Die belachelijk dure iq-test

Die belachelijk dure iq-test

Tot 750 Euro, las ik, dat mensen betalen voor een IQ test. “Want mensen willen toch zo graag dat hun kind hoogbegaafd is!”
En dat deed me héél erg diep zuchten. Ook wij lieten die belachelijk dure iq-test doen. Ze kostte ons 500 Euro en ja, dat is een enorm budget.
Waarom wij dan voor dat dure alternatief gingen?  Echt  niet omdat ik ‘zo graag wilde dat mijn kind hoogbegaafd was” – wel wilde ik mijn kleine ventje terug gelukkig zien.

Een doodongelukkig kind

Daar zaten we met een zevenjarig ventje dat doodongelukkig was. Hij wilde niet meer naar school, hij was een schim van het leergierige ventje dat hij een paar jaar daarvoor nog was. Jaren had ik gedacht dat hij ‘meer’ kon, tot hij in het eerste leerjaar terecht kwam en het lezen niet zo vlot ging. Hoewel hij nog steeds heel erg slim uit de hoek kon komen en dingen deed die ‘niet normaal’ waren, duwde ik mijn idee in de kast. Tot hij in het tweede leerjaar het ongelukkig ventje was geworden dat voor ons zat. We gingen op zoek naar het waarom.

Expertisecentrum HB

Het expertisecentrum zei ons na het gesprek dat hij toch echt wel veel kenmerken had van een hoogbegaafd kind en dat de school naar boven toe zou moeten differentiëren. Maar hoe gaat dat in de meeste scholen? Als je geen zwart op wit bewijs hebt, dan doen ze niet vaak iets. Wat ik trouwens, als leerkracht, écht wel begrijp – en als mama dan weer totààl niet… (Vreemd gevoel aan twee kanten van de lijn staan, hoor!)

De ene afnemer is de andere niet

En zo gingen we ons verdiepen in IQ testen, want er zijn er meerdere. En we gingen te raden bij mensen met kennis rond het thema. Bij het CLB kan je namelijk ‘gratis’ een IQ-test laten doen. En in veel gevallen geeft dat best wel een correct resultaat! Helaas is dat niet altijd het geval. Kinderen die al ongelukkig zijn, faalangst hebben, met hun mindset in de knoei zitten, zich hebben aangepast, die een stoornis bij het hoogbegaafd zijn hebben,… ze worden niet altijd ontdekt.
Ons werd aangeraden om een psychologe te nemen met grotere kennis en ervaring op vlak van hoogbegaafdheid. Na de test kregen we dan ook een uitgebreid verslag, waar zowel wij als de school meteen mee aan de slag konden. Onze keuze ging dus naar de dure iq-test.
Deze psychologe kostte ons 500 Euro, maar wat was ik blij met het verslag en de handvatten die we kregen.
Wist je trouwens dat als je een iq-test af laat nemen, je twee jaar geen nieuwe meer mag doen?! Dus stel dat er een test wordt afgenomen en door omstandigheden (zoals hierboven) geeft die een verkeerd resultaat… dan ben je er wel aan voor de moeite….

Voor ons was er niet echt een andere optie dan die ‘belachelijk dure iq-test’. Het is maar hoe je het bekijkt en wat je ‘belachelijk’ vindt. Het was nodig voor ons om zwart op wit te kunnen aangeven dat onze zoon hulp nodig had!

Alle ouders willen dat hun kind hoogbegaafd is

Dat hoor ik wel eens en ja, ik kan er me als leerkracht ook weer wat bij voorstellen. Er zijn van die ouders! Maar de meeste ouders die echt hoogbegaafde kinderen hebben, lopen daar niet mee te koop. Ze zijn zoekend naar hulp en ondersteuning, naar herkenning en handvatten. Alles wat ze willen is dat hun kind de nodige ondersteuning krijgt dat het nodig heeft…. en helaas is daar vaak een zwart op wit bewijs voor nodig.
Soms denk ik wel eens “Ik wou dat hij normaal was!” en dat is misschien lelijk om te denken. Maar wat heeft dat kleine ventje van ons al miserie gehad door dat één getalletje…  En ik weet wel dat hij er uiteindelijk, met al onze hulp en de juiste aanpak zal komen. Maar als ik dan weer zoiets pijnlijks lees over ‘ouders van hoogbegaafden’ dan breekt mijn hart. Want ik zou mijn ziel verkopen om mijn kinderen gelukkig te blijven zien – en dus betaalde ik ook die belachelijk dure iq-test!

Take care en tot snel
Liefs Ilse

3 Replies to “Die belachelijk dure iq-test”

  1. Hier een vergelijkbaar verhaal… een leergierig kereltje veranderde in het eerste leerjaar naar een kind dat boos werd op zichzelf tijdens het huiswerk of het oefenen van het lezen (en zichzelf daarom soms pijn deed), nachtmerries, fysiek ziek worden van de stress, … mijn zus dacht aan hoogbegaafdheid (zij heeft ook een hb-zoon), maar in eerste instantie zag ik vooral de verschillen tussen de neefjes… na wat research toch eens naar de psycholoog die een test eigenlijk onnodig vond omdat hij zo’n overduidelijk hb-profiel bleek te hebben… maar ga maar eens met enkel “de psycholoog zegt…” naar de school… dus ja, een dure test want de psycholoog doet de test weliswaar volgens de richtlijnen maar ook met aandacht voor het kind. We hebben hier ook nog een hele weg te gaan maar uiteindelijk ben ik blij dat we de stap gezet hebben.

  2. Herkenbaar.
    En ook wel dubbel ja. Nu ik zelf meer weet over hoogbegaafdheid denk ik dat ik bij enkele kinderen de mist in ben gegaan als juf. Maar ik snapte het pas toen ik er zelf mee te maken kreeg. Voor zoonlief hebben we een duur didactisch onderzoek laten doen door een hb specialist. Zoon liep nog niet vast op school maar dat wilden we op deze manier graag voorkomen. Dat was voor school helemaal moeilijk te begrijpen, want waarom problemen zien die er niet zijn? Maar ik ben er blij mee want zoonlief kennende was hij zich al aan het aanpassen bij de kleuters en werden de boze buien die hij altijd al had wel erger. Intussen is hij een jaartje eerder naar groep 3 gegaan en heeft nu een superjuf die hem goed begeleid en nog belangrijker: mijn kind ziet en aanvaardt zoals hij is (zoals overenthousiast reageren, tijdens speelpauzes bij de juf blijven kletsen) Nu maar afwachten hoe dat volgend schooljaar gaat. En of we over een jaar voor dochter ook zo’n test moeten .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.