Mijn grote angst – reisfotochallenge 10

Mijn grote angst – reisfotochallenge 10

 

Bij het rommelen tussen de fotootjes voor de reisfotochallenge van Thomas pannenkoek kwam ik een schoontje tegen.

De (in scène gezette) foto van mij en mijn grootste angst.

mijn grote angst

Ik beken, ik heb een arachnofobie... Ik ben bang voor spinnen.
Grote spinnen, kleine spinnen, kruisspinnen en tarantula’s, zelf een hooiwagen kan me doen verschrikken.

Angst voor spinnen is volgens mijn man iets aangeleerd.  Hij wil dan ook niet dat ik mijn angst laat zien aan de kinderen.
Maar bij onverwachte ‘encounters’ begin ik helaas gewoon te gillen en dat kan ik echt met de grootste wil van de wereld niet veranderen.

Ik geloof wel dat de angst is aangeleerd.  Mijn moeder is namelijk ook panisch voor spinnen, eigenlijk nog erger dan mij.
Ze zegt zelf dat haar angst is aangeleerd door haar grote broers die haar achterna liepen met een spin in hun handen om haar bang te maken.

Ik heb ontelbare verhalen over ontmoetingen met spinnen:

Er is er één zo grappig, maar helaas ook zo beschamend dat ik het niet kan delen.  Ik denk dat mijn moeder me onmiddellijk uit haar testament zou schrapen, moest ze er één hebben. 😀

Er is er één waarbij ik als veertienjarige een achtpotige over een poster op mijn kamer ‘hoorde’ lopen – ik zweer het, ik hoorde het papier kraken!
Natuurlijk zat dat onding net boven de deur waar ik door moest om te ontsnappen.
Ik mocht mijn papa niet wakker maken, want die moest vroeg uit de veren. Ik ben in het vroegere bed van mijn grote broer gaan liggen.

Er is nog een ervaring waarbij ik het dan toch had gedurfd om met de stofzuiger zo’n ‘creepy crawler’ op te zuigen, maar ik was zo zeker dat ze terug uit die stofzak zou kunnen kruipen dat ik een plastic zakje over de buis had gemaakt met een elastiekje er rond…. Wat een groot lachsalvo bij manlief teweeg bracht: “Denk je nu echt dat dat ding nog leeft als dat in die stofzak terecht is gekomen?”.
Ik heb ook eens een ontmoeting gehad in mijn bed… nu ja ik voelde iets kriebelen, voelde met mijn hand, begreep dat ik een spin had aangeraakt en krijste het hele huis bij elkaar…. om dat een achttal poten en wat spinnenspijs op mijn matras te vinden – ieuwwwwwwww!

Deze zijn allemaal nog best ‘grappig’ als je er achteraf op terug kijkt.
Maar er is ook een verhaal dicht in mijn buurt waarbij iemand met een arachnofobie, zwanger zijnde van een tweeling, een spin over zich heen kreeg lopen.
Ze is verstijfd van de angst en uiteindelijk heeft ze een miskraam gehad.  Of dat nu echt de schuld was van die spin, dat is natuurlijk niet te bewijzen, maar het heeft zeker niet geholpen.

Als je arachnofobie hebt kan ik je de film “Arachnofobia” ten sterkste afraden.
De kom popcorn zal nooit nog hetzelfde zijn…

En nu terug naar de foto!
Deze foto werd genomen in augustus 2010 – ik was zwanger van Warre en we waren op onze laatste vakantie met zijn tweetjes in de Ardennen.
We zaten er ook kort bij het drielandenpunt: Luxemburg, Duisland en België.
We zijn in Duitsland een dorpje gaan bezoeken dat Monschau heet en daar kwamen we deze reuze spinnen tegen op een muur – ik ben er ECHT van verschrokken.
Maar gelukkig doen nep spinnen me niet zo héél veel 😉
Dan heeft manlief de in scène gezette foto gemaakt….

12 Replies to “Mijn grote angst – reisfotochallenge 10”

  1. Monshau, zijn we ook al eens geweest met de kinderen. Die spinnen heb ik er niet gezien, het kunstwerk van je man dateert ook van veel later dan onze komst, vrees ik.
    Er zijn nog heel wat mensen met angst voor spinnen, voel je niet abnormaal :)…

  2. Leuke foto’s heb je hier. 😉 Maar hoe je beleeft is wel anders natuurlijk, gelukkig ze zijn geen echte spinnen. Ik heb zelf geen angst voor spinnen of muizen, maar slangen kan ik niet uitstaan.

  3. Mijn ouders waren echt niet bang voor spinnen. Ik echter wel. En toen zat er een keer ’s morgens toen ik wakker zat een spin vlak boven mijn hoofd. Ik was echt nog heel klein. En als ik naar school moest, op de fiets, moest ik eerst door een brandgang met struiken aan beide kanten. Brrr, zo eng. Ik probeer niet bang te zijn, heb afgelopen jaar een vogelspin op mijn hand gehad, maar ik blijf het eng vinden. Je had mijn hartslag moeten meten, toen die vogelspin op mijn hand zat 😉

  4. Dat lijkt me toch wel naar, als je zo’n fobie hebt tegen spinnen. Je kan ze natuurlijk overal tegen komen. Zelf heb ik er dus totaal geen last van. Ik kan me nog herinneren dat ik ooit in Australië was en een reisgenoot een gigantische spin in de badkamer zag. Hij zat te gillen als een speenvarken “Get that thing out of here, get it out of there!”. Het was ergens erg grappig, omdat het een gozer was. En op de één of andere manier vindt men het gilllen voor spinnen toch een meisjesding. Maar niemand durfde die spin te verwijderen. Op een gegeven moment was ik het zat, pakte een groot stuk papier en heb dat ding met de hand verwijderd.

    In Nederland durf ik het gewoon met de hand, zonder papiertje. En dan probeer ik ook nog de spin heel te laten, omdat ik het zielig vind. Maar in Australië heb je natuurlijk de meest gevaarlijke beesten ter wereld. Dus ik wist niet of deze giftig was. Dus heb ik het zo maar gedaan.

    Ik vind het wel goed van je man dat hij aangeeft dat je je angst niet mag laten zien aan je kinderen. Want ik geloof daar zeker wel in, dat je jouw angst kan overbrengen. En je wenst je kinderen toch wel toe dat ze gewoon zelf een spinnetje durven te verwijderen.
    Sheila onlangs geplaatst…Tijdelijk soloMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.