Categorie: Op en voor school

Dop van de lijmfles-mop: als leerlingen je iets leren.

Dop van de lijmfles-mop: als leerlingen je iets leren.

dop van een lijmflesje

De start van een nieuw project.

Gisteren begonnen de leerlingen aan een nieuw projectje.  Het is herfst en het is spinnentijd en dat wilde ik graag combineren in één leuke opdracht.

Ik haalde kleine lijmflesjes, omdat ik dacht dat die gemakkelijker te hanteren waren en nam deze mee naar school.

Het hele lesje werd uitgelegd. (Binnenkort komt de hele les ook op de blog, als de tekeningen helemaal klaar zijn!)

Ik toonde de leerlingen een filmpje, deelde materiaal uit, tekende voor op het bord,…
Ik gaf hen allemaal een wit blad papier, want daar moesten ze mee beginnen.

Er werd uiteraard eerst in het schetsboek getekend! Want zo’n spinnenweb meteen goed tekenen zonder even te oefenen, dat is toch wel héél erg spannend.

De dop van de nieuwe lijmflesjes.

De flesjes waren allemaal nieuw en dus zat de dop van elk busje nog dicht!  Ik sneed met een breekmesje het topje van de dop van elk flesje.
Maar het leek helemaal niet open te zijn.
Ik peuterde met de punt van mijn breekmes, maar het deed niks af.
Ik haalde er uiteindelijk een lange nagel en een hamer bij en klopte in de punt van de dop.
Ik kwetste mijn vinger, maar hé er kwam wel lijm uit!

De dop van de nieuwe lijmflesjes.

Een aantal leerlingen begonnen al met de opengemaakte flesjes, maar moesten wel erg hard drukken op het flesje.
De lijm kwam er echt niet zo gemakkelijk uit.
En ik probeerde ondertussen de andere flesjes maar open te krijgen…

De mop van de dop

Tot één leerling begon te lachen en zei: “Mevrouw, ik heb het gevonden!  Je moet gewoon draaien aan die dop!”

En oh wat voelde ik me oud op dat moment.  ‘In mijn tijd’ hadden ze dat soort dop om te draaien nog niet uitgevonden… maar ik had er wel bij moeten stilstaan!

Iedereen draaide het flesje open en ging verder met zijn werk!  Het ging in ieder geval een héél stuk gemakkelijker!

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest ?

Heb je ook al ooit zoiets dom voorgehad?

School ging weer van start! Kreanimomentjes

School ging weer van start! Kreanimomentjes

Hier zijn we weer me een kort weekoverzichtje!  School begon weer, maar we hadden ook nog een paar dagen vakantie…. Lees en kijk je mee?

Nog een paar dagen vakantie!

14052690_1768995523383331_923253685_n

14134493_1645679335761074_36283105_n

 

Nog een paar daagjes konden we genieten van de vakantie.  Uiteindelijk moest het zwembad wel leeg en daarbij hielp onze zoon door met de gieter de plantjes te gieten.
Hij maakte ook helemaal uit zichzelf het bedje van de kleine zus op na haar middagdutje.

Personeelsvergadering

14073142_1735902663326185_1455214208_n

Met zo’n 140 zullen we zijn dit schooljaar.  140 leerkrachten die ongeveer een 1000 leerlingen zullen entertainen.
Op de personeelsvergadering 31 augustus kregen we alvast onze opdracht en kregen we te horen welke leerlingen er zouden zitten.
Ik heb dit jaar een kleine klas van acht leerlingen waar ik titularis van ben.
Ik zie het helemaal zitten en heb weer zin in een creatief jaar!

Courgette spaghetti

14026497_1576993899273809_198950626_n

Ik winkel graag in de Albert Heijn.  Ze hebben er veel biologisch eten en ik wilde al zolang eens die courgette spaghetti waar iedereen het over heeft uitproberen.
Heel dun snijden, daar krijg ik echter zenuwen.  Zo’n duur machientje kopen als ik niet weet of ik het ook echt veel ga gebruiken vond ik ook geen goed idee.
Maar daar was dus de reddende engel Albert Heijn.  Zij hebben al courgette spaghetti voorgesneden.  Ideaal om het eens uit te testen.
Ik gooide zelf een receptje bij elkaar (dat durf ik steeds vaker, wie had dat ooit gedacht tien jaar geleden?!)

En het smaakte!

14099346_167241713711302_1549120726_n

1 september: school begint weer

school begint weer

De eerste dag terug naar school!
De oudste gaat naar de eerste klas.  Ik vond het vreselijk.  Toen hij voor de eerste keer naar school ging bij de kleuters had ik het niet zo moeilijk als nu.
Dat kwam vooral omdat hij er zo dood ongelukkig uitzag!
Wel honderd keer heeft hij gezegd: “Nu mag ik niet meer zoveel spelen hè, mama en de speeltijd is korter.”
Maar toen er 27 kindjes in de klas bleken te zitten en alle mama’s en papa’s ook nog in het klasje werden gepropt zag hij het helemaal niet meer zitten!
Véél te druk!
Bleek ook nog dat ik iets over het hoofd had gezien.  Alle andere kindjes hadden een elasto-map bij, maar hij niet.
(De andere mama’s zeiden iets van een geel blad, ik heb alle gele bladen nog eens gelezen en vond niets van een map!)
De tranen stonden in zijn ogen! En ja, dan dus ook in die van mij.
Ik ben nog, voor ik naar mijn eigen school ging, zelf snel naar de winkel gereden en een map voor hem gaan halen.
Gelukkig bleek hij gekalmeerd en ’s avonds was hij super fier, want hij had het woordje ‘ik’ geleerd! 🙂

De rest van de week was DRUK!
Ik werk halftijds, maar die eerste dagen woon ik bijna op school.
De eerste dag ben ik als titularis bijna de hele dag daar geweest.
Vrijdag ook, al had ik maar drie lesuurtjes.
Ik ben aan het vakvergaderen en voorbereiden.
Blogjes lezen lukte amper!

Blogfeestje

14156676_295866177446942_1994604768_n

Gisteren was het blogfeestje en daar werd mijn post over het werblaadje van kleurpotlood uitgelicht op de blog van Meisje Eigenwijsje!
Dat blijft zo leuk als mensen je even een schouderklopje geven!

Mijn nonkel en tante vierden gisteren hun 60ste huwelijksverjaardag.  Dat was erg gezellig.
Vandaag wil ik dus helemaal niks doen na die drukte van de laatste paar dagen.
Ik wil wat rommelen in mijn huishouden, met de kinderen TV kijken (bah regen!) en blogjes lezen!
That’s it!
Lazy Sunday! 😉

Ik wens jullie nog een heerlijke zondag toe!
Lezers met meisjes in maatje 92/98 en 104/110 raad ik aan van morgen op de blog en de facebookpagina te komen kijken! 😉 

Aan de moslim in mijn klas

Aan de moslim in mijn klas

Dag klasje!

Het is alweer een paar weken geleden dat ik jullie uitzwaaide, mijn klasje, mijn 14 pubers van het tweede jaar.
Als titularis waren jullie een beetje ‘mijn kinderen’, dat is elk jaar zo voor mij.
Ondanks het feit dat de klas absoluut niet de gemakkelijkste groep was die voor me heeft gezeten deze voorbije dertien jaar, vond ik het toch een geweldig jaar.
We hebben geleerd, gelachen en ik ben een paar keer vreselijk boos geweest…

moslim

Dankjewel moslim jongen!

Dit jaar wil ik echter één leerling extra bedanken… de moslim jongen in mijn klas.

Dankjewel omdat je zoveel interesse toonde in onze cultuur en godsdienst.
Eerlijk waar, je wist gewoon meer over de Katholieke godsdienst dan veel van je klasgenootjes.
De leerkracht godsdienst vond dat geweldig en kwam er me tijdens de pauze over vertellen!

Dankjewel omdat je bij elke aanslag die er gebeurde in de wereld super luid riep:
“Maar dat is NIET de Islam, mevrouw, DAT is niet mijn godsdienst!
Dankjewel om bij elke aanslag even het gesprek van de dag in die richting te duwen.

Want het was niet alleen Parijs of Brussel, het was overal vertelde je en dat was altijd erg, waar het ook was.
Je verkondigde dat met duidelijke toon!

Dankjewel om nergens een probleem van te maken.
Niet toen de klas won met een wedstrijd en een andere klas spaghetti voor ons had gekookt en er wel varkensvlees in zat.
Ah geen probleem, dan eet ik gewoon spaghetti zonder saus en met veel kaas!
Niet toen een leerling een traktatie bij had tijdens de Ramadan!
Geen probleem, mevrouw en gefeliciteerd F!

Dankjewel om zo open over de Ramadan te vertellen.
Over hoe je, als je suikerziekte hebt, helemaal niet mee moet doen en dat zwangere vrouwen ook niet verplicht worden.
Over dat ene familielid dat per ongeluk een glas water dronk en helemaal in paniek schoot, je vertelde het zo grappig!

En dankjewel dat deze dingen voor jou allemaal vanzelfsprekend zijn en zo zou het ook moeten!
Ik zou het niet zo bijzonder moeten vinden.
Maar weet je waarom ik dat net wel even in de verf wil zetten?
Je beseft misschien zelf helemaal niet welke invloed je hebt gehad op die dertien andere pubers in je klas.

Wat je onbewust deed!

Je hebt ervoor gezorgd dat zij meer weten over de Islam, misschien sommigen wel meer dan over hun eigen godsdienst.
Je hebt ervoor gezorgd dat ze de klas uit wandelden met een duidelijk beeld: “Die aanslagen, DAT is NIET de Islam!”
Je hebt ervoor gezorgd dat het ‘normale menselijke kantje’ van de Ramadan in beeld kwam, door alles wat je in geuren en kleuren vertelde.
Jij hebt gezorgd dat jouw godsdienst in de ogen van je klasgenoten kant nog wal raakt met IS of liever Daesh.
Zoals jij zitten er overal in Vlaanderen nog meer kinderen. Jullie allemaal samen doen zonder het te beseffen heel wat in de strijd tegen de radicale gedachtegangen.

Dus nog een keer dankjewel!
En het ga je (jullie) goed!

 

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram

GSM in en rond het klaslokaal.

GSM in en rond het klaslokaal.

Ik geef les aan pubers van rond de veertien jaar en iets jonger.
Bij ons op school is er nog steeds een verbod op het gebruik van GSM toestellen.  Zowel tijdens de les als tijdens de pauzes is het gebruik ervan verboden en staan er sancties op.
Momenteel woedt er (weer) een hevige discussie over het aanpassen van het schoolreglement rondom dit verbod.  Als er namelijk aanpassingen zouden moeten gebeuren, dan moet dit voor september in het nieuwe reglement staan… vandaar!

Een aantal jaren geleden ging deze foto viraal.  Ik heb hem vorige week aan mijn leerlingen laten zien met de boze reacties erbij.

gsm in de klas
http://herald-review.com/

De reacties die mensen erop hadden waren alles behalve positief en op het eerste zicht kan ik dat ook wel begrijpen.
Daar zitten ze naast één van de meest beroemde kunstwerken ooit, ‘de nachtwacht’ van Rembrandt van Rijn en ze zitten allemaal op hun GSM te tokkelen.

Hoe durven ze? Waar zijn hun manieren?’
‘Mooi beeld van waar onze maatschappij naartoe gaat!’

Uiteindelijk bleek dat deze leerlingen gewoon met de app van het museum aan het werk waren rond het schilderij en dat ze dus druk bezig waren met opzoeken!

Een beeld is niet altijd wat het lijkt.
En de mensen met de foute reacties hadden duidelijk nog iets te leren over het ‘kritisch’ kijken naar beelden 😉

Mijn mening over GSM op school.

Ik zou het nuttig vinden om in mijn lessen gebruik te kunnen maken van het GSM toestel!  Ik werk bijvoorbeeld met Artsonia om een digitale galerij aan te maken voor de leerlingen.  Als ze hun telefoon zouden mogen gebruiken, konden ze dat helemaal zelf doen.  Dat zou me een hoop tijd schelen!
Bepaalde oefeningen rond fotografie en street-art zouden met de GSM in de klas zoveel vlotter gaan!  Helaas, zolang het schoolreglement het niet toelaat, kan het ook niet!
Tijdens de pauzes vind ik ‘real life conversation’ toch nog erg belangrijk, dus voor mij mag het verbod blijven…

Enkel als het een meerwaarde kan bieden tijdens de les, zou het in mijn ogen mogen. 😉
Maar ja, ik heb het niet te beslissen, dus we zullen zien wat het gaat worden!

“Wat is een feed, mevrouw?”

Eén van de leerlingen begon vorige week te vertellen dat ze op instagram een paar mensen volgde die een hele mooie ‘white feed’ hadden.
Uit de reacties van sommige mede-leerlingen bleek duidelijk dat, hoewel iedereen instagram heeft, niet iedereen wist wat een ‘feed’ was en hoe je die dan zo mooi kon krijgen.
Ik heb hen toen voorgesteld om een huistaak te geven rond instagram.
Elk van hen moest 12 foto’s maken die van kleur, stijl en/of onderwerp bij elkaar pasten.  12 omdat als je het profiel van iemand opent, je precies 12 foto’s ziet.
Ze waren door het dolle heen: “Hoera, een instagram huistaak!”
Niet vaak heb ik hen al zo enthousiast gezien over een taak!
Ze kregen iets meer dan een week de tijd om 12 foto’s te posten met als hashtag #decowico. (Mijn vak en de school)
De foto’s moesten een mooie compositie hebben en op de één of andere manier bij elkaar horen.

Hier is een galerij met enkele resultaten.  Sommige foto’s heb ik bewust weggelaten wegens te herkenbaar! 😉

Ik hoop dat het reglement zal worden aangepast naar ‘GSM gebruik in de klas mag onder toezicht!’, want in onze maatschappij is de smartphone en de tablet niet meer weg te denken en jongeren moeten gewoon leren wanneer het gepast is om ze te gebruiken.
Ook moeten we onze jongeren wat krediet geven, kijk naar de foto van Rembrandt… Er is heus nog wel interesse voor kunst en cultuur!  Breng het naar hun leefwereld en je zal zien dat het werkt, dat heb ik met deze opdracht weer mogen ondervinden.
Ik was echt aangenaam verrast door de resultaten!

 

PS: De leerlingen die mijn blog ondertussen gevonden hebben en die stiekem mee volgen (Yep, ik weet wie jullie zijn!), als jullie feed er niet opstaat heeft dat waarschijnlijk te maken met de prachtige selfies die ik niet op mijn blog tentoon kan spreiden, maar geloof me als ik zeg: ze waren ECHT ALLEMAAL super! Bedankt voor jullie inzet!

 

 

 

Bezoek aan het Fort van Breendonk – waardevolle excursie

Bezoek aan het Fort van Breendonk – waardevolle excursie

Daar stond ik dan, op de executieplaats in het Fort van Breendonk, voor de zevende of achtste keer, samen met mijn leerlingen, in de kou te staren naar de kogelgaten in de palen.
Elk jaar stond ik daar, het was dé excursie van het tweede jaar bij ons op school.  Elk jaar opnieuw was ik daar, maakte ik ongeveer dezelfde foto’s, in de kou.  De excursie was altijd in februari en de temperatuur onderstreepte telkens de gruwel van het doorgangskamp van de nazi’s tijdens de tweede wereldoorlog, nog net dat beetje extra.

Executieplaats Fort van Breendonk

Elk jaar werd de excursie voorbereid met een film zoals “La vita et Bella” of “The boy in the striped pajamas” – elk jaar veegde ik mijn tranen weg.

Elk jaar verbaasde ik me weer wat een indruk de gids maakte op mijn groep veertienjarige pubers.  Hij brulde hen in het Duits toe op de manier van spreken van een SS’er.
Hij vertelde over de gruwel in de folterkamer en het feit dat ‘anders zijn’ je dood betekende.
Ik zag ze slikken, mijn groepje pubers…

Geen enkele keer heb ik ook maar één van hen tot orde moeten roepen, ik wees hen altijd op het plaatje net aan de buitenzijde van het fort:

breendonké

Maar om de één of andere reden vertelt dat fort op zich al genoeg en voelden ze aan dat zich op die plaats niet gedragen ‘not done’ was.

Excursie “Fort van Breendonk” afgevoerd.

Een paar jaar geleden merkte ik op dat het bezoek aan het Fort van Breendonk niet op de agenda stond en vroeg aan de tafel onder de middagpauze aan mijn collega’s waarom.
Blijkbaar was het afgevoerd, dat jaar dat ik thuis was met loopbaanonderbreking, dus ik heb het juiste verhaal niet meegekregen.  Waarschijnlijk heeft het te maken met de overvolle agenda en/of de prijs – want steeds meer mensen kunnen hun schoolrekening niet betalen…

*zucht* – zo jammer – zo spijtig – want leren doe je echt niet alleen op de schoolbanken! Maar ik begrijp de school ook. Je kan niet alles met een beperkt budget! 

Ik wacht dus geduldig af tot ik het eerste hakenkruis zie verschijnen op één of andere tekening. Ik weet dat het moment gaat komen dat een onwetende puber een ‘cool sign’ ergens ongepast op zal zetten…
En ik weet dat dan mijn vele foto’s van het Fort van Breendonk nog van pas zouden kunnen komen. De foto’s, elk jaar genomen in ongeveer dezelfde setting, in de kou!
De kou die er niet zal zijn op de schoolbanken als ik de foto’s projecteer en die dus het gevoel niet kunnen weergeven.  Het gebrul van de gids kan ik nog niet half benaderen.
De sfeer in de folterkamer kan ik niet in het klaslokaal blazen… maar mijn steentje bijdragen om het allemaal niet te doen vergeten, dat kan ik dus wel….

Take care en tot snel

liefs Ilse 

 

 

Gaan ze je nu ontslaan, mevrouw? Een fout toegeven!

Gaan ze je nu ontslaan, mevrouw? Een fout toegeven!

Ik riep erg hard!

“Blijf eraf!”, schreeuwde ik!  “Je maakt het alleen nog erger”!
Ik schreeuwde in de klas en geloof me vrij, dat probeer ik zo weinig mogelijk te doen.
Waarom ik dan nu wel schreeuwde?

Wel, ik geef les in een school die nu zes jaar geleden een prachtige nieuwbouw heeft gezet.
Het ziet er werkelijk super modern en leuk uit.
De lokalen worden met uiterste zorg behandeld, want het ziet er allemaal zo mooi en nieuw uit!

De stagiair en het action painten!

Een paar maanden geleden had ik een stagiair voor mijn vak decoratie.
Hij had een super leuke opdracht bedacht waarbij de leerlingen een linoleum druk zouden doen op een achtergrond in de stijl van Jackson Pollock.
De leerlingen moesten dus ‘action painting’ doen op een blad met ecoline (felgekleurde inkt).

fout
Image property of the Albright-Knox Art Gallery, Buffalo, NY.

 

Fout

Het ging allemaal vlotjes, de leerlingen hadden er zin in!
Tot het misging. …
Eén leerling raakte per ongeluk zijn penseel die nog in de ecoline pot stond en ‘zwiepte’ zo een reeks spatten op de rol-gordijntjes.
Ik snelde naar de wasbak, nam een doekje en probeerde snel de ecoline van het rolgordijntje af te wassen.
Maar ik maakte er onmiddellijk een gat in! SHIT
De leerling naast me zag het gat en stopte  zijn vinger er in en toen schreeuwde ik dus:
“Blijf eraf, je maakt het alleen nog maar erger!”

“En nu mevrouw?”
“Nu? Nu, ga ik eerlijk vertellen wat er is gebeurd.”
“Gaan ze je nu ontslaan, mevrouw?”
“Waarom?  Omdat er iets in een atelier is voorgevallen met inkt?  Neen, dat denk ik niet.”

Zo’n kosten zijn uiteraard voor de verzekering.
Ongelukjes kunnen gebeuren en het was niet opzettelijk, want dat kan je aan het richting van de spetters zien.
Opzettelijk, dat gaan de spetters van boven naar onder… deze liepen van onder naar boven….
Of heb ik nu te veel CSI gekeken 😉

Wat is dat ding, Mevrouw?

Wat is dat ding, Mevrouw?

dingZoals jullie al dan niet weten, sta in in het onderwijs.  (Ja, ik ben er zo één die veel vakantie heeft :p )

Ik geef les in een school waar ongeveer duizend leerlingen tussen 11 en 18 jaar oud dagelijks het beste van zichzelf proberen te geven. (Meestal dan toch.)
Ik heb welgeteld twee klasjes dit jaar.
Ik geef namelijk halftijds les en één klas, mijn klas waar ik titularis van ben, moet acht uur per week tegen mij aankijken.
Ik geef het vak decoratie.

Elk jaar laat ik de leerlingen een profiel portret van zichzelf schilderen op een eenvoudige manier.
Ik haal de overheadprojector uit ons materialenkot. (Man, dat ding is zwaar)

En de laatste jaren komt daar dan telkens de verwonderde vraag: “Mevrouw (zo moeten ze me hier noemen en geloof me, als je pas bent afgestudeerd klinkt dat erg vreemd, zeker als je, zoals ik begon met lesgeven in het zesde jaar, die ‘kinderen’ zijn amper een paar jaar jonger dan jezelf op dat moment) wat is dat voor een ding?

Zo grappig, op tien jaar tijd is dat ‘ding’ helemaal tot de kelders en zolders van de scholen verbannen.
Ik weet nog dat er ‘gedoe’ was omdat er geen projector stond als je een stage-les ging geven.
Ik weet nog dat het verdiepingen versleurd werd, zo’n ‘ding’ was luxe in een klaslokaal.

Het ‘gedoe’ is gebleven, maar nu gaat het om een smart-board en niet om een loodzware projector met breekbare spiegels en lampen.
Nu verplaatsen we dan wel niet het bord, maar de klas om te zorgen dat er kan gewerkt worden met het smart-board.

Als de leerlingen me nu vragen: “Mevrouw, wat is dat voor een ding?”
Zeg ik: “Dat, mijn beste dames en heren, is de voorloper van het smart-board, dat is nu een overhead-projector”

Een beetje geschiedenis in de muzische vakken, kan  nooit kwaad. 😉

Zijn er nog ‘dingen’ die vroeger (in het onderwijs) gebruikt werden, die nu verbannen werden naar de kelder of de zolder, waar je van denkt dat de jeugd niet meer weet wat dat ‘ding’ in hemelsnaam moet voorstellen?