Categorie: Op en voor school

Eerste schooldag midden in een schooljaar…

Eerste schooldag midden in een schooljaar…

Ik ga eerlijk zijn! Toen ik mijn oudste dochter op donderdag namiddag in de auto hartverscheurend zag huilen flitste er door mijn hoofd: “Wat heb je nu toch gedaan?”.  Iedereen zei dat het dapper was, moedig, knap… maar ik had wel mijn kinderen uit hun bekende omgeving geplukt! Weg van hun vriendjes en vriendinnetjes. Weg van het vertrouwde. Beiden meisjes waren ook gewoon nog wel gelukkig op school! Ik heb geen oog dicht gedaan de nacht voor de nieuwe eerste schooldag!

Eerste schooldag op 2 februari

Die ochtend, vrijdag 2 februari, zat ik met twee enthousiaste kinderen aan de ontbijttafel. Inthe die eerst heel hard had gehuild, was nu vooral begaan met haar outfit voor de nieuwe klas. De jongste begreep er nog steeds niets van! Die dacht dat ze nog gewoon naar haar juf van altijd ging….
En toen kwam de Facebook herinnering op mijn wall. Inthe was precies op de dag, drie jaar geleden, voor het eerst naar school gegaan als 2,5 jarige. Net de helft van haar leven heeft ze op de oude school gezeten. En nu zou ze opnieuw moeten beginnen…

Het ontvangst.

Warre vertrok voor het eerst in anderhalf jaar met een lach op zijn gezicht naar school. Hij keek er echt enorm naar uit. Hopelijk blijft dit ook zo. Want dat is natuurlijk wel héél erg spannend de komende weken! Maar als ik nog twijfel had, dan nam hij die met zijn glimlach wel voor een stuk weg.
Hij werd door zijn nieuwe juf opgevangen en ze liet hem zijn nieuwe klaslokaal zien. Hij was open en vertelde over zijn fascinatie voor Star Wars en zag ook meteen dat ze andere hoofdletters hadden geleerd.
Op de speelplaats waren er al kindjes van zijn klas die hem kwamen begroeten en die hem de toiletten en zo wilden laten zien. Hij was vertrokken voor zijn nieuwe eerste schooldag!

De kleutertjes hun eerste schooldag

We wandelden met een zorgjuf naar de overkant van de straat, want daar gaan de meisjes zitten. Voor Inthe was ik het meest bang! Zij had zo hard gehuild! Maar ze ging nieuwsgierig  het nieuwe klaslokaal in en ging meteen kijken wat er allemaal te beleven viel. De kinderen gingen op de bankjes zitten in de gang en ze plantte zich er meteen tussen en begon al te babbelen.
Leni ging al laten zien dat ze haar jasje kon uitdoen en ophangen…

Mama haar nieuwe eerste schooldag

En mama? Die stond te huilen als een klein kind. Geen enkele eerste schooldag heb ik zo hard gehuild als vorige vrijdag. Ze waren altijd zo klaar om naar school te gaan! Hadden er altijd zin in en ik vond het ook altijd de meest logische volgende stap!
Dit was anders! Ik zag dat ik me veel te veel zorgen had gemaakt om de meisjes! Ze gingen dat super doen! Inthe is ook héél sociaal en speelt altijd met iedereen! Dat zou hier niet anders zijn!

De andere mama’s en vriendjes

Ik kreeg telefoontjes, berichtjes en appjes om ons succes te wensen en ook vragen over hoe het was gelopen…  Dat deed zo goed! Dikke merci iedereen die aan ons heeft gedacht.

’s middags

We gingen de kinderen ophalen en er kwamen al leuke verhalen naar boven. Inthe had al geknutseld en er was een meisje dat graag met nieuwe kindjes speelde. “En ik ben een nieuw kindje, mama!”
Leni antwoordde daarop: “Ik ben ook een nieuw kindje, mama!”
Beiden juffen van de dames wisten te vertellen dat ze al flink hadden meegewerkt en ook al van alles kwamen vertellen. Ze voelden zich dus al veilig om dat te komen doen!

Warre wist te vertellen dat er een ander bord was en een andere bank in zijn nieuwe klas. Ook hadden ze andere hoofdletters en tafels geleerd dan in zijn vorige klas! Hij had complimenten gekregen over zijn tekening van een skelet en alle kindjes wilden vriendjes zijn. Dat laatste was erg overweldigend voor hem. Ook omdat hij al heel goed weet dat vriendschap iets complex is. Maar al bij al was het een hele fijne start voor alle drie!

Oef

Maar toch…

Mijn grootste angst is nog steeds Warre zelf. Want hij vertrok met een glimlach en ik hoop zo dat hij dat zal blijven doen. Maar ik vertrouw op hem en op mijn buikgevoel dat het wel goed zal komen. Zijn hoogbegaafdheid zal hem vaak parten blijven spelen. Het begon al met die vragen om vriendjes te worden. Hij weet dat je geen vriend wordt door te vragen: ‘Wil je mijn vriendje zijn?”. Vriendschap is veel complexer dan dat…

Oude vriendschappen onderhouden...

Leni was nog uitgenodigd op een feestje van een vriendje van de vorige school gisteren. We namen Inthe ook mee en er was ook een vriendje van haar vorige klas! Dat was zo fijn! Nu weten ze dat vriendschap niet hoeft te stoppen als je niet bij elkaar in de klas zit. Natuurlijk zal dit voor een stuk wel wat verwateren, maar dat hoeft niet bij iedereen zo te zijn! Dat hang voor een groot stuk van ons af, de ouders! Tot ze kunnen Whatsappen dan toch 😉

Warre zijn beste vriend vroeg hem dit weekend al mee naar de opendeurdag van de tekenacademie. We denken eraan om hem in september ook daar te laten starten zodat hij nog samen met zijn beste vriend eenzelfde hobby heeft. Hij ziet dat alvast helemaal zitten!

Tijd

De tijd zal uitwijzen of deze beslissing de juiste was. Maar zoals jullie weten is mijn buikgevoel al vaker gewoon juist geweest. Vooralsnog voelt het nog altijd als de stap in de juiste richting!

Take care en tot snel

Liefs Ilse

Herfstbingo – gratis download om zelf te spelen

Herfstbingo – gratis download om zelf te spelen

Voor alle papa’s en mama’s, leerkrachten en oma’s en opa’s die zich in de bossen gaan begeven en samen met de kinderen willen genieten van dit heerlijke seizoen heb ik voor jullie een herfstbingo gemaakt! Je kan hem helemaal gratis downloaden en de kinderen laten doorstrepen wat ze hebben gezien of gevonden!

Herfstbingo?

Ja, gewoon een spelletjes bingo, maar dan één dan alleen in de herfst kan worden gespeeld! Je drukt het blad af voor elke deelnemer en je zegt hen dat ze mogen doorstrepen wat ze al gezien hebben! Je kan ook echt naar het bos trekken en zien hoeveel je er kan doorstrepen!

Wat is er zoal te vinden op de herfstbingo:

  • eikels met dopjes – en als het kan zelfs een paar eikels aan een tak met wat blaadjes eraan.
  • een vliegenzwam – Je weet wel, zo een rode met witte stippen.
  • wind – moeilijk te zien, wel te voelen (en de voorbije weken hebben we daar echt al wel een voorproefje van gehad!).
  • pompoen
  • maïs – nog even, want ze zijn al volop aan het kneuzen!
  • spinnen – en die wandelen de laatste dagen ook gewoon binnen in huis rond, je hoeft echt niet naar buiten! (brrrr!)
  • wilde kastanjes – half in de bolster
  • esdoorn blad met bruine kleur – of gewoon een ander bruin/oranje herfstblad.
  • eekhoorn
  • regenlaarzen – als je ze zelf aandoet om te gaan wandelen heb je die al sowieso! 😉
  • dennenappels

 

Hoe en waar is deze herfstbingo nuttig?

  • Bij een herfstwandeling neem je het blad gewoon mee – eventueel in een plastic mapje en met white board markers. Dan kan je het blad ook hergebruiken.
  • Juffen kunnen de bingo in de klas ophangen. Eén groot exemplaar of voor elk kind apart om mee naar huis te geven.
  • Thuis hang je voor elk kindje een blaadje op en laat je ze aanduiden wat ze al gezien hebben tijdens de herfst.

Heel de kaart vol? Dan volgt er een beloning! Stempelen met herfstbladeren bijvoorbeeld is een hele toffe! 😉

herfstbingo downloaden:

Download jouw pdf hier.

herfstbingo

 

Lees ook: I-spy zoekblad ijsjes – gratis download.

 

 Loading InLinkz ...

Niet geslaagd en je wereld net ingestort terwijl iedereen viert?!

Niet geslaagd en je wereld net ingestort terwijl iedereen viert?!

Op facebook slingeren de felicitaties in het rond. “Proficiat”, “Geslaagd”, “Goed gedaan!”
Maar laten we ook héél even stilstaan bij al diegenen die de voorbije week hun toekomst in elkaar zagen stuiken!  Die kinderen en jongvolwassenen die niet geslaagd zijn dit jaar. Diegenen die met een C-attest thuisgekomen zijn en de kinderen met een B-attest, die niet meer kunnen kiezen wat ze willen!
Vaak zijn die attesten terecht, daar ga ik niet flauw over doen.  Vaak hebben de leerlingen gewoon niet gedaan wat ze moesten doen!
Ook zitten ze vaak gewoonweg op de verkeerde richting, al dan niet onder zware invloed van de ouders. En er zijn ook leerlingen die gewoon niet beter kunnen! En dat is helemaal niet erg!  Want we kunnen niet allemaal dokter of ingenieur worden en dat hoeft ook niet!  Zolang je later maar een job kan doen die je graag doen, want geloof me, we zullen allemaal nog lang genoeg moeten werken!

niet geslaagd

Mijn ervaring

Ik was zelf in het vijfde secundair niet geslaagd op Economie-Moderne Talen. Economie interesseerde me geen fluit!  Wiskunde vond ik te moeilijk, laat staan fysica of chemie. En als ik eerlijk ben, kon ik het niet opbrengen om voor de vakken echt hard te werken.

Wachten op het telefoontje

Het telefoontje dat kwam in de namiddag. Ik weet het nog goed dat ik huilend op de grond zat.  Ik wist wel dat het niet zo goed was, maar niet geslaagd, dat had ik dan weer niet verwacht.  Iedereen ging naar het laatste jaar.  De reis naar Italië, De show van de zesdes voor Sinterklaas, Chrysostomos, … ik zou iedereen, waar ik al vijf jaar bij in klas zat, zien afstuderen en ik bleef achter… Dan stort je wereld even in.

Ik wilde zo graag ‘Kunst’ gaan studeren, maar ik mocht niet… want wat ging ik dan doen voor de kost? Schilderijen verkopen?
Uiteindelijk ben ik toch ingangsexamen gaan doen om Beeldende Vorming te gaan studeren.  Daar was ik geslaagd en daar begon mijn toekomst, al wist ik dat toen niet.

Als ik nooit naar Kunst was gegaan, had ik waarschijnlijk nooit gedacht om in het onderwijs te gaan werken.  Als ik geen Kunst was gaan studeren, had ik mijn doel waarschijnlijk niet (zo snel) gevonden.

Het C-attest bleek het keerpunt

Achteraf bekeken was dat C-attest voor mij het beste wat mij had kunnen overkomen.  Het werd een keerpunt! En als jij nu niet geslaagd bent en je leest dit, dan weet ik dat je daar echt geen boodschap aan hebt.  Ik zou mezelf toen ook niet hebben geloofd!
Er ging een andere wereld voor me open na dat attest, ik vond een doel…. een richting waar ik thuis hoorde en een klas waar ik me goed voelde.

Op het hoger onderwijs heb ik nooit één herexamen gehad, leren voor iets wat je echt graag wil en waar je goed in bent, dat gaat een stuk vlotter!

Niet geslaagd?

Dus ben je deze keer niet geslaagd?
Zet een stapje terug.  Ga op zoek naar iets wat je nu echt graag doet en/of goed kan. Want je studierichting is niet altijd bepalend voor het diploma dat je zal behalen of het werk dat je later zal doen.  Hoeveel mensen werken er wel niet in een totaal andere sector als waarvoor ze hebben gestudeerd?

Maak het jezelf niet te moeilijk.  Kies misschien even een richting die wat makkelijker is. Want dat was voor mij een zege, ik heb in mijn laatste twee jaar secundair niet zo heel hard moeten studeren! Wat bracht dat een rust!
Toen ik dan naar het hoger onderwijs ging, heb ik wel even terug moeten ‘leren studeren’, maar voor een richting waar je thuis hoort, daar lukt dat wel voor, geloof me maar!

Misschien zie je het over een jaar of twee helemaal anders en zie je de weg die ze hierboven voor jou hadden uitgestippeld.
Een jaar, twee of drie jaar in een mensenleven in niets!  Zeker niet als je dan kan gaan doen wat je wil en waar je jezelf helemaal achter kan zetten.
Ik kijk naar mijn ‘baby’ van drie en besefte hoe snel het gaat, later als je groot bent! 1, 2, 3 jaar in een mensenleven is niets!

Succes met de zoektocht naar jouw doel!  Het lukt je wel!

 

5 nadelen van een job in het onderwijs.

5 nadelen van een job in het onderwijs.

Oh jee, ik zal al maar vast bukken voor alle reacties die nu al op de puntjes van jullie tong liggen om naar mij toe te gooien! Hahahahaha! Ik sta in het onderwijs.  Ik geef les op de middenschool van het secundair onderwijs.  Dat zijn dus de pubers van 11 tot ongeveer 15 jaar. Ik doe mijn job met hart en ziel en uiteraard heeft mijn job enorm veel voordelen en ja, dat weet ik echt wel!

onderwijs

Vakantie!

Uiteraard hebben wij veel vakantie! 15 weken in totaal hier in België en dan tel ik de vrije dagen op feestdagen nog niet mee! Als mama vind ik het zelfs nog een groter voordeel dat ik vakantie heb als mijn eigen kinderen vrij zijn.  Want God, wat zie en hoor ik soms gedoe over opvang regelen in de vakantieperiodes!  Dat lijkt mij dus een hel en stress voor alle mama’s en papa’s die niet in het onderwijs staan!

Woensdag

Ook op woensdagnamiddag ben ik vrij! Ik kan zelf naar de kinesist rijden of de kinderen naar een verjaardagsfeestje brengen! Ja, ook die woensdagnamiddag is een enorm voordeel!

Pensioen

Een job in het onderwijs heeft altijd een pensioen gewaarborgd.  Of ik daar nog helemaal in geloof in deze tijden, dat is een andere zaak.  Maar als alles zo zou blijven zoals het nu is, dan zit dat wel snor!

Maar…

Ja, er is een maar! Er zijn in het onderwijs ook nadelen.  Die zijn er in elke job en dus ook in die van mij!

1) Verlof heb je niet te kiezen in het onderwijs

Op sommige dagen zou ik willen dat ik zomaar een dag verlof kon nemen…  Maar helaas, dat gaat dus niet! Zo heb ik de bruiloft van mijn man zijn baas in Canada gemist bijvoorbeeld en ook andere ‘kleinere’ events voor de kinderen. De jaarlijkse carnavalstoet bijvoorbeeld of een viering voor de ouders…. daar heb je geen verlofdagen voor staan.  En ja, we hebben veel vakantie, maar soms zou ik gerust minder vakantie willen en die dagen dat ik ze nodig heb, toch kunnen vrij nemen.

2) Op vakantie gaan is duur

Op vakantie gaan is duur, altijd, want je zit altijd in het hoogseizoen. Via een ander land boeken kan je wel wat schelen, maar toch! Ik ben een een jaar thuis geweest met loopbaanonderbreking en toen gingen we in juni op vakantie! Wat was dat geweldig! Veel goedkoper en het was overal nog niet zo druk als in het hoogseizoen! Wat een verschil!

3) Harder werken of niet…

.. dat maakt in loon geen verschil.  Als mijn man overuren draait, dat krijgen we daar een extraatje voor.  En ja, in principe heb ik wel begrip voor het feit dat dit in het onderwijs zo is, maar aan de andere kant…
Er zijn collega’s die een hele zware opdracht hebben.  Daar bedoel ik mee dat ze veel verschillende vakken in veel verschillende jaren met veel verschillende cursussen moeten geven.  Er zijn ook collega’s die héél veel leerlingen hebben en met de examenperiode dus ook héél veel examens moeten verbeteren.
En dan zijn er collega’s zoals ik…  Ik heb maar twee klassen dit schooljaar. Eén daarvan is een klasje van zeven leerlingen. Dat is gewoon een verschil, punt uit! Natuurlijk heb ik gekozen om halftijds te werken, dus verschil moet er dan wel zijn.  Maar of je nu veel overuren draait of niet, het loon blijft wel gelijk.

4) Onbegrip

Nog een nadeel is het onbegrip van sommige mensen rondom mijn job. “Hoezo, de leerlingen zijn al een week eerder thuis dan dat het grote vakantie is? Hebben jullie nog geen vakantie genoeg? Moeten jullie er nog een extra week aanplakken?!”
Als ik dat hoor, begint er vanbinnen een vuurtje te branden! Die laatste week, als de leerlingen al thuis zitten, dan werken de leerkrachten nog super hard!:

Deliberaties

De klassenraden op het einde van het schooljaar zijn bijzonder intensief.  Alle leerkrachten van de aparte klassen moeten aanwezig zijn en moeten van ter voren hun huiswerk gemaakt hebben. Hoe zijn de resultaten? Hoe was de trend van de resultaten (dalend, stijgend, status quo) gedurende het jaar? Welke remediëringskansen werden aangeboden? Werden deze kansen benut? Welke studiekeuze maakt de leerling? Vinden we dat een goede keuze? Waarom wel of waarom niet? Wat zouden we aanraden? Wat zetten we op het rapport? Hoe was de attitude? Waar moet de leerling nog aan werken? Welk attest krijgt deze leerling? Welke motivatie voegen we bij dat attest?

Je ziet, het is een hele boterham. De eerste klas, die van 8 uur ’s morgens verdient evenveel concentratie als die van 18 uur in de namiddag.  Stel je eens voor dat de leerkrachten niet meer hun volle 100 procent zouden geven bij het bespreken van de toekomst van jouw kind?
Dus nee, wij nemen geen extra week vakantie! Wij zijn nemen onze job serieus en proberen elk kind op zich te bespreken om ze zo goed mogelijk te kunnen oriënteren in hun verdere schoolloopbaan.  Het is belangrijk en dus willen we daar wat tijd in kunnen steken!

5) Het grootste nadeel van het onderwijs in mijn ogen…

Wat ik nu doe, zal ik over 30 jaar nog doen…
Lesgeven gaat lesgeven blijven. Uiteraard zal er heel wat ICT bij komen kijken en het geheel zal er vast heel anders uitzien.  Toch weet ik niet of het onderwijs voor mij de uitdaging zal kunnen blijven bieden die ik echt wel nodig heb.
Soms denk ik dat ik er nog ooit ga uitstappen. Maar ik doe het lesgeven bijzonder graag en zeker als mama van drie jonge kinderen heeft het onderwijs enorm veel voordelen die ik niet snel zou willen afgeven!
Ik weet het echt niet of ik het mijn hele leven ga blijven doen… Maar voorlopig, zolang ik blij ben dat ik in september weer mag beginnen met een nieuwe klas en ik er weer ‘volle goesting’ in heb en zolang ik kleine kinderen heb, blijft het onderwijs mijn droomjob!

Fijne vakantie, als het straks zover is!

Ik wens al mijn collega’s deze laatste dagen nog goede moed bij de laatste loodjes.  Als ze ’s nachts zitten te verbeteren tegen de klok en als ze straks bij elke leerlingbespreking de volle 100 procent geven!
Denk eraan … het is bijna vakantie! Vlak voor die begint moeten we misschien ook nog een paar slechtnieuwsgesprekken doen. Niet iedereen is geslaagd, natuurlijk.

Lees ook: Staat er juf op mijn voorhoofd?

Take care en tot snel

Ilse

Wat is volgens jullie het grootste voordeel of het grootste nadeel? Zou jij in het onderwijs willen werken?

Sportdag avonturen door de jaren heen.

Sportdag avonturen door de jaren heen.

Vorige week werd het uithoudingsvermogen van de meer dan duizend leerlingen en leerkrachten bij ons op school getest op de jaarlijkse sportdag.
Hoera, hoera, het weer viel redelijk mee.  Mijn groep is droog aangekomen op alle bestemmingen waar ze moesten zijn.
Ik ben altijd super blij als we allemaal zonder breuken of kleerscheuren aankomen ’s avonds!

Door de jaren heen zijn er heel wat sportdag avonturen geweest.  De één al grappiger dan de andere. Lees je mee?

sportdag

Niet te ver fietsen op de sportdag

Elk jaar is er bij ons op school een optie om te gaan kajakken op de Dommel.  De leerlingen fietsen dan naar een dorp dat een beetje verder ligt.  Daar geven ze hun fiets af en stappen ze in de kajak.  18 kilometer rivier verder komen ze dan aan. Het bedrijf dat de kajaks verhuurd heeft dan hun fietsen naar het eindpunt gebracht.
Enkele leerlingen hadden de keuze kajak dat jaar genomen omdat het dorp waar ze gingen vertrekken niet zo ver lag en het dus niet zo ver fietsen was.
Ze hadden er even niet bij stilgestaan dat ze van het eindpunt nog terug naar school moesten fietsen.  Die afstand was het verst fietsen van alle opties die er konden gekozen worden! Oeps!

Niet vergeten waar je fietssleutel is

Een bende jeugd met de fiets die een rugzak bij hebben in plaats van een schooltas! Dat levert gegarandeerd elk jaar één (of meerdere) leerlingen op die het sleuteltje van hun fiets kwijt doen.
Meestal komt het wel weer boven water na een helse zoektocht in tas en jas.
Maar dat ene jaar kwam het sleuteltje er niet meer uit!  De leerling ging met de volgwagen mee naar huis en de ouders konden terug met een aanhangwagen om de fiets op te halen…

De leraar als struisvogel

Elk jaar is er ook de optie skiën te kiezen.  De ene leerkracht kan er wel wat van, de andere leerkracht kan er niks van en blijft ver van de latten.
Dan zijn er ook die leerkrachten die het niet zo goed kunnen, maar het toch proberen!  Dikke pluim voor hun moed, want met een bende pubers meedoen als je zelf niet zo super bent op de latten, dat moet je maar doen!
En die ene collega had een beetje pech.  Er ging iets fout en hij bleef met zijn latten in de sneeuw hangen om zo met zijn hoofd in een bergje sneeuw terecht te komen. Een struisvogel was er niets tegen.  Zijn collega’s kwamen niet meer bij van het lachen!

Mevrouw, mijn boot ligt op de bodem

Terug bij het kajakken zijn er twee mannelijke leerkrachten in de rivier kunnen duiken omdat er een kajak op de bodem lag!  Hoe de leerlingen het geflikt hadden weet ik niet, maar ze hebben met twee mannen serieus moeten sleuren om dat ding terug boven te krijgen!

De schoenveters om te trekken

Elk jaar zijn er ook een paar leerlingen die de kajak serieus onderschatten en hun bootjes niet vooruit krijgen.  Eén jaar heeft een collega (nu op pensioen) zijn schoenveters gebruikt om zijn kajak aan die van een paar overmoedige dames te binden en zo de rest van de rivier af te varen!  Hij heeft de dames letterlijk over de meet getrokken met zijn veters!

Het te kleine fietsje

Er was ook een jaar dat er een leerling met een klein fietsje naar de sportdag kwam! Doodmoe was hij na de halve fietstocht, want zo’n klein fietsje is leuk, maar niet voor lange afstanden!

En ikzelf?

Er is een jaar geweest dat ik al nat was tot op mijn ondergoed alvorens ik in de Kajak stapte!  Wat heb ik het toen koud gehad.
Zwanger was ik meestal volgwagen.  Ik weet nog dat ik in de auto de voorbij rijdende leerlingen en collega’s in de ergste stortbui zag voorbij komen en zo blij was dat ik er zelf niet door moest!
Dit jaar voelde ik duidelijk dat mijn conditie veel beter was.  Maar dertig kilometer fietsen als je dat nooit doet?  Mijn achterwerk zei dat het genoeg was geweest!

Op naar de volgende sportdag, volgend jaar in april!

Volgen kan op FacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

Hebben jullie herinneringen aan jullie sportdagen van vroeger?

De leraar Engels die me inspireerde – Asshole

De leraar Engels die me inspireerde – Asshole

Tom, ik weet zelfs niet meer wat je familienaam was!  We mochten je helemaal geen ‘Tom’ noemen,  het was ‘meneer’ en toch herinner ik me jouw familienaam niet meer.
Ik zal je altijd blijven herinneren.  Jij wakkerde mijn liefde voor de Engelse taal aan.
Jij bent de reden dat er op mijn diploma ook Engels als vak staat vermeld.  Jij was de leraar Engels die me inspireerde.

De leerkracht Engels: Tom

Bijna alle meisjes van mijn klas waren verliefd op je.  En ik kan er me wel iets bij voorstellen hoor.  Goed gekleed, vriendelijk, een jonge gast en je had een leuk accentje. (Duidelijk niet van Limburg!)
Maar ik had het op uiterlijk vlak niet zo op licht kalend met een baardje, dus ik was niet de verliefde puber.
Je bent ook niet erg lang gebleven op onze school.  Een schooljaar of twee geloof ik.  Maar ik ben zo dankbaar voor dat ene jaar dat ik bij jou les heb mogen volgen. Want jij was de leraar Engels die mijn liefde voor de taal wist aan te wakkeren.

Vanuit je ziel

Je was overduidelijk begeesterd door de Engelse taal!  Shakespeare kon je voor een bende pubers laten blinken alsof het de nieuwste hype was.
Sonnet 18, ik kon het in de hogeschool nog volledig ontleden, dankzij jou!

De opdracht

Samen met twee andere leerlingen van mijn klas,  kregen wij een opdracht voor een soort scriptie rond twee liedjes.  “Sunday, Bloody Sunday” en “Zombie”.
Heel het gegeven van de protestanten, Sin Fein en the IRA moesten we uitspitten om de twee liedjes te ontleden.
Het was niet gemakkelijk, maar wat heb ik veel uit die opdracht geleerd.
Liedjes zijn vaak niet zomaar liedjes hè, er zit soms wel wat meer achter!  Wow!

De gok

Voor literatuur studies op de hogeschool moesten we MacBeth van Shakespeare en The Crucible als zelfstudie doen.
Helaas zat ik in tijdsnood en kreeg ik de beiden stukken nooit meer op tijd geblokt.  Ik deed een gok dat mijn docente, net als u, wel voor Shakespeare zou gaan.
Alles op alles om het oud Engels te doorgronden.
Ik gokte juist!  Docenten Engels hebben allemaal wel een boontje voor Shakespeare, niet Tom?!

Asshole

Maar HET moment dat ik nooit zal vergeten gebeurde tijdens een groepswerk.
Uiteraard werd er van ons verwacht Engels te spreken.
Eén van de jongens in mijn groepje werd op een gegeven moment kwaad op iemand er riep: “You, asshole“.
Hij sprak het echter uit op zijn Amerikaans! Klik op de link als je niet weet wat ik daarmee wil zeggen.
Jij kwam aan onze tafel staan en zei rustig: “Would you please pronounce that correctly: Asshole, we speak Brittish English in class”.

Heel de klas lag dubbel van het lachen.
Asshole in het Brits Engels klinkt zoveel viezer dan in het Amerikaans! 😉

Bedankt, Tom! Euhm meneer de leerkracht Engels

Onthaalmoeder – 3X oef ’t is gedaan – tijd voor iets nieuws

Onthaalmoeder – 3X oef ’t is gedaan – tijd voor iets nieuws

onthaalmoeder

Het is bijna zover!  Mijn jongste gaat woensdag een uurtje kijken in haar klasje. Vrijdag maakt ze haar laatste dag bij de onthaalmoeder!
De maandag na de kerstvakantie begint haar schoolcarrière als peuter van 2,5. Eindelijk is het gedaan met de opvangmama/onhaalmoeder!
Want:

Onthaalmoeder kost valt weg

Hoera, want die opvang dat is DUUR! Wij betalen ongeveer €250 euro per maand en dan werk ik nog maar halftijds!
Geen wonder dat zoveel ouders blij zijn als de opvang wegvalt en de kinderen naar school gaan, zeg!
Het is echt een serieus bedrag dat we elke maand moesten neertellen.
Toen de oudste  twee even samen naar de opvang gingen en ik ook  nog voltijds werkte, wist ik helemaal hoe duur het allemaal was!

Zelf kiezen wat er op de radio komt!

Gedaan met ‘Abief Piet raat opsetteuh’  (Alsjeblieft, Piet Piraat opzetten!)

Want dat was standaard vanaf het moment dat ik de kleinste in de auto zet. Yesssss!  Ik kan gewoon terug het nieuws luisteren of naar muziek die ik zelf graag hoor en wel wil meezingen! 😉
Oh, wat ga ik daarvan genieten!

Meer relax in de ochtend

Een stop minder bij de ochtendroutine door de week, ja dat scheelt me toch zeker een minuut of tien.  Vooral omdat ik altijd moest babbelen met de opvang mama, uiteraard. 😉

Maar, alle gekheid op een stokje:

Ik ga het missen, de verhalen in peutertaal op de achterbank, ook de “Abief, Piet raat opsetteuh”.

De babbels met mijn onthaalmoeder die ik al ken van toen ik zelf een peuter was zal ik niet meer kunnen doen.  En wat vond ik die altijd fijn.
Ik ken haar al zo lang en ze heeft bijna zes jaar voor mijn kinderen gezorgd en is er echt wel een tweede mama voor geweest.
Ik ben haar zo verschrikkelijk dankbaar.  Je kinderen ergens met zo’n gerust hart ergens achterlaten is goud waard.
Voor alles stond ze open, borstvoeding en wasbare luiers, bijvoorbeeld.  Ze daagde uit, knutselde en bakte, … Het was een tweede thuis voor mijn kinderen.

Als ik aankwam en ik gluurde naar binnen, zag ik altijd weer al die leuke knutsels hangen. Ik zag de lach op de gezichtjes van mijn kinderen, terwijl ze helemaal opgingen in hun spel.
Ze bleef ze uitdagen, ook al waren ze al helemaal klaar voor school.
Ik heb altijd op haar kunnen rekenen,…
Dankjewel, Cindy!

Ik laat los en sluit weer een periode af.

Ik sluit de periode van de onthaalmoeder af, mijn laatste kindje is er bijna weg.
Dat doet toch wat met een mens!  Ze worden groot die kleintjes van ons.
Maar zo gaat dat nu eenmaal…

Klaar voor de klas.

Ze is er zo klaar voor, die jongste van ons, om naar de klas te gaan!  Haar tasje, gekregen van haar metie, hangt klaar.
Ze oefent elke dag met het open en dicht te doen.
Gisteren morgen nog was ze zelfs boos, want haar grote zus had weer gezegd dat ze bijna naar school mocht en zij had van ‘bijna’ ‘vandaag’ gemaakt…

 

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram –Pinterest –Youtube

 

BSO of BLO met de B van BETER voor je kind.

BSO of BLO met de B van BETER voor je kind.

BSO

Ik geef les in het secundair onderwijs, van mijn opdracht sta ik vooral in de b-stroom.
Dat wil dus zeggen dat de leerlingen die bij mij in de klas zitten doorstromen naar het BSO, het Beroeps Secundair Onderwijs.
Hier in België heeft die B vaak een slechte smaak!
Ook in het lager onderwijs gebruiken ze die B in Bijzonder Lager onderwijs.
Ze maken van ‘BLO-er’ al zolang als ik me kan herinneren een scheldwoord!
Terwijl die B in mijn ogen voor sommige kinderen gewoon staat voor: BETER voor je kind!

Laten afzakken, kansen ontnemen, …

Ouders zien BLO of BSO vaak echt helemaal verkeerd.  Ze noemen het afzakken. Ze zijn bang dat ze hun kinderen kansen ontnemen.
En ach laten we eerlijk zijn, de maatschappij heeft dat beeld ook zo voor hen gevormd.
Als schaapjes lopen de ouders mee in het straatje van ‘Ik wil ze niet laten afzakken, ik wil mijn kind zijn kansen niet ontnemen …’

Maar lieve mensen, zo zit het NIET in elkaar!

Ondertussen ben ik aan mijn veertiende schooljaar begonnen, waar ik héél veel lesuren bij b-stroom leerlingen heb doorgebracht.
Dus ja, ik vind van mezelf dat ik er ervaring in heb!

Die wil ik even met jullie delen.

BLO ten opzichte van lager onderwijs.

Voor leerlingen die op een andere manier leren, die vaak wat meer tijd nodig hebben en waarvoor een klas van 27 geen optie is, bestaat het BLO.
Kleine klasjes, meer individuele begeleiding, meer structuur.
Op zich denk ik zelfs dat gewoon elk kind daarmee gediend zou zijn.  Toch trekt de grote hoop kinderen zijn plan wel in het ‘gewone’ onderwijs. (Die gewone zet ik bewust even tussen haakjes, daar kom ik later toe!)

Bij ons op school hebben wij instromers van zowel lagere scholen als bijzondere lagere scholen.
En zal ik je eens wat vertellen?  De leerlingen die instromen van het bijzonder lager onderwijs kunnen ‘beter’ mee.
Ik bedoel daarmee dat ze structuur hebben, héél goed weten hoe ze moeten organiseren en plannen, met alles in orde zijn en héél vaak betere resultaten behalen.
Ze hebben zes jaar super veel begeleiding gehad, een geweldig goede voorbereiding op het middelbaar onderwijs.
Ze starten en gaan als een wervelwind door het eerste jaar…

De leerlingen van het lager onderwijs, die het in het daar al erg moeilijk hadden en dus naar de b-stroom worden georiënteerd, hebben het zwaarder.
De overgang van lager naar secundair is voor alle leerlingen een grote stap.
Voor leerlingen die het al moeilijk hadden in het lager en zich ook nog eens aan een andere school moeten aanpassen is die stap een mega-obstakel.
Met begeleiding, studie-methodelessen en dergelijke, werken de scholen super hard om het ook voor die kinderen doenbaar te maken.
Maar geloof me vrij, de kinderen uit het BLO, maken die overstap veel vlotter.
Heb je dus je kind kansen ontnomen door ze naar het BLO te laten gaan als dat de beste optie was? Ik denk het niet… Je hebt je kind het juist moeilijker gemaakt als je het niet naar het BLO liet gaan, als het daar thuis hoorde.

 

leren-wat-je-blij-maakt

Ze moeten hun brood goed verdienen.

Dat zeggen de ouders dan!

*zucht*
Ja, dat is wel waar, ze moeten hun brood verdienen… maar vaak willen ouders net iets meer dan brood.   Liefst ook een groot huis met zwembad en een Lamborghini voor de deur! 😉
Oké, ik overdrijf misschien een beetje, maar ze kunnen niet allemaal dokter worden of advocaat!

Kinderen moeten richtingen kiezen die ze graag doen.  Niks is zo nefast om schoolmoe te worden, dan iets studeren wat je vreselijk saai vindt!

Ik ken dakwerkers, metsers, verpleegsters, winkelbedienden, onthaalmoeders, mensen in de ouderenzorg … ze hebben allemaal BSO gedaan, verdienen allemaal hun boterham en bovenal, ze zijn gelukkig!
Als ze graag naar school zijn gegaan, vinden ze wel een job waarmee ze hun brood verdienen!
Vaak hebben ze na het secundair nog energie en ‘goesting’ om verder te studeren. En ja, ook met een BSO diploma (7de jaar), kan je nog verder studeren.

Niet goed weten wat je wilt is niet zo erg!

Ik kwam toevallig deze week een leerling tegen waar ik ook nog les aan had gegeven.
Het was een meisje en ze stond op de ladder de lampen te maken in de sportclub.
Ik geraakte met haar aan de praat.  Ze had elektriciteit gevolgd en voeding op BSO. Toen ze afgestudeerd was is ze nog cursussen gaan volgen voor diëtiste en helpt nu mensen begeleiden bij het sporten.
Ze zei: “Ach ik wist niet zo goed wat ik wilde toen ik zo jong was.  Nu heb ik het gevonden.”
En ik stond verbaasd te kijken hoe ze ook het licht terug werkende kreeg…

Ik voel verandering in hoe mensen BSO zien!

Op die veertien jaar tijd is er wel wat verandering gekomen!

Bij de open dag bij ons op school kwam een moeder vertellen dat haar dochter op het 1ste B zou beginnen, want ze wilde de zorg in.
Héél bewust: “Als ze dat wil doen, dan mag ze dat, want ze moet graag naar school gaan.”
Ik zag ouders van BLO leerlingen in september trots delen dat hun kind naar een bijzondere lagere school gaat.
Want je mag als ouder trots zijn als je de beste keuze voor jouw kind maakt, ook al denken er nog heel veel mensen dat je er slecht aan doet!

Maar we zijn er nog niet.

Want veel mensen zien niet dat die B staat voor BETER voor je kind!
Ze zien het als: “BWHAHAHAHA,  hij kan het niet, hij is dom!”

Ik denk dan: “Bwhahahahaha, jij begrijpt het niet, wie is hier nu eigenlijk dom?”

Zelfs leerkrachten zijn er soms nog bang voor om uit te spreken dat de b-stroom een goede keuze zou zijn voor een bepaald kind.
De vooroordelen zijn de wereld nog niet uit.

Het M-decreet zegt dan weer dat zoveel mogelijk leerlingen in het ‘gewone’ onderwijs moeten kunnen instappen.
Dus zeggen de grote pieten hierboven dat er zoiets bestaat als ‘ongewoon’ onderwijs?
En ze breken het bijzonder onderwijs op die manier ook een stuk af.  Ze schatten het niet naar waarde in!
En dat vind ik echt zo erg!  Iets zo bijzonder als het bijzonder onderwijs is niet ‘ongewoon’.
De leerkrachten daar werken kei hard met hun leerlingen en ze halen de talenten in elk kind individueel naar boven.

Je zou zo niet praten als het jouw kind was.

Dat kreeg ik in een verhitte klassenraad te horen een aantal jaren geleden.

Ik begrijp heus wel dat je hoopt dat je kind later een leuke job kan beoefenen.
Ja, dat hoop ik voor mijn kinderen uiteraard ook.
Maar als het blijkt dat het voor hen de BETERE optie is om naar een BLO, BSO of zelfs BuSO te laten gaan, dan zal dat zonder pardon, onmiddellijk gebeuren.

(Mijn) kinderen moeten gelukkig zijn en graag leren.  Hoe en waar dat zij dan het best leren… dat zal de tijd uitwijzen.

Kies voor geluk en respecteer anderen hun keuzes.

Voor sommigen ligt het geluk in thuisonderwijs, waar ik enorm veel respect voor heb, trouwens!
Voor anderen zal dat geluk in een methodeschooltjes te vinden zijn.
Veel kinderen zijn nu al gelukkig in hun traditionele schooltjes.
Nog anderen zullen hun talenten ten volle kunnen ontwikkelen in een BLO school of voor de oudere kinderen in een BSO richting en dus daar gelukkig worden.
De BuSO leerlingen zullen super trots zijn op het huis dat ze kunnen metsen en dus ook gelukkig zijn!

computer

Laten we dus allemaal samen kiezen voor gelukkige kinderen!
Want die zullen hun talent vinden en volgen!  Ze zullen het ten volle ontwikkelen.
En ik ben er vast van overtuigd dat ze dan ook hun boterham zullen verdienen! (Misschien wel zonder de Lamborghini voor de deur) 😉

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest – Youtube

 

 

Langlaufen in de Ardennen

Langlaufen in de Ardennen

langlaufen

Langlaufen

Jawel ik heb het in mijn leven toch een keer of vier gedaan, schat ik, dat langlaufen.
Telkens was het met school.  De eerste paar keren was ik zelf nog leerling en een stuk leniger 😀
De laatste keer was ik leerkracht en was het 2010.

Het ski-pak

Ik herinner me nog het “Oh jee, wat moet ik aandoen?” gevoel.  Ik heb namelijk geen ski-pak of thermisch ondergoed in huis.
Manlief zou graag eens op ski-vakantie gaan, ik heb het steeds weten te omzeilen.  De hele koude sneeuw en stijve plank (ik heb het over mezelf! ) combinatie komt naar mijn gevoel van zijn leven niet goed!
Dus ik ging naar de Scapino, want die was er toen nog in de stad waar ik werkte, en kocht me een leuk wit skipak met zwarte cirkels erop!

langlaufen

Op de foto ziet het er allemaal heel “professioneel” uit, maar dat mijn collega’s die me hebben zien stuntelen maar spreken: Ik bak er gewoon niks van!
Zolang ik gewoon vooruit moet langlaufen schuifelen lukt het nog wel, maar een mini heuveltje was voor mij een mega-obstakel.
Het resulteerde telkens in een terug glijdende Ilse en een hoop gelach rondom me van collega’s en leerlingen. *schaam*

Neen, ik zal er echt nooit goed in worden!

Dat leerlingen tellen in de bus belangrijk is!

Haaaaaaaaa, eindelijk gedaan met langlaufen! Aangekomen en een lekkere warme choco binnen!  Dat was het leukste van de hele ‘wintersportdag’.

Tijd om met de bus terug naar het verre Limburg te vertrekken!  De leerlingen eerst nog allemaal naar de sanitaire voorzieningen sturen, instappen en tellen.

En jawel, ik had één leerling te weinig.  Dat op zich is natuurlijk vreemd, dus ik telde opnieuw.
Echt wel één leerling te weinig!
Ik ging snel terug naar de toiletten, maar daar zat niemand meer!
En meteen zag ik een collega uit de andere bus stappen.  Hij miste er ook één.

Dat is natuurlijk al anders, er waren twee ‘vermisten’!

De directeur begreep er niets van, hij was namelijk diegene geweest die de rangen had gesloten.  Hij was als laatste vertrokken en was achter de laatste leerling gebleven om zo te voorkomen dat er achterblijvers waren.
We gingen op zoek en we stonden zelfs op het punt om terug de latten aan te trekken en de tegenovergestelde richting van het parcours te beginnen afleggen.

Daar ginder ver liepen een paar stipjes!

We keken op de heuvels van witte sneeuw en uiteindelijk zagen we helemaal in de verte twee zwarte stipjes verschijnen.
Een leerling haar langlauflatten waren kapot en een andere was bij haar gebleven.
Ze hadden een ‘shortcut’ genomen door de diepere sneeuw en hadden dus zo ook net de directeur gemist.

Gelukkig dat we toch altijd tellen in de bus voor we vertrekken.
Meestal is het maar een formaliteit, maar het is er één die ik zeker nooit zal vergeten, zeker niet na dit voorval!

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest

Zijn er wintersportliefhebbers onder de lezers?

Dop van de lijmfles-mop: als leerlingen je iets leren.

Dop van de lijmfles-mop: als leerlingen je iets leren.

dop van een lijmflesje

De start van een nieuw project.

Gisteren begonnen de leerlingen aan een nieuw projectje.  Het is herfst en het is spinnentijd en dat wilde ik graag combineren in één leuke opdracht.

Ik haalde kleine lijmflesjes, omdat ik dacht dat die gemakkelijker te hanteren waren en nam deze mee naar school.

Het hele lesje werd uitgelegd. (Binnenkort komt de hele les ook op de blog, als de tekeningen helemaal klaar zijn!)

Ik toonde de leerlingen een filmpje, deelde materiaal uit, tekende voor op het bord,…
Ik gaf hen allemaal een wit blad papier, want daar moesten ze mee beginnen.

Er werd uiteraard eerst in het schetsboek getekend! Want zo’n spinnenweb meteen goed tekenen zonder even te oefenen, dat is toch wel héél erg spannend.

De dop van de nieuwe lijmflesjes.

De flesjes waren allemaal nieuw en dus zat de dop van elk busje nog dicht!  Ik sneed met een breekmesje het topje van de dop van elk flesje.
Maar het leek helemaal niet open te zijn.
Ik peuterde met de punt van mijn breekmes, maar het deed niks af.
Ik haalde er uiteindelijk een lange nagel en een hamer bij en klopte in de punt van de dop.
Ik kwetste mijn vinger, maar hé er kwam wel lijm uit!

De dop van de nieuwe lijmflesjes.

Een aantal leerlingen begonnen al met de opengemaakte flesjes, maar moesten wel erg hard drukken op het flesje.
De lijm kwam er echt niet zo gemakkelijk uit.
En ik probeerde ondertussen de andere flesjes maar open te krijgen…

De mop van de dop

Tot één leerling begon te lachen en zei: “Mevrouw, ik heb het gevonden!  Je moet gewoon draaien aan die dop!”

En oh wat voelde ik me oud op dat moment.  ‘In mijn tijd’ hadden ze dat soort dop om te draaien nog niet uitgevonden… maar ik had er wel bij moeten stilstaan!

Iedereen draaide het flesje open en ging verder met zijn werk!  Het ging in ieder geval een héél stuk gemakkelijker!

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest ?

Heb je ook al ooit zoiets dom voorgehad?