tot de bootreis naar Venetië, niet allemaal naar hetzelfde plaatsje.
Murano bleek een stuk rustiger dan Venetië!

20160714_122747-1
We hebben er gegeten aan het water.  Er was een eethuisje/taverne met iets dat een soort panos toog leek.
Ze hadden er pizza, panini, tapas, broodjes,…. het viel wel mee van prijs.
Toch waren we, met drank bij en de bediening, een dikke 50 euro kwijt!  Dat was een duurder grapje geworden dan dat we dachten.
Maar het was wel lekker en we hadden, zoals je op de foto ziet, een prachtig uitzicht!

Glas van Murano

Het eilandje Murano staat bekend om zijn glaswerk.  Het één winkeltje na het andere bestookt je met prachtige glazen kunstwerkjes.
Hier glasblazer zijn lijkt me vreselijk moeilijk.  Zoek maar eens iets dat nog niemand gemaakt heeft.
Toch zag je ook duidelijk verschil tussen de ‘meesters’ en de ‘gewone’ blazers.

20160714_133938

Hier zie je bijvoorbeeld een glazen spinnenweb (jammer van de weerkaatsing van het glas!)

20160714_134732

Schoteltjes met mini fruit

20160714_135211

Mijn zoontjes oog viel, hoe kan het ook anders, op de karatake in een winkelruit!

Met kinderen naar Murano?

Ja!  Murano is per lijnboot het makkelijkste en het goedkoopste te bereiken.
Het is er gezellig, maar véél minder druk dan in Venetië.
(onze?) Kinderen kunnen uren kijken naar alle winkelramen met prachtige kunstwerkjes uit glas.
Er was altijd wel iets nieuws te vinden in de volgende etalage.

De toren van Murano

Aan de toren op het plein staat een mega kunstwerk uit glas.  Iedereen wil er een foto van maken!

Murano toren en glas kunstwerk

20160714_131327

Souveniers

Let op bij het kopen van souveniertjes dat je glas koopt in een winkeltje dat een certificaat kan voorleggen.
Anders heb je kans dat je wel mooi glas hebt, maar niet noodzakelijk ‘Murano’ glas! 😉
Maar als het mooi is, vind je dat misschien niet erg?!

20160714_210445

 

En oh ja…. Murano is héérlijk plat met maar enkele trappen die je ook nog eens kan vermijden als je echt wil ! 😉
Geen idee waar ik het over heb?  Lees ons avontuur in Venetië! 
20160714_130601

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram?

Venetië: het mooiste plekje?! – dat wees een bewoner ons

Venetië: het mooiste plekje?! – dat wees een bewoner ons

13597837_849225391850800_238678147_n

 

Venetië,

mijn man en ik waren er al eens een keer.  Blijkt dat het deze zomer precies tien jaar geleden was dat we nog eens in Venetië hadden rondgewandeld!
Deze keer gingen we echter niet met vrienden, maar met onze drie kinderen.  Wat tien jaren kunnen doen!

Eerlijk is eerlijk, we hadden ons niet goed voorbereid.
Of ja, ik had wel een poging gedaan bij het info-punt van de camping.
Ik was gaan vragen wat de beste manier was om met kinderen Venetië te bezoeken.
De vrouw leek een beetje geïrriteerd door de vraag.  Ik kreeg als antwoord: “Neem de boot, wandel er een paar uur rond, neem een gondel en kom terug.”
Ik was best een beetje in shock, anders had ik haar wel van antwoord gediend!

De opvouwbare kar

Manlief was in de winkel op de camping verliefd geworden op een opvouwbare bolderkar.
Ze had brede, grote banden (ideaal voor op het strand, schatteke!) en ze kon echt wel perfect worden opgevouwen. (De wielen kunnen er zelfs af, schatteke!)
Het was een duur ding, maar manlief was vast overtuigd van zijn nut en kocht zonder boe of bah de opvouwbare kar.
(Ideaal om mee te nemen naar Venetië, hoeven de kindjes niet de hele tijd te stappen, schatteke!)

(Diegenen die nu Venetië al bezocht hebben, voelen de bui al hangen!)

De reis naar Venetië

We namen vanuit Punta Sabbioni, waar we naartoe gewandeld waren vanuit de camping, de boot. (Het is maar twee kilometer, schatteke)
De kinderen vonden de boot geweldig! Het héérlijke windje deed goed bij de 30 graden!

boot venetie

We stapten uit de boot en wilden de dames in de kar installeren.
Helaas was dat niet gerekend op de peuter van 2. (Ik zeg nee!)
Ze was met geen stokken in de kar te krijgen en wilde ook niet stappen.
Ik had geen draagdoek meegebracht, want ze zou in de kar gaan zitten.
Het heeft, zonder te liegen, zeker twintig minuten geduurd voor de jongste uiteindelijk toch in de kar ging zitten.

We wandelden een klein stukje verder en daar kwam het dan:

De eerste trap!

Iedereen die Venetië al bezocht herinnert zich de vele trappen vast wel, ik was ze helemaal vergeten.
Of ja, het maakte toen, tien  jaar geleden, zonder kinderen, helemaal niets uit of er trappen waren!

Als je eenmaal de trappen over bent valt het nogal redelijk mee en hadden we best veel plezier aan die kar.
We werden aangekeken en er werd gewezen naar de kar:
“How cute!” – Yep, jij hebt ons daar aan de haven niet zien staan met het krijsend geweld dat er met geen stokken in te krijgen was, hè! 😉
“Such a good idea to put the children in there!” Yep, jij bent de trappen vast ook alweer vergeten, right?

Genieten van het mooie Venetië

Toch was het een fijne dag!
Duiven kijken op het San Marco plein, maskers kijken en vrouwen in prachtige kleding.

venetie dames
Bootjes kijken en window shoppen.

bootjes
Geen gondel, want manlief wilde niet dat ik bij de vouwkar zou blijven zitten terwijl hij met de kinderen in een gondel zou gaan.
Geen hardrock café, want we moesten anderhalf uur wachten om te eten en met kinderen is dat not done, natuurlijk!

We gaan nog een keertje terug, zonder vouwkar, als de kinderen allemaal de hele dag kunnen stappen! 😉

Op de weg terug naar de haven was er een vriendelijke Engelse man die ons even hielp met de kar over een aantal trapjes te dragen! Thanks so much!
En dan geloof je weer even dat de mensheid niet helemaal rot is… want de berichten van Nice hadden ons net bereikt.

Oeps, de boot aan de haven van Venetië gemist!

Aangekomen bij de haven hadden we de boot blijkbaar net gemist!
De haven ligt in de blakende zon en bij de meer dan dertig graden was dat echt wel héét voor de kindjes.
Ik ging met de jongste op zoek naar een streepje schaduw bij een winkeltje.
Teruglopen had geen zin, de volgende boot was er over een half uurtje al.
Maar in die zon blijven zitten was ook niet de beste oplossing.

En daar was mijn onze reddende Italiaanse engel.

“Come, you mummy with baby out of sun, let me show you!”
Een lokale winkelbediende kwam naar me toe en loodste ons door een steegje naar een mooie binnenplaats in de schaduw.
Er hing was te drogen en er stond een prachtige wilde kastanjeboom met zitbankjes.
“Sit here, wait for boat!”, zei ze.

We hebben een half uurtje uitgerust op die bank onder de prachtige boom.
Even weg van de drukte van gidsen met parapluutjes en Japanners die overal foto’s van willen nemen.
Het was het fijnste moment in Venetië voor mij.
De jongste viel in slaap in de vouwkar. (Ja, schat, ik ben echt wel blij met de aankoop en we hebben er veel plezier aan gehad de rest van de vakantie.  Alleen voor Venetië was het niet zo’n goed idee, geef toe!)

De belangrijkste foto voor dit artikeltje is die van de binnenplaats van Venetië…
De foto genomen in de rust, in de schaduw…

De boot was er goed op tijd,  we liepen voorbij de winkel en ik zwaaide en lachte uitbundig naar de mevrouw die zo lief was om het voor ons ‘mooiste plekje van Venetië’ te laten zien.

20160711_131645 klein

Deze post maakt deel uit van de reisfotochallenge op de site van Thomas pannenkoek.

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram

Where art thou, Romeo? Verona en het balkon van Julia

Where art thou, Romeo? Verona en het balkon van Julia

Verona, waarom is Verona voor mij zo bijzonder?

Zoals de trouwe lezers weten ben ik leerkracht Plastische Opvoeding in een middelbare school.  Maar nog niet veel van jullie weten dat ik nog een ander vak heb gestudeerd en dat was Engels.
Ik heb zelf enkele jaren Engelse les gegeven aan volwassenen, wat een fijne job was, met veel voldoening.  Helaas valt dat niet meer te combineren met de kindjes en de papa die zo vaak in het buitenland vertoeft.

Tijdens mijn studentenjaren heb ik dus op de zware literatuur moeten zwoegen.  Hoewel ik zelf nooit literatuur of Engelse cultuur zal moeten geven, moest ik het wel zelf allemaal studeren.
Daar tijdens die lessen is het zaadje, dat al geplant was door die geweldige leerkracht Engels in het vijfde Moderne Talen, verder gegroeid en kwam er een voorliefde voor Shakespeare.
Velen van jullie zullen het misschien oubollig vinden, maar veel van zijn thema’s nog steeds héél actueel, – oeps ik dwaal af…

Bibione – Adriatische kust

In 2006 gingen we met een koppel vrienden op reis naar de Italiaanse kust, naar Bibione.
Maar manlief en ik zijn niet echt zonnekloppers, we willen graag cultuur snuiven en dus gingen we met ons tweetjes naar Verona.
Verona werd in Shakespeare’s Romeo en Juliet opgevoerd als de plaats waar alles gebeurde en daar hebben ze in Verona dankbaar gebruik van gemaakt.

Voor diegenen die de film “Letters to Juliet” hebben gezien, de muur daar bestaat dus echt en het balkon ook. (Dit laatste is er wel later pas opgezet)

Juliet's wallVerona

Verona is een erg mooie stad om te bezichtigen er is echt nog veel meer te zien dan ‘Casa Jullietta’.

Voor deze zomer hebben we een vakantie geboekt in een camping in Venetië en Verona ligt daar erg kort bij.  Ik denk dat we dus dit jaar nog eens terug zullen gaan, met de drie kinderen.
Dan kan ik Julliet bedanken voor het geluk in de liefde die ze me schonk, na het aanraken van haar beeld… 😉

 

Pistoia Zoo – Tips in Toscane met kinderen op stap!

Pistoia Zoo – Tips in Toscane met kinderen op stap!

We waren al eens een keertje geweest, daar in Pistoia Zoo oftewel Giardino Zoologico.  Met kinderen blijft een dierentuin natuurlijk altijd een hit!  Dit prachtige park met veel schaduwrijke plaatsen en mooie habitats is echt een aanrader!

Pistoia Zoo

Pistoia Zoo

De dierentuin van Pistoia is 7 hectaren groot en heeft meer dan vierhonderd diersoorten op zijn terrein.   Doordat ze zo’n groot terrein hebben, hebben de meeste dieren een enorme kooi.  Je kan vaak op meer dan vier plaatsen in de habitat kijken om zo de dieren te zoeken.  Een nadeel is dat de bomen en planten soms zo dik staan dat de dieren erg moeilijk te vinden of te zien zijn.
Wij hebben op di manier de tijgers, de mannetjesleeuw en de Lynx niet gezien.  De bruine beer hebben we wel gezien omdat die had beslist om te gaan zwemmen toen we er een tweede keer voorbij kwamen

De olifanten en de giraffen

De enige dieren die ik echt een beetje zielig vind in de zoo, zijn de olifanten en de giraffen.  Zij hebben namelijk geen enorme kooi en ook niet zoveel planten en bomen rondom hun plaatje.  De vorige keer dat wij er waren, mochten we de giraffen en olifanten voederen met korreltjes.  Ons zoontje, met zijn olifantengeheugen, wist nog dat hij dat de vorige keer gedaan had.  Helaas mocht dat nu niet meer!  Dat vond hij wel héél jammer.
Ik hoop dat de olifanten en de giraffen ondertussen ook een mooier plekje hebben gekregen in het enorme terrein!

De kinderboerderij

Gelukkig mochten de kinderen nog wel de geitjes op de kinderboerderij voederen.  Er staat zo’n soort stuiterbal machine, waar je voor muntjes van twintig cent een handje vol voer kan draaien.  Ik ging dus met mijn muntje(s) naar de machine en ik werd meteen aangevallen door de dikste geit die mijn hand probeerde weg te duwen van het opvangbakje van de voedermachine. Wees dus gewaarschuwd! 😉

pistoia zoo IMG_4307

Wat is er nog meer voor kinderen?

Bij de habitat van elk dier staat een plaatje met uitleg over het dier.  Er zijn twee grote speeltuinen, een paar leuke plaatsjes om te eten en natuurlijk ook een winkeltje met allemaal leuke spulletjes.
De dierentuin is betrokken in veel kweekprogramma’s voor het behoud van diersoorten die met uitsterven zijn bedreigd.  Als je dus iets koopt in de winkeltjes, dan steun je hun projecten.

Wat is een minpuntje?

De zoo is best heuvelachtig.  Er zijn stukken waar de helling niet min is.  Hou daar dus rekening mee als je met een wandelwagen het park in gaat.  Ik ben voorstander om deze zoo met een draagdoek te bezoeken…

Lees ook: Vinci het geboortedorp van Leonardo met kinderen.

[review_bank review_id=7]
Vinci en Anchiano het geboortedorp van Leonardo.

Vinci en Anchiano het geboortedorp van Leonardo.

Tijdens onze vakantie in Toscane een aantal jaren geleden, was er één dag waarop het weer wat minder was. Het zag er die dag naar uit dat het zou gaan regenen. De lucht zag donker en de temperatuur was minder. In juni wilde dat zeggen rond de 26 graden, hoor! Maar toch!
Op een kwartiertje rijden van de camping waar we zaten, ligt het dorpje Vinci. Een beetje verder ligt het vermoedelijke geboortehuis van de alom bekende Leonardo. We beslisten vrij laat in de namiddag om er toch nog naartoe te rijden.

Vinci

Aan de voet van de berg Montalbano ligt het dorpje Vinci.  Het ligt tussen olijfboomgaarden en wijngaarden in.  De weg er naartoe is op zich al de moeite! Het uitzicht is echt op en top Toscane! 
Het hele dorpje is verkeersvrij en dat is gewoonweg héérlijk.  Het geheel ademt Leonardo Da Vinci uit.  Ik denk dat al Leonardo er nu zou rondlopen, dat hij zich nog steeds thuis zou voelen. Het ligt er allemaal nog heel erg bij zoals in het verleden. De autovrije wegen helpen daar natuurlijk wel bij! We hebben lang getwijfeld.  Zouden we het museum wel bezoeken met kleine kinderen? Want ze waren echt nog wel klein.

Maar je bent natuurlijk niet alle dagen op reis in Toscane. En je bent ook niet alle dagen in het geboortedorp van Leonardo Da Vinci.  Dus we kochten tickets voor zowel het museum als het geboortehuis van Leonardo, dat een beetje verderop in Anchiano ligt.

Het museum van Leonardo Da Vinci

Het museum bleek een echte hit! Ons zoontje, de nieuwsgierige, stopte bij elk tentoongesteld ding en vroeg om uitleg.  Op een gegeven moment waren we hem kwijt, hoorde we hem roepen: “Papaaaaaaa, je vergeet er één machieeeeeen! Wat is dit?”.
Hij zou het hele museum drie keer kunnen hebben gedaan.  De machines en constructies van Leonardo zijn dan ook erg indrukwekkend natuurlijk.
Het duikerspak, de fiets,…

Warre in museum Da Vinci

Ik trok een foto in het museum van ons zoontje en papa om daarna te zien dat foto’s maken niet mocht.  (oeps!) Zo geïntrigeerd door hoe hij aan het kijken was naar alles, had ik er geen rekening mee gehouden! Ik wilde geen foto maken van het ding, ik wilde vastleggen hoe geweldig ons zoontje de machines vond!

Anchiano

Na het museum gingen we naar het geboortehuis in Achiano.  Of ten minste, het vermoedelijke geboortehuis. Ons zoontje vroeg: “Mama, welke baby gaan we bezoeken?” – Want ja, als er een baby ‘geboren’ is, dan ga je die bezoeken natuurlijk. Grappig toch, die uitspraken van kinderen!

IMG_4280 IMG_4278 IMG_4277 Vinci

 

Meer lezen over onze trip naar Toscane met kinderen? Lees dan ook de artikelen over Pistoia Zoo of Pinokkio Park.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

 

 

 

Pinokkio en Collodi , Giardina Garzoni – Toscane

Pinokkio en Collodi , Giardina Garzoni – Toscane

In Toscane zie je in elke toeristische shop wel Pinokkio poppetjes.  Logisch, want Collodi is het dorpje van de schrijver van Pinokkio Carlo Collodi.
Je kan er dan ook Pinokkio Park bezoeken en dat is zeker een hele leuke uitstap om met de kinderen te doen.  Zelfs al begrijpen ze geen woord Italiaans.

Het park zelf is een beetje aan renovatie toe, naar ons gevoel, maar de kinderen hebben daar heel weinig van gemerkt.  Met wat kleine onderhoudswerken denk ik echter dat de vergane glorie helemaal kan terugkeren.  Het heeft echt wel charme, dat park!

De attracties in Pinokkio park:

Het schaakspel

Op het pleintje is er een Pinokkio schaakspel waar mama tegen de rest van het gezin verloor. 🙁

IMG_4194
Papa, zoon, dochter en baby schaken tegen mama.

IMG_4197

Knutselen

De kindjes konden er knutselen.  Zowel de zoon als de dochter kozen de toverstaf. Er waren nochtans ook andere mogelijkheden.  Ze kregen beiden een  kregen ook een echte Pinokkio-neus toen de toverstaf af was.

IMG_4199
Twee kleine Pinocchio’s op een rij

 

Poppenkast

Er werd ook een poppenkast gespeeld, helaas enkel in het Italiaans, maar dat bleek niet zo storend voor de kinderen als ik dacht, want ze bleven best een tijdje vol concentratie kijken.

Wandeling tot bij de walvis

De mooie wandeling tussen de beelden brengt je uiteindelijk bij de walvis en daar kon je ingaan.  Dat was een grote topper bij de kindjes, vooral ook omdat die water blaast als je er bovenop zit. 🙂

Pinokkio
In de walvis.

Giardina Garzoni

In Collodi ligt ook de Giardina Garzoni en de vlindertuin – in combinatie met Pinokkio park krijg je korting.
De kinderen klommen zelf helemaal naar boven en je hebt er een prachtig zicht.
Ook hier vond ik het jammer van de slechte staat van de beelden bovenaan.
IMG_4244

De vlindertuin

Het toppertje van de dag was de Vlindertuin.  Ons zoontje ging naar elke bak waar vlinders gekweekt werden of waar wandelende takken of kevers te zien waren en vroeg overal uitleg.  We mochten niets overslaan.

IMG_4215
favorietje van de oudste dochter

IMG_4216 IMG_4241

Lees ook: Pistoia Zoo in Toscane bezoeken. 

Take care en tot snel

Liefs Ilse

 

Kamperen is de mooiste zomersport – Toscane

Kamperen is de mooiste zomersport – Toscane

Het was alweer de tweede keer dat we gingen “Kamperen” in de Leading Camping Barco Reale in San Baronto, Toscane, niet zo héél ver van Pistoia.

Alhoewel – kamperen – de échte “Die Hard kampeerders” zullen het niet zo noemen.
Want buiten het feit dat je in een tent slaapt op een camping is het echte kamperen toch net ietsje anders.

Ik zie me nog met mijn zus, schoonbroer, nichtje en neefje alles in een geit-autootje proppen: 2 tenten, kleding voor 5 personen, kookgerei, luchtmatrassen, gasvuur, voetpompje, reparatie-kit voor de luchtmatras, zaklampen, potje voor het kleine neefje die nog in de autostoel zat, slaapzakken, hoofdkussens, …. op voor 10 dagen naar Engeland. Als ik er nu aan denk snap ik helemaal niet hoe we dat ooit in een koffer van een 2PK hebben gekregen, maar soit dat is een ander verhaal.

Dit kamperen is dan echt “Glamping”.  Het enige wat we meenamen was kleding en wat speelgoed en natuurlijk was spullen voor persoonlijke hygiëne.  Maar voor de rest is er echt alles voorzien in zo’n tent.  Je slaapt op plooi-bedjes met matras.  Er is een heus gasvuur en een koelkast voorzien.
Als je met een kleintje gaat zetten ze alles wat je nodig hebt ook gewoon in je tent: hoge stoel, kinderbedje, potje, omkleed-kussen.
De tent is voorzien van een BBQ een tafel met 5 stoelen en een parasol, twee ligstoelen.

Op dat gebied is het dus echt wel luxe.  Je kan het zelfs nog gekker maken en een safaritent boeken, dan heb je gewoon meteen een volledige keuken en prachtige  houten meubels in je ‘tent’.

Het heeft charme, zo kamperen.  Je vervalt helemaal terug in een veel meer natuurlijk ritme.  Je wordt wakker als de zon op komt, samen met de natuur rondom je.  Je gaat slapen als de laatste zonnestralen zijn verdwenen.  Ik denk dat ik geen één keer later dan 22.30 uur in mijn bedje ben gedoken.
Je gaat bijna helemaal weg uit het digitale tijdperk.  Er was wel WIFI, maar op ons plaatsje hadden we bijzonder slecht bereik.  En eigenlijk maar goed, niet zoveel kijken naar de schermpjes, meer naar wat de kindjes doen.
Je verwondert je over de natuur rondom je.  Het ventje en ik hebben wel een half uur naar de honderden vuurvliegjes staan kijken, zo mooi en terug de verwondering voelen die je als kind voelde als je weer iets nieuws had ontdekt.

kamperen
Vuurvliegjes fotograferen met lange sluitertijd.

 

 

 

 

 

De kindjes speelden ook echt met alles rondom hen.  Steentjes, gras en bloemen, ze gingen er echt helemaal in op.

IMG_4252

IMG_4250

Inthe kon geen enkele keer naar toilet lopen zonder een bloemetje mee te brengen.  Dat kwam dan in de choco-pot, die ondertussen leeg was, die diende als vaasje.
Ik wilde dat glas eigenlijk naar de kringwinkel brengen, maar ondertussen heeft het ding teveel emotionele waarde gekregen.  Ik moet nog eens bedenken wat ik er precies mee ga doen.

IMG_4332
Toen de vaas nog een plastic flesje was 😉

Maar dan komen we bij de sanitaire voorzieningen…. die zijn héél proper en Barco Reale is héél goed voorzien, maar het blijven gemeenschappelijke blokken op een stukje wandelen van je tent.
Ik vond dat het meest irritante aan die tent.  ’s morgens wakker worden en dringend naar toilet moeten, maar weten dat je zover moet wandelen, het uitstellen, het eigenlijk niet meer kunnen uitstellen, toch maar uitstellen,… Dan werden de kindjes wakker: “Mama, ik moet plassen.” – ok, sandaaltjes aan, vestje aan, wandelen naar de sanitaire blok.  Daar toch maar eerst de kindjes op het toilet zetten, maar zelf zo dringend moeten gaan dat je er best niet te kort bij blijft staan.
Neen, dat vind ik dus niet fijn aan kamperen en ik begrijp nu de buren in de andere tenten die netjes een grote pot langs de tent hadden staan helemaal. 🙂

Na zo 10 dagen in zo’n tent heb je ook geen enkel kleding stuk meer dat niet vuil is of al met de hand gewassen is geweest, maar eigenlijk niet helemaal zuiver ging.  Buiten dat één jurkje dat zo NIET je model is (en dat dus nu ook klaar ligt voor de kringwinkel.)

En dan het vocht op enkele momenten stak me ook tegen.  Toen we aankwamen regende het.  Oh wat was ik lastig, want dààr was ik dus NIET voor naar Toscane gekomen.
En het ventje maar zeggen: “We maken er het beste van”… ik had de eerste dag een humeur als het weer: niet te genieten dus.

Achteraf bekeken hebben we het super gehad.  Het weer was, zeker voor de kindjes, véél aangenamer dan de vorige keer (hittegolf in juli-augustus).  Overdag aangenaam warm tussen 26 en 30 graden, maar het koelde wel af ’s nachts, dus konden ze goed slapen.  Eén dag was het wat minder, maar toch droog en dan zijn we een uitstapje gaan doen.
Maar als het zo regent heb je dus vocht in je tent.  Je bed voelt vochtig aan, je kleding ook en met Leni erbij vond ik dat dus helemaal niks.
Gelukkig is het weer gekeerd  en hebben we een héérlijke vakantie gehad waar vooral de “samen zijn” momenten en écht tijd hebben voor elkaar alle kleine negatieve kantjes overtreffen.
Ik was mijn ‘blog-notes’ boekje vergeten, waar ik kleine steekwoordjes in noteer voor blogberichtjes die ik wil schrijven.  Ik heb dan een boekje van Inthe genomen en tussen haar kribbels en stickers staan nu onze avonturen in Toscane in steekwoordjes.  Ik ga ze zo snel mogelijk bloggen, zodat ik de kleine details niet vergeet, voor later of gewoon voor volgende maand als ik met heimwee terugdenk aan een prachtige trip in Toscane.

Lees meer van vankantieverhalen?  Klik hier voor deel 2