Wat ik bij de psycholoog te horen kreeg.

Wat ik bij de psycholoog te horen kreeg.

Ilse klimt eruit deel 3

Op 19 november 2018 crashte ik. De batterij was plat. Op, moe en teleurgesteld in mezelf lag ik op de zetel. Zeven dagen lang deed ik niets dan slapen, zowel overdag als ’s nachts. Onvoorstelbaar dat je zo intens moe kan zijn! En toen werd het tijd om een afspraak te maken bij de psycholoog. Want dit kon ik niet alleen, dacht ik.

Ilse klimt eruit deel 1: De dag dat ik ben gecrasht
Ilse klimt eruit deel 2: De dag dat ik met antidepressiva begon. 

De kennismaking met de psycholoog

Hoewel veel mensen tijdens het eerste bezoek huilen, heb ik dat niet gedaan. Een overvloed aan goed onderbouwd gepraat en duidelijke antwoorden, dat kreeg mijn psycholoog over zich heen die eerste keer. Op het einde van de eerste afspraak kreeg ik huiswerk mee. Ik moest een lijst maken van energievreters en dingen waar ik energie van kreeg.
Ook had hij te melden dat ik misschien eens met mijn huisarts in overleg moest over die antidepressiva die ik kreeg. Hij zei dat er overduidelijk iets mis zat op mijn energetische deel, maar dat ik zeker weten niet depressief was. En daar moest ik hem wel gelijk in geven. Want hoewel ik veel verdriet had, wist/weet ik heel goed waar dat verdriet vandaan kwam. Ik had geen grote angsten of ik dacht niet na over mezelf pijn doen of erger…
En omdat mijn huisarts zelf ook had gezegd dat ik dit ook wel zonder pillen kon, maar dat het dan wat langer zou duren, besliste ik om even terug met haar te overleggen. Na dat gesprek ben ik gestopt met de pillen.
Toch wil ik een benadrukken dat antidepressiva een hulpmiddel kunnen zijn en dat mensen eens moeten ophouden met daar zo dramatisch over te doen. Het stopt het hele plaatje in een taboe sfeer en dat is zo verkeerd. Je moest eens weten hoeveel mensen er ‘stiekem’ antidepressiva nemen. Ik heb echt héél veel berichten gekregen. Het zou fijn zijn als mensen daar meer open over konden zijn en niet het gevoel moesten hebben dat ze dit moeten verstoppen voor de buitenwereld.

De lijst

Het opmaken van die lijst met energievreters bevestigde wat ik eigenlijk al héél lang diep van binnen wist. Het probleem stelde zich op mijn werk. En eigenlijk veel breder dan ‘mijn werk’
Het zit vooral op “Het onderwijs”

Hoe snel ik vooruit ging.

“Je hebt dit helemaal zelf gedaan, dat besef je toch? Ik heb écht niets gedaan en ik heb je op drie keer echt een stijgende lijn zien maken. Je weet waar het probleem zit en knopen voor je doorhakken kan ik niet. Je zal zelf moeten springen!”
Dat kreeg ik mee na mijn derde en laatste afspraak bij de psycholoog te horen. Hij had zich een beetje overbodig gevoeld geloof ik. Op zich goed voor mij natuurlijk.

Daarop wist ik dat ik een paar moeilijke beslissingen zou moeten gaan maken, knopen moest gaan doorhakken.

Dus nu ben je beter?

I wish… want nee, ik ben er nog lang niet.

Mijn batterij begint terug op te laden, maar is héél snel terug plat. Maar dat is weer voor een volgende keer.

Take care en tot snel

Liefs Ilse

4 Replies to “Wat ik bij de psycholoog te horen kreeg.”

  1. Een stijgende lijn is heel positief ben benieuwd hoe je het probleem aan gaat pakken. Er wordt veel negatiefs over die medicijnen gezegd, maar als je er bewust mee aan de slag gaat kunnen ze wel ene positief effect hebben. Heel veel sterkte en succes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.