Categorie: Huishouden

Fail momenten – ik heb ze met hopen! Lach je mee?

Fail momenten – ik heb ze met hopen! Lach je mee?

Ik hoor vaak: “Goh, ik het zo’n respect voor jouw time management, ik begrijp soms niet hoe jij dat allemaal rond krijgt!”
Met heel wat fail momenten dus!

fail

fitbit challenge fail

Ik ging met volle moed deelnemen aan de fitbit challenge gisteren… Je kon er een limited edition badge mee halen… YAY
Maar dan moet je dus wel je fitbit niet vergeten na het douchen en halverwege de dag denken: ‘SHIT, fitbit vergeten’.  Ik bedenk me trouwens net dat ik hem nog steeds niet terug om heb!  Ergens halverwege de middag, gisteren, heb ik mezelf dus uitgeschreven uit de challenge… FAIL

Vergissing bij de dokter

Ik ben zo een mens dat altijd gezellig zit te babbelen bij de dokter.  En deze keer maar goed, want zo kwam ik er achter dat ik (met drie kinderen, waarvan één de genezing van haar oorontsteking moest laten controleren) op hetzelfde moment als één van de andere patiënten een afspraak had. Dat kan natuurlijk niet.  Dus toen de dokter me zag zei ze: “Ohhh, jullie hadden de voorbije maandag een afspraak om 17:10”.   Het was de 17de mei, zie je de bui al hangen?  Ik had dus een verwarring gemaakt met het uur en de datum!  Het stond netjes in mijn agenda, maar op de verkeerde dag!
Gelukkig nam de dokter ons er even tussen. We waren ook echt op drie minuten buiten, want ze moest alleen even in het oortje kijken!

Het blote kontje in de wachtkamer

Net daarvoor had ik ook al een fail moment in de wachtkamer.  De drie kinderen waren lustig aan het spelen.  Eén van de drie deed een turnoefening waarbij haar jurkje de lucht in ging en daar verscheen een bloot kontje!
“Huh, heb jij nu geen onderbroek aan? Waar is je onderbroek!”
“In de was!”, kreeg ik als antwoord, met een guitig lachje erbij als cadeau.  De mensen in de wachtkamer kwamen niet meer bij van het lachen… “Heerlijk toch, kinderen!” kreeg ik als opmerking.  Dat kan nu wel zijn, maar soms zou ik toch willen dat mijn kinderen ietsje minder zelfstandig waren en me kwamen vertellen als er een ongelukje was voorgevallen met de één of andere onderbroek!

De hulp zonder allesreiniger

Op dinsdag komt mijn hulp en ik had in het weekend de allesreiniger opgebruikt.  Bij mijn winkelbezoekje op maandag vergat ik die mee te brengen en dinsdag morgen viel mijn Frank (Euro?) dat ik geen nieuwe had gehaald.  Ondertussen was de hulp al daar en moest ik vertrekken.  Ik ben toch nog snel om het product gereden, poetsen zonder allesreiniger kan wel, maar is iets minder handig.
“Ik doe wel met Dreft, jij druk!” – zei mijn hulp héél lief… maar ik ben toch maar gegaan!

De presentatie die het niet deed

Jawel, ik had alles gecheckt, maar ik had de presentatie niet gedownload.  Bij ons op school is er ‘normaal’ altijd gewoon internet voorhanden, maar deze keer liep het fout.  Daar zat ik dan op de ouderavond als leerkracht van een super visueel vak, die niets kon laten zien.  Gelukkig kan ik gepassioneerd over mijn vak vertellen! 😉 De presentatie heb ik achteraf nog naar ouders en leerlingen gemaild, dan kunnen ze die sowieso nog bekijken als ze willen.

En ja lieve mensen, dit zijn mijn fail momenten van één week in willekeurige volgorde, alsjeblieft!
En dan vergeet ik nog de dag dat mijn wekker niet afliep, maar dat ik gelukkig drie kleine wekkers heb met een goede biologisch afgestelde klok!

Misschien zit  hier gewoon een wekelijkse rubriek in! Hahahahahaha

In ieder geval nog een héérlijk, zonnige zondag!

Take care en tot snel,

Ilse

 

Belasting zorgt voor stress – Hoe komt dat?

Belasting zorgt voor stress – Hoe komt dat?

belastingIk had al eens een ballonnetje opgelaten over de stress die de belasting me dit jaar bezorgt.  Voor de nieuwsgierigen wil ik dat nu even uit de doeken doen.

Onze situatie

Wij zijn getrouwd en hebben drie kinderen.  We hebben een hypotheek, inclusief een groene lening voor de zonnepanelen op ons dak.
Ik werk halftijds in het onderwijs, bewust, zodat ik meer thuis ben voor onze kinderen. Mijn man zijn situatie is net een beetje anders.
Hij werkt voor een Nederlands bedrijf, maar woont dus in België.  Daardoor valt hij onder de categorie grensarbeider.
Daarbij is hij ook nog zelfstandig IT consultant.  Daar heeft hij weinig tijd voor, want hij werkt al héél veel uren in de week (en in het weekend).  Maar als er mensen raad nodig hebben, kan hij op die manier wel een factuur uitschrijven, moest dat nodig zijn.  Mijn man heeft ook jaren avondles gegeven aan volwassenen in de graduaat opleiding. Daar zit hij momenteel in verlofstelsel, want door zijn vele reizen is het niet te doen om rond die lesuren te plannen.
Voor zijn hoofd job, in Nederland dus, moet hij ook erg veel naar het buitenland. Niet alleen binnen Europa, maar dus ook naar China en Canada.
Dit geeft voor de aangifte van onze belasting een leuke uitdaging voor boekhoudkundigen! 😉

Belasting aangifte invullen

Sinds een aantal jaren hebben wij dan ook een boekhouder, gespecialiseerd in grensarbeid, om onze aangifte van de belasting in te vullen.  Het is een pittig stukje om in te vullen.
Toch, onze boekhouder heeft er ongeveer een half uurtje voor nodig, normaal gezien…
Dit jaar duurde het langer, ik was op een gegeven moment zelfs ongerust en telefoneerde naar mijn man om te vragen of er iets was gebeurd.  Hij zat toen al meer dan anderhalf uur bij de boekhouder.  Die had er ondertussen een collega bijgeroepen.  Ze hadden namelijk ‘iets vreemds’ opgemerkt bij de documenten voor de aangifte.

De fout

Uiteindelijk, na heel wat telefoontjes, kwamen ze achter ‘de fout’.   Als mijn man voor het Nederlandse bedrijf in het buitenland werkt, dan moet daar in België belasting op worden betaald.  Helaas was er een foutje ingeslopen.  De uren die mijn man voor het Nederlandse bedrijf in het buitenland had gewerkt, waren in Nederland belast en in België niet.
Daardoor moest er dus een rechtzetting gebeuren.

Het bedrag

De boekhouder rekende uit hoeveel we in België zouden moeten bijbetalen.  Dat bleek ongeveer zoveel te zijn als de waarde van onze renovatie van de badkamer inclusief de op maat gemaakte doorgeefkast!  Ik trok even wit weg!  Zoveel geld!
Uiteraard zouden we dan van de Nederlandse belasting geld moeten terugkrijgen, want dat was daar verkeerdelijk betaald.
Na die berekening haalde ik opgelucht adem!  We zouden zelfs een beetje overhouden van dit ‘foutje’.

De vraag tot betaling in België

Ondertussen kwam de vraag tot betaling met het super hoge bedrag al in onze brievenbus.  Eind mei moet dat bedrag betaald zijn aan de Belgische belastingdienst.
Van Nederland hadden we echter nog niets gehoord!
Ik vroeg mijn man om even na te vragen hoe het nu zat met de terugbetaling van Nederland.

Burocratie

Ik was vol lof over de Nederlandse dienst van de belasting na het eerste telefoontje: “Ik geef mijn collega even twee dagen te tijd om u terug te telefoneren om een antwoord te formuleren op uw vraag, meneer!”
Wauw!  Dat is wat anders dan België – Dacht ik!
Helaas hebben we vijf keer moeten terugbellen en vier keer een afspraak gemaakt met diegenen die ons dossier zou beheren, maar het telefoontje kwam nooit!
Daar kwam de stress!  België staat al op onze deur te kloppen voor hun geld en Nederland negeert de boel.

Drie jaar

Nu zijn we er ondertussen achter dan Nederland drie jaar (!) krijgt om ons dossier af te handelen.  Met andere woorden zou het kunnen dat wij drie jaar gaan moeten wachten op ons geld, voor een fout die niet de onze was.
‘Je hoort dat zelf na te kijken en te weten!’, slingeren ze je toe.  Maar als een boekhouder, gespecialiseerd in grensarbeid er anderhalf uur over doet, samen met zijn collega, hoe hadden wij dat dan moeten weten?

Had ik het geweten…

Moesten we dit op voorhand hadden geweten, dan hadden we de renovatie van de badkamer uitgesteld, dan hadden we de voortuin niet aangelegd en geen atelier gemaakt boven.
De vakantie naar Kroatië hadden we misschien niet geboekt!
Nu is het dus even de buikriem strakker en opletten wat we doen.  En dat met een communiefeest voor de deur…
Nee, leuk is echt wel anders.

En volgend jaar is het nog erger!

Deze aangifte was van het jaar 2015.  De fout is ontdekt in 2017.  In 2016 is mijn man bijna een half jaar in China aan het werk geweest….
Voel je de bui al hangen?
Maar deze keer weten we ten minste wat er voor narigheid voor de deur staat!

Ik haat dit!

Ik ga niet belachelijk doen, mijn man verdiend goed zijn boterham met zijn uitdagende job.
Die maanden in het buitenland per jaar, die brengen heus wel wat op en die overuren ook.  Niemand is zo gek om dit ‘voor niets’ te doen.
Maar met alle opofferingen die wij als gezin maken en alle harde werk dat mijn man doet, gun ik hem (en mezelf) toch wat financiële rust.
We zouden ons geen zorgen moeten maken over geld.
En ik haat het!
We zijn een zoveelste nummertje… en we zullen drie jaar mogen wachten op ons geld.
Spijtig dat ze in België geen drie jaar kunnen wachten op hun geld… 😉

Relativeren

Ondertussen hebben we ‘de som’ ongeveer klaarstaan om te betalen op het einde van deze maand.
Over een paar jaar komt dan de terugbetaling en hebben we in één keer het geld terug. Ik moet het relativeren.
Mijn moeder zei ook al dat ik me niet druk moest maken, dat we er zo weer bovenop zullen zijn.
Maar het is gewoon niet leuk!

Volgen kan op FacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

Nog mensen met belasting stress?

Designerslab of niet? Wat zijn de handigste slabbetjes?

Designerslab of niet? Wat zijn de handigste slabbetjes?

designerslab of net nietLieve mama van de designerslab baby, mag ik je iets verklappen?
Ik was precies dezelfde mama als jij bij mijn allereerste kindje.

Ik ging ook een geboortelijst leggen, met honderden spulletjes.  De helft zou ik nooit gebruiken, de andere helft had ik te kort.  Pyjamaatjes en knuffels, badspeelgoed en een wandelwagen.
Ik bleek later een draagdoeken mama te worden.  De wandelwagen had dus ook wat goedkoper en minder luxueus kunnen zijn.

Voor al die prachtige, schattige kleertjes wil je uiteraard bescherming kopen.  De mooiste slabbetjes roepen je naam: ‘Koop mij, wat ben ik schattig!  Koop mij, ik ben zo handig met die klittenband!’
Er zijn zelfs gamma’s waar je gewoon een designerslab kan kopen. Mooi, stijlvol en ja euhm, vaak prijzig!

Koop die designerslab NIET

Want lieve mama, je gaat je dood ergeren aan die slabbetjes.

De meeste van die hele mooie exemplaartjes krijg je niet meer zuiver.
Ja, ik weet het wel, je denk een vlekkenwonder te zijn of je moeder is het.  Mijn moeder is het in ieder geval!
Ze krijgt de gekste, moeilijkste vlekken weg met haar Tante Kaat – huis-tuin- en keukenmiddeltjes.  Ze kan er soms twee weken over doen, maar de vlek zal verdwijnen.

Maar eerlijk, wil jij zo de tijd met jouw prachtige baby doorbrengen?: slabbetjes vlekvrij krijgen?

Koop die designerslab NIET

Prachtige uitvinden hè, velcro!  Maar ook hier geef ik je de raad: Blijf er ver van, na drie keer wassen plakt dat niet meer goed genoeg!
Of als ze toch van degelijke kwaliteit zijn, dan komt je kindje op een dag zo ver dat het zo leuk is om die slabbetjes ‘zelluf’ los te doen.
Natuurlijk op een moment dat jij nog niet had voorzien dat het slabje al  uit zou zijn.  Met als gevolg toch vlekken op dat schattige kostuumpje!

Over het hoofd model

Slabbetjes voor over het hoofd?  Ja, er zijn er die wel redelijk oké zijn.  De meesten echter zijn te los, waardoor je een stukje van de kraag van de baby kleertjes niet kan bedekken.  Die niet te los zijn, zijn te strak.  Je krijgt zo het gevoel dat je een tweede bevalling aan het doen bent, maar dan deze keer met een slabbetje over het hoofd van je kleintje.
Daar krijgt de kleine al stress van, voor het eten goed en wel begonnen is! 😉
Oh nee, de slabbetjes voor over het hoofd verdwenen al snel naar de kringwinkel!

Wat dan wel?

Ik zie je denken: “Ja hoor eens, je zegt nu wel wat ik allemaal niet moet kopen!  Wat dan in hemelsnaam WEL?”

Investeer in slabbetjes uit de goede oude tijd.  Ze bestaan terug gloednieuw en in super leuke modelletjes!
Maar ik heb er ‘toen’ een aantal in de kringwinkel kunnen vinden!
Kies exemplaren die de naam ‘slab’ verdienen in plaats van ‘slabbetje’.  Groot genoeg en van katoen, zo van dat ‘handdoek’ stof.  Stof dat tegen een stootje kan en dat lekker gekookt mag worden met een halve fles vlekkenmiddel of actieve zuurstof erop.
Neem een slab die je kan binden met van die lintjes.  Het enige puntje van kritiek dat je op die dingen kan hebben, is dat je moet uitkijken met de iets langere haartjes van sommige kindjes! 😉
Ik ben eens gaan zoeken en als ik nu moest kiezen, dan ging ik voor bijvoorbeeld de liewood slab, maar die van mundo melocoton lijken me ook wel iets.

Ik heb niet meer zoveel slabbetjes nodig dezer dagen.  Of ten minste dat maak ik mezelf en mijn kinderen wijs. Ze zijn groot genoeg om het zonder te proberen, toch?!
*kijkt naar de berg wasgoed en twijfelt*
Maar de exemplaren die nog wel hier zijn, zijn van die exemplaren die niet tot de categorie designerslab horen, geen velcro hebben als sluiting en niet over het hoofd moeten! 😉

Neem het van mij aan: “Mooie printjes duren niet lang”. 😉

Volgen kan op BloglovinFacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

Dit artikel werd natuurlijk met een knipoog geschreven, want uiteindelijk moet je gewoon de spulletjes kopen waar jij je als mama het beste bij voelt.  Designerslab of niet? Dat maakt je uiteraard geen betere of slechtere mama! 😉 

Eenzame sokken: Jullie tips and tricks voor nooit meer!

Eenzame sokken: Jullie tips and tricks voor nooit meer!

Mijn legertje eenzame sokken.  Daar schreef ik vorige week over!  En wat een leuke en spontane reacties kreeg ik van jullie!

Oef!  Ik ben ECHT niet alleen met het probleem!
Al lopen er ook super huisvrouwtjes rond tussen mijn lezers, die het probleem helemaal niet herkennen! Petje af, echt waar!

Maar jullie kwamen wel met een paar hele mooie tips and tricks aanzetten.  Te mooi om niet te delen!

Nooit meer eenzame sokken? Jullie tips!

Tip 1: Koop dezelfde sokken

Ergens een super idee en logisch, uiteraard!  Koop gewoon dezelfde sokken, dan maakt het niet uit en krijg je ook geen eenzame sokken!

Mijn moeder, de superhuisvrouw, naait in alle dezelfde paren altijd een kleurcode met stikzijde.
Want ze zegt dat een afgewassen sok niet bij een nieuwe sok past en dat dus ook dezelfde sokken bij hun oorspronkelijke maatje moeten blijven!

Tip 2: Geef iedereen zijn eigen wasnetje

Op zich zou ik denken: “Jup, dat moet lukken!”
Maar hier heb ik al eens één sok in de kinderstofzuiger gevonden. (Neen, dat ding kan niet echt zuigen, maar heeft wel een bakje voor de ‘zo gezegde’ stofzuigerzak en dat nodigde de kleine kindjes uit om er iets in te proppen).
Barbie had zo ook eens een slaapzak gekregen … ik weet dus niet of dat die waszak uiteindelijk hier zou werken?!

Tip 3: Opgepast met de robot stofzuiger…

want die maakt ook éénsokken!  😉

Tip 4: Controleer de sokkenlades van andere gezinsleden.

Want blijkbaar komen daar ook verkeerde combinaties in te liggen!  Heb je meteen twee éénsokken terug herenigd met hun levensgezel!
Niet alle huisgenoten zijn even goed in de paren samenstellen, zo blijkt!
De partners zijn dus ook niet allemaal super huismannen en -vrouwen!

Tip 5: Koop gewoon nieuwe bij Primark

of zeeman, wibra, action,…
Oké, ik moet zeggen dat ik vaak sokken bij moet kopen doordat de bak met éénsokken heel vol is en de lade wat leeg. (Of ik overdrijf nu een héél klein beetje?!)
Maar ik probeer toch economisch en ecologisch te zijn en toch de sokkenparen terug bij elkaar te krijgen. 🙂

De leukste? Tip 6: twee verschillende

Waarom vinden we het toch zo belangrijk om dezelfde sokken aan te hebben?
Maak gewoon van twee éénsokken een nieuw duo!  Diversiteit boven.
Vrolijkheid boven!  En hé: Het zijn maar sokken! 🙂

Dankjewel voor jullie reacties op het vorige artikel!  Het was een gezellige huishoud-babbel!

Lees ook: designerslab of niet? 

Missen we nog steeds dé ultieme tip? Laat maar horen!

 

Het mysterie van de zakdoeken en de één-sokken

Het mysterie van de zakdoeken en de één-sokken

Het mysterie van de één-sok

*zucht* daar stond ik weer, gisterenavond.  Sokjes bij elkaar aan het zoeken…
En altijd, maar dan ook altijd, hou ik dan eenzame exemplaren over.  Een sok zonder partner, een sok die zijn levensgezel moet missen.
Vaak komt die levensgezel nog wel te voorschijn op één of ander moment, maar ook soms is die partner voor altijd met de noorderzon verdwenen.
De schoen was vast frisser aan de overkant, of zo.

Er zijn nog mensen dit voor hebben en die dan op pinterest zo’n prachtig plankje maken voor in de wasplaats, je kent ze vast wel:

Als je ze niet zou kennen, ga eens naar somewhatsimple en dan zie je stap voor stap hoe je er één kan maken. De afbeelding hierboven komt ook van die blog.

Ik begrijp die mensen hoor, leuk zo’n plankje, maar euhm “maar”: 8 verloren sokken?  Ik heb een héél leger van die dingen!

Bij het sorteren van de speelgoedkisten van de kinderen vind ik dan ook wel eens een aantal eenzame zielen.  ‘Ruim je kamer op’ is bij mijn zoon vaak overgekomen als: “Moffel alles, ook je sokken, maar weg in lades en speelgoedkisten.”

Maar oké, ik dwaal af… ik bedacht me: “Mijn moeder had dus nooit of te nimmer een één-sok”

het mysterie

De super huisvrouw

Mijn moeder is een super huisvrouw.  Tante Kaat, ga maar aan de kant voor mijn mama hoor!
Mijn moeder haar wasdraad is nog steeds opgeruimder dan de meeste kleerkasten. Alles hangt er van klein naar groot en sokken hangen uiteraard per paar aan de wasdraad.
T-shirts liggen allemaal even groot gestreken (zonder zo’n plankje by the way) en color-coded (wit, grijs, zwart, donkerblauw, paars,….) in de kleerkast!

Het trucje

Ik probeer nu dus mijn kinderen (en man – hum hum) te leren om hun sokjes sokken vanboven een beetje bij elkaar te doen en dan in de was te gooien.
Ik moet zeggen, ik heb de indruk dat het wel lukt…
Wie weet kom ik binnen een paar maanden toch met zo’n ‘lost socks’ plankje van 8 toe! 😉

Of het moet zijn dat er dingen echt mysterieus verdwijnen, zoals ook bij mijn moeder het geval was een heel aantal jaren geleden!

Het mysterie van de zakdoeken

Toen Ilse van Kreanimo nog een klein Ilseke was, begon de stapel zakdoeken op een keer serieus te het verkleinen.
Mijn moeder begreep er geen snars van!
Ze werd boos en droeg me op om beter op mijn zakdoeken te letten!
“Breng je zakdoeken toch terug mee van school!”  “Waar blijven die zakdoeken toch?”
“Is hier iemand die zakdoeken eet, of wat?”
Wist zij veel dat ze eigenlijk een beetje gelijk had!
Het was een mysterie hoe die dingen verdwenen… Kwam er een dief zakdoeken pikken?

Het mysterie van de zakdoeken werd ontrafeld

Op een goede keer gaf de droogkast het bij ons thuis op.
Het ding was meer dan twintig jaar oud!  Probeer dat nu nog maar eens te halen met jouw droger!
De rubber was al jaren kapot, maar het ding draaide nog en het wasgoed dat erin werd gegooid kwam er nog droog uit.
Maar nu was het toestel echt opgehouden met draaien.
De installateur/verkoper/technische dienst kwam aan huis, want ja, in die tijd was er geen ‘coolblue’ die even een nieuwe kwam brengen.
Apparaten werden eerst nog aan een poging tot herstelling onderworpen.

De man haalde de trommel eruit EN… een zakdoek, en nog een zakdoek en nog een zakdoek.  Een volgende zakdoek en nog één volgde toverde hij tevoorschijn.
Ik lieg niet als ik zeg dat er zeker 30 zakdoeken uit de droger kwamen!
Een hele stapel!  Een stapel die ik zou hebben kwijt gegooid, maar niets was minder waar!
De droogkast had gewoon onze zakdoeken opgegeten!
Dat was het mysterie van de stapel zakdoeken in de lade die steeds minder werd…

Loedermoeder versus super huisvrouw

Ik vind het geen tof woord,  ‘loedermoeder’!
Maar ten opzichte van mijn mama ben ik het echt wel!

Ik denk dat ik het nooit ‘echt’ zal leren, dat huisvrouwtje zijn.
Vandaag om mijn 36 ste verjaardag, heb ik me daar definitief bij neergelegd!  Niet perfect, is ook goed!
Al zou ik toch echt graag de familie één-sokken terug samen zien met hun levensgezellen! 😉

Volgen kan op  FacebookTwitterInstagram –Pinterest 

Is/was jouw moeder een super huisvrouw?

Gynoii Wifi Babymonitor: Crèchetest! Geslaagd of niet?

Gynoii Wifi Babymonitor: Crèchetest! Geslaagd of niet?

Gynoii Wifi Babymonitor

Hier is hij dan, de eerste crèchetest op Kreanimo.  Ik had namelijk al een paar keer babyspulletjes aangeboden gekregen om te testen.
Helaas gaat de kleinste hier al naar het klasje, dus ben ik niet meer in de mogelijkheid om ze uit te proberen.
Maar toen bedacht ik me dat ik een geweldige testmama ken!  Mijn schoonzusje, Inge, is een zelfstandige onthaalmoeder. Ze vangt bij haar thuis een aantal kleintjes tussen 0 en 3 jaar op als de ouders moeten gaan werken.

Inge heeft dus niet één of twee baby’s om de spulletjes mee te testen, maar gewoon een hele ‘verzameling’.
Ik stelde haar voor of ze het misschien zag zitten om voor mijn blog baby- en peuterspulletjes te testen en ze was meteen enthousiast!
Ik heb dan zelf misschien geen kleine baby’s meer, maar mijn lezers hebben dat vaak nog wel.  Nuttig kan deze rubriek dus zeker zijn.
En wat ik ook héél belangrijk vind, is dat Inge geen blad voor de mond neemt.  Als ze iets niet goed vindt, dan zegt ze dat ook!  En dat leek mij dus de ideale combinatie.

Zo is de Crèchetest rubriek ontstaan! Inge test in haar ‘crèche’ uit of de spulletjes de test zullen doorstaan!

Gynoii Wifi Babymonitor

Gynoii Wifi Babymonitor

We werden gevraagd om de Gynoii Wifi Babymonitor te testen.  Ik kreeg de doos thuis en gaf hem aan Inge en zij ging enthousiast aan de slag!

Hier zijn haar bevindingen:

Gynoii Wifi Babymonitor installeren

De monitor zit netjes in een doos met een super duidelijke handleiding.  Hij was erg gemakkelijk te installeren.  Je volgt gewoon de handleiding en je downloadt de app op je smartphone of tablet.
Je plaatst de camera in het vertrek waar de baby slaapt en je opent de app.
Dan moet je verbinding maken met je gsm of tablet en KLAAR!

Gynoii Wifi Babymonitor afstellen

Ik vond het erg jammer dat de kabel om de camera van de monitor in te steken in het stopcontact zo  kort was.  Hem boven op de kast zetten was niet mogelijk.  Mijn andere monitors hebben best een lange kabel en zijn dus vrijer om te verplaatsen.  Dit was een minpuntje.

In het begin had ik niet door hoe je de camera moest richten.  Ik dacht dit handmatig te doen, maar de camera kreeg een eigen willetje en begon uit zichzelf rond te draaien om zichzelf af te stellen. Handmatig richten was dus duidelijk niet de bedoeling.  Er is een icoontje op de app waarmee je de camera van op afstand kan richten.

Het beeld en het geluid

Het beeld, dag en nacht, is heel duidelijk en scherp.
Het is super leuk dat je foto’s, filmpjes en timelapse video’s kan maken van je kindje. Deze beelden worden in de app opgeslagen. Ook het geluid van filmpjes is heel duidelijk.

De monitor is wel erg gevoelig.  De geluiden van de benedenverdieping (muziek, gehuil, gelach,…) hoorde je ook enorm goed door de monitor. Bij ons thuis zitten daar dan al 2 deuren tussen…
Uiteraard zijn dit vooral geluiden van de andere kinderen in de opvang.  Bij jouw thuis zal dat dus minder problemen geven, tenzij je gaat stofzuigen!

De handige functie om terug te spreken is echt een pluspunt.  Muziek afspelen kan ook met deze monitor.  Er zijn twee standaard muziekjes geïnstalleerd, maar je kan perfect je eigen muziekjes afspelen.
Als je dus een liedje afspeelde tegen je zwangere buik, kan je datzelfde muziekje nu ook gebruiken!

dag beeld
Beeld camera dag
beeld camera nacht
beeld camera nacht

 

Gynoii Wifi Babymonitor: iedereen kan meegenieten

Het is geweldig leuk dat papa, oma en opa ook kunnen meekijken naar je kindje.
Plezier in het bedje en papa heeft pauze?  Even inloggen op je persoonlijk account en hij kan op het werk ook even meegenieten.
Je moet als ouder altijd toestemming geven aan de aangevraagde gastenaccounts van bijvoorbeeld opa en oma.  Op die manier behoud je dus wel controle over wie er meekijkt in de slaapkamer!

Gynoii Wifi Babymonitor: WIFI

Zoals de naam van het apparaat al aangeeft, heb je wel wifi nodig.  Bij ons thuis hebben we een trage internetverbinding en is de wifi dus niet optimaal.
Wanneer de internetverbinding oké is, werkt hij prima.
Als je op verplaatsing gaat en je neemt de monitor mee, is het dus best om op voorhand even te checken of er wifi is en of je dat paswoord kan krijgen.
Er zijn tegenwoordig natuurlijk mogelijkheden genoeg om ervoor te zorgen dat je stabiele wifi hebt, waar je ook bent, maar hou er wel rekening mee.  Zeker als je op verplaatsing gaat!
Als je de kwaliteit van de camera lager zet of je de netwerkkabel en SD-kaartje gebruikt, geeft dit alles ook geen of minder problemen.

Gynoii Wifi Babymonitor: pluspunten en minpunten naast elkaar:

Gynoii wifi monitor review

Dit is volgens ons een degelijke, moderne babymonitor met leuke functies.  Je zal er zeker plezier aan beleven en met een gerust hart de deur van de slaapkamer dichttrekken.

verfspat reclame

Volgen kan op BloglovinFacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

Dit artikel bevat een product dat ons werd opgestuurd voor review.
Je kan meer informatie vinden op de website van Gynoii

 

 

 

 

Het geheim van mijn naaimachine (of mijn echtgenoot?)

Het geheim van mijn naaimachine (of mijn echtgenoot?)

naaimachine

Ik ben een creabea, een creatieveling, een handige Henriëtte, dus natuurlijk heb ik ook een naaimachine!
Niet dat ik daarmee kan werken, hoor!  Ik heb het nooit geleerd, niemand deed het me ooit voor, maar ik, de persoon waar iedereen van alles aan komt vragen als het om handige dingen gaat, ik moet dat toch kunnen? Wat is me dat nu!
Dus ik kocht een aantal jaren geleden (ja, écht, jaren! Oeps!) een naaimachine.  Het beste plekje waar ik het toen kon zetten was op zolder en daar is het niet meer weg geweest tot gisteren!

Ik heb geen tijd

Ik wil het zo graag leren!  Al was het maar om mijn broeken zelf snel onder de machine te kunnen gooien, want met mijn korte pootjes (1 m. 63 cm – dames en heren!) zijn die altijd te lang.
En wat zou ik het leuk vinden om gewoon zelf eens iets te kunnen stikken!
Ik moet natuurlijk niet zeuren, want ik heb echt wel mensen in mijn omgeving die het me kunnen en ook willen leren!
Mijn zus is zelfs een naaister, zo’n echte, die op 12 seconden een rits moest kunnen stikken in het naai-fabriekje.
Haar dochter, mijn nichtje, is er ook handig mee!
Mijn vriendin verkoopt zelfgemaakte kinderkleding en wil het me leren!
En mijn schoonmoeder kan het me vast ook wel voordoen!
En er is nog altijd zoiets als naailes, maar God, waar zou ik die tijd vandaan moeten halen?

De karate-badge

Mijn twee oudsten doen aan karate.  Wado karate om precies te zijn.  Mijn zoontje heeft ondertussen een gele band.
Mijn oudste dochter wilde ook absoluut met karate beginnen in september en nu heb ik dus twee kleine karateka’s in huis.
Op hun pak zit een gestreken Wado badge.  Verplicht op de kimono als ze trainen, stage doen of examen afleggen!
Maar het strijklabel heb ik al -tig keer terug erop gestreken!
Mijn zoontjes badge is door zijn oma al vakkundig op zijn kimono bevestigd, met naaimachine, die komt dus niet meer los!
Die van mijn dochter ging gisteren voor de ‘ik weet niet hoeveelste keer’ los.

wado

“Ge hebt toch een naaimachien zeker!”

“Je hebt toch een naaimachine zeker!”, maar dan in het dialect, dat is wat mijn man zei!
Hij rende naar de zolder, stofte de doos af en haalde de naaimachine en de handleiding uit de doos. Jawel, hij nam écht de handleiding erbij, wat op zich al erg verwonderlijk was. De kinderen moesten bijna naar de karate training vertrekken, dus ik denk dat het met tijdsnood te maken had!
Hij begon te prutsen met de spoel, de draad en alle andere attributen…
De eerste keer dat hij een ‘proeflapje’ onder het ding legde, kwam er geen draad tevoorschijn!
Onze enthousiaste dochter zat er dan ook nog met haar kwebbel tussen: “Papaaaaa, Sindy kan dat ook.”  en “Papaaaaaa, oma heeft ook een naaimachine eh!”
“Schattekeuhhhh, laat papa nu even doen, want anders lukt het niet voor de training begint!”

Met naald en draad

Ik begon dan maar met naald en draad, met de hand, de wado badge vast te zetten op de kimono.
Ondertussen werd het proeflapje terug onder de stikmachine gelegd.  En zowaar hij stikte, maar er was toch nog iets grondig fout.  De draad aan de achterzijde was een kluwen!
Het werd tijd om te vertrekken, dus de machine bleef staan.
Ik had de badge met wat losse steekjes vastgezet op de kimono.

De naaimachine opgeven? No way!

Terug van de training, de kinderen in bed, trok mijn man weer terug naar de naaimachine!
“En toch wil ik dat ding aan de praat krijgen!”
Ik begon te giechelen!  “Je doet maar, schatteke!”
“Het is toch waar zeker, het is een machien, dat moet ik toch Godverdomme aan de praat krijgen!” riep hij gefrustreerd! (Gelukkig sliepen de kleine oortjes al!)
En jawel, zo’n vijf minuten later kwam hij met de kimono van onze oudste dochter afgelopen: “Er zullen er wel zijn die het netter kunnen, maar het zit vast!”

Ik kwam niet meer bij van het lachen!

“Oh, dus geen reden meer voor mij om het te leren, nu kan jij in het vervolg mijn broeken inkorten, toch?”

“Ja, lap eh!

Please follow on BloglovinFacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

Opruimen van kerstboom: Wanneer doe jij dat?

Opruimen van kerstboom: Wanneer doe jij dat?

white-male-1734431_1280-1

Sommigen zetten hun kerstboom en andere decoratie al voor de Sint is gepasseerd, anderen wachten tot de Goed Heilig man terug op zijn boot naar Spanje zit.
Maar bij de meesten staat de boom zo goed als de hele maand december te pronken…

Zo, opgeruimd staat netjes!

Dat zag ik op facebook verschijnen naast een foto met de kerstballen in de doos. We zaten ergens tussen kerst en nieuw.
Ik verschrok er een beetje van, gewoon omdat het bij ons thuis helemaal de traditie niet is.
En ik hoorde gisteren bij mijn schoonouders hetzelfde… De boom blijft tot 6 januari staan.

Ontkersten?

Ook op instagram zag ik gisteren al opgeruimde huisjes die ‘onkerst’ waren.
Alles terug netjes op orde nu het nieuwe jaar is begonnen…

Opruimen? Na Driekoningen, toch?

Bij ons is het de traditie dat de kerstboom en alles wat daarbij hoort moet worden opgeruimd als het feest van Driekoningen geweest is.

Driekoningen vieren wij op 6 januari.  Dan komen de kinderen zingend langs de deur, verkleed als de Driekoningen, zingen voor een centje.
Vaak zijn het wel maar twee koningen en héél soms is het er één alleen. 😉

Opruimen! Ik deed het ook!

Toch heb ik vandaag gebroken met de traditie.
Want morgen komt mijn huishoudhulp en ik vond het wel een prettig idee dat zij kon helpen met naalden en dergelijk terug uit de weg te ruimen.
Volgend weekend is nogal druk met een feestje en zwemles en hopelijk ook nog wat tijd om uit te rusten.
En dan begint de school weer en is het gedaan met de rust.
Dus ik tuigde vandaag de kerstboom al af.
Ik bracht de ballen weer voor een maand of elf naar boven en deed de knuffels hun kerstmutsen af.

Dit jaar deed de oudste eens niet moeilijk, meestal vind hij het vreselijk als ik die boom begin af te breken.
Hij kwam wel niet helpen, de dames stonden wel meteen klaar om de balletjes mee terug in de doos te doen…

Het was weer gezellig, maar het is goed geweest.

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

Wanneer ruim jij je kerstboom op?

Kerstblunders ten huize Kreanimo! Lees je mee?

Kerstblunders ten huize Kreanimo! Lees je mee?

Kerstblunders, er zijn er hier in huis altijd wel een paar.  Elk jaar minstens één. Soms zijn ze wat groter, soms zijn ze het vernoemen niet waard.
Dit jaar zijn er toch wel een paar die op de lijst van grootste blunders ooit mogen! 😉

Kerst viel sowieso een beetje ‘vervelend’ dit jaar, als ik dat zo mag zeggen.
Dat het meteen het eerste weekend van de kerstvakantie prijs was en er dus niet zo heel veel vrije tijd was om te shoppen, had de hele cadeautjesjacht niet zo gemakkelijk gemaakt.
Dat ik dan ook nog met het irritante abces en de slechte reactie op de zware pijnstiller zat, had ook niet geholpen!
Maar ik had wel al mijn cadeaus!  Hoera!

Kerstblunders

Kerstblunders van dit jaar op een rij:

1) De kaartjes

Onze kerstkaartjes waren al ruim laat!  Ze zouden 23 december geleverd worden.  Ik zei mijn man nog: “Als ze op tijd zijn, laat de kinderen dan nog een kaartje geven aan hun juffen!”
Terwijl ik de rapporten van mijn leerlingen aan het uitdelen was, kreeg ik echter een appje met een foto.  Een foto van een kerstkaart.
Ik begreep eerst niet goed waarom ik die foto kreeg toegestuurd.  Het kindje dat op de kaart stond herkende ik helemaal niet.
De wens was in het Frans en we hebben geen Franstalige familie of vrienden…. tot ik zag dat het adres ook was gefotografeerd.
Het was MIJN adres, het waren alleen niet onze kaartjes!
Verkeerd geleverd, verkeerde kindjes, verkeerde taal …
Net vandaag kwamen de nieuwe kaartjes aan.
De firma vond het héél vervelend.  Deze blunder kwam neer op een menselijke fout, waar ik best begrip voor op kan brengen.
Ze waren blij dat ik het zo sportief opnam…

kerstkaart-verkeerd

Ergens in Wallonië zat er waarschijnlijk een familie met mijn kaartjes op te school “Merde” te roepen 😉

2) Een cadeau te kort en één te veel

Wij trekken namen hier in huis…
Bleek daar ergens iets verkeerd te zijn gelopen.  Of mijn broer zijn naam heeft er twee keer ingezeten en mijn naam niet, of mijn zus heeft zich vergist.
We zullen het nooit weten.
Maar het kwam dus zo uit dat mijn broer twee cadeautjes kreeg en dat ik helemaal zielig ( 😉 ) zonder zat te koekeloeren.
Mijn zus helemaal ondersteboven!
Ik heb wel zes keer moeten zeggen dat het me niet uitmaakte.  Dat mijn hele familie bij elkaar veel belangrijker is dan het cadeautje!
Ik heb dan mezelf maar een cadeautje gegeven:

3) Stokbrood vergeten

De volgende in de rij van de kerstblunders is mijn stokbrood!
Speciaal nog gaan halen op kerstdag, weggelegd en vergeten om bij de soep te serveren!  Zo jammer vind ik dat en ook weer zo typisch ik!
Grappig dat niemand achter het brood had gevraagd wel?!

 

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op FacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

 

Hopelijk zijn jullie Kerst zonder blunders doorgekomen!
Bloggers, vergeet niet dat jullie je best gelezen artikel van 2016 mogen spammen in de linkup: Klik hier

Allemaal klaar voor Crea-Cross, trouwens? Ik vind het reuze spannend!  Als je niet weet wat Crea-Cross is: Klik hier

Dit artikel bevat affiliate links, voor jullie geen verschil, voor ons een kleine procentje.

Werkkleding kriebels bij het renoveren.

Werkkleding kriebels bij het renoveren.

werkkledingblankBuiten, buiten, buiten, niet meer nodig, te klein, te groot, afgedragen, buiten!”

Wat ging dat vlotje al die kleding buiten gooien volgens de Marie Kondo opruim methode!
Ik was zo tevreden over het zicht van mijn kleerkast en ja, eigenlijk ben ik dat nog steeds!

Maar het creëerde wel een probleem!

In onze berging stond, voor ik aan de opruiming begon, een bak met het label ‘werkkleding’.
Oude T-shirts met gaten of vlekken, broeken met een scheur in de knie, ze werden allemaal in die bak gedropt.
Ik moet toegeven, de bak puilde echt wel uit toen ik met mijn opruiming begon.
Maar volgens Marie Kondo mag je oude kleding helemaal niet labelen als ‘werkkledij’.
De kans dat je ze echt daarvoor gaat gebruiken is namelijk super klein, zegt ze!
En aan de berg kleding te zien die al niet meer in de gelabelde bak paste, had mevrouw Kondo overschot van gelijk.
De bak met ‘werkkleding’ werd dus integraal weggedaan!

Wij zijn nog steeds aan het renoveren aan ons retro huis van 1964.
In onze tuin staan een dubbele garage die ooit zal omgetoverd worden tot mooie lounge ruimte. (droom, droom, droom)
Maar tot nu toe was die oude garage de ‘Zet-het-daar-maar-even’- ruimte geworden.
Ongelofelijk wat een rommel we daar hadden verzameld.
Wel twee kapotte grasmachines, oh nee drie als ik dat oude duw gevalletje meereken.
Stoelen, papier, kabels, papier, plastic, papier, overschotten van tegels, papier, vulmiddel, papier, bakstenen, twee kapotte fietsen,…
De oude garage moest dus dringend worden leeggemaakt.
Vorige week zag ik weer een muis lopen. (Hallo, kat die in de garage woont, ik moet je rantsoen verkleinen geloof ik!: Vang die muis eens!)

Oké, dus dit weekend zou de garage worden leeggemaakt en zouden er een paar tripjes naar het containerpark volgen.

Lees ook: brievenbus nummer drie – wat een verhaal voor een nieuwe brievenbus

Kleerkast kriebels

Daar stond ik dan voor mijn kleerkast!  “En wat nu, Marie Kondo? “
Mijn King Louie jurkje aandoen om de garage op te ruimen?
*zucht* – niets was geschikt!

Mijn man heeft het dan wel iets makkelijker als het op werkkleding aankomt!
Hij heeft al ettelijke paar veiligheidsschoenen met stalen tippen om in de theater bouwwerven rond te dwalen.
Deze winter, toen hij in China zat, had hij thermische kleding bij, want in de fabriek was het ijskoud.
Hij heeft ook degelijke werkbroeken, met veel zakken om van alles en nog wat bij de hand te hebben!
Tja, hij had dus maar te kiezen wat hij aan ging doen!

Mama mag ook eens wat!

Tijd dat er voor mezelf dus ook degelijke, passende werkkleding komt om mee te helpen bij het renoveren.
Zelfs ons zoontje heeft al een overall, een helm, veiligheidsbril en oor-beschermers.
Niet dat ik dat nodig had bij het opruimen van de garage, maar het toont toch maar weer eens aan dat je jezelf als mama soms een beetje vergeet.

En als het tempo van de verbouwing zo blijft als het de voorbije 11 jaren geweest is, zal ik nog jaren plezier hebben van mijn nieuwe werkkleding! 😉

Bij Engelbert Strauss vond ik een mooie collectie werkkleding waar zelfs best modieuze modelletjes tussen zitten.
Er zijn ruitjes en mooie kleurtjes en het ziet er allemaal erg degelijk uit!  Jawel, ik heb mijn shop voor werkkleding online gevonden!

Heb jij ‘echte’ werkkleding voor klusjes of heb je zo een bak zoals ik vroeger had met oude en kapotte kleding om in te werken?

verfspat reclame

 FacebookTwitterInstagram –  Pinterest