8 Oh Jee-momenten – met het potje te trainen

8 Oh Jee-momenten – met het potje te trainen

het potje“Elk kind is anders!” ,  “Als ze er klaar voor zijn!” en “Niet forceren!  Het komt wel!”
De wijze raad die iedereen je om de oren gooit als je zegt dat je met zindelijkheidstraining wil beginnen bij je peuter en het potje klaar hebt gezet.

Volgers op Instagram en twitter weten het al, onze jongste is goed op weg om helemaal zindelijk te worden! Yeay!

Ik wil geen wijze raad prediken, ik ben er vast van overtuigd dat je als mama/papa heus wel aanvoelt wanneer de tijd gekomen is om ermee te beginnen.
Ik wil wel even een paar “Oh Jee-“-momenten! delen!

Oh jee, ze kan het, maar thuis doet ze het niet!

Bij de jongste had ik even het gevoel dat 18 maand gewoon te vroeg was.  Haar oudere zus was er toen helemaal klaar voor, ook al zeggen velen dat het vroeg was.  Het was gewoon zo en op 2 jaar was ze droog!
De kleine zus ging wel op het potje zitten, maar had geen flauw idee wat ze daar dan zou moeten doen!  Of tenminste dat DACHT ik!
Want toen ik haar ging ophalen bij de onthaalmoeder zag ik dat ze geen luier meer aan had.  Ze was toen net geen twee.
“Ze doet dat goed hè, op het potje, ik heb haar luier uitgelaten?”
“Pardon?” 
Juffrouwtje ging flink op het potje bij de onthaalmoeder!  Wel drie beloningstickertjes op een dag!  Maar thuis geen DRUPPEL in dat potje.
Dus ja, ze kon het!  Maar thuis?  Neen, daar kon ze het dus niet!

Oh jee, het hangt overal!

Volgens mij kwam dat voort uit een stoelgang incidentje waarbij ik dacht haar nog ‘net op tijd’ op het potje te krijgen, maar dat helemaal mislukte.
Laten we zeggen dat het niet zo’n fraai zicht was en de kleine peuterpuber werd er een beetje boos en verdrietig van.
Fout van mama dus!
Sinds dat moment verkondigde ze telkens ik het potje liet zien: “Wiw niet potje sitteuh” en trok ze een lip tot op haar tenen!
Ik kan het ergens wel begrijpen… het hing toen dan ook gewoon overal!

Oh jee, ze zit in de zetel!

“Mama, ze heeft in haar broekje geplast!” riep de grote broer!  Ik stond nog nooit zo snel naast haar geloof ik!
Ik wist namelijk dat ze in de zetel was gaan zitten om Bumba te kijken!  SHIIIIIIIIIIIIT! Of beter: PIPIIIIIII!
Snel met een sopje de stoffen zetel kuisen dus!
Je kan je vast voorstellen hoe onze stoffen zetel er na 5 jaar met kinderen in huis uitziet?  Niet fraai, kan je wel stellen.
Een nieuwe komt er voorlopig niet, ik zie er echt het nut niet van! 😉

Oh jee, ze zit in de zetel – part 2

“Hey heb jij weer geplast in de zetel?”
Ja, maar het werd een OEF-momentje, want ze had één van de oefenbroekjes van zoochini aan.
Daar wil ik jullie trouwens binnenkort wat meer over vertellen, want ik ben fan!
Geluk dus, want zoals de verkoper beloofde, kleine plasjes lekken niet door!

Oh jee, ze wil niet blijven zitten!

Yeay, ze wilde wel terug gaan zitten op het potje!  Daar was ik enorm blij mee!  Ik had dus ook verwacht dat ze in no time ook thuis op het potje haar behoefte zou doen!
Mja, dus niet!  Als ze begon met plassen ging ze rechtstaan!
Ik stond er naast en gaf haar een klein duwtje.  Gevolg half langs en half in het potje!  Maar goed, het was toch half gelukt!
Is dat dan een halve beloningssticker? 😉

Oh jee, waar is het ‘Wet floor’ bordje?

Ik bleef haar wel gewoon geen pamper aandoen hoor, met de bijbehorende plasjes op de grond natuurlijk.
In het begin bleef ze gewoon staan en begon ze te huilen, maar naarmate de dagen vorderde liep ze weg van haar plasjes.
En echt lopen, niet wandelen.  Gevaarlijk eigenlijk.  Op een gegeven moment deed ze zo’n film-flip momentje!  Enkel het ‘Swooosh’-geluid miste ik nog!
Jammer dat ze zo’n bordje met ‘Wet Floor’ nog niet begrijpt! 😉
Gelukkig kon ik snel duidelijk maken dat ze niet zomaar weg moest lopen bij haar plasjes.
Mama kan best snel zijn hoor, soms!

Oh jee, ze heeft liever een luier aan om te plassen!

Ik bleef haar uiteraard op het potje zetten op bepaalde momenten.  Als ze opstond ’s morgen en na haar middagdutje, na het eten en elk uurtje ongeveer.
Ze zei dan steeds koppig: “Wiw nie potjeuh sitteuh” en liep naar de verluiertafel: “Pampeuh aandoen!”
*zucht*
Op een gegeven moment lagen er oefenbroekjes op de kast om op te bergen.
Ik was in de keuken en hoorde het welbekende gehuil dat wilde zeggen dat er weer een plasje op de grond lag!
Ik ging kijken en zag dat ze één van de oefenbroekjes zelf had aangedaan om in te plassen.
Ze kende dus overduidelijk het gevoel dat ze moest plassen.  Ze had gedacht dat het broekje, zoals een luier, gewoon haar plasje zou opvangen.
Pech dus!

Oh jee, ze wil een ander potje!

Ik ging met een goede vriendin en de jongste naar de Ikea.  Op een gegeven moment krijgt ze het potje van de Ikea in het oog.
“Potjeuh sitteuh!”  
“Pipi doen”

Meen je dat nu?  Wil je hier in de winkel, hier op dat potje pipi doen?  Zou ze dat een leuk potje vinden?  Zou DAT de oplossing zijn?
Voor het geld moet je het niet laten, maar ja, ze is de derde in de rij en thuis staan twee perfecte potjes.  Eentje op de bovenverdieping en één beneden.
Toch nam ik het potje mee, in de hoop dat haar weigering terug zou omslaan!

Het lukte!  Yeay!
Maar kraai niet te vlug victorie!  Het lukte één keer en toen niet meer!

Oh jee, ik geef het op, dacht ik.

Ik bleef haar op het potje zetten, maar het lukte gewoon geen enkele keer!  Ze stond op, liep weg en plast twee meter verder op de grond.
Ze bleef verkondigen “Wiw nie potjeuh sitteuh’.
Misschien wilde ik het forceren, misschien moest ik er maar mee stoppen en over een maandje nog eens proberen?
Misschien als ze in september terug start bij  de onthaalmoeder dat het wel in orde komt, want daar lukte het wel.
Twijfel!

14027276_139027769876795_170686132_n (1)

Oh YEAH

Het was alsof de kleinste door had dat ik er wat in ging berusten.  Ik bleef haar op het potje zetten, maar zei niet als ze opstond of op de grond plaste.
Ik weigerde wel om terug een luier aan te doen!
En dan zo op een morgen bleef ze wat langer zitten.  Erg lang eigenlijk.  Ik ging ondertussen wat andere dingen doen en hoorde opeens:
“Mamaaaaaa, potjeuhhhhhh plast” en er stond een super fiere peuter naar het potje te wijzen.
En vanaf die dag is het gelukt.  Nog één ongelukje tot nu toe!
En zelfs de grote boodschap lukte al een paar keer!

Gedaan met de OH JEETJES en op naar de OH YEAH dus!

Ik blijf het zot vinden dat je als mama zo ongelofelijk trots kan zijn over zoiets banaals…. hahahaha héérlijk toch mama zijn!

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest

Wat is jullie grootste “Oh jee”-momentje bij de zindelijkheidstraining van jullie kinderen? 

 

11 Replies to “8 Oh Jee-momenten – met het potje te trainen”

  1. Haha… erg grappig geschreven! Voor mij is het natuurlijk allang geleden, maar zoals ik het me herinner ging de zindelijkheidstraining van mijn dochter heel vlot. Het duurde daarna niet lang of ze liet dat potje links liggen en ze ging gewoon naar de wc.

  2. Zindelijkstraining is best wel moeilijk om te doen bij kleine kinderen. Wat heb je leuk geschreven. Eindelijk heeft wel gelukt. Leuk dat je peuter naar potje wijst. Dan zeggen ik heb geplast in zijn potje. Het is kwestie met doorzetten. Daar moet je wel tijd voor nemen. Dit doe je heel goed.

  3. Hahaha, ik moest erg lachen om dit artikel. Ik moet er nog aan beginnen met de oudste (bijna 2). Ik denk soms dat ze er al bijna klaar voor is, begint al meer te praten over plassen en poepen. Het potje staat al klaar en ze heeft al een paar keer ‘droog’ gezeten. Misschien maar eens wat meer gaan oefenen. Ik hou dit maar in gedachten dan 😉

  4. Iedereen is anders, he? 🙂 Maar ik heb het wel gelezen met een oog van iemand die net heel succesvol een pup zindelijk heeft gekregen in record-tijd. En dat het eigenlijk niet zo heel veel verschilt, minus potje, luier en communicatie misschien.
    Ik heb er nooit over gestresst. Het zal gebeuren dat er hier en daar plasjes en poe-poe’s liggen. Had jij er ook een ‘neus’ voor ontwikkeld? Want ik rook het al, voor hij een plasje deed, bij wijze van spreke.
    Ik was wel steeds duidelijk, net als jij uiteindelijk. Boos worden helpt niet, maar steeds hetzelfde doen wel. Op het plasmatje zetten (eigenlijk was dat luier én potje), en buiten enorm prijzen als er een poe-poe buiten werd gedaan, waar het hoort (dat is dus de sticker..?).
    En ik hield er rekening mee dat het lang zou kunnen duren. Gemiddeld is een pup met 8-12 maanden zindelijk. Ik hield het op ruim een jaar. Dus het viel uiteindelijk alleen maar mee.
    En soms valt het kwartje gewoon ineens!
    … Maar we kopen wel snel een nieuwe bank :S Want daar ging het ook nog wel eens mis.

  5. Haha ondanks dat je dus eigenlijk denkt er niet mee bezig te zijn en het aan het kind over wilt laten ben je er eigenlijk stiekem toch erg mee bezig.
    Merk dat hier nu ook. Al is onze dame schijnbaar laat met haar 36 maanden 😛

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.