Verdrietig zijn, mag dat tegenwoordig nog wel?

Verdrietig zijn, mag dat tegenwoordig nog wel?

De kapotte telefoon

Een kennis had iets aan de hand met haar Iphone.  Blijkbaar kunnen die niet zo goed tegen ei dat kapot gaat in je handtas?!
En voor dat je begint te denken: “Wie steekt er nu een doosje met eitjes in haar handtas?”, zal ik al even toegeven dat ik dat ook al ooit heb gedaan.
Snel, snel nog bij de winkel binnen, een kind (of twee, drie) aan de hand, je beurs in de andere, de eitjes snel in je handtas. Normaal gezien lukt dat 99 procent van de gevallen wel om die eieren heel thuis te krijgen. Helaas was dit bij mijn kennis niet het geval, met alle gevolgen van dien.

Verdrietig om een ding?

Ik reageer erop dat ik er ook wel lastig en verdrietig om zou worden.
Nog geen tien minuten later krijg ik daar, van een volslagen vreemde, een antwoord op:

“? Verdrietig om ne GSM ??!!”

Ja, ik zou daar verdrietig om worden.  Mensen die me kennen zouden weten dat het me in geen honderd jaar om dat mobieltje zelf zou gaan.
Maar ik ben nogal een chaoot in mijn kop en dus ook met mijn gegevens op mijn telefoon.
Daarmee wil ik dus zeggen dat foto’s en filmpjes van mijn kinderen nog niet op de cloud zouden staan en dat ik dus die dingen kwijt zou zijn.
Ik betuigde medeleven met mijn kennis en werd onmiddellijk afgedaan als materialistisch tuig, dat zit te janken om het verlies van een GSM! BAF!

En zo gaat dat op het internet en de social media tegenwoordig.
Mensen vragen zich niet meer af hoe het juist in elkaar zit of waarom iemand op een bepaalde manier reageert.

Mag dat nog?  Gevoelig zijn?

Ik ben altijd al gevoelig geweest.
Als je mij wil raken, speel maar in op mijn gevoel van medeleven…
Ik ben daardoor al meerdere malen met mijn kop tegen de muur gelopen en zelfs gebruikt of moet ik zeggen “misbruikt?”
Ik ben soms gewoon te gevoelig voor mijn eigen goed.

Ik moet huilen als de mama van Bambi sterft, bij de zielige filmpjes over vluchtelingen, kinderen, dieren,…
Ik keek bij de kerstviering op school even weg van het filmpje van de sneeuwman in de ijskast, want ik wist dat ik het niet droog zou houden.
En ja, ik geef les aan pubers. 😉

https://www.youtube.com/watch?v=qehqv13PJwI
Ik word vaak verdrietig over de dingen die ik lees of zie… Mij kan je nog raken!

Moet ik dat dan erg vinden?  Moet ik minder ‘voelen’ en niet zo weemoedig zijn?

Jammer dat sommigen dat lijken te vinden! Het zal mijn leven lang mijn valkuil blijven, maar het maakt me juist ook sterk.
Mijn empathie, mijn vermogen om mij te verplaatsen in de andere, mijn vermogen om tranen te laten stromen… Het maakt mij tot mezelf.

Dus ja, ik word verdrietig om een telefoon die stuk gaat.  Omdat de persoon in kwestie hard heeft moeten werken voor dat dure ding, omdat er dingen opstaan die ze niet kwijt wilde en ik me daar heus wel iets bij voor kon stellen…

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

Zijn er nog gevoelige lezers?

23 Replies to “Verdrietig zijn, mag dat tegenwoordig nog wel?”

  1. Ik ben 1 brok emoties, boos, blij, verdrietig, ik lach hard, ik praat hard, ik huil hard. Het is ook wel een cultureel dingetje, he. Dus ja, ik vind dat je verdrietig mag zijn. Maakt me niet uit waarom. Ik zou zelf niet verdrietig worden om een gsm (I know want die van mij stierf een snelle dood in een wc en ik moest hem daarna nog 11 maanden afbetalen haha) maar dat maakt niet uit want het gaat niet om mij. Ik vind het goed als mensen hun gevoel laten zien, wat het ook mag zijn, ook als het mij niet zou raken. Het raakt jou dus dan telt het, punt. En ik ben bang voor emotieloze mensen haha. Van die mensen die heel stoïcijns blijven kijken als er iets heel ergs gebeuren of mensen die met een hele rustige stem boos worden. Brrrrrrrr….
    Frederique onlangs geplaatst…Top 20 nare jongensnamen met negatieve associatiesMy Profile

  2. Ik vind dat je daar best verdrietig over mag zijn en in het algemeen dat je echt je verdriet wel mag laten zien. Dat maakt je immers mens en als iemand daar een oordeel over heeft dan ligt dat meer bij hen dan bij jou.

  3. Ik heb jarenlang emoties opgekropt, omdat ze er niet mochten zijn. Ik kan uit ervaring spreken dat dit echt niet gied voor je is. Dus wees even verdrietig of boos, want het lucht op!

  4. Heel herkenbaar. Ook ik ben een brok empathie en heb me wel eens afgevraagd of daar in de huidige maatschappij nog ‘plek’ voor is. Mijn eigen antwoord: ja! Natuurlijk. Zonder empathie gaan we het niet redden.

  5. Heel mooi geschreven! Ik val ook wel onder de noemer ‘gevoelig’ denk ik en scherm me dus soms bewust af van de (digitale) wereld. Empathie is mooi en emotie moet er mogen zijn, want zonder wordt de wereld een hele nare plek als je het mij vraagt! Hopelijk gaan we dat met zijn allen steeds meer inzien en proberen we te kijken naar het verhaal achter de mens zonder meteen een primaire reactie vanuit de eigen belevingswereld eruit te gooien.

  6. Je mag wel best wel verdrietig zijn. Ik heb ook in de hart dat ik ergens verdrietig bent. Meestal hou ik me in. Ik laat niet zo gauw merken door de ander. Ik ben daar ook gevoelig voor. Mooi filmpje om laten zien. Bij sommige film ga ik ook om huilen. Dan mijn in eentje.Wat naar dat je telefoon stuk ging. Wat zonde. Hopelijk komt gauw nieuwe.

  7. Ik moet ook huilen omdat de moeder van bambi dood is. En de film Hatchi moet ik ook steeds om huilen. Ik probeer mij dan altijd in te houden want dan ‘schaam’ ik mij wel een beetje . Maar waarom?
    Batboy onlangs geplaatst…Luxe ontbijtenMy Profile

  8. Ik vind dat mooi. De wereld is kil en hard. En ik hou van mensen met gevoel. Ik ben zelf namelijk ook een gevoelsmens en zal dit altijd blijven. Ik hoor hier soms niet thuis… ?

  9. Als je hoort en ziet wat er allemaal in de wereld gebeurt… Dan zou ik heel trots op mezelf zijn als ik jou was! Ik zou willen dat de wereldpolitiek werd overgenomen door gevoelige mensen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.