Categorie: Ecologie

Zwembroek trauma! Waarom de Speedo overleeft!

Zwembroek trauma! Waarom de Speedo overleeft!

Het onbegrip voor de lelijke zwembroek

Zo’n strakke zwembroek, zo’n Speedo…
Neen, fan ben ik er absoluut niet van. Geef mij maar de lossere modelletjes!
Bij de meeste mannen veel meer flatterend dan die strakke gevalletjes!
Toch zweren sommige mannen bij die lelijke dingen!  Alsof hun leven er van af hangt…
Onbegrijpelijk was het voor mij!  Tot ik deze zomervakantie dit verhaal tegenkwam van het zwembroek trauma:

Heerlijk in en uit het water aan het strand.

Voorbije zomer was de familie Van Den Zwembroek op  vakantie aan de Adriatische kust in Italië.
Een prachtige camping, een minder leuk accommodatie,   met een strand van een paar kilometer.
De kinderen vonden het er geweldig.
Schelpjes rapen, water halen, honderden keren gingen de voetstapjes naar het water toe.

De oudste zoon kon net zwemmen, dus hij mocht wel tot zijn middel in het water.
Hij had de tijd van zijn leven.

Vreemde houding

Op een gegeven moment merkte de moeder op dat haar zoontje wat vreemd begon te lopen als hij uit het water kwam.
Ze stak het op zand in de zwembroek.  We weten allemaal hoe vreselijk irritant dit kan zijn!

Aan het einde van ons strandbezoekje liep het ventje nog steeds raar toen ze naar hun huisje liepen.
Hij klaagde wel wat, maar  het was een vermoeiende dag aan het strand geweest. Mama Van den Zwembroek zag er dus geen graten in.

In het huisje aangekomen stuurde mama eerst de zoon in de douche en ze vroeg hem om daar zijn zwembroek uit te doen!
Héérlijk toch, zo zand en strand!

Paniek!  De zwembroek ging niet uit!

Een paniekerig stemmetje klonk uit de veel te kleine badkamer: “Mama, dat gaat niet!”
“Wat gaat niet?  Komaan vriend, gewoon je zwembroekje uit en het zand wegspoelen!”
Mama Van den Zwembroek trok aan de zwemshort van haar zoontje en ze trok best hard!
“Auwwwww, mamaaaaaaaa, ze zit vast!”, gilde hij echter uit!

Bleek zijn plassertje vast te zitten in het gaas van de zwembroek! Het was dan ook zo’n lossere zwemshort met gaas aan de binnenzijde.
En dat deed het mannetje vreselijk pijn, uiteraard!
De zwembroek ging er niet af!  Het plassertje zat gekneld tussen het gaas!

De schaar!

Mama Van den Zwembroek wist het even niet meer en riep papa Van den Zwembroek erbij!
“Ah, ja, dat kan gebeuren!  Koud water, warm op het strand…!  Zijn plassertje moet eerst even ontzwellen!”
Het kereltje was echter in alle staten en het trekken aan de zwembroek had het allemaal nog wat erger gemaakt.
“Geef me eens een schaar,” zei papa Van Den Zwembroek.

Het zoontje van het gezin kreeg bijna een zenuwinzinking: “Neeeeeeee, niet knippen!” gilde hij uit!
“Niet in je plassertje, in het gaas hè, jongen!” stelde papa hem gerust!

Lees ook: Sweakers zwemsokken. 

Eind goed al goed.

De zwembroek werd van het plassertje verwijderd en het kwam gelukkig allemaal nog wel goed!

Mama Van Den Zwembroek kocht echter de dag erna een lelijke, strakke zwembroek!
Om het toch wat stoerder te laten lijken, doet haar zoon wel de short nog over de broek.
Toch denk ik niet dat hij nog ooit de zee in gaat met enkel een zwembroek!  Er zal vast een slipje of een lelijke strakke zwembroek onder te vinden zijn!

Niet de enige met een zwembroek trauma

Blijkbaar is de familie Van Den Zwembroek niet de enige die dit zwembroek trauma al heeft meegemaakt!
Ze zitten overal! 😉
Als je nog eens een keer zo’n lelijk zwembroekje ziet, denk dan aan dit verhaal.
Misschien kan je het dan beter aanschouwen.

Van Den Zwembroek is een fictieve naam (Duh!) voor een bestaand gezin.  Om de identiteit van het jongetje te vrijwaren kozen we samen voor deze optie.
Hebben jullie al zo een soortgelijk zwembroek trauma meegemaakt?

 

 

Yumbox: beste investering voor kleuter haar lunch.

Yumbox: beste investering voor kleuter haar lunch.

Yumbox? Wat is dat dan?

Mijn yumboxen, de lunchboxen die lijken op een bento-box, die ik een paar weken geleden kocht bleken de beste investering voor de lunch van mijn kinderen tot nu toe!
Die dingen zijn echt niet goedkoop, maar ik ben helemaal om en ik zal je even vertellen waarom.

Mijn kleuter at slecht op school.

Vorig jaar stuurde ik mijn twee kleuters elke keer dat ze moesten blijven lunchen op school naar daar met een paar boterhammetjes.  Mijn zoontje at flink zijn boterhammen en korsten op.  Mijn driejarige dochter, dat was andere koek!  Vaak had ze twee hapjes uit haar boterham genomen en als ik geluk had, was het beleg ertussen tenminste verdwenen.  Ze had natuurlijk ook nog fruit mee en koekjes voor tijdens de pauzes.  Het fruit was altijd op, de koekjes zeker niet altijd. Ik sprak haar erop aan, de juf beloofde beter op te letten,… maar het hielp allemaal niet.  Ze bleef volle brooddoosjes mee terug brengen.

De kleine foodie.

Ik heb al eens verteld over de foodie die in mijn dochter verscholen zit.  Ze kiest steevast de gezonde dingen uit.  Vis, groenten, fruit,… liefst geen of weinig vlees.  ’s morgens liever granola dan boterhammen,….
En toen zat ik op de blog van Veusteveul het artikel tegen over de yumboxen en meteen dacht ik: “Dat zou wel eens de oplossing kunnen zijn!”

Ik probeerde wat uit.

Die yumboxen zijn niet zo goedkoop, dus ik probeerde eerst even uit met gewone brooddozen, alluminiumfolie (oeps, slecht voor moeder natuur!) en kleine tupperware potjes.
En wonder boven wonder viel deze nieuwe lunch met groentjes, fruit, crackers, wraps, eitjes, geplukte kip, … héél erg in de smaak.
Eigenlijk is dat geen wonder! Zeg nu zelf, wat wil jij in je lunchbox?  Een paar boterhammen of een heerlijke gevarieerde lunch?

Ik besloot te investeren.

Op de site van superlunch bestelde ik drie yumboxen met vier vakjes.  Voor iemand gaat denken dat dit een gesponsord artikel is, wil ik dat alvast even ontkennen.
Ik was gewoon danig onder de indruk van de communicatie en service van de eigenaresse van superlunch!
En nu ik ook nog helemaal fan ben van deze leuke lunchboxen, vond ik dat ik haar webshop wel even mocht vernoemen!
Er was namelijk iets misgelopen bij de bestelling, een foutje in de computer die bij mij en bij de webshop voor verwarring zorgde!
Het werd keurig en snel opgelost, echt waar, super service!

Waarom ik zo blij ben met die yumbox?

  • De dochter eet beter!
  • De zoon eet gezonder, want hij kreeg uiteraard ook een yumbox.
  • De gezichtjes als ze zien wat hun lunch gaat zijn, zijn onbetaalbaar.  Die lachjes en die ‘Ohhh, lekker, mama!”
  • Het dwingt me om bewuster na te denken en te plannen voor hun lunch en dus ook die van mij!
  • De dozen zijn echt wel van super kwaliteit!  Er kan zelfs yoghurt in of een sausje zonder te lekken en ja, ik heb dat getest!
  • Mijn kinderen eten meer gevarieerd op school.
  • Ze zijn makkelijk zuiver te houden omdat je ze uit elkaar kan halen.
  • Ze mogen in de vaatwasser op de bovenste etage, maar dat heb ik zelf nog niet gedaan.  Ik was ze uit met de hand.

Hoe en wat eten jouw kinderen op school?

Waskrijt upcyclen – hergebruik kapotte krijtjes.

Waskrijt upcyclen – hergebruik kapotte krijtjes.

Als je waskrijt in huis hebt, heb je gegarandeerd na een tijdje ook een heleboel stukjes waskrijt waar je niet echt meer mee kan tekenen. Zo een zonde om deze weg te gooien!

Dit idee is eerlijk gepikt van Pinterest…. Alhoewel,  Pinterest heeft het gewoon gepikt heeft van mijn collega’s leerkrachten die dit al jaren doen. 😉
Ik wilde dit al eens heel lang zelf uitproberen en nu zag ik mijn kans om dat ook echt te doen:

Waskrijt upcyclen doe je zo:

  • verzamel stukjes waskrijt
  • snijd ze iets kleiner als er grote stukken bij zijn (foto 1)
  • doe de stukjes in een silicone vorm (foto 2)
  • smelt ze in een voorverwarmde oven van 220 graden tot ze vloeibaar zijn (hangt wel van de oven af –
  • als je te heet gaat, gaat de binding weg en ga je een olielaagje zien.)
  • laat ze afkoelen in de koelkast
  • haal ze uit de vormpjes (foto 3)
  • tekenen maar

Waarom waskrijt upcyclen?

* Het is ecologisch, kinderen leren dat iets nog een tweede (of derde?) leven kan krijgen.
* Je kan het samen met de kinderen doen op een regenachtige dag. (Check 😉 )
* Je kan er eindeloos in variëren, want er zijn heel wat verschillende siliconen vormpjes.
* Dit is ook een super leuk traktatie idee (ook voor een ‘gezonde’ school).

Tips:

* Blijf bij je oven staan als je de waskrijtjes smelt, want eens gesmolten (minuutje of 5) mogen ze ook meteen uit de oven.
* Gesmolten was is HEET – dus geen kleine kindjes dicht in de buurt als je de vormpjes uit de oven haalt.
* Verlucht goed.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Luizen in huis – ongelofelijk?!

Luizen in huis – ongelofelijk?!

Luizen“Arghhhh” wat is dat toch?  Die jeuk wil niet ophouden!” dacht ik een tijdje geleden.
Ik had net nieuwe shampoo in huis en ik wil daar wel eens verkeerd op reageren.
Maar zelfs toen ik mijn oude shampoo terug in de badkamer had gezet en al drie keer mijn haar had gewassen, bleef die irritante jeuk.
Het voelde net alsof ik last had van roos, alleen was het erger!

Lang leve het internet op zo’n moment, want dan vind je me op Google. Wees gerust ik ben niet zo’n self-made internet dokter, maar ik ga wel vaker wat opzoeken.
Wat zijn de redenen voor een jeukende hoofdhuid?  De belangrijkste was, je kan het al raden, luizen.
‘Ieeeeeeeeeeeuwwwwwww’ – Ik rende naar de spiegel, de lamp erop en inspectie.
“OEF”geen gekruip te zien!
Mijn nichtje, die kwam babysitten moest ook controleren…. “Nope, geen luizen was het verdict!”

Ik ging dus maar naar de bio-winkel, want die jeuk – Arghhhh – ik werd GEK!
Ik kwam buiten met een mega dure bus shampoo om mijn huid terug te kalmeren en een preek over welke viezigheid aan chemische brol er allemaal in die andere shampoo’s zat.  Ja, ik had er goed aan gedaan om naar hen toe te komen!
Maar mijn ‘en-toch-klopt-er-iets-niet-gevoel’ zat toch nog te borrelen en ik stapte toch ook maar even de apotheek binnen voor zo’n luizen kammetje.
Zo’n ding waarmee mijn moeder, elke keer als er een waarschuwingsbrief van de school mee naar huis kwam, me panisch begon te kammen en nooit iets vond!

Het kammetje ging de lade in.

En toen vertelde één van de kindjes toen ze terug naar huis kwam van school : “Mama, mij ‘kop’ jeukt!” – “Hoofd, schatteke, hoofd!” 
*zucht*
No way dat twee jeukende ‘koppen’, die zich wassen met andere shampoo, dezelfde jeuk konden hebben!
Dus ik nam het kammetje en ging ermee door de haartjes van het klagende kind.
Ik zag niet direct iets, ik had me zo’n luis eerlijk gezegd veel groter voorgesteld!
Maar jawel, ik vond twee bewegende kleine scharminkels die eruit zagen als de fotootjes op Google.  Héél klein, maar ze waren er!

SHIIIIIIIIIIT

Ik dus naar de apotheek, want ik wilde de behandeling zo snel mogelijk uitvoeren!

Drie kindjes langs elkaar in het bad en meteen dat spul op de haartjes!  20 minuten laten trekken.  Dat duurt een eeuw!
Ik behandelde uiteraard ook mezelf!  Die jeuk, dat kon niet anders dan dat ik er ook had.
Bah – de gedachte alleen al – bloodsuckers! 

Ik knutselde nog een soort kapje voor de kleinste, want dat spul mocht absoluut niet in de ogen komen.
Met schaar en dik plastic zakje was dat gelukkig snel gefikst!
Haartjes uitspoelen, drogen, handdoeken meteen in de wasmachine en elk hoofdje strook voor strook uitkammen met de luizenkam.

Normaal gaan de kindjes hier om 19.00 uur naar bed op een schooldag.  Deze keer was het 20.30 uur – het was erg arbeidsintensief.
Drie van de vier hoofdjes hier in huis hadden prijs, waaronder ikzelf!

Melding maken van de luizen!

Ik belde de onthaalmoeder, want ook bij de jongste kamde ik een aantal luizen uit de haartjes.
’s morgens ben ik naar de juf gegaan om het te vertellen.  Twee dagen voor het einde van het schooljaar ging er dus nog een briefje mee naar huis dat de ouders moesten controleren bij hun kinderen.

Stop het taboe, alsjeblieft!

Wat me opviel is dat er nog steeds een taboe bestaat rond een besmetting met luizen.
Er worden pogingen gedaan om het ‘geheim’ te houden en ik betrapte mezelf er ook op.  Ik had aan de oudste gevraagd om niet aan iedereen te vertellen dat we luizen bij de meisjes hadden gevonden.
Toen bedacht ik me. Waarom eigenlijk?

Iedereen kan luizen krijgen – ja, echt iedereen!

Op al die jaren dat ik naar school ben geweest en zelf lesgeef, heb ik niet één keer luizen gehad!  Nu had ik prijs!
Laat het taboe verdwijnen zodat iedereen zonder schroom kan vertellen wat er aan de hand is.
De juf was oprecht dankbaar dat ik het kwam melden.
Wat voor mij een logische zaak was, blijkt dus niet voor alle ouders zo te zijn en daar zit het groot probleem!
Als er geen melding komt, worden de hoofdjes niet gecontroleerd en word die ene luis, waarmee alles begint, niet opgemerkt.
Zo blijven we met het probleem zitten, want één haard die niet snel genoeg wordt gezien blijft de anderen besmetten!

Wat ik heb geleerd over luizen.

* Luizen kunnen NIET springen!  Ze lopen (echt lopen, want ze maken heel wat snelheid) van het ene haar naar het andere.
* Luizen kunnen niet overleven als ze niet op een hoofdje zitten.  Het wassen van de lakens en de knuffels in zakken steken zou niet nodig moeten zijn… (maar euhm – no way dat ik dat wil uittesten!  Beddengoed werd gewassen op 60° en knuffels en verkleedkleren gingen in een dichte plastic zak!)
* Wat er ook op de flesjes staat, niet alle luizen en neten gaan dood van de shampoo!  De natte kam techniek moet je echt ook 14 dagen uitvoeren en na een week zeker niet vergeten om de shampoo nog een keer te gebruiken, moest er toch één ontsnapt zijn!
* Jeuk komt niet door de lopende luizen.  (Dat heb ik dus altijd gedacht) Jeuk komt door de allergische reactie op de beten en kan tot twee weken na je behandeling blijven opzetten.
* Niet iedereen krijgt jeuk, maar wat ben ik blij dat mijn dochter die wel had!
* Meisjes zijn vatbaarder voor luizen, gewoon omdat ze anders spelen en omdat ze vaak langere haren hebben.  Eén enkel contact is genoeg!
* Luizen zijn klein, veel kleiner dan ik had gedacht!  Haal dus een luizenkam om te controleren, want je ziet ze anders niet meteen.
* Luizen zijn lichtschuw, als je dus gaat kijken tussen je haren, rennen ze héél snel weg…
* Luizen (dode wel, gelukkig) vormen een geweldig studie-object voor een liefhebber van kriebelbeestjes onder de microscoop!

13567112_10209596228567027_7693179573009072928_n

Waar ik op hoop als het op luizen aankomt?

1) Dat het hier in huis bij deze ene ontmoeting mag blijven!
2) Dat het taboe mag verdwijnen.  Een luis zoekt bloed en het maakt dat beest niet uit waar het dat kan halen: arm, rijk, elke dag onder de douche of net niet, jongen of meisje…

Dus alsjeblieft: praat!  Vertel het aan de onthaalmoeder, vertel het tegen de juf en doe niet alsof het jou niet kan gebeuren!  Eén luis is genoeg om je met de neus op de feiten te drukken!

En vertel eens, wie zat er tijdens het lezen in zijn haar te krabben? 😉
Ik alvast niet (meer) – OEF 

 

Gezonde snoepketting: de uitdaging!

Gezonde snoepketting: de uitdaging!

gezonde snoepketting maken - de selectie

 

Een aantal weken geleden kreeg ik zomaar een uitdaging onder mijn neus geschoven via facebook… Volgens Frederique van SRSCK zou ik een handige mama zijn die vast een betere gezonde snoepketting in elkaar zou krijgen… En ze eindigde haar artikel letterlijk met: “Ik daag dan ook Kreanimo uit!”.
Tja, daar kan ik dan geen neen tegen zeggen en ik ging op zoek naar mogelijke gezonde ‘snoepjes’ om aan de ketting te hangen.

De selectie

Gevriesdroogde appels, peren, ananas en aardbei werden aangevuld met cachew noten en biologische rozijntjes.
Het moet zo duur niet zijn als je misschien zou denken, want in de Action verkopen ze kleine zakjes gevriesdroogd fruit.
Ik haalde dun, doorzichtig lint om kettingen te knutselen bij de Wibra en ik begon met het rijgen van de gekozen ‘snoepjes’.
Alles ging super goed, behalve de cachew noten, die braken telkens in twee door de naald… die bleven dus na tien gefrustreerde pogingen netjes in het kommetje zitten!

Het resultaat

20160623_195037-1

Ik zou de volgende keer de grote stukken appel en peer wat kleiner snijden.  De kleurverschillen waren wel oké!
Dit is een optie om als gezonde traktatie mee te geven naar school! 🙂

Abracadabra – weg gezonde snoepketting!

Ik had de ketting nog op de kast liggen in een blikken doos.  De oudste dochter kwam er langs gewandeld toen net opgestaan was.  “Hé wat is dit?”
“Dat is een gezonde snoepketting”
Ze deed hem om en begon eraan te knabbelen.  Nog geen tien minuten later was de snoepketting verdwenen en had ze niet echt een ontbijt meer nodig!
De zoon was wel wat verontwaardigd!  Hij had niet eens kunnen proeven!

Dus één zomervakantie activiteit weet ik al: gezonde snoepkettingen maken! 🙂

Ben ik geslaagd, Frederique?

Als het dan toch een uitdaging is geworden… dan daag ik Saartje van Hoopjes en Lori van Mama’s jungle uit om ook een gezonde snoepketting te maken, omdat ik denk dat bij hen verrassende resultaten zouden kunnen verschijnen!  Zelf iemand uitdagen is niet verplicht, maar ik ben wel benieuwd wat jullie ervan maken! 🙂

cropped-verfspat-1.jpg

Gezonde school: Is het overdreven?

Gezonde school: Is het overdreven?

Gezonde school: Overdreven?

Onze school is een ‘gezonde school’, staat in erg veel schoolbrochures en websites om hun school te promoten, want iedereen weet dat gezonde voeding erg belangrijk is.  Zowel voor volwassenen als voor kinderen is het belangrijk om een goede voedingsgewoonte te hebben en daar kan je best zo vroeg mogelijk mee beginnen.

Ikzelf ben een suikerverslaafde en ben voor eeuwig en altijd in gevecht met de kilo’s, ik schreef al eens over mijn suikerverslaving en mijn zwakte als het op chocolade en chips aankomt.
Ik probeer mijn kinderen dus ook ‘gezond’ te doen eten omdat ik vind dat ik er zelf wel last van heb ondervonden om zo’n suiker-verslaving op te bouwen.
Maar hoe ik het ook draai of keer, ik heb er ook gewoon aanleg voor.  Dat is geen excuus, begrijp me niet verkeerd.  Maar er zijn gewoon mensen die alles kunnen eten en geen grammetje bijkomen.
Dat is bij mij niet het geval en alvast één van mijn kinderen heeft die erfelijke belasting ook.  Een gezonde school is voor ons dus bijna noodzaak!

Hij is te zwaar voor zijn lengte, mevrouw!

Ons zoontje ging voor het eerst op medisch schooltoezicht in de eerste kleuterklas.  Ze zijn hier dan 3 jaar oud.
Na het onderzoek kreeg ik een brief mee naar huis waarop stond dat hij te zwaar was voor zijn lengte en dat ik hem geen frisdrank, fruitsap of snoepjes mocht geven.
Ik sprong zowat uit mijn vel.
Mijn zoontje heeft voor zijn twee jaar namelijk amper suiker gekregen.  Hij heeft met Rapley leren eten en kreeg geen koek in zijn fruitpap, enkel bij de onthaalmoeder.
Frisdrank krijgen mijn kinderen thuis niet, snoep zelden.
Ik ben héél boos geworden en heb gebeld met de dokter: “U mag er niet vanuit gaan dat als kinderen te zwaar zijn dat sowieso ligt aan een ongezonde voeding!”
Mijn zoontje is wel een hele goede eter.  Als driejarige ging hij niet om voor drie (!) borden spaghetti of vier boterhammen.
Hij zei dan dat hij nog honger had en ik gaf hem nog… Geef jij een kind dat nog honger heeft (of dat zegt) niets meer?
De dokter verontschuldigde zich en dat was het dan.

Het is nog erger, mevrouw!

In de tweede kleuterklas gingen ze opnieuw op medisch schooltoezicht.  Mijn zoontje was nog zwaarder in verhouding met zijn lengte en de dokter belde me al meteen op.
“We weten dat u bezig bent met gezonde voeding, dus we vinden dit wel vreemd, we zouden graag hebben dan u bloed laat nemen bij de huisdokter en de hormoonwaarden laat meten.”
Ik heb daar niets op gezegd, ik was even helemaal van slag.  Een vierjarige bloed laten nemen omdat hij te zwaar is?
Na overleg met mijn huisdokter hebben we beslist om dit niet te doen.  Het kereltje was vier!  Ik wilde hem nog niet angstig maken voor zijn gewicht en hem een eetstoornis ‘aankweken’.
Onze huisdokter zei: “Zolang u weet dat hij gezond eet en voldoende beweging krijgt, gewoon verder doen.  Het trekt zichzelf wel recht!”

Gezonde voeding op school is dus (voor ons) erg belangrijk.

De school van onze kindjes is een vrij ‘gezonde school’.  Chocolade mag niet, geen frisdrankjes, woensdag is fruitdag en bij verjaardag-traktatie is het een droge cake of iets gezond.
Ik heb daar zelf niet zo’n problemen mee, want voor mijn zoontje is het wel erg belangrijk dat hij gezond eet…

Toch gaat de school nog wel op een paar punten helemaal de mist in.  Onder de middag kunnen de kindjes een drankje kopen op school. Er is keuze uit water, water met bubbels (tot hier alles oké), chocolademelk, fristi, fruitsap en multi-sap (euhm, zo gezond zijn die niet hoor!)
Op zich heb ik er ook niet echt iets op tegen, als ze consequent zouden zijn.  Mijn zoontje kwam thuis met de mededeling dat zijn zakje ‘granola met raw cacoa’ niet mocht, want er zat chocolade in…
Euhm – cacao is geen chocolade hè.  Maar goed, ik geef het niet meer mee!

Eten ze dan altijd gezond bij jouw thuis?

Natuurlijk niet!  Als we ergens gaan eten kiezen ze wel eens Fristi, we gaan wel eens bij Mac Donalds eten en Pizza wordt ook gesmaakt … maar met mate natuurlijk.
En als de kinderen jarig zijn is er ook een vreselijk lekkere (en ongezonde) taart!  Het is wel feest dan hè!

Gezonde school? Sommige ouders vinden het gezeur!

Ik las op een paar blogs en op facebook echter dat sommige ouders het allemaal gezeur vinden.  Het is helemaal niet nodig om de traktaties voor de jarige gezond te maken.
Het is een gedoe en het is overdreven.
Ik heb er even niet uitgehaald of het enkel over de traktaties ging of ook over de dagelijkse snacks in de pauzes.
Hier hebben de kinderen elke voormiddag een stuk fruit mee en in de namiddag granola, rozijntjes, een droog koekje, komkommer,….

Persoonlijk vind ik het wel belangrijk omdat ons zoontje al erg klein geconfronteerd werd met overgewicht.  Maar ik stond er niet echt bij stil dat er ook ouders zijn waar dit helemaal geen rol speelt en waarvoor het niet zo belangrijk is en zelfs soms een gedoe.

Lees ook: De brooddoos die faalde en zijn vervanger

En als ze ouder zijn dan?

Op de middelbare school waar ik lesgeef zit er geen coca-cola meer in de automaten, maar wel fruitsap…
En op de sportdag hebben alle leerlingen een grote puntzak snoep bij van ’t Kruidvat…. tja?!

Wat vind jij?  Is dat ‘gezonde school’ gegeven een gedoe en gezeur of vind je het belangrijk?

7 tips voor meer stappen op de teller

7 tips voor meer stappen op de teller

meer stappen

Een doel

14 000 per dag, dat is momenteel mijn streefgetalletje.  Als ik ga hardlopen op een werkdag haal ik dat super gemakkelijk.  Er zijn dagen bij dat ik vlot over de 20 000 stappen per dag zit.
Ik heb al een paar keer de vraag gehoord: “Hoe haal je dat dan?”.

Wel het is natuurlijk een complete mentaliteitsverandering die aan het begin staat van het hele getal.
Ik verwijs even naar een blogpost van een paar weken geleden waar ik een aantal tips gaf aan mama’s om meer te bewegen.

Niet te veel in eens willen!  Meer stappen volgen heus wel!

Want één van die tips wil ik hier terug herhalen: BEGIN KLEIN!
Het heeft geen enkele zin om je streefgetal voor het aantal stappen per dag omhoog te zetten als niet eerst elke dag de basis 10 000 met gemak kan halen.
Het zou frustratie kunnen opwekken als je met een te hoog aantal begint en dat werkt natuurlijk demotiverend.
Laat dus je 10 000 in het begin gewoon staan en zet je streefdoel pas hoger als je een aantal weken vlotje dat aantal haalt!

Als je een zittende job hebt of een echte ‘couch potato’ bent die terug wat actiever wil zijn, is misschien zelfs die 10 000 in het begin te veel.
Zet gerust je streefaantal een beetje lager, maar weet wel dat er aangeraden wordt om elke dag 10 000 stappen te zetten als basis voor een gezonde beweging.

Voor mij is die 10 000 op een werkdag echt vlot te halen.  Ik geef les en ik het is dan ook nog een praktijk vak.  Dat wil zeggen dat ik tijdens mijn les bijna de hele tijd aan het rondwandelen ben om bij te staan waar nodig.  Daarbij moeten ook materialen gehaald en opgeborgen worden.  Het begin is dus niet voor iedereen hetzelfde.

Maar hier zijn een paar tips die ik her en der bij elkaar geraapt heb, die voor mij werken.
Test ze uit en wie weet heb je nog wel een leuke aanvulling: ik sta open voor suggesties!

De bekendste tip!

Neem de trap in plaats van lift.
Dat is de tip die je echt overal terug zal vinden bij het behalen van je 10 000 stappen.  Als je ergens de trap kan nemen in plaats van de lift, doe dat dan.
Voor mij persoonlijk was dit geen echte tip, want dat deed ik al.  Maar ik merk wel dat ik trappen nu vlotter en met meer ‘schwung’ neem.

Waarom ik bij het begin van de parking sta?

Parkeer verder.
Zet je auto altijd verders weg.  Doe dit zowel op je werk als bij het winkelen.  Wees dus niet bang om twintig meter verder te moeten stappen.
Ook met kinderen kan dit.  Voor hen is het ook goed om actief te zijn, dus waarom zouden ze niet mee kunnen stappen?
Mijn collega’s weten ondertussen dat mijn auto terug te vinden is helemaal in het begin of helemaal op het einde van de parking.
Als ik naar het (kleine) centrum van ons gehucht ga, parkeer ik in het midden.  Zo kan ik de apotheek, bank, bakker en lokale supermarkt te voet bezoeken.
Ik loop dus vaker op en neer tussen de plaatsen waar ik moet zijn en mijn auto.
Leg wel zeker een paraplu in je auto!  😉

Niet zo goed voor de beurs.

Wandel de hele winkel rond.
Tijdens het boodschappen doen wandel je elke afdeling helemaal af, zodat je overal geweest bent.
Ik ben er nog steeds niet uit of mijn beurs het ermee eens is of dit wel een goede tip is, maar dat is discipline van mezelf, natuurlijk. 🙂

Kies bewust.

Liever te voet.
Kleine boodschappen bij de bakker op de hoek (of in mijn geval op een minuutje of 10 wandelen) doe je te voet.  Dit is er één die voor mij moeilijker is als manlief (weer) in het buitenland zit, want met drie kinderen vergt dat net wat meer organisatie.

Wat kan ook als je niet stilstaat?

Wandel rond als je normaal iets stilstaand doet:
Telefoneren en tanden poetsen doe ik nu al wandelend (bij telefoneren deed ik dat eigenlijk al wel!)
Let op dat je stappenteller niet aan je dominante hand zit bij het tandenpoetsen als je dit doet… Ik geloof dat het ongeveer 112 ‘stappen’ te veel zal weergeven! 😉

Fitness bij je thuis?

Voor de tv.
Als ik nog veel stappen moet doen zet ik het balance board van de WII fit voor de tv en de salontafel aan de kant.
Dit kan natuurlijk ook op een gewone step.
Ik stap dan van het balance board op en af voor bijvoorbeeld een serie tot ik aan mijn stapjes bent.

Hup met de geit!

Ga (hard)lopen
Dat is natuurlijk vanzelfsprekend.  Als je gaat lopen of een extra wandeling maakt ’s avond dan is dat alleen maar goed voor je aantal stappen.

Dit waren mijn zeven werkende tips.

Voor mensen die een zittend beroep hebben of met het openbaar vervoer naar het werk gaan zijn er nog veel meer:
* Stap een halte eerder af en wandel naar je werk.
* Ga een verdieping lager of hoger naar toilet of koffie halen.
* Wandel naar je afspraak als je te vroeg bent.
* Stap naar de bureau van je medewerkers in plaats van ze te e-mailen
* …
Die laatste tips zijn voor mij niet van toepassing, maar ik kan er me wel iets bij voorstellen!

Heb jij extra tips voor meer stappen op de teller?  Ik hoor ze graag.

Meer bewegen als mama – heel fijn, maar hoe dan?! 6 tips!

Meer bewegen als mama – heel fijn, maar hoe dan?! 6 tips!

Ondertussen ben ik toch ongeveer een week of tien bezig met mijn luie gat op te tillen en te ‘proberen’ meer te bewegen.

Ik benadruk hier het woord ‘proberen’, want ik weet dat het als (full-time?) werkende mama van drie (of meer) kleine kinderen dat echt niet zo vanzelfsprekend is.
Laat staan als je een alleenstaande mama bent.  En met mijn man voor de vierde keer op drie maanden tijd in China voor een langere periode, ben ik net in die maanden dat ik meer wilde proberen te bewegen, vaak even alleenstaande mama geweest.

Meer bewegen een paar tips:

1) Stel niet meer uit, begin vandaag!

Ik neem het je niet kwalijk, ik ben ook goed in dingen voor me uitschuiven.  Nooit was het een goed moment om te beginnen: manlief moest weer naar het buitenland, ik heb een drukke werkweek, ik voel me niet super, ik heb geen tijd,….
Nee, je begint nu, vandaag, na het lezen van dit artikeltje, niet morgen!

En geloof me, hervallen in uitstelgedrag is erg makkelijk, ik weet dat hoor! En hier het bewijs:
wp-1457526834134
Tadaaaaaaa: mijn wekelijks aantal stapjes van de week van 8 tot 14 februari, de weken dan manlief vorige keer in China zat.
Je ziet duidelijk een verschil met de weken dat hij thuis was, het is dan gewoon makkelijker om te gaan hardlopen of te voet naar de winkel te stappen.
Maar het mag van mezelf geen excuus meer zijn.  Het laatste balkje is van deze week, het aantal stapjes deze week is al hoger dan het aantal stapjes van die weken dat hij vorige keer weg was.
Yay for me 😀

2) Begin klein

Verwacht van jezelf niet dat je in een maand tijd een halve marathon gaat lopen, maar zoek momenten uit waar je een beetje tijd hebt om actief te zijn.
Ik heb gemerkt hoe langer je bezig bent, hoe gemakkelijker het wordt om meer momenten in te plannen dat je actief kan zijn.  Het gaat steeds makkelijker.
Wat bedoel ik nu met begin klein?
Als je kindje naar de zwemles gaat, parkeer je jezelf niet in de cafetaria, maar neem je je zwempak mee en ga je baantjes trekken terwijl het zwemles is.
Wie weet krijg je wel een bijzonder moment cadeau zoals ik vorige week.  Terwijl ik naast mijn zoontje zwom, behaalde hij zijn 25m. diploma.  De laatste meter zwom hij naar mij toe en fier dat hij was.
Dat moment was niet half zo mooi geweest vanuit de cafetaria – just saying 😉

12784092_172903566425164_278626822_n

3) Zorg voor jezelf een stappenteller

Nee, dat kost niet veel geld!  Dat maak je zo duur als je zelf wilt.  Je kan een stappenteller app op je telefoon installeren.
Je kan ook een activity bracelet kopen.
Natuurlijk moet je zelf eerst de wil hebben om ook effectief je stappen te halen. Dat ding aandoen en er niets mee doen is natuurlijk idioot.
Je zou elke dag zo’n tienduizend stappen moeten zetten.  Toen ik merkte dat ik daar vlotjes aankwam, heb ik mijn dagelijks aantal omhoog gezet naar 12 000
Vorige week heb ik dan elke dag minstens 12000 stappen gezet,  nu heb ik mijn dagelijks aantal gisteren omhoog gezet naar 14 000.
Als je merkt dat je in het begin nog niet eens aan die 10 000 komt, zet dan je dagelijks aantal ook niet omhoog.  Je moet eerst vlotjes die 10 000 halen voor je dat doet.
Als je naar je stappenaantal kijkt moet je niet het gevoel hebben dat je voor een onmogelijke opdracht staat, dat werkt echt niet motiverend.
Begin klein, remember?
4) Zoek bewegingsmaatjes

Babbel met mensen over meer bewegen, je zal snel ‘maatjes’ vinden die ook meer willen bewegen, soms zelfs ‘maatjes’ die dezelfde activity bracelet hebben.
Ik zie bijvoorbeeld hoeveel stappen mijn fitbit vriendjes  hebben en kan hen toejuichen als het goed gaat of aanmoedigen als het wat minder gaat.
Je kan elkaar uitdagen om tijdens de werkweek de meeste stapjes te zetten.  Zie het niet als competitie, maar als extra motivatie.

5) Post op social media (als je jezelf daar comfortabel bij voelt)

Ik post op instagram en facebook als ik ben gaan hardlopen of als ik een goed aantal stappen heb behaald.
Niet om op te scheppen, er valt nog niet veel op te scheppen, want ik loop nog super traag! :p
Het is vooral voor mezelf.  (Net als bloggen eigenlijk)
Heel wat super actieve mensen liken op instagram je foto’s, ook al heb je maar een kleine vooruitgang gemaakt. Dat motiveert!

 

6) Doe het voor jezelf en enkel en alleen voor jezelf.

Ik vond bij Erica Cook een hele mooie quote.

Bk4yu0nIQAAsytQ

Het gaat me ook niet om de competitie!  Ik doe dit voor mezelf.  Ik doe dit omdat het beter is om te bewegen dan op de bank te blijven zitten.
Ik doe dit omdat ik me echt stukken beter voel, omdat ik meer energie heb nu.
Ik doe dit omdat ik gezonder wil zijn en als jij dat ook wilt, begin je vandaag, begin je klein met een stappenteller en zoek je bewegingsmaatjes en post je op instagram (of twitter of facebook of tumbler,…) je eerste afgelegde kilometer – want meer bewegen is gezond!
Succes en ik kom je al zeker aanmoedigen op instagram als je dat graag wil!  Go for it mama! 😉

Heb je nog extra tips om meer te bewegen?  Ik hoor ze graag!

Volg je ook mee op facebook, instagram en twitter

Wat de Fitbit me al leerde. – Waarom een fitbit?

Wat de Fitbit me al leerde. – Waarom een fitbit?

Ik draag nu al een tijdje mijn fitbit activity tracker. Ik heb mezelf net een Versa aangeschaft omdat deze waterdicht is!

Op de tijd dat ik mijn tracker draag heb ik best al wat geleerd over mezelf. Er zijn periodes dat ik hem minder draag. Al gaat die nieuwe nu ook wel in het zwembad kunnen worden gedragen en dat scheelt alweer!

Fitbit kent mijn gemiddelde aantal stappen

Ik dacht al wel dat ik best veel stappen deed als ik aan het lesgeven was.  Toen ik er een collega over aansprak zei die nochtans “Dat valt eigenlijk tegen.”
Maar als ik, met mijn halftijdse job, mijn halve dagjes les ga geven, kom ik héél vlotjes aan mijn 10 000 stappen per dag.
Gedurende de week flirt ik regelmatig met de grens van 15 000 stappen zonder daar veel moeite voor te moeten doen.
Ik wil dus mijn aantal stappen per dag binnenkort gaan verhogen.  Ik geraak vast elke dag aan de 15 000 zonder al te veel moeite. Dat weet de fitbit me al te vertellen, logisch, want het is natuurlijk een stappenteller! 😉

De trappen die ik doe.

Op een gemiddelde werkdag doe ik 15 trappen. (Geen treden, verdiepingen 😉 )
In het weekend moet ik nog een paar keer extra naar boven lopen om er aan te geraken.

Mijn slaappatroon

De fitbit vertelt me dat ik erg rustig slaap, tenminste als mijn echtgenoot naast me ligt.
Als hij weg is voor zijn werk ben ik tussen de 10 en de 16 keer onrustig in mijn slaap.
Toen hij naast me lag 3 keer … Ik wist wel dat ik, als hij weg is, vermoeider ben.  Maar ik dacht dat het alleen kwam doordat ik ook gewoon veel meer gehaast door het leven ga.
Nu weet ik dus dat ik gewoon ook slechter slaap.

Mijn waterverbruik. 

Mijn waterverbruik was nog te laag.  Ook al deed ik mijn best om veel (water) te drinken.
Het effectief ingeven op de app zorgt ervoor dat ik ook echt mijn 2 liter haal.

In het weekend ben ik lui – of ja, minder actief

In het weekend mijn 10 000 halen is (vooral in de herfst en de winter) moeilijker!

Ik heb mega competitieve collega’s

Als we een challenge doen, zijn er een paar collega’s die er voluit voor gaan om eerste te zijn in de groep! Het motiveert enorm! Al moet ik zeggen dat het nu al van vorig schooljaar geleden is! 😉

Het is trouwens niet zo makkelijk om als mama te bewegen!

Lees ook: “How to move mommy move”


Heb jij een activity watch en welke dan? Ben je er tevreden over?