Tag: België

Oostende – favoriet aan Belgische kust – reisfotochallenge

Oostende – favoriet aan Belgische kust – reisfotochallenge

oostende
Oostende, ik weet niet meer precies wanneer ik er verliefd op ben geworden…
Maar in de loop der jaren werd het mijn favoriete badplaats aan de Belgische kust en niet alleen omdat het aan de zee ligt.

Oostende bruist van cultuur

Toen mijn man en ik net waren afgestudeerd en ook waren gaan samen wonen, waren de centjes op.
Toch wilde we graag ‘op vakantie’.
We boekten in de jeugdherberg in Oostende tijdens het Theaterfestival “Theater aan zee”.
Oostende bruist altijd wel, maar rond die tijd nog wat extra.  Ik heb er toen echt genoten!  Vooral ook omdat  heel wat voorstellingen gratis zijn en door straatartiesten worden gedaan.  De vrije bijdrage was iets beter te dragen, dan inkomgelden voor ons in die tijd. 😉

Het was nog wel een heel geregel om op één kamer te mogen slapen daar in de jeugdherberg.  Want dat mocht toen niet, we waren niet getrouwd. En zo lang is het nog niet geleden! Hahahaha.
Voor een paar nachten kreeg de kerel aan de balie het wel geregeld, maar een aantal nachten sliepen we ook op aparte kamers.

Oostende is de stad van James Ensor

James Ensor heb ik altijd een geweldige Belgische kunstenaar gevonden.  Als leerkracht plastische opvoeding (handvaardigheid), moest ik gewoon het huis van Ensor bezoeken.
Het is een ware trip met de teletijdmachine.  Als je een liefhebber ben, moet je zeker eens binnen gaan in het Ensor huis.
Je stapt er echt zijn wereld binnen en zijn werkt.  Ensor was de man die de dood durfde schilderen.  Hij schilderde de dood van zijn eigen moeder op een zeer eerbiedige manier.  Hij heeft altijd wel indruk op mij gemaakt.
Als ik lesgeef over de dag van de doden in Mexico, dan link ik ook altijd even naar de Belgische kunstenaar die ook doodshoofden in zijn werk verwerkte.

Met mijn nichtje naar Oostende

Een paar jaar later was ik samen met mijn nichtje in Oostende.  Ook in diezelfde jeugdherberg!
Ik herinner me nog een slappe lach incident met de douche/WC.  Het toilet stond zo wat IN de douche … of zat de douche in de WC?
Ook dan hebben we veel cultuur bezocht en gewoon genoten op het strand.
En natuurlijk bezochten we ook de winkelstraten, want ook shoppen kan je in Oostende goed!

De vismarkt

Ik kan niet naar Oostende gaan zonder bij de vismarkt te stoppen.
De kraampjes verkopen de lekkerste, verse vis.
Toen we van Plopsaland terug kwamen, zijn we zelfs eerst nog naar Oostende gereden om daar vis te gaan eten…

De afstand is nihil voor mijn man

Omdat mijn man voor zijn werk zo’n grote afstanden doet, is een ritje van een paar uur in zijn ogen niets.
Voor we kinderen hadden zijn we eens ‘zomaar’ naar Oostende gereden om daar mosselen te gaan eten, want aan zee zijn ze altijd lekkerder!
Nu zou ik dat toch niet meer doen, dan maak ik mijn mosselen wel zelf klaar!

Maar Oostende is toch wel mijn favoriete plaats aan de Belgische kust.  Ik vind er mijn weg ondertussen ook en als ik ergens mijn weg kan vinden, voel ik er me thuis.

Anders loop ik sowieso verloren! 😉

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

Wat is jullie favoriete stad aan de Belgische kust?

Puzzle Planet Trois-Ponts – tip in de Ardennen

Puzzle Planet Trois-Ponts – tip in de Ardennen

In 2010 waren we in de zomer op vakantie in de Ardennen en vonden we puzzle planet.  Ik vertelde al over ons bezoek aan de watervallen van Coo, dat was tijdens dezelfde vakantieperiode.

Doolhof bij Puzzle Planet

Er is bij puzzle planet een mooi houten doolhof bij waar je moet proberen om de vier torens te vinden. Het is het grootste houten doolhof ter wereld. 
Ik was toen 7 maanden zwanger en zag het niet echt zitten om op zoek te gaan. Vooral ook omdat er veel mensen uit het doolhof kwamen die vertelde dat het vermoeiend was…
Meneer Kreanimo ging dus alleen op pad.  Ik bleef in de taverne van het prachtige uitzicht genieten terwijl hij de torens zocht.  Ik maakte van elke kleur toren een bewijs foto.
Toen hij na een uurtje terug kwam zei hij ook dat het voor mij vast wel te zwaar zou geweest zijn. De meeste bezoekers halen het trouwens tussen het uur en anderhalf uur om terug uit het doolhof te geraken! 
Je kan altijd een ‘shortcut’ nemen of een extra uitgang.  Dus ook kinderen kunnen perfect het doolhof bezoeken zonder in paniek te geraken.

 

Breinbrekers bij Puzzle Planet

In de taverne zelf kan je naar hartenlust puzzelen, breinbrekers doen, schaken, dammen, gezelschapsspelen doen.
We zeiden toen al dat we ooit zouden teruggaan met onze kinderen.
Vooral als papa hen al had geleerd hoe ze moesten schaken, want mama kan de bewegingen wel, maar denkt niet ver genoeg vooruit om goed te zijn in schaken.
Misschien is het tijd geworden om de oudste eens aan het schaakbord te zetten!

Er was één puzzel die mijn man niet opgelost kreeg.  Vooral omdat zijn zwangere vrouw het ondertussen na een paar uur echt wel moe was en liever wilde vertrekken.
puzzle-planet-2

Puzzle Planet had nog meer te bieden

Je kan er ook boerengolf spelen en met reuze banden naar beneden glijden. Tubbing fun noemen ze dat dan! 
Het is ook een vertrekpunt voor verschillende wandelroutes.
Ik denk dat het er in de winter bij de open haard ook heerlijk puzzelen is.
Ik raad hem dus zeker aan als je er in de buurt bent en van puzzelen houdt.

Pinnen voor later?

puzzle planet

Puzzelen jullie graag en bezoeken jullie (maïs)doolhoven met de kinderen?

Nog meer inspiratie om de Belgische Ardennen te gaan ontdekken?

Lees ook: De Burcht van Bouillon bezoeken met kinderen

Lees ook: Wat bezoeken nabij Saint Vith in de Belgische Ardennen.

Laat me zeker weten als het houten doolhof of puzzel planeet al hebt ontdekt en wat je er van vond!

Take care en tot snel

Liefs Ilse

 

Sassafras de sprookjeswereld die verdween – Bredene aan zee

Sassafras de sprookjeswereld die verdween – Bredene aan zee

sassafras

Deze week vertel ik al voor de 41ste keer een verhaal over een foto voor de reisfotochallenge van Thomas Pannenkoek.

We gaan even naar de tijd ‘voor dat er kinderen waren.’

In het jaar 2008 ging ik met mijn nichtje een paar dagen naar zee. We sliepen in de jeugdherberg in Oostende.
Een jeugdherberg heeft echt wel iets, in ons geval een lachwekkende douche, maar daar wilde ik het niet over hebben.

Als kinderen gingen we altijd naar Bredene, naar een camping.
Nostalgie bracht ons in 2008 terug naar Bredene, op zoek naar herkenningspunten en verhalen van vroeger.

Sassafras, de poort naar Anderlandt

Plots stonden we voor Sassafras, de poort naar Anderlandt. Een huis dat omgetoverd was naar een sprookjeswereld.
Het hele gebouw was ingedeeld als een verhaal om te volgen.
Prachtige beeldjes in keramiek stonden overal in het huis en in de tuin verspreid in de mooiste decors!
Het was echt adembenemend.

Ook het atelier waar de kunstenaars hun beelden maakten kon je bezoeken.

sassafras-1

Weinig waardering

We geraakten met de vrouw die het hele sprookjesland had gebouwd aan de praat.
Ze zag het allemaal wat somber in.
Ik weet niet meer precies hoe en wat, maar ik weet dat ze van het gemeentebestuur niet echt veel ondersteuning kreeg.
Ze had niet het gevoel dat ze haar wilde helpen.  Ze had zo’n grote plannen voor haar sprookjeswereld.

In mijn ogen was Sassafras een verstopt pareltje.  Ik had nog geen kinderen, maar ik zag mezelf wel met de kinderen terugkeren.
Ik schreef me in op hun nieuwsbrief.

Het afscheid van België

Via de nieuwsbrief kwam ik in de loop van de jaren te weten dat Sassafras niet meer kon/mocht blijven in Bredene.
Dat de sprookjeswereld zou worden afgebroken.
Ik had zo’n spijt dat ik niet meer foto’s had gemaakt.
Zelfs op het internet is er héél weinig van terug te vinden.
De sprookjeswereld, waar met zoveel zorg aan gewerkt was, die zo uniek was en echt een pareltje was in mijn ogen, is verdwenen.
De meer dan 200 beelden en 1200 vierkante meter decors … waar zijn ze naar toe?

Is Sassafras in Frankrijk herboren?

De kunstenares is in ieder geval in Frankrijk te vinden.
Google wist me dat te vertellen.  Op de toeristische website van Aveyron is er een linkje naar het keramiek atelier, met fotootjes (één daarvan staat hierboven in het artikel.)
Ik kan niet vinden of enkel het atelier daar ligt.  Zou de Sassafras wereld daar misschien terug worden opgebouwd?
In iedere geval, als je daar in de buurt bent, vraag het eens na bij de toeristische dienst!  Want als Sassafras nu gewoon ergens anders is herrezen, dan is het zeker de moeite!

draakje-sassafras

Jammer!

Het is zo jammer dat Bredene het potentieel hiervan niet heeft ingezien.
Sassafras had een prachtige toeristische trekpleister kunnen worden.
Het was allemaal zo mooi gemaakt, met oog voor detail!
Ik geloofde er echt in…

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

Langlaufen in de Ardennen

Langlaufen in de Ardennen

langlaufen

Langlaufen

Jawel ik heb het in mijn leven toch een keer of vier gedaan, schat ik, dat langlaufen.
Telkens was het met school.  De eerste paar keren was ik zelf nog leerling en een stuk leniger 😀
De laatste keer was ik leerkracht en was het 2010.

Het ski-pak

Ik herinner me nog het “Oh jee, wat moet ik aandoen?” gevoel.  Ik heb namelijk geen ski-pak of thermisch ondergoed in huis.
Manlief zou graag eens op ski-vakantie gaan, ik heb het steeds weten te omzeilen.  De hele koude sneeuw en stijve plank (ik heb het over mezelf! ) combinatie komt naar mijn gevoel van zijn leven niet goed!
Dus ik ging naar de Scapino, want die was er toen nog in de stad waar ik werkte, en kocht me een leuk wit skipak met zwarte cirkels erop!

langlaufen

Op de foto ziet het er allemaal heel “professioneel” uit, maar dat mijn collega’s die me hebben zien stuntelen maar spreken: Ik bak er gewoon niks van!
Zolang ik gewoon vooruit moet langlaufen schuifelen lukt het nog wel, maar een mini heuveltje was voor mij een mega-obstakel.
Het resulteerde telkens in een terug glijdende Ilse en een hoop gelach rondom me van collega’s en leerlingen. *schaam*

Neen, ik zal er echt nooit goed in worden!

Dat leerlingen tellen in de bus belangrijk is!

Haaaaaaaaa, eindelijk gedaan met langlaufen! Aangekomen en een lekkere warme choco binnen!  Dat was het leukste van de hele ‘wintersportdag’.

Tijd om met de bus terug naar het verre Limburg te vertrekken!  De leerlingen eerst nog allemaal naar de sanitaire voorzieningen sturen, instappen en tellen.

En jawel, ik had één leerling te weinig.  Dat op zich is natuurlijk vreemd, dus ik telde opnieuw.
Echt wel één leerling te weinig!
Ik ging snel terug naar de toiletten, maar daar zat niemand meer!
En meteen zag ik een collega uit de andere bus stappen.  Hij miste er ook één.

Dat is natuurlijk al anders, er waren twee ‘vermisten’!

De directeur begreep er niets van, hij was namelijk diegene geweest die de rangen had gesloten.  Hij was als laatste vertrokken en was achter de laatste leerling gebleven om zo te voorkomen dat er achterblijvers waren.
We gingen op zoek en we stonden zelfs op het punt om terug de latten aan te trekken en de tegenovergestelde richting van het parcours te beginnen afleggen.

Daar ginder ver liepen een paar stipjes!

We keken op de heuvels van witte sneeuw en uiteindelijk zagen we helemaal in de verte twee zwarte stipjes verschijnen.
Een leerling haar langlauflatten waren kapot en een andere was bij haar gebleven.
Ze hadden een ‘shortcut’ genomen door de diepere sneeuw en hadden dus zo ook net de directeur gemist.

Gelukkig dat we toch altijd tellen in de bus voor we vertrekken.
Meestal is het maar een formaliteit, maar het is er één die ik zeker nooit zal vergeten, zeker niet na dit voorval!

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest

Zijn er wintersportliefhebbers onder de lezers?

’t hofke van Bazel: culinair genieten

’t hofke van Bazel: culinair genieten

't hofke

Uitgestelde moederdag

mijn vorige moederdag, waar ik mij al helemaal een voorstelling van gemaakt had, was totaal anders uitgevallen dan verwacht.  Manlief zat nog in China.  Van ontbijt op bed of uitslapen kwam uiteraard helemaal niets in huis.
Er werd mij een uitgestelde moederdag vieren beloofd.

15 augustus – Moederdag nummer twee.

Hier in België vieren de mensen die in Antwerpen wonen moederdag op 15 augustus. (Onze lieve vrouw hemelvaart.)
En op die dag werd ik door mijn echtgenoot uitgenodigd op een date.
De kinderen zouden naar de schoonouders gaan en wij gingen uit eten in ’t Hofke van Bazel.
Ze hadden een speciale moederdag menu, ’t Hofke ligt namelijk in Antwerpen.

Waarom ’t Hofke van Bazel?

Negen maand voordat mijn oudste geboren werd, waren we ook al eens in ’t Hofke van Bazel gaan eten.  Ik was zat toen best diep in de put omdat ik 29 was geworden.
Ik vertelde daar al eens over.  In het kort was ik zo teleurgesteld dat ik nog steeds niet terug zwanger was na de miskraam en zag ik mijn 30ste verjaardag héél kort bij komen.  Ik had mezelf namelijk voorop gesteld dat ik voor mijn dertigste kinderen wilde hebben.  Ik vind het nu héél idioot om mezelf die deadline opgelegd te hebben, want het bracht zoveel stress.
Negen maand mijn verjaardagsdate in ’t hofke, werd onze prins geboren…

t Hofke van Bazel?

Wat is nu dat Hofke van Bazel?

Dat is nu een echt chique restaurant en er alle maand een keer gaan eten, dat kunnen we echt niet betalen! 😉
Maar als je van lekker eten houdt, moet je er sowieso eens gaan eten.
De ster hebben ze echt niet voor niets gekregen!

Wat was er anders na zes jaar?

Ze hadden nu ook suites aan hun restaurant gemaakt.  Als je dus van verder komt, zoals wij, en je wil de aangepaste wijnen nuttigen, dan kan je er blijven overnachten in een suite.
Manlief had ook die suite geregeld en een ontbijtje erbij…

Ondertussen hebben ze ook een eigen kruidentuin waar ze zelf hun kruiden kweken waar ze mee werken in de keuken.

't hofke suite

Wat maakt het zo speciaal?

Uiteraard het eten…
Maar ook de gastvrouw weet echt van aanpakken.
Ze is een topper op het vlak van gezelligheid creëren.
Ze wist bovendien perfect dat wij de mensen waren die in de suite zouden blijven slapen.
Ze selecteerde voor mijn ontbijt zelf de thee op basis van wat ik de avond ervoor had gekozen en ja, die was echt héérlijk.
Je voelt je bijzonder als je daar blijft eten en/of overnachten en dat op zich is al heel wat waard!

ontbijt

Ik heb er héérlijk gegeten, lekker geslapen, een warm bad kunnen nemen en ontbijt geserveerd gekregen… het was een héél fijne uitgestelde moederdag!  🙂

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest

Deze post is voor de reisfotochallenge van de blog van Thomas Pannenkoek geschreven.
De uitdaging is om elke week, een jaar lang, een foto te posten van een reis of uitstap…

Gaan jullie wel eens ooit in een sterrenrestaurant eten?

Hotel du vieux moulin Lisogne – overnachten in een molen

Hotel du vieux moulin Lisogne – overnachten in een molen

Hotel du vieux moulin Lisogne

Hotel du vieux moulin in Lisongne

Op vijf kilometer van Dinant ligt het dorpje Lisogne en in 2008 logeerden mijn man en ik in Hotel du vieux moulin.
We sliepen er in dit ‘torenkamertje’.
Ik weet nog dat het er gezellig was en enorm rustig.
We woonden toen in ons huurhuisje aan een drukke weg en ik herinner me nog de rust daar in Hotel du vieux moulin

In en rond Dinant is er veel te beleven.  Wij deden ook een aantal uitstapjes:

De citadel van Dinant

We bezochten in Dinant een paar bezienswaardigheden.  Vooral de Citadel van Dinant is me daarvan bijgebleven en dan bedoel ik de trappen naar omhoog!
Oef zeg!  Dat moet je met een kinderwagen zeker niet proberen!

Binnen in de Citadel is een museum waar je bijvoorbeeld kanonnen en een guillotine kan bezichtigen.  Het was een leerrijke wandeling.

Vanboven af heb je een prachtig uitzicht over Dinant, dus het is de klim zeker en vast wel waard!

uitzicht

 

Grotte La meveilleuse

Deze zijn te vergelijken met de grotten van Han, al is er hier dan geen lichtshow.
Héél erg mooi, nu ik eraan denk zou mijn zoontje dit geweldig vinden.  Misschien een idee om nog eens terug naar de streek rond Dinant af te zakken voor een weekendje.
De grotten blijken tot de mooiste van België te behoren en er was ook een watervallenzaal.

grotten-dinant

Iets speciaals in de grot was een ‘oblique stalactite’
Dat is een stalagmiet dien net naast de stalactiet uitkomt:

oblique

Ik ben echt moeten gaan opzoeken wat de naam van het Hotel du vieux Moulin was… ik wist nog dat we in zo’n toren geslapen hadden en dat het er rustig en gezellig was.
Ik had er goed geslapen en ik herinner me nog dat het eten ook lekker was.
Maar de naam van het hotel, daar heb ik dus echt achter moeten zoeken!

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest ?

Dit artikel maakt deel uit van de reisfotochallenge op de blog van Thomas Pannenkoek.
Zijn er nog bezienswaardigheden rond Dinant die ik zou moeten doen met de kindjes als ik terug naar de grotten zou gaan?
Dan hoor ik het graag. 

Natuurhulpcentrum – Opglabbeek: opendeur

Natuurhulpcentrum – Opglabbeek: opendeur

natuurhulpcentrumElk jaar in september proberen we één van de drie zondagen dat het natuurhulpcentrum in Opglabbeek  hun deuren open zet voor het publiek, naar daar te rijden.  Voor ons was het vorige zondag het ideale moment.  We reden dus naar Opglabbeek en gingen gratis een kijkje nemen…

Ik ben lid.

Ik ben sinds een paar jaar lid.  Dat kost me 6 euro per jaar.
Als je aankomt bij het natuurhulpcentrum, staan er wel zeker tien vrijwilligers leden te ‘ronselen’.
Ze vragen of je al lid bent en als je dat niet bent, of je het wil worden.
Voor hen is dit uiterst belangrijk, want zij kunnen blijven bestaan enkel en alleen door het geld van sponsors en sympathisanten.
Toch had ik het gevoel dat ze bijna verwachten dat ik 5 x 6 Euro zou betalen.  Dat is wel een beetje jammer.
Uiteindelijk heb ik binnen ook nog spulletjes gekocht om te steunen…. maar goed je mag gratis binnen, dus ik ga daar niet over blijven zeuren!

Dieren doen het bij kinderen.

Dieren doen het nog steeds bij (mijn) kinderen.
Slangen, apen, sneeuwluipaarden, leeuwen, egels, uilen, eekhoorntjes, watervogels, roofvogels, konijnen, vossen, herten, schildpadden,…
Maar het natuurhulpcentrum is uiteraard geen ‘dierentuin’.
Er zitten zelfs dieren die ‘gered’ zijn uit de dierentuin.
Ik vind het dan ook belangrijk om de bordjes te lezen en de kinderen duidelijk te maken dat die dieren daar terecht komen door het toedoen van mensen!

nhc-vogels-spottenEr is ook randanimatie.  Je kan bijvoorbeeld een vogel zoeken met de verrekijker.  Wat was mama blij dat de kindjes zonder aarzelen de juiste vogel op de vogel poster konden aanduiden!  🙂

 

Educatie on route

Het natuurhulpcentrum doet er alles aan om tijdens de rondgang ook aan bewustmaking te doen.
natuurhulpcentrumZe verzamelen bijvoorbeeld karton, batterijen, dopjes, oude gsm-toestellen en kleding in. Vaak omdat ze er geld voor kunnen krijgen.
Alle beetjes zijn welkom om nog beter voor de dieren te kunnen zorgen.

Met een paar gruwelijke foto’s wijzen ze op de gevaren voor dieren bij zwerfafval…
Die foto is helaas mislukt, maar ik veronderstel dat je er wel een voorstelling van kan maken.

Ook de marteltuigen hangen ze er aan de schandpaal:

nhc

Verkoop

Tijdens de opendeur verkopen ze op het natuurhulpcentrum van alles en nog wat. Prachtige kalenders, shirtjes, knuffels, paraplu’s, insectenhotels,…

Je kan er ook een frietje eten of lekker hoevenijs smullen.
En uiteraard vegetarische snacks krijgen bij je frietjes!
Ze verhuren ook een springkasteel voor 50 euro per dag. Helaas is het veel te groot om bij ons in te tuin te zetten! 😉

 

Videootjes:

 

 

 

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest

Deze post is uiteraard geen samenwerking, maar gewoon uit sympathie voor het werk van de vrijwilligers van het natuurhulpcentrum geschreven.  Als in september eens niet weet wat doen op een zondag zou ik zeker eens kijken of je naar het centrum kan rijden.  Het is leerrijk voor de kinderen en ze vinden het super leuk.  Ik kan je niet beloven dat je niets zal kopen om te steunen, het is dan ook een super goed doel! 

Jaren ’60 – de permanente tentoonstelling in Bokrijk

Jaren ’60 – de permanente tentoonstelling in Bokrijk

Retro en vintage het is zooooooo hip de laatste jaren!  Veel binnenhuisinrichting geeft een al dan niet kleine hint naar de jaren ’60 en ’70.
Ik veronderstel dan ook wel dat iedereen de expo in Bokrijk al wel gezien heeft, maar als dat niet het geval is en je bent in de buurt…
Niet twijfelen en even binnen gaan.
Ik ben zelf geboren in de jaren ’80 – dus voor mij was het vooral herkennen van uit de fotoalbums of van ‘bij oma’!

Bokrijk

Bokrijk op zich is natuurlijk al erg leuk om te bezoeken.  Met mooi weer om er te wandelen, maar zeker ook op bijvoorbeeld de winteravonden in de kerstvakantie.
De oudste hier noemt dat ‘Kermis in het donker’ en hij vindt het GE-WEL-DIG!

Jaren ’60

De expo ‘De sixties’ is ondertussen een permanente tentoonstelling geworden.
Ik vind het vooral bijzonder hoe ze al die dingen terug samen hebben weten te plaatsen alsof het nooit anders geweest is!

400535_4433175952011_26403565_n 427272_4433179712105_624018992_n 400410_4433177952061_1436151968_n

Je hoort er vaak: ‘Ohh ja!” en “Dat had ons oma vroeger ook”
En bij ons gezin: “Ohhh, weet je nog die lamp!”
Mijn grote broer heeft namelijk eens met zijn hoofd vastgezeten in een lampenkap.
Ik had het verhaal al -tig keer gehoord, maar kon me in geen honderd jaar de lamp voorstellen!
Op de expo kreeg ik eindelijk het soort lamp te zien waar het verhaal van de zovele verjaardagsfeestjes over ging!
Mijn zus begon te lachen bij het aanzicht van een lamp en ik begreep er eerst geen snars van, tot ik de uitleg kreeg waarom ze precies moest lachen!

Nostalgie en herkenbaarheid

Het speelgoed was wel best herkenbaar.  De oude verpakkingen van waspoeder stonden er ook.  Lang leve de tonnetjes, waar bij oma dan de blokken in zaten opgeborgen.
Het prachtige kringwinkelservies en de koelkasten die nu terug hip zijn. (Nu wel met A+++ energielabel)
De meubels en de gordijnen, het behangpapier dat ze nu weer in dezelfde stijl namaken!
Pure nostalgie!

Net als Mork van Ork…
Mijn moeder zei toen Robin Williams gestorven was dat ze hem niet kende.
Ik zei: “Mama, Dead Poet Society, Goodmorning Vietnam, Jumanji, Flubber?”
Nee, dat zei haar niets.
Zegt mijn broer: “Mam, dat is Mork van Ork”
“Ohhhh, Mork van Ork!” Ja, die wel, natuurlijk:

Deze rubriek is een deelname aan de reisfotochallenge van de blog van Thomas Pannenkoek.

Wie van jullie heeft er ook een voorliefde voor vintage/retro spulletjes?

cropped-verfspat-1.jpg

Bezoek aan het Fort van Breendonk – waardevolle excursie

Bezoek aan het Fort van Breendonk – waardevolle excursie

Daar stond ik dan, op de executieplaats in het Fort van Breendonk, voor de zevende of achtste keer, samen met mijn leerlingen, in de kou te staren naar de kogelgaten in de palen.
Elk jaar stond ik daar, het was dé excursie van het tweede jaar bij ons op school.  Elk jaar opnieuw was ik daar, maakte ik ongeveer dezelfde foto’s, in de kou.  De excursie was altijd in februari en de temperatuur onderstreepte telkens de gruwel van het doorgangskamp van de nazi’s tijdens de tweede wereldoorlog, nog net dat beetje extra.

Executieplaats Fort van Breendonk

Elk jaar werd de excursie voorbereid met een film zoals “La vita et Bella” of “The boy in the striped pajamas” – elk jaar veegde ik mijn tranen weg.

Elk jaar verbaasde ik me weer wat een indruk de gids maakte op mijn groep veertienjarige pubers.  Hij brulde hen in het Duits toe op de manier van spreken van een SS’er.
Hij vertelde over de gruwel in de folterkamer en het feit dat ‘anders zijn’ je dood betekende.
Ik zag ze slikken, mijn groepje pubers…

Geen enkele keer heb ik ook maar één van hen tot orde moeten roepen, ik wees hen altijd op het plaatje net aan de buitenzijde van het fort:

breendonké

Maar om de één of andere reden vertelt dat fort op zich al genoeg en voelden ze aan dat zich op die plaats niet gedragen ‘not done’ was.

Excursie “Fort van Breendonk” afgevoerd.

Een paar jaar geleden merkte ik op dat het bezoek aan het Fort van Breendonk niet op de agenda stond en vroeg aan de tafel onder de middagpauze aan mijn collega’s waarom.
Blijkbaar was het afgevoerd, dat jaar dat ik thuis was met loopbaanonderbreking, dus ik heb het juiste verhaal niet meegekregen.  Waarschijnlijk heeft het te maken met de overvolle agenda en/of de prijs – want steeds meer mensen kunnen hun schoolrekening niet betalen…

*zucht* – zo jammer – zo spijtig – want leren doe je echt niet alleen op de schoolbanken! Maar ik begrijp de school ook. Je kan niet alles met een beperkt budget! 

Ik wacht dus geduldig af tot ik het eerste hakenkruis zie verschijnen op één of andere tekening. Ik weet dat het moment gaat komen dat een onwetende puber een ‘cool sign’ ergens ongepast op zal zetten…
En ik weet dat dan mijn vele foto’s van het Fort van Breendonk nog van pas zouden kunnen komen. De foto’s, elk jaar genomen in ongeveer dezelfde setting, in de kou!
De kou die er niet zal zijn op de schoolbanken als ik de foto’s projecteer en die dus het gevoel niet kunnen weergeven.  Het gebrul van de gids kan ik nog niet half benaderen.
De sfeer in de folterkamer kan ik niet in het klaslokaal blazen… maar mijn steentje bijdragen om het allemaal niet te doen vergeten, dat kan ik dus wel….

Take care en tot snel

liefs Ilse 

 

 

PlopsaCoo mocht zonder Plopsa –

PlopsaCoo mocht zonder Plopsa –

40768_1563729137634_4672738_n
Bij de watervallen van Coo (PlopsaCoo)

Ik was er nog nooit geweest, in Coo!  Welke goede Belg heeft nu nog niet eens de watervallen van Coo bezocht?  Ja, ik dus!
Zelfs mijn moeder, die echt nog weinig van de wereld heeft gezien, was er al wel geweest.  Blijkbaar was dat vroeger een schoolexcursie… net als de grotten van Han en de Leeuw van

Waterloo.

Toen we dus in augustus 2010 in de buurt waren, gingen manlief en ik naar de watervallen van Coo.
Ik was 7 maand zwanger op de foto.

 

 

Lees ook: Puzzle plante – trois ponts

Het spijtige van Plopsa in PlopsaCoo

Helaas zijn de watervallen van Coo omgetoverd tot PlopsaCoo.

Helaas?

Ja, eerlijk gezegd vond ik het enorm storen dat de liedjes van Piet Piraat en Plop te horen waren boven het gekletter van de waterval.
En dan zwijg ik nog over het feit dat als je naar boven wil om het zicht te bewonderen, je sowieso een inkomticket voor Plopsa moet kopen, al heb je helemaal geen behoefte om het pretpark te bezoeken.
Aan de ingang wachtte een enorme rode Bumba look-alike me op (ik had toen geen idee dat die Bumbalu heette, ik was er echt nog niet in thuis – ondertussen noem ik de hele cast op van vogel tot olifant en alles ertussen in 😉 ).
Ik kwam voor de waterval, niet voor een clown!

Vind ik Plopsa niet leuk dan?  Jawel hoor, met de kinderen naar Plopsa is genieten van hun enthousiaste gezichtjes en de glimlachjes op hun gezicht.
Maar ik vind deze locatie echt jammerlijk gekozen.

Waarom is die prachtige waterval op zich niet genoeg meer?
Waarom moet het altijd commercieel en om zoveel mogelijk geld uit een mens te kloppen?

Sensatie en geldklopperij boven de pracht van de natuur… spijtig vind ik dit.  Of ligt het nu aan mij?

Stoor jij je soms ook aan van deze dingen?  Of ben ik gewoon een zeur nu?