Categorie: Reizen

Pistoia Zoo – Tips in Toscane met kinderen op stap!

Pistoia Zoo – Tips in Toscane met kinderen op stap!

We waren al eens een keertje geweest, daar in Pistoia Zoo oftewel Giardino Zoologico.  Met kinderen blijft een dierentuin natuurlijk altijd een hit!  Dit prachtige park met veel schaduwrijke plaatsen en mooie habitats is echt een aanrader!

Pistoia Zoo

Pistoia Zoo

De dierentuin van Pistoia is 7 hectaren groot en heeft meer dan vierhonderd diersoorten op zijn terrein.   Doordat ze zo’n groot terrein hebben, hebben de meeste dieren een enorme kooi.  Je kan vaak op meer dan vier plaatsen in de habitat kijken om zo de dieren te zoeken.  Een nadeel is dat de bomen en planten soms zo dik staan dat de dieren erg moeilijk te vinden of te zien zijn.
Wij hebben op di manier de tijgers, de mannetjesleeuw en de Lynx niet gezien.  De bruine beer hebben we wel gezien omdat die had beslist om te gaan zwemmen toen we er een tweede keer voorbij kwamen

De olifanten en de giraffen

De enige dieren die ik echt een beetje zielig vind in de zoo, zijn de olifanten en de giraffen.  Zij hebben namelijk geen enorme kooi en ook niet zoveel planten en bomen rondom hun plaatje.  De vorige keer dat wij er waren, mochten we de giraffen en olifanten voederen met korreltjes.  Ons zoontje, met zijn olifantengeheugen, wist nog dat hij dat de vorige keer gedaan had.  Helaas mocht dat nu niet meer!  Dat vond hij wel héél jammer.
Ik hoop dat de olifanten en de giraffen ondertussen ook een mooier plekje hebben gekregen in het enorme terrein!

De kinderboerderij

Gelukkig mochten de kinderen nog wel de geitjes op de kinderboerderij voederen.  Er staat zo’n soort stuiterbal machine, waar je voor muntjes van twintig cent een handje vol voer kan draaien.  Ik ging dus met mijn muntje(s) naar de machine en ik werd meteen aangevallen door de dikste geit die mijn hand probeerde weg te duwen van het opvangbakje van de voedermachine. Wees dus gewaarschuwd! 😉

pistoia zoo IMG_4307

Wat is er nog meer voor kinderen?

Bij de habitat van elk dier staat een plaatje met uitleg over het dier.  Er zijn twee grote speeltuinen, een paar leuke plaatsjes om te eten en natuurlijk ook een winkeltje met allemaal leuke spulletjes.
De dierentuin is betrokken in veel kweekprogramma’s voor het behoud van diersoorten die met uitsterven zijn bedreigd.  Als je dus iets koopt in de winkeltjes, dan steun je hun projecten.

Wat is een minpuntje?

De zoo is best heuvelachtig.  Er zijn stukken waar de helling niet min is.  Hou daar dus rekening mee als je met een wandelwagen het park in gaat.  Ik ben voorstander om deze zoo met een draagdoek te bezoeken…

Lees ook: Vinci het geboortedorp van Leonardo met kinderen.

[review_bank review_id=7]
Vinci en Anchiano het geboortedorp van Leonardo.

Vinci en Anchiano het geboortedorp van Leonardo.

Tijdens onze vakantie in Toscane een aantal jaren geleden, was er één dag waarop het weer wat minder was. Het zag er die dag naar uit dat het zou gaan regenen. De lucht zag donker en de temperatuur was minder. In juni wilde dat zeggen rond de 26 graden, hoor! Maar toch!
Op een kwartiertje rijden van de camping waar we zaten, ligt het dorpje Vinci. Een beetje verder ligt het vermoedelijke geboortehuis van de alom bekende Leonardo. We beslisten vrij laat in de namiddag om er toch nog naartoe te rijden.

Vinci

Aan de voet van de berg Montalbano ligt het dorpje Vinci.  Het ligt tussen olijfboomgaarden en wijngaarden in.  De weg er naartoe is op zich al de moeite! Het uitzicht is echt op en top Toscane! 
Het hele dorpje is verkeersvrij en dat is gewoonweg héérlijk.  Het geheel ademt Leonardo Da Vinci uit.  Ik denk dat al Leonardo er nu zou rondlopen, dat hij zich nog steeds thuis zou voelen. Het ligt er allemaal nog heel erg bij zoals in het verleden. De autovrije wegen helpen daar natuurlijk wel bij! We hebben lang getwijfeld.  Zouden we het museum wel bezoeken met kleine kinderen? Want ze waren echt nog wel klein.

Maar je bent natuurlijk niet alle dagen op reis in Toscane. En je bent ook niet alle dagen in het geboortedorp van Leonardo Da Vinci.  Dus we kochten tickets voor zowel het museum als het geboortehuis van Leonardo, dat een beetje verderop in Anchiano ligt.

Het museum van Leonardo Da Vinci

Het museum bleek een echte hit! Ons zoontje, de nieuwsgierige, stopte bij elk tentoongesteld ding en vroeg om uitleg.  Op een gegeven moment waren we hem kwijt, hoorde we hem roepen: “Papaaaaaaa, je vergeet er één machieeeeeen! Wat is dit?”.
Hij zou het hele museum drie keer kunnen hebben gedaan.  De machines en constructies van Leonardo zijn dan ook erg indrukwekkend natuurlijk.
Het duikerspak, de fiets,…

Warre in museum Da Vinci

Ik trok een foto in het museum van ons zoontje en papa om daarna te zien dat foto’s maken niet mocht.  (oeps!) Zo geïntrigeerd door hoe hij aan het kijken was naar alles, had ik er geen rekening mee gehouden! Ik wilde geen foto maken van het ding, ik wilde vastleggen hoe geweldig ons zoontje de machines vond!

Anchiano

Na het museum gingen we naar het geboortehuis in Achiano.  Of ten minste, het vermoedelijke geboortehuis. Ons zoontje vroeg: “Mama, welke baby gaan we bezoeken?” – Want ja, als er een baby ‘geboren’ is, dan ga je die bezoeken natuurlijk. Grappig toch, die uitspraken van kinderen!

IMG_4280 IMG_4278 IMG_4277 Vinci

 

Meer lezen over onze trip naar Toscane met kinderen? Lees dan ook de artikelen over Pistoia Zoo of Pinokkio Park.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

 

 

 

Pinokkio en Collodi , Giardina Garzoni – Toscane

Pinokkio en Collodi , Giardina Garzoni – Toscane

In Toscane zie je in elke toeristische shop wel Pinokkio poppetjes.  Logisch, want Collodi is het dorpje van de schrijver van Pinokkio Carlo Collodi.
Je kan er dan ook Pinokkio Park bezoeken en dat is zeker een hele leuke uitstap om met de kinderen te doen.  Zelfs al begrijpen ze geen woord Italiaans.

Pinokkio

Het park zelf is een beetje aan renovatie toe, naar ons gevoel, maar de kinderen hebben daar heel weinig van gemerkt.  Met wat kleine onderhoudswerken denk ik echter dat de vergane glorie helemaal kan terugkeren.  Het heeft echt wel charme, dat park!

De attracties in Pinokkio park:

Het schaakspel

Op het pleintje is er een Pinokkio schaakspel waar mama tegen de rest van het gezin verloor. 🙁

IMG_4194
Papa, zoon, dochter en baby schaken tegen mama.

IMG_4197

Knutselen

De kindjes konden er knutselen.  Zowel de zoon als de dochter kozen de toverstaf. Er waren nochtans ook andere mogelijkheden.  Ze kregen beiden een  kregen ook een echte Pinokkio-neus toen de toverstaf af was.

IMG_4199
Twee kleine Pinocchio’s op een rij

 

Poppenkast

Er werd ook een poppenkast gespeeld, helaas enkel in het Italiaans, maar dat bleek niet zo storend voor de kinderen als ik dacht, want ze bleven best een tijdje vol concentratie kijken.

Wandeling tot bij de walvis

De mooie wandeling tussen de beelden brengt je uiteindelijk bij de walvis en daar kon je ingaan.  Dat was een grote topper bij de kindjes, vooral ook omdat die water blaast als je er bovenop zit. 🙂

Pinokkio
In de walvis.

Giardina Garzoni

In Collodi ligt ook de Giardina Garzoni en de vlindertuin – in combinatie met Pinokkio park krijg je korting.
De kinderen klommen zelf helemaal naar boven en je hebt er een prachtig zicht.
Ook hier vond ik het jammer van de slechte staat van de beelden bovenaan.
IMG_4244

De vlindertuin

Het toppertje van de dag was de Vlindertuin.  Ons zoontje ging naar elke bak waar vlinders gekweekt werden of waar wandelende takken of kevers te zien waren en vroeg overal uitleg.  We mochten niets overslaan.

IMG_4215
favorietje van de oudste dochter

IMG_4216 IMG_4241

Volgen kan op FacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

 

 

[review_bank review_id=2] [review_bank review_id=3] [review_bank review_id=4]

 

Kamperen is de mooiste zomersport – Toscane

Kamperen is de mooiste zomersport – Toscane

Het was alweer de tweede keer dat we gingen “Kamperen” in de Leading Camping Barco Reale in San Baronto, Toscane, niet zo héél ver van Pistoia.

Alhoewel – kamperen – de échte “Die Hard kampeerders” zullen het niet zo noemen.
Want buiten het feit dat je in een tent slaapt op een camping is het echte kamperen toch net ietsje anders.

Ik zie me nog met mijn zus, schoonbroer, nichtje en neefje alles in een geit-autootje proppen: 2 tenten, kleding voor 5 personen, kookgerei, luchtmatrassen, gasvuur, voetpompje, reparatie-kit voor de luchtmatras, zaklampen, potje voor het kleine neefje die nog in de autostoel zat, slaapzakken, hoofdkussens, …. op voor 10 dagen naar Engeland. Als ik er nu aan denk snap ik helemaal niet hoe we dat ooit in een koffer van een 2PK hebben gekregen, maar soit dat is een ander verhaal.

Dit kamperen is dan echt “Glamping”.  Het enige wat we meenamen was kleding en wat speelgoed en natuurlijk was spullen voor persoonlijke hygiëne.  Maar voor de rest is er echt alles voorzien in zo’n tent.  Je slaapt op plooi-bedjes met matras.  Er is een heus gasvuur en een koelkast voorzien.
Als je met een kleintje gaat zetten ze alles wat je nodig hebt ook gewoon in je tent: hoge stoel, kinderbedje, potje, omkleed-kussen.
De tent is voorzien van een BBQ een tafel met 5 stoelen en een parasol, twee ligstoelen.

Op dat gebied is het dus echt wel luxe.  Je kan het zelfs nog gekker maken en een safaritent boeken, dan heb je gewoon meteen een volledige keuken en prachtige  houten meubels in je ‘tent’.

Het heeft charme, zo kamperen.  Je vervalt helemaal terug in een veel meer natuurlijk ritme.  Je wordt wakker als de zon op komt, samen met de natuur rondom je.  Je gaat slapen als de laatste zonnestralen zijn verdwenen.  Ik denk dat ik geen één keer later dan 22.30 uur in mijn bedje ben gedoken.
Je gaat bijna helemaal weg uit het digitale tijdperk.  Er was wel WIFI, maar op ons plaatsje hadden we bijzonder slecht bereik.  En eigenlijk maar goed, niet zoveel kijken naar de schermpjes, meer naar wat de kindjes doen.
Je verwondert je over de natuur rondom je.  Het ventje en ik hebben wel een half uur naar de honderden vuurvliegjes staan kijken, zo mooi en terug de verwondering voelen die je als kind voelde als je weer iets nieuws had ontdekt.

kamperen
Vuurvliegjes fotograferen met lange sluitertijd.

 

 

 

 

 

De kindjes speelden ook echt met alles rondom hen.  Steentjes, gras en bloemen, ze gingen er echt helemaal in op.

IMG_4252

IMG_4250

Inthe kon geen enkele keer naar toilet lopen zonder een bloemetje mee te brengen.  Dat kwam dan in de choco-pot, die ondertussen leeg was, die diende als vaasje.
Ik wilde dat glas eigenlijk naar de kringwinkel brengen, maar ondertussen heeft het ding teveel emotionele waarde gekregen.  Ik moet nog eens bedenken wat ik er precies mee ga doen.

IMG_4332
Toen de vaas nog een plastic flesje was 😉

Maar dan komen we bij de sanitaire voorzieningen…. die zijn héél proper en Barco Reale is héél goed voorzien, maar het blijven gemeenschappelijke blokken op een stukje wandelen van je tent.
Ik vond dat het meest irritante aan die tent.  ’s morgens wakker worden en dringend naar toilet moeten, maar weten dat je zover moet wandelen, het uitstellen, het eigenlijk niet meer kunnen uitstellen, toch maar uitstellen,… Dan werden de kindjes wakker: “Mama, ik moet plassen.” – ok, sandaaltjes aan, vestje aan, wandelen naar de sanitaire blok.  Daar toch maar eerst de kindjes op het toilet zetten, maar zelf zo dringend moeten gaan dat je er best niet te kort bij blijft staan.
Neen, dat vind ik dus niet fijn aan kamperen en ik begrijp nu de buren in de andere tenten die netjes een grote pot langs de tent hadden staan helemaal. 🙂

Na zo 10 dagen in zo’n tent heb je ook geen enkel kleding stuk meer dat niet vuil is of al met de hand gewassen is geweest, maar eigenlijk niet helemaal zuiver ging.  Buiten dat één jurkje dat zo NIET je model is (en dat dus nu ook klaar ligt voor de kringwinkel.)

En dan het vocht op enkele momenten stak me ook tegen.  Toen we aankwamen regende het.  Oh wat was ik lastig, want dààr was ik dus NIET voor naar Toscane gekomen.
En het ventje maar zeggen: “We maken er het beste van”… ik had de eerste dag een humeur als het weer: niet te genieten dus.

Achteraf bekeken hebben we het super gehad.  Het weer was, zeker voor de kindjes, véél aangenamer dan de vorige keer (hittegolf in juli-augustus).  Overdag aangenaam warm tussen 26 en 30 graden, maar het koelde wel af ’s nachts, dus konden ze goed slapen.  Eén dag was het wat minder, maar toch droog en dan zijn we een uitstapje gaan doen.
Maar als het zo regent heb je dus vocht in je tent.  Je bed voelt vochtig aan, je kleding ook en met Leni erbij vond ik dat dus helemaal niks.
Gelukkig is het weer gekeerd  en hebben we een héérlijke vakantie gehad waar vooral de “samen zijn” momenten en écht tijd hebben voor elkaar alle kleine negatieve kantjes overtreffen.
Ik was mijn ‘blog-notes’ boekje vergeten, waar ik kleine steekwoordjes in noteer voor blogberichtjes die ik wil schrijven.  Ik heb dan een boekje van Inthe genomen en tussen haar kribbels en stickers staan nu onze avonturen in Toscane in steekwoordjes.  Ik ga ze zo snel mogelijk bloggen, zodat ik de kleine details niet vergeet, voor later of gewoon voor volgende maand als ik met heimwee terugdenk aan een prachtige trip in Toscane.

Lees meer van vankantieverhalen?  Klik hier voor deel 2