Categorie: Gastblog of interview

Bordjes voor mens en dier: Kreatieve kronkel van Kelly

Bordjes voor mens en dier: Kreatieve kronkel van Kelly

bordjes voor mens en dier

Deze week blijven we een beetje in dezelfde sfeer als vorige week, want de hobby heeft weer met dieren te maken.  Kelly maakt leuke bordjes met de hand om een centje bij te verdienen…. Lees je mee? 

Vertel eens wie je bent?

Ik ben Kelly gordt, ben 25 jaar en ik woon in het achterhoekse stadje s-heerenberg. Ik ben afgestuurd als dierverzorgende niveau 2 en ben dus helemaal gek van dieren, die ik zelf dan ook heb.. het gaat om 2 honden en meerdere vogels!
Op dit moment ben ik werkzoekend en om toch bezig te blijven, ben ik begonnen met “bordjes voor mens en dier”!

Wat is dat dan?  Bordjes voor mens en dier?

Ivraag-2k ben lang bezig geweest met tekenen, puur voor de hobby en omdat ik het leuk vind en toch niet niks wil doen!
Ik teken echter geen portretten of dergelijks maar gewoon funny dingen!

 

Hoe lang ben je er al mee bezig?

Vanaf dat ik kon tekenen ben ik daar al mee bezig!
Maar vanaf januari 2016 ben ik begonnen met het maken van leuke bordjes zoals waakbordjes, naambordjes, tekstbordjes, …

Hoe heb je deze hobby ontdekt?

wat ik eerder vertelde ik ben gek op dieren met name honden, ik had nog een stukje tuinplank er liggen en dacht toen bij mij zelf: ” Laat ik eens een leuke naam bordje maken voor mijn honden

Dit is het geworden:

4-1 4-2

Wist je meteen: “Dit wil ik doen?”

Ja, ik ben altijd al creatief geweest vind ik ook echt heerlijk! Ik kreeg steeds meer mensen die het leuk vonden om een bordje te hebben met hun hond erop!

Waarom bordjes voor mens en dier?

Omdat ik bezig ben met dieren en er anderen blij mee kan maken!

Op welk ‘bordje’ ben je het meest trots en waarom?

Ik ben op elke werkstuk dat ik maak trots, omdat ik elke keer weer wat nieuws kan maken en er dan ook weer van kan leren!

Zou je er je beroep van willen maken?

Het zou eventueel wel kunnen, maar ik zou graag een echte baan willen waar ik nog meer bezig zou kunnen zijn met ”echte” dieren!

Wat is er moeilijk aan jouw hobby?

In principe vindt ik niet echt iets moeilijk.. ik ben geduld en heb een vaste hand dus dat is helemaal geen probleem voor mij!

Is het een dure hobby?

Mijn hobby kost vrij weinig geld, van het verdiende geld haal ik natuurlijk weer de materialen die ik nodig heb!

Waarom doe je juist dit zo graag?

Ik ben werkzoekende zo heb ik dus een leuke bezigheid en ik verdien er een leuk zakcentje aan!

Steek je er veel tijd in?

Ja, ik heb veel tijd naast het wandelen met mijn trouwe viervoeter! Meestal werk ik aan mijn opdrachten in de ochtenduren zodat ik vanmiddag andere dingen kan doen!

Wat wil je nog leren met betrekking tot je hobby?

Eigenlijk vind het dit alles wat ik nu doe, denk aan, graveren en etsen.. voldoende om te doen! Misschien dat ik binnenkort ook spiegels ga bewerken maar dan komt het op mijn pagina te staan!

Waar kunnen we je vinden?

Je kan me vinden op facebook! 

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest –Youtube

Hondenfotografie: Kreatieve Kronkel van Sien.

Hondenfotografie: Kreatieve Kronkel van Sien.

hondenfotografie

Deze week gaan we met de rubriek op maandag, ‘Kreatieve Kronkels’ gaan we nog eens terug naar de fotografie.  Het is wel totaal iets anders dan de hobby van Kristel.

sien-met-hond

 

Vertel aller eerst eens iets over jezelf.

Ik ben Sien Vervecken, 21 jaar oud en op deze moment nog student.
Ik heb twee honden, Border Collies. Mijn reu Bengo is de oudste met hem doe ik al sinds hij puppy was gehoorzaamheid. Dit vindt hij geweldig! Hij doet dan ook alles voor mij. Mijn jongste hondje heet Noya. Zij is bijna twee jaar en met haar ben ik intensief bezig met flyball. Twee keer in de week trainen op de hondenschool en om de twee weken een wedstrijd waar we met ons team aan mee doen.
Mijn honden zijn mijn alles! Ik ben dagelijks met hen bezig van wandelen in het bos tot trucjes leren en heerlijk lang knuffelen.

Zoals gezegd, ben ik nog student en ik studeer fotografie. Ik heb voor de daarvoor gekozen na eerst twee jaar veel moeite te hebben gestoken in mijn studies rechtspraktijk. De rechtspraktijk nam al mijn vrije tijd in en het enige dat ik nog deed was studeren. Na het tweede jaar bleef ik weer met 6 herexamens achter en na deze allemaal mee gedaan te hebben moest ik weer twee vakken meenemen. Toen heb ik besloten om iets te gaan studeren dat ik graag doe, waar ik mijn vrije tijd niet voor moet opgeven maar in mijn vrije tijd mee kan bezig zijn. De keuze voor fotografie was snel gemaakt!

 noya

Wat is je Kreatieve kronkel?

Mijn ‘Kreatieve kronkel’ is hondenfotografie, mijn studie en mijn hobby’s gecombineerd!

Hoe lang doe je dit al?

Met fotograferen ben ik al bezig sinds ik een klein meisje was, op vakantie liep ik rond met toen nog een wegwerpcamera om van alle activiteiten (en vooral van alle dieren die we zagen) foto’s te nemen. Later kreeg ik dan een compactcamera, die al snel vervangen werd door een grotere compactcamera die op zijn beurt vervangen werd door de camera waar ik nu mee fotografeer, een Nikon D7100.

Het echte fotograferen is begonnen vanaf dat ik mijn grotere compactcamera heb aan geschaft, een coolpix van Nikon (In 2012). In 2015 heb ik mijn huidige Nikon D7100 gekocht en vanaf toen ben ik heel veel tijd in het fotograferen gaan steken.

dog-frisbee-001

Waar heb je hondenfotografie ontdekt?

Ik heb de hondenfotografie ontdekt toen ik mijn huidige camera kocht. Deze moest natuurlijk uitgetest worden om te weten hoe hij werkt en hoe ik snel en eenvoudig alle instellingen kan aanpassen. Hiervoor ging ik veel op pad met mijn hondjes en de camera, de overstap naar hondenfotografie was dus heel snel gemaakt!!

Wist je meteen: “Dit is het, dit wil ik ook doen?”

Er zijn wel enkele fotografen waar ik naar opkijk omdat ze ontzettend mooie foto’s maken! Vooral actie foto’s waren in het begin voor mij echt de hel! Maar na veel oefenen en tips vragen lukte me dit ook.

Waarom net hondenfotografie?

Ik vind mijn hobby geweldig omdat ik de camera overal mee naar toe kan nemen en overal foto’s kan maken, alsook dat ik met mijn eigen honden op stap kan en nieuwe mooie plekjes ontdekken en deze dan ook ineens vereeuwigen op foto.

retrieving-001

Welke foto is je grootste trots?

Het meeste trots ben ik op mijn eindwerk dat ik afgelopen jaar moest afgeven. Als eindwerk ontwierp ik een magazine over hondensporten. Hierin heb ik mezelf overtroffen in mijn kunnen! Al zeg ik het zelf, de foto’s waren prachtig en ik kreeg niets dan complimenten van klasgenoten, kennissen, docenten, …

Wil je er je beroep van maken?

Willen, zeker en vast!! Het kunnen daar ben ik nu volop mee bezig. Mijn eigen stijl verder zoeken en perfectioneren, veel op evenementen gaan fotograferen zodat mensen in contact komen met mijn werk en mij ook aan het werk kunnen zien. Binnenkort ga ik nog een cursus bedrijfsbeheer volgen om dan als zelfstandige te kunnen beginnen. Of ik dit effectief als hoofdberoep ga kunnen beoefen wordt nog even afwachten.

Wat maakt hondenfotografie moeilijk?

Het moeilijkste van mijn hobby, is dat iedereen tegenwoordig zelf een camera of smartphone heeft waar ze al hun foto’s mee nemen en dat mensen die echt fotograaf zijn vaak ‘overbodig’ worden om het zo te zeggen. Mensen willen niets uitgeven aan iets dat ze ook zelf kunnen. Wat ik verschrikkelijk vind!! Want fotograferen is een vak apart en niet zo maar op een knopje duwen! Ik heb er hard voor moeten werken om steeds op mijn examens het beste van mij zelf te geven en niet maar met de eerste de beste foto af te komen. Fotograferen is hard werken en op zoek gaan naar iets uniek en creatief!!

Hiernaast heb ik natuurlijk ook niet voor het simpelste onderdeel binnen de fotografie gekozen. Hondenfotografie is veel geduld hebben, vooral als de honden niet zo goed luisteren. Jezelf in de moeilijkste posities wringen en veel op de grond liggen om zo’n mooi mogelijke foto’s te kunnen maken van de honden!

Kost je hobby veel geld?

Jammer genoeg kost mijn hobby veel geld! Sparen, sparen en nog eens sparen om dan alles uit te geven aan die ene lens die je zo graag wilt of een nieuwe body die je wilt aanschaffen …

Waarom doe je dit zo graag?

Fotograferen is een vrijheid, je doet het wanneer je er zin in hebt en als je tijd hebt! Ik kan me er volledig in laten gaan en meestal neem ik ook mijn twee viervoeters mee op stap waardoor ik dubbel kan genieten.

Kan je genoeg tijd steken in je hobby?

Ik steek er ontzettend veel tijd in!! Ik doe vele fotoshoots en neem ook mijn camera mee als ik op evenementen ga. Nadien moet ik natuurlijk ook nog de foto’s selecteren en nabewerken (wat nog eens eens zoveel tijd kost)
Maar die tijd steek ik er graag in!

01-11-2015-053

 

Wat wil je nog bereiken met de hondenfotografie?

Mijn eigen ‘zaak’ opstarten als echte fotograaf! Maar daar ga ik hopelijk binnenkort, na mijn cursus bedrijfsbeheer mee kunnen beginnen.

 

Waar vinden we je werk terug?

Je kan me vinden op mijn website, facebookpagina en instagram account.

 

Bedankt Sien om met deze rubriek te willen meedoen.  Ik wens je super veel succes met hobby/beroep!  

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest

Heb jij je huisdier wel eens laten fotograferen door een professional of zou je dat wel eens zien zitten? 

Decoratie gebak: kreatieve kronkels

Decoratie gebak: kreatieve kronkels

decoratie gebak

Deze week vertelt Bianca over haar creatieve hobby: decoratie gebak maken. Het ziet er allemaal super lekker uit, ik waarschuw je alvast.  Na het lezen van dit artikel heb je ‘goesting’!

Vertel aller eerst eens iets over jezelf:

Ik ben Bianca, 37 jaar. En heb 3 hele lieve kinderen: Stijn 5 jaar, Bink 4 jaar en Storm van 8 maanden. En een geweldige vriend die mij in alles steunt. Ik heb met veel plezier en succes de Haagse school voor mode & kleding gevolgd. Maar door vakantiewerk ben ik het ambtenaarsleven ingerold en ben ik jaren werkzaam geweest bij de gemeente Leidschendam-Voorburg. Waar ik nu niet meer werk. Eerst op de afdeling Onderwijs de leerlingenadministratie bijgehouden en daarna bij team Communicatie. Nu ben ik een trotse moeder en kan ik alle leuke momenten van mijn kinderen meemaken. En tussendoor hou ik me bezig met het creëren van decoratie gebak, koek en snoep en het bijhouden van mijn website en Facebookpagina.

appeltaart

Wat is jouw Kreatieve Kronkel?

Mijn Kreatieve Kronkel is het maken van allerlei decoratie gebak, koek en snoep. Ik ben als kind altijd al creatief geweest. Samen met mijn moeder stonden we in de hobbywinkel te zoeken naar iets nieuws. Eigenlijk nooit iets gevonden wat ik echt leuk vond om te blijven doen. En nu uiteindelijk iets kunnen vinden waar ik al mijn creativiteit in kwijt kan. Er is ook zoveel lekkers om te maken.

macaronsnoepjespot1

Wanneer heb je jouw hobby van decoratie gebak juist ontdekt?

Ik ben ruim 2,5 jaar geleden begonnen met het maken van bonbonnetjes. Na een periode niet lekker in me vel zitten ben ik weer gaan werken. Uiteindelijk ben ik mijn werk verloren en was het verven van bonbonnetjes een bezigheidstherapie geworden om mijn gedachten te verzetten. En eigenlijk was ik daarna niet meer te stoppen, van bonbonnetjes naar cupcake’s en van cupcake’s naar taarten. Mijn fantasie sloeg op hol waardoor ik ruimte te kort kreeg om alles neer te zetten. Ik had weer een doel in mijn leven. Door de positieve reacties die ik kreeg ben ik mijn Facebook pagina begonnen en daarna mijn webshop. Zo kon ik gaan maken wat ik in mijn gedachten had en kon ik andere mensen er weer blij mee maken. En ik hou van gezelligheid en lekker eten. Nu kan ik altijd naar dat lekkers blijven kijken zonder aan te komen!

donutsgespikkeld

Wist je meteen: “Dit is het?”

Toen ik jonger was had ik altijd wel in gedachten dat ik iets voor mijn eigen wilde gaan doen. Maar nooit precies geweten wat, hoe en waar. Eenmaal toen ik begonnen was met het maken van lekkernijen ging het idee steeds meer groeien en groeien. En heb ik tot nu toe een deel van mijn droom al gerealiseerd.

Wat is er nu zo leuk aan je hobby?

Het leukste vind ik dat er zoveel mogelijkheden zijn. Je kan de gekste lekkernijen maken want het hoeft niet altijd precies te lijken op echte gebakjes. Overal haal ik ideeen vandaan en kan ik mijn fantasie tot werkelijkheid brengen.

Op welk decoratie gebak ben je het meest trots?

Eigenlijk ben ik op meerdere creaties trots. Maar het meeste trots ben ik op dat ik gevraagd ben om de taart te maken voor de campagne van Tommy Hilfiger. De taart kwam te staan in de etalage van de Bijenkorf Amsterdam. Vind het heel erg leuk om in opdracht voor professionele bedrijven gebakjes en taarten te maken. Maar ook om lekkernijen te maken voor gezellig bij de mensen thuis.

bruidstaart-tommy-hilfiger-bijenkorf-amsterdam

Wil je van decoratie gebak je beroep maken?

Ik zou zeker hier mijn werk van willen maken. Eigenlijk is het al een uit de hand gelopen hobby. Het liefst zou ik een klein winkeltje willen hebben. Net zo ingericht als de vroegere snoepwinkeltjes. Houten stellingen met glazen potten en een toonbank vol met al mijn decoratie lekkernijen. En dat je je eigenlijk net zoals een kind van vroeger voelt dat je niet weet wat je allemaal moet kiezen omdat je je ogen aan het uitkijken bent. En dat je uiteindelijke met een papieren zak vol lekkers de winkel uitloopt. Helaas is deze mogelijkheid nog niet gekomen maar ik blijf hopen en daar naartoe werken.

Is het moeilijk? Kost het veel tijd?

Eigenlijk is het maken van de gebakjes niet moeilijk. Vind het juist leuk om nieuwe dingen te proberen. En als iets niet lukt proberen we het gewoon opnieuw. Maar het enige lastigste vind ik het indelen van mijn tijd en dat mijn heel mijn huis een opslag en werkplek is. Je bent nooit opgeruimd en je kan het niet even loslaten. Alles loopt door elkaar heen, het huishouden, kinderen en ondertussen ben ik bezig met mailtjes beantwoorden, materialen zoeken, ideeën opdoen en dan de lekkernijen zelf maken. Kom eigenlijk handen te kort.

kadotiek

Is het een dure hobby?

Alles kost geld. En je kan het natuurlijk zo gek maken als je wilt. Sommige materialen zijn erg prijzig in de aanschaf. Maar probeer alles zo te combineren dat het nog betaalbaar blijft voor mijn klanten. Mijn materialen haal ik bij de plaatselijke winkels en wat er niet te krijgen is koop ik op het internet.

Waarom is nu net dit zo leuk?

Ik vind het heerlijk om bezig te zijn en om mijn creativiteit kwijt te kunnen. Het is echt een ontspanning voor me en even weg te dromen.

Wat wil je nog bereiken?

Oh haha ik zou nog zoveel veel willen doen. Maar waar ik het al een tijdje over heb is dat ik graag heel veel macarons wil maken en dan per kleur in een glazen koekjes pot doen. Lijkt me zo mooi als het op kleur in mijn winkelkast staat.

mokkagebakjes

Waar vinden we je werk terug?

Ik heb een eigen website www.kadotiek.com en www.kadotiek.be. Ook een eigen Facebookpagina waar je kan volgen waar ik mee bezig ben om te gaan maken. Als ik er aan toe kom plaats ik ook af en toe iets of Twitter en Instragram.

Dankjewel Bianca voor dit leuke interview, ik heb er echt goesting van gekregen!  Ik wens je nog super veel succes met je hobby.  

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest ?

Kreeg jij ook ‘goesting’ bij het lezen van deze Kreatieve Kronkel?
Heb jij ook een creatieve hobby en wil je hem graag eens (gratis!) in de kijker zetten?
Neem zeker even contact met me op: Ilse@kreanimo.be

 

 

Strijkkralen – Samantha haar kreatieve kronkel

Strijkkralen – Samantha haar kreatieve kronkel

strijkkralen

Deze week strijkkralen in de rubriek ‘Kreatieve Kronkels’ op maandag vertelt Samantha over haar hobby.  De meeste mama’s onder mijn lezers zullen zich zelfs aan deze hobby al wel eens gewaagd hebben!
Maar Samantha gaat net iets verder! Lees en kijk je mee wat er met strijkkralen allemaal kan?

Wie ben je?

Ik ben Samantha, 19 jaar. Ik woon sinds een jaar samen met mijn vriend in Almere. Daarvoor heb ik altijd in Huizen gewoond, met mijn ouders en mijn 2 halfbroers.
Ik ben na het vmbo doorgestroomd naar de havo, en van daaruit naar het HBO. Helaas bleek de opleiding Interactive Performance Design toch niet mijn ding. Vandaar dat ik me opnieuw aan het orienteren ben, terwijl ik ondertussen als filiaalmedewerker bij de Leen Bakker werk. Ook doe ik vrijwilligerswerk bij de Gooische Meuck, een urban vintage store/kringloopwinkel in Huizen.

strijkkralen

Wat is je ‘Kreatieve Kronkel”?

Ik ben veel bezig met strijkkralen, omdat ik hier veel plezier aan beleef en omdat ik vind dat het mooie resultaten oplevert.
Wanneer ben je heb je strijkkralen ontdekt?  Hoe lang ben je er mee bezig?

Ik ben al bezig met strijkkralen sinds ik een klein meisje was. Ik deed het toen ik klein was altijd samen met mijn moeder. We gingen altijd met z’n tweetjes naar de ToyChamp om nieuwe kraaltjes te halen. De winkelmedewerkers in dit filiaal kenden ons dan ook goed en lieten het ons meteen weten als er nieuwe kleuren beschikbaar waren.
Toen ik wat ouder werd, heb ik af en toe periodes gehad waarin ik het liet liggen en daarna weer oppakte. Sinds een halfjaartje ben ik er weer volop mee bezig.

Ik heb deze hobby voor het eerst ontdekt toen ik ongeveer 5 jaar oud was, omdat mijn moeder de strijkkralen en onderplaten voor mij gekocht had, om te proberen.

Wat is het leukste aan je hobby om met strijkkralen bezig te zijn?

Het leukste aan mijn hobby vind ik dat ik er mijn creativiteit volledig op los kan laten, en om te zien hoe een project vordert. Er is van alles mogelijk met strijkkralen, omdat er verschillende vormen onderplaten te vinden zijn, maar ook koppelbare vierkante platen, waardoor je het project zo groot kunt maken als je zelf wilt. Er zijn verschillende merken strijkkralen beschikbaar, maar ik gebruik uitsluitend HAMA* omdat ik vind dat dit merk de beste kwaliteit en kleurintensiteit heeft.

Op welke creatie ben je het meest trots?

Ik heb een aantal werkstukken waar ik trots op ben. De geometrische vos in glitterkralen en de 2 Murlocs (wezentjes uit het spel World of Warcraft) zijn toch wel de werkjes die ik zelf het mooist vind.

13641168_303197076682354_3465161310667392757_o

Zou je er je beroep van willen maken?

Ik denk dat als ik van mijn hobby mijn beroep maak, ik het al snel niet meer leuk vind. Ik heb wel een website en pagina opgezet, om meer mensen te bereiken. Daarlaat ik zien wat ik allemaal maak. Ik ben ondertussen wel bezig met de verkoop van een aantal creaties, maar dat is voor mij bijzaak. Op 3 september stond ik voor het eerst op een rommelmarkt met mijn creaties. Dit was in buurtcentrum de Bazuin in Almere Muziekwijk van 11-15 uur. Dat deed ik niet zozeer om te verkopen, maar omdat ik het leuk vind met strijkkralen bezig te zijn.
Ik maak er dus liever niet mijn full-time beroep van. Dan zie ik het niet meer als hobby, maar als echt werk en dat wil ik voorkomen.

Wat is het moeilijkste aan je hobby?

Het lastigste van mijn hobby vind ik het sorteren van de kralen. Dat is vooral moeilijk als ik er geen daglicht voor kan gebruiken.  Sommige kleuren lijken heel erg op elkaar! Ook is het goed opletten bij patronen.  Als je een kraaltje teveel of te weinig telt, mag je het werkstuk compleet opnieuw beginnen. Dan is het helemaal fout!

Het strijken was altijd een probleem, omdat ik borden platstreek, of m’n werkjes uit elkaar vielen, sinds ik de tape methode gebruik, is dit niet meer het geval. Ik maak mijn werkje, ik zorg ervoor dat het beplakt is met schilderstape (Hier is veel geduld voor nodig, want de kraaltjes mogen niet omhoog komen, dan kan je opnieuw beginnen), ik zorg dat alle kraaltjes vastzitten, dan haal ik het project langzaam van het bord af en draai het om, zodat ik maar 1 kant hoef te strijken. Een filmpje dat dit beter uitlegt is hier te vinden, van FiloPixie (wel in het Engels) :

Is het een dure hobby?

Het kost redelijk wat geld, maar ik zorg er vaak voor dat ik meerdere kleuren nodig heb, zodat ik niet elke keer voor een paar zakjes naar de winkel ga. Ik koop mijn kralen vaak bij de Intertoys of Bart Smit als ik ze echt meteen nodig heb, anders bestel ik ze via Schellens Speelgoed, aangezien de losse zakjes daar net wat goedkoper zijn dan bij speelgoedwinkels. Ik krijg ook af en toe wat bussen strijkkralen van mijn vader die ze dan voor me besteld.

Waarom is net strijkkralen zo leuk?

Ik doe dit graag omdat ik het hartstikke leuk vind, en omdat het resultaat al vrij snel te zien is. Het is voor mij een fijne vrijetijdsbesteding, omdat ik ook tussendoor kan stoppen en het later op kan pakken, als dat nodig is.

Steek je veel tijd in je hobby?

Ik steek vrij veel van mijn vrije tijd in het maken van strijkkralen werkjes, vaak als ik thuiskom, begin ik na het avondeten aan mijn strijkkralen en breng ik de avond door in mijn atelier, wat eigenlijk de tweede slaapkamer is. Mijn vriend en ik hebben dit omgetoverd tot mijn ateliertje waar ik lekker bezig kan zijn, zonder dat alles door de huiskamer heen slingert.
Wat wil je nog bereiken?

Ik wil zeker nog een keer een groot werk maken van strijkkralen, wat 16 vierkante platen of meer omvat, maar dan zou ik nog meer platen erbij moeten halen, op dit moment heb ik 6 vierkante platen. Maar ik hoop met de tijd meer platen aan te schaffen.

Waar vinden we je werk met strijkkralen terug?

Ik heb een website en een pagina opgezet toen ik mijn werk wilde laten zien.
Facebookpagina
Website

strijkkraal-2

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest ?

Heb jij al vaak met strijkkralen gewerkt?  Spelen je kinderen er graag mee?

Heb je nog een hobby die je graat in deze rubriek in de kijker wil zetten?  Aarzel niet en neem contact met me op: Ilse@Kreanimo.be

* Affiliate link – jij wordt er niet slechter van, wij een beetje beter! 😉

Audrey van A-Designs – Kreatieve kronkels

Audrey van A-Designs – Kreatieve kronkels

audrey

 

Deze week in de rubriek Kreatieve Kronkels kom Audrey wat meer vertellen over haar hobby. Deze jonge ontwerpster loopt over van creativiteit.  Lees je mee?

Wie is Audrey van A-Designs?

Ik ben Audrey, 25 jaar en woon in Achel.
Mijn studie heb ik voltooid aan WICO Campus Sint-Maria te Neerpelt. Na een specialisatiejaar kinderverzorging mag ik mezelf met trots een gediplomeerd kinderverzorgster noemen.
Na 4 jaar een parttime job te hebben ingevuld in de IBO werd het voor mij tijd voor een nieuwe uitdaging. Ik kreeg de kans om fulltime te gaan werken in een kinderdagverblijf, hetgeen wat ik altijd al heb willen doen! Ondertussen ben ik er al 4 maanden fulltime bezig en geniet ik van elke dag tussen de kids.

Wat is je kreatieve kronkel?

Sinds een tweetal jaar maak ik zelf juweeltjes met kralen. Ook zitten er leuke haar accessoires in de collectie.
Ik werk met verschillende soorten materiaal en in verschillende stijlen.

Hoe lang ben je al bezig met jouw hobby?
Het is begonnen als hobby om de tijd tussen mijn gebroken diensten in te vullen. Na een jaartje hobby’en groeide het idee om mijn uit de hand gelopen hobby naar een hoger niveau te tillen. Samen met mijn toenmalige collega Kelly stapte ik naar het ondernemingsloket en voila. Op 1 september 2015 is A-Designs geboren.

Waar ontdekte je deze hobby?

Ik was op het internet op zoek naar wat leuke dingen die ik zou kunnen doen. Ik kwam een website tegen waar ze allerlei spulletjes verkochten om haarspelden en oorbellen te maken. Terwijl ik rondsnuffelde op de website begon het al te kriebelen…

Wist je meteen dat dit jouw ding zou zijn?

Het eerste wat ik dacht was: ‘Dat wil ik ook proberen!’
Meteen is er een bestelling gevolgd en werden de eerste basic juweeltjes gemaakt.

Waarom is jouw hobby de leukste?

Het leuke eraan is dat je er altijd je eigen ding in kan leggen. Elk juweeltje krijgt zo toch een eigen touch.
Je kan er ook je fantasie in kwijt. Niet alle mensen vallen op hetzelfde soort van juweeltjes waardoor ik probeer om een bredere collectie te maken. Zo kan het gaan van super felle kleurtjes naar donkere kleurtjes of van basic naar iets van heel veel werk!
Je kan er gewoon altijd mee blijven doorgaan en dat is nu net zo leuk! (Maar oh zo slecht voor je portemonnee ;))

Lees ook: Lovy Luxe kindersieraden.

Wat is je pronkstuk?

Op deze armband ben ik toch wel echt het meest trots. Het is het eerste werkje dat gemaakt is aan de hand van een patroon. Uren werk heeft erin gestoken en heel veel ergernis!
20 keer losmaken en opnieuw beginnen (om het dan voor de 21ste keer los te maken ;))
Na heel veel uurtjes werk was dit het eindresultaat en eerlijk gezegd ben ik hier stiekem toch nog steeds heel trots op!!

audrey 3

Wil je van je hobby je beroep maken?

Neen, en eerlijk gezegd zou ik het ook niet willen. Ik werk nu met een btw – nummer zodat ik mijn juweeltjes kan verkopen en met dat geld weer nieuw materiaal kan aankopen.
Ik vind het echt fantastisch om te doen.. als hobby.
Als mijn beroep zou ik veel liever mijn fulltime job als kinderverzorgster blijven uitoefenen.. ook al wil dit zeggen dat er veel minder tijd overschiet voor het maken van de juweeltjes.

audrey 5
Juwelen met glazen cabochon.

Wat is het moeilijkste aan jouw hobby?

Het moeilijkste is de tijd die erin kruipt. Sinds ik fulltime werk heb ik veel minder tijd om in men juweeltjes te steken en ergens is dit wel jammer. Patronen zoeken, onderdelen zoeken, juweeltjes maken, online zetten, boekhouding bijhouden en marktjes doen..
Ik vind het persoonlijk ook moeilijk om altijd nieuwe dingen te bedenken, je moet tenslotte altijd vernieuwend werken.. Maar wat als de mensen de oudere dingen ook nog steeds leuk vinden? Het is niet altijd gemakkelijk om hier een evenwicht in te vinden.

audrey 8
Op een marktje!

Is het een dure hobby?

Je maakt de hobby natuurlijk zo duur als je wilt. Al moet ik zeggen dat als men bankkaart kon gaan lopen dat ie dat gedaan had 😉
Het nadeel aan deze hobby is dat je steeds nieuw en leuk materiaal tegenkomt waarvan je denkt: ‘oh leuk dat kan ik zeker gebruiken’! Maar vaak heb je dan geen inspiratie meer en dan ligt je materiaal daar 😉
Over het algemeen is het materiaal niet duur.. maar natuurlijk hoe goedkoper je materiaal, hoe minder de kwaliteit is. Het is dus vaak een beetje zoeken..
Het meeste van men materiaal koop ik online via Facebook. Ik heb hier 2 mensen op leren kennen die nu zowat mijn vaste leveranciers geworden zijn. Van hen weet ik dat de bestelling altijd klopt en dat de kwaliteit altijd netjes in orde is.

Waarom doe je dit zo graag?

Ik doe het zo graag omdat het mij helpt om tot rust te komen. Als ik een drukke werkdag heb gehad kan ik ervan genieten om s’ avonds achter men bureau te kruipen en bezig te zijn met men juweeltjes. Weg van alles en iedereen.. Mijn kralen zeuren tenminste niet terug 😉
Het is ook zeer leuk als mensen een juweeltje bij je kopen en achteraf een berichtje sturen over hoe blij ze er wel niet mee zijn, zo een berichtjes zijn altijd super om te lezen!

audrey 6
Niet voor iedereen, maar ik persoonlijk vond hem leuk voor de zomer.

Hoeveel tijd steek je erin?

De tijd die erin steekt varieert van week tot week. Op dit moment kan ik er niet voldoende tijd insteken maar hier kies ik natuurlijk wel zelf voor. Ik wil er ook voor zorgen dat naast mijn job mijn partner voldoende aandacht krijgt en dit gaat natuurlijk voor mijn juwelen. Mijn partner is wel trots op me, en dat geeft me wel een super goed gevoel. Daarom wil ik er voorlopig nog niet mee stoppen.
Maar een aantal uur per week kruipt er toch wel in, iets waar je rekening mee moet houden.

audrey 4
Armband met vlinderslotje

Wat wil je nog bereiken met je hobby?

Ik zou heel graag een iets groter klantenbestand willen zodat ik nog meer mensen kan bereiken met mijn werkjes. Ik heb gister nog een workshop gevolgd om nieuwe dingen te kunnen maken waardoor dit hopelijk gaat lukken. Ooit in de toekomst zou ik zelf workshops willen geven op bijvoorbeeld kinderfeestjes.Maar tot nu toe is het er nog niet van gekomen.

Waar vinden we Audrey terug?

Mijn werkjes staan allemaal op mijn facebookpagina: https://www.facebook.com/AudreyDesign/home
Een website is in de maak maar het zal nog even duren voordat deze online kan komen.

Maar alle werkjes staan op facebook en tegenwoordig bereik je de meeste mensen toch via social media 😉

cropped-verfspat-1.jpg

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest

 

Dankjewel Audrey voor dit leuke interview.  Je maakt super toffe juweeltjes.  Ik wens je nog veel plezier en succes met je hobby!
Denk je dat jouw hobby ook leuk kan zijn in deze rubriek?  Je mag me altijd een mailtje doen op Ilse@kreanimo.be.  Als je niet zeker bent of je hobby al aan bod is gekomen kan je bovenaan bij het tabblad ‘Kreatieve Kronkels’ eens kijken tussen de vorige interviews!

Naaien van kinderkleding

Naaien van kinderkleding

naaien

Deze week is het de beurt aan mijn goede vriendin Sindy om haar kreatieve kronkel ‘naaien’  in de kijker te zetten in de rubriek op maandag.

Vertel eens wie je bent?

Ik ben Sindy, moeder van een twintigjarige zoon, Stef en een zeventienjarige dochter Elien. Ik ben gehuwd met Ruddi. Ik ben 42 jaar en woon met mijn gezin in Overpelt.

Wat is jouw hobby?

Ik maak heel graag kinderkleding en maak creaties met mijn Silhouette Cameo.

Maar kleding maken heeft toch iets meer mijn voorkeur. 🙂

Hoe vond je jouw kreatieve kronkel?

In het secundair onderwijs kreeg ik de keuze uit 3 richtingen

Kleding-verkoop

Kinderverzorging – personenzorg

Hotelschool

Na 2 jaar kleding –verkoop koos ik voor kinderverzorging, want kinderen verzorgen gaf me voldoening. Toen ik dan zelf kinderen kreeg, ben ik zelf kleding gaan maken voor hen. Maar kinderen worden groot en willen geen zelfgemaakte kleding meer dragen. Zo belande mijn naaimachine in de kast.

Met Kerst 2013 kreeg ik de geweldige vraag om meter te worden van het 3de kindje van een zeer goede vriendin (hé Ilse!). En op het moment dat ik wist dat het een meisje zou worden, kriebelde het in mijn vingers en vanaf dan is mijn machine niet meer weggeweest.

Hoelang ben je al met je hobby bezig?

Vanaf mijn 13 jaar heb ik leren werken met een naaimachine en patronen tekenen. Hobby was het toen nog niet, maar de periode waar mijn kinderen nog klein waren genoot ik er al van.

Na een lange tussen pauze , is kleding maken nu echt een hobby.

Wat is nu zo leuk aan net deze hobby?

Je keuze van combineren van stofjes en patronen en dan een leuk kledingstuk zien liggen dat je in de winkel niet kan kopen .

Wat is het kledingstuk waar je het meest trots op bent?

Oh moeilijk,maar dan denk ik een kinder jas

14017910_10208540585765936_1800313755_n

Eigenlijk nog niet helemaal klaar. Nog knopen en knoopsgaten.

Je bent al bezig om van je hobby je beroep te maken?

Het zou fijn zijn als mensen je creaties mooi vinden en willen kopen. Dus sinds kort hen ik een FB pagina aangemaakt en zou ik graag deze laten groeien met modellen. Hoofdzakelijk in maten 50 (baby) – 92 (2 jaar).

14018115_10208540585685934_248613913_n

Is kinderkleding naaien een dure hobby?

Ja, stoffen kopen is niet goedkoop. Soms denk ik ‘ Hoe doen winkels dat ? Zo goedkoop iets aanbieden?’ .

Kleding zelf maken is echt niet goedkoop!

Ik koop mijn stoffen en fournituren online of grotere stoffenwinkels. En dan heb je al direct een hele voorraad.

Wat is het leukste aan je hobby?

Om het kindje waar ik meter van ben te zien in kleding waar veel liefde inzit, iets wat je speciaal voor haar hebt gemaakt… Dat voelt zo goed!
Als anderen dat dan ook leuk vinden en ook willen laten maken voor hun kind, kleinkind of om als geschenk te geven.

14055698_10208540585445928_363628676_n

Hoeveel tijd steek je in kinderkleding naaien?

De tijd dat ik erin steek is verschillend, want ik heb eigenlijk plaatsgebrek en moet mijn ruimte delen met mijn gezin.

Telkens mijn materialen uithalen voor een half uurtje of uurtje doe ik niet, dus plan ik wel eens een dag in om alleen te naaien. De patronen tekenen doe ik dan wel tussendoor.

Liever zou ik een eigen ruimte hebben waar ik alles kan laten staan en dan bij wijze van spreken tussen de soep en de patatten kan naaien.

Wat wil je nog bereiken?

Groeien in mijn kunnen, verkopen van mijn creaties en natuurlijk mijn metekindje kleden met mijn creaties.

Waar kunnen we je (werk) vinden?

Ik heb een blog, een facebookpagina en ben ook op instagram te vinden.

14138370_10208629386785906_1826115192_n 14159800_10208629317864183_820371233_n 14194454_10208629387265918_1440992158_n

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest ?

Heb jij een klein meisje dat maatje 92 of 104 draagt in huis of zou je graag een meisje met die maat verrassen?
Laat een reactie achter op deze blogpost of op de foto op de facebookpagina en misschien win je wel een rokje voor je kleine meid!
Zeg ook wel even welke maat je graag zou winnen: 92 of 104!

13000080_557275074454774_870596593380257944_n

Wil je graag jouw hobby in de kijker in deze rubriek op maandag en is hij nog niet aan bod gekomen?  Laat me zeker iets weten op Ilse@kreanimo.be en misschien schitter jij één van de volgende weken in deze rubriek!

Sieraden ontwerpen: Kreatieve kronkels deel 14

Sieraden ontwerpen: Kreatieve kronkels deel 14

banner ester

Deze week is het de beurt aan Esther in de rubriek kreatieve kronkels.  Esther maakt prachtige sieraden voor mens en dier!
Ik laat haar aan het woord!

sieraden ontwerpster
Foto van Lisanne van de Haar

Vertel aller eerst eens iets over jezelf.

Ik ben Esther, 35 jaar. Altijd al creatief geweest al was dat eerder op andere vlakken. Ik speelde toneel, danste en zong en wilde daar ook mijn werk van maken, maar uiteindelijk toch gekozen voor een studie Romaanse Talen & Culturen met als hoofdtaal Frans, want ook met taal bezig zijn was mij niet vreemd.

Als kind al schreef ik verhaaltjes en gedichten.

Toen er bijna 7 jaar geleden een teckel in mijn leven kwam, veranderde dat een hoop en het leidde er toe dat ik nu bijna 3 jaar geleden besloot dat ik met honden wilde gaan werken. Ik heb toen de opleiding gedaan om dogdancelessen te kunnen gaan geven, wat ik nu samen met iemand met heel erg veel plezier doe onder de naam Dancing Paws! Niet alleen geven we workshops op hondenscholen en evenementen, maar ook geven we regelmatig demo’s! En ja, ook met een teckel kun je dogdancen! Overigens was deze stap niet heel gek, want dans is mijn allergrootste passie!

Wat is jouw Kreatieve Kronkel:

Ik heb heel veel ‘kreatieve kronkels!’ Alles wat in de buurt van het woord creatief komt, vind ik leuk! Ik heb van alles geprobeerd, maar uiteindelijk ben ik bij het maken van sieraden uitgekomen en daar bij gebleven! Al maak ik ook graag uitstapjes naar andere creatieve activiteiten. Zo haak ik weleens, zit ik weleens achter de naaimachine, ik heb ook een aantal beelden van speksteen gemaakt en ja attributen in elkaar zetten voor weer een dogdancewedstrijd is ook superleuk om te doen!

Hoe lang ben je al bezig met jouw hobby?

Met het maken van sieraden ben ik nu 8 jaar bezig en ik ben er nog lang niet op uitgekeken!

Hoe heb je deze hobby voor het eerst ontdekt?

Ik heb deze hobby voor het eerst bij een tante en een nicht van me ontdekt! Dat zijn ook hele creatieve mensen. Mijn moeder en ik waren daar gezellig een dagje heen gegaan 8 jaar geleden om het maken van sieraden eens uit te proberen. Iets dat zij al vaker deden. Zij hadden ook alle materialen, dus ik hoefde niet direct benodigdheden te kopen. De ketting die ik toen maakte, was hartstikke leuk! Het smaakte direct naar meer

Wist je meteen: “Dat wil ik ook doen/kunnen?”

Zoals ik al schreef, heb ik meerdere creatieve hobby’s uitgeprobeerd. Ik ben meestal direct heel enthousiast en dan koop ik van alles om er na een tijdje achter te komen dat het hem toch niet helemaal is, hoe leuk ik iets ook kan vinden hoor. Dus toen ik voor het eerst een ketting maakte, was ik ook super enthousiast en eenmaal thuis kroop ik gelijk achter de computer op zoek naar kralen webshops. Deze keer is mijn enthousiasme gebleven! Het heeft er ook mee te maken dat ik voor het maken van sieraden meestal genoeg inspiratie heb en het ligt me gewoon erg. Dat heb ik bij andere dingen minder al vind ik echt heel veel heel erg leuk!

Wat is er nu net zo leuk aan je hobby?

Het leukste vind ik toch wel dat er zo ontzettend veel mogelijkheden zijn! Er is altijd wel iets nieuws om uit te proberen! Het verveelt nooit!

Zo ben ik begonnen met sieraden te maken van grote kralen. Op een gegeven moment zag ik hier op een kunstmarkt iemand die beadembroidery sieraden had gemaakt. Dat is borduren met hele kleine kraaltjes, rocailles genoemd. Dat wilde ik ook wel eens proberen. Ik heb toen bij haar een pakketje met alle benodigdheden besteld. Dat pakketje heeft nog wel een paar maanden in de kast gelegen, omdat ik niet durfde te beginnen haha!

Grote kralen werk ik nog maar zelden mee. Het leuke van beadembroidery is dat je alle kanten op kunt. In het begin bedacht ik van tevoren een plan hoe het moest worden. Nu zoek ik materialen bij elkaar en dan ga ik op mijn gevoel af. Dat betekent dat ik als ik begin dus geen idee heb hoe het zal worden.

Heerlijk vind ik dat! Ik verbaas mezelf soms echt!
Naast beadembroidery ben ik ook vaak bezig met rijgwerk waarbij je volgens een patroon de kralen via een naald aan elkaar rijgt. Er zijn talloze leuke patronen te vinden op internet, maar er zijn ook mooie boeken met patronen. Hier heb ik ook erg veel van geleerd. Uiteindelijk heb ik zelf ook 2 patronen ontworpen.

3. Hondentuig
Foto van Andejo webdesign

Op welk ‘werkstuk’ ben je het meest trots en waarom?

Het meest trots ben ik wel op een aantal creaties. Allereerst mijn spitzen! Ik heb op spitzen gedanst, maar daar moest ik door omstandigheden op een gegeven moment mee stoppen. Een aantal jaar geleden kreeg ik het idee om mijn eerste paar spitzen helemaal te bekralen. Nog best een dingetje, aangezien de neuzen natuurlijk hard zijn.

Ik ben gewoon begonnen en voor alle probleempjes kwamen de oplossingen vanzelf. Het was een emotioneel project, maar heel fijn met een mooi resultaat. In het voorjaar zijn ze gesigneerd door een ballerina van het Nationaal Ballet. Dat maakte ze af! Overigens was dit een project voor een wereldwijde sieradenwedstrijd waar ik nu voor de derde keer aan mee heb gedaan. Ontzettend leuk!

Ook ben ik trots op het tuig dat ik voor mijn teckel heb gemaakt. Dat was ook voor een wedstrijd en ik wilde iets anders, vandaar een tuig. Het spannende was op zij het zou gaan passen. Ik maakte het tuig zo dat ik hem in een ketting voor mezelf kon veranderen. Heel leuk, maar het was wel een gepas en gemeet 😉

sieraden op balletschoen
Foto van andejo Webdesign

Zou je van je hobby je beroep kunnen/willen maken?

Ik heb dat een tijdje gewild, maar ik ben nu zo met dogdance bezig dat dat voor gaat. Het loopt zoals het loopt, dus we zullen zien. Voor nu is het goed zo!

Wat vind je moeilijk bij het beoefenen van je hobby?

Echt moeilijk vind ik niets…tuurlijk kan een nieuwe techniek leren moeilijk zijn, maar dat vind ik vooral erg leuk!

4. Shiboriketting 5. Ayla oorbellen

Kost je hobby veel geld en hoe kom je aan je materiaal?

Deze hobby kun je zo duur maken als je wilt, maar geld kost het altijd. Ik bestel de meeste materialen online, omdat de kralen waar ik mee werk niet vaak in winkels te vinden zijn al heb ik wel een paar adresjes waar ik heel af en toe heenga! Dan voel ik me als een kind in een snoepwinkel 😉

Waarom doe je dit zo graag?

Ik doe dit graag omdat ik mijn creativiteit erin kwijt kan! Het is heerlijk om te doen, lekker onstpannend!

Hoeveel tijd steek je erin. Kan je er voldoende tijd in steken naar je gevoel?

Ik ben meerdere keren per week met sieraden maken bezig! Ik heb er de tijd voor, maar uren en uren achter elkaar dat lukt me niet.

Wat wil je zeker nog graag doen met betrekking tot je hobby?

Ik wil me blijven ontwikkelen. In mijn hoofd zitten plannetjes al kan ik daar nu nog niet echt woorden aan geven… Dat komt vanzelf.

Waar kan je het werk van Esther? :

Je kan Esther haar werk vinden op haar website, haar facebookbapina of haar webshop.
Over haar dogdance heeft ze nog een aparte website, die vind je hier.

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram

Digitale wenskaarten- kreatieve kronkel

Digitale wenskaarten- kreatieve kronkel

digitale wenskaart

Dat er ook oudere mensen zijn die best wel met de computer overweg kunnen, dat mag deze week blijken uit het verhaal van Vera.
Ze maakt persoonlijke, digitale wenskaartjes.
Ik laat haar zelf aan het woord.
Het is best een lang, maar pakkend verhaal, achter deze kreatieve kronkel:

Wie is de kunstenares achter de digitale wenskaarten?

Mijn naam is Vera Stalmans en ik werd 57 jaar geleden geboren in een arbeidersgezin te Lindelhoeven in Overpelt. Mijn vader was mijnwerker en mijn moeder huisvrouw.

Noé's kaartje van moeke voorkant

De jonge Vera

Ik mag wel stellen dat ik alleen maar goede herinneringen heb aan mijn jeugdjaren. Samen met mijn zus heb ik te Lindelhoeven genoten van zorgeloze kinder- en tienerjaren. Zelf was ik een grotere rebel dan mijn zus en spookte ik al wel eens wat kattenkwaad uit.  Ik was een voorbeeldige leerling, die toch altijd wel met een goed rapportje naar huis kwam zonder er al te veel moeite voor te moeten doen. Dit privilege gaf me de ruimte om veel te lezen (stiekem met de zaklamp zelfs onder de lakens ’s nachts).  Het gaf me tijd om te dansen, om gedichten te schrijven, om muziek te beluisteren.  Kortom om volop te genieten van mijn kinder- en tienerjaren.

Als tiener droomde ik van verre reizen, andere culturen opsnuiven, vreemde talen aanleren.   Ons ma en pa vonden echter de kerktoren van Overpelt centrum of Eksel dorp (beiden vier kilometer verderop) al een hele afstand verwijderd. Vreemde talen gaan studeren vonden ze wel oké.  De talen gaan praktiseren in andere landen dat was een ander paar mouwen. Kunnen jullie je voorstellen hoe moeder en vader in paniek waren toen ik, weliswaar toch al als achttienjarige, plots van het toneel verdween in Lindelhoeven?

Italië: de eeuwige parel voor Vera.

Na veel vijven en zessen, mocht hun Veraatje eindelijk naar het buitenland voor twee weken. Met het oog op het verbeteren van mijn Italiaanse kennis, werd ik in Hasselt door pake lief op de trein gezet richting Italië. Hij hoopte me er drie weken later ook weer op te halen.
Het werden drie maanden in plaats van drie weken. Heel Italië heb ik op mijn eentje doorgereisd.
Mijn moeder in alle staten, vader helemaal over de rooie.

Het moet de reismicrobe of de ondernemingszin geweest zijn die toen al door mijn adertjes stroomden.  Nu nog steeds blijven de herinneringen aan het mooi geschenk “Italië” in mijn geheugen gegrift

Zelf heb ik bij de opvoeding van mijn kinderen altijd een wereldse blik nagestreefd.
Onafhankelijkheidszin en een ondernemende geest zonder de beperking van angst die verlammend kan werken vond ik belangrijk.
Maar neem het ouders, die de wereldoorlog meemaakten, maar eens kwalijk dat ze een beschermende houding ten opzichte van hun kinderen hebben aangenomen.

De kinderen van Vera

En wat ben ik daarom maar al te blij dat mijn twee zonen met een heel open blik naar de wereld kijken. Zoals verwacht, werd hen van bij de geboorte een reismicrobe meegegeven. Bij de oudste, Stijn, is ze intussen sluimerend.  Hij werd een paar maand geleden de fiere papa van Noé. Dit maakt dat ik me inmiddels trotse omie mag noemen van een pracht van een meisje.

Mijn jongste zoon, Niels, heeft op 27 jarige leeftijd mama’s grote droom waargemaakt.  Hij is een jaar lang onderweg geweest met de rugzak. Rio de Janeiro, Chili, Peru, Bolivia, Australië, Nieuw Zeeland, Bali, Thailand, Noorwegen, Zweden, Portugal, Spanje, Noord- en Zuid Amerika …  Hij heeft al deze landen van zijn bucket list geschrapt. Een grote schat aan verhalen bracht hij mee en een grote liefde voor HET LEVEN. Inmiddels werkt hij voor een reisbureau.  Hij is gespecialiseerd in het verkopen van reizen op maat aan backpackers.
Hij heeft nog steeds de gelegenheid om regelmatig een stap in de wereld te zetten.

De carrière van Vera

Om even terug te gaan in de tijd, in 1980 studeerde ik af aan het P.H.H.I. te Hasselt.  Ik ging meteen daarna aan de slag als directiesecretaresse.  Ik werkte  in de welbekende mannenwereld, met name “de bouw”. Mijn talenkennis kwam me goed van pas. Met hart en ziel heb ik de eerste 25 jaar in de industriële bouwwereld mijn mannetje gestaan.

Ik leidde,  samen met de CEO, een bedrijf van 70 mensen.  Ik kreeg de kans een enorme kennis aan verkoopervaring op te doen.  Die ervaring kwam me daarna,  bij de overstap naar particuliere markt enorm van pas.  Al snel boekte is succes in de verkoop.

Dicht bij de mensen staan en mensen blij maken om hun droom van ” het realiseren van een eigen woning” waar te maken, werd mijn passie. Als bouwadviseuse verkocht ik voor een bouwbedrijf woningen op maat. Vanaf het eerste contact tot aan de overhandiging van de sleutel was ik als bouwadviseuse het eerste aanspreekpunt. Samen met architecten ging ik op zoek om DIE woning te ontwikkelen waarin mijn klant niet alleen thuis kon komen maar waarin hij/zij zich ook THUIS voelde komen.

Vera’s droomjob.

De voldoening als ik de blije lach zag van mijn klant als zijn/haar droom werkelijkheid werd was een geschenk voor me geworden.  De gezichtsuitdrukking als hij/zij die sleutel omdraaide en me bedankte voor het feit dat de hele harmonie van de woning klopte.  Dat ze je extra bedankte voor het feit dat je zijn budget had gerespecteerd (wat een hele uitdaging was om dit te realiseren) gaf je het antwoord! Dit is waarom ik, ondanks de drukte, ondanks de moeilijkheidsgraad, ondanks de veeleisende flexibiliteit toch zo ontzettend van mijn job houdt. En wat hield ik er van !

Ik behaalde in die tijd mijn diploma interieurstyling en kleur/stijl/imago consulente. Mijn passie voor kleur, voor mooie inrichtingen, voor harmonie, voor de juiste presentatie werd in deze cursussen aangescherpt en kwam me goed van pas in mijn beroepsleven. Altijd weer was ik voldaan als ik met de bouwheer en -vrouw door hun woning mocht stappen en de stralende oogjes zag. Het was het signaal dat ik de mensen begrepen had en dat ze samen met hun gezin konden genieten van hun droomhuis. En na mijn dagtaak reed ik altijd met grote voldoening terug naar mijn eigen droom: een mooie relatie, een mooie woning, een harmonieus bestaan zonder zorgen, in goed gezondheid waar ik dan weer tot rust kon komen in goede gezondheid.

Het noodlot

Tot het noodlot toesloeg. Een noodgedwongen kaakoperatie in het jaar 2007 zou me gedurende 6 weken weerhouden om te werken. We zijn inmiddels 9 jaren verder, 6 zware operaties verder.  Vijf jaren ging ik ziekenhuis in en ziekenhuis uit.  Vandaag is het nog steeds strijd ik tegen dagelijkse pijnen, tegen de beperkingen die het gevolg zijn van onverwachte zware complicaties tijdens operaties.

Pijnklinieken, pijnbestrijdingsmedicaties, maandenlange revalidatie met een opeengeklemde mond waarmee niet kon worden gegeten noch gesproken, heuptransplantatie naar de kaak…het heeft allemaal de revue gepasseerd.
Spijtig genoeg is iedere operatie mislukt en werd er na een paar maanden weer een afstoting of een breuk geconstateerd. Ontstekingen, spoedoperaties waarbij toegang diende bekomen te worden via de buitenzijde van mijn gezicht, drainage om daarna alle afvalstoffen op te vangen, nieuwe sessies in de zuurstof tanken iedere namiddag weer gedurende 90/60/90 dagen … het mocht allemaal niet baten. Om niet te spreken van de verminking van het gezicht, ( de asymmetrie) wat zwaar belastend was. Maanden heb ik er ieder jaar opnieuw uitgezien alsof er 10 zware vrachtwagens over me heen hadden gereden.

Invaliditeit

Helaas is de invaliditeit nu blijvend.  Geen enkele arts weet nog een oplossing om de kaak die links aan elkaar wordt gehouden door de spieren terug te corrigeren.  Ik hoop iedere dag dat ze het niet begeeft.

De ziekte kreeg een naam.

Pseudarthrose noemt het zo mooi… het betekent geen botgroei waardoor de kaak eeuwig gebroken zal blijven.

Diverse pogingen om de kaakdelen te verbinden zijn mislukt. De eerste operatie heeft ervoor gezorgd dat de hoofdzenuw geraakt is waardoor een deel van het gezicht verlamd was.  De spieren werden te ver uitgerekt bij de herpositionering van de onderkaak met continue spierspasmen tot gevolg. Dit is zeer beperkend, is de ene dag zwaar, is de andere dag draaglijker. Lang spreken gaat niet meer.  Vast voedsel eten is moeilijk en er zijn veel spasmes in het gezicht. Vooral bij kouder en nat weer is het een hel, tijdens de nacht is het regelmatig wakker worden en rechtop zitten om te slapen.

In die optiek heb ik me een weg moet zoeken om mijn handicap een plaats te geven.  Ik heb moeten aanvaarden dat ik niet meer kan wat ik voorheen kon. Het meest moeilijke er aan is, dat het uiterlijk niet zo zichtbaar is. Men kan het niet in-gipsen natuurlijk !

Wat ik vooral geleerd heb in die jaren is dat ik mijn eigen grens niet meer mag overschrijden. Dat ik vooral goed naar mijn lichaam moet luisteren. Het is mijn huisje waar ik in mag wonen en waar ik zorg voor moet dragen, net zoals ik het vroeger deed voor de huisjes van mijn klanten. Ik heb er de verantwoordelijkheid over, ik moet het rust geven wanneer het nodig is. Ik heb veel boeken gelezen over heling, over groei, over acceptatie.

De partner die niet sterk genoeg was.

Het is in die zin met vallen en opstaan geweest.  Het steeds herhalende proces van zware operaties en revalidatie heeft me helaas ook mijn relatie gekost. Want een partner lijdt mee. Een partner moet voldoende draagkracht hebben om de beperkingen een plaats te geven.  Een partner moet kunnen genieten van noodzakelijke rust thuis en het niet te zien als een belemmering.

Helaas was mijn partner destijds niet zo sterk. Hij zag het licht niet meer door de tunnel, zoals hij het omschreef. De confrontatie met mijn afhankelijkheid, mijn pijnen, de ziekenhuizen werden nefast.  De dag voor de vierde operatie brak hij en liet me alleen achter. Een flinke opdoffer bovenop alle ellende. Mijn moeder, destijds 80 jaar is me dan komen halen samen met de buurvrouw om me naar het ziekenhuis te brengen.

Sterker worden

Maar een mens komt er sterker uit. En gelukkig ben ik een leeuw, een vechter. Gelukkig kwam mijn doorzettingsvermogen, mijn innerlijke kracht me erg van pas.  Ik bouwde toch opnieuw een leven op, waar er ondanks de beperkingen ook plaats kwam voor nieuw geluk. En door al de tegenslagen en teleurstellingen heen, leerde ik vooral dat een positieve ingesteldheid een mens energie geeft. Dat je de motor bent van je eigen geluk.

Geluk kan je afdwingen. Het moet niet groot zijn, het zijn de kleine dingen die je grote geluksmomentjes kunnen geven. Straal je geluk uit, dan krijg je ook geluk op je pad. Doe je dingen waar je gelukkig van wordt, straal je je geluk ook uit. En heb je iemand naast je die begrip kan opbrengen voor het feit dat je lichaam niet altijd meer optimaal mee kan, heb je ook een lotje uit de loterij.

Gelukkig heb ik inmiddels een winnend lotje en word ik ontlast van zware taken in het huishouden.  Ik kan luisteren naar mijn lichaam en aan mijn tempo doorheen het leven reizen. En tijdens deze reis is het vooral creativiteit dat me rust brengt.  Creativiteit confronteert me niet te hard met de aangezichtspijnen, met de spasmes, met de validerende vermoeidheid die optreedt na de inspanningen van “te veel conversaties”. De koptelefoon op mijn hoofd, een rustgevende muziekje doet dan wonderen.

Het ontstaan van mijn kreatieve kronkel

Ik mocht ondervinden dat kleine tastbare momentjes van verbondenheid een mens enorm kunnen opkrikken. Dat ene kaartje dat je krijgt met een aanmoedigende boodschap, kan soms net dat tikkeltje geluk brengen, dat zetje dat je die dag extra kan gebruiken. Je voelt connectie, je voelt dat je het waard bent dat men net iets meer moeite voor je doet. Uit dankbaarheid voor diegene die me altijd steunden, ben ik dan zelf creatief aan de slag gegaan. Ben ik verpersoonlijkte wenskaartjes gaan maken.

Ik pluk foto’s van facebook af en ga ze bewerken, ik krijg foto’s toegezonden die ik bewerk, ik maak kaartjes met kleuren die iets zeggen over de persoonlijkheid van die persoon (ik licht ook toe waarom het kaartje net in die kleur is gemaakt!)

Voor mensen die ze echt tastbaar willen ontvangen, laat ik ze drukken op mooi parelmoer papier en ze vinden ze in hun brievenbusje. Sommigen willen een originele digitale wenskaart op de tijdlijn van hun ‘facebookvriend’ voor een bepaalde gelegenheid.

De schrijfster in mij.

Sommige kaarten voorzie ik van eigen gemaakte gedichten. Afhankelijk hoe goed ik de bestemmeling ken, is er de mogelijkheid om ook een leuk gedichtje te voorzien. Gedichten schrijven doe ik al van in mijn jeugd. Teksten voor afscheidsvieringen, of gedichtjes bij gelegenheden als een verjaardag, een huwelijk …het werd me regelmatig gevraagd. Al in de lagere school genoot ik vroeger als ik opstelletjes mocht schrijven.
Ook hield ik altijd wel van fotografie. Als ik op pad ben in de natuur, heb ik altijd wel mijn I-padje bij de hand. Je weet maar nooit welke foto kan gebruikt worden voor een mooi kaartje te maken. Want ten slotte probeer ik zoveel mogelijk te werken met eigenhandig gemaakte foto’s of foto’s die bij de bestemmeling een bepaalde betekenis oproepen.

De digitale wenskaarten maken, ze echt verpersoonlijken zodat iemand voor een verjaardag, een valentijn, paasdag, kerst, een huwelijk en zoveel andere gelegenheden echt met een UNIEK kaartje komt dat je in de winkel niet vindt, doe ik hobbymatig een jaar of drie. Het is een hobby die gewoon gegroeid is vanuit een passie voor kleuren, een passie voor een glimlach. Want een glimlach toveren op het gezicht van mensen, dat is wat ik beoog. De dag te kleuren met een attentie, met kleur. Want de wereld kleurt vandaag steeds donkerder. Iedere kleine bijdrage kan het zonnetje meer doen schijnen, vooral in het hart.

Grootste inspiratie

Het zijn de stiltes, vooral de momenten waarop ik door de pijn niet buiten kon en kan komen die verrijkend zijn. Het zijn die momenten die me geleerd hebben om de spijtige situatie te aanvaarden. Het is op die momenten dat de creatieve geest het scherpst is en er mooie kaartjes ontstaan. En het is in die stiltes dat ik tot de constatatie kwam (en op advies van anderen) dat ik de kracht van kleuren, van positivisme, van harmonie en blijdschap maar eens moest gaan delen met de buitenwereld.

Dat het niet tegenslagen zijn die je leven kleuren, maar de manier hoe je met tegenslagen omgaat. Om die reden wil ik ook graag vele mensen laten genieten van mijn verpersoonlijkte, digitale wenskaarten. En regelmatig ontstaat er ook een mooie verpersoonlijkte canvasdoek.  Mensen zijn onder de indruk van het kaartje en dan willen ze graag een mooie canvasdoek. Ik laat ze dan graag mijn ontwerpje gebruiken hiervoor. In mijn album “canvasdoeken” op mijn facebookpagina zie je hier voorbeelden van. Onlangs had de buurvrouw de dag van haar leven toen ze haar nieuwe vlinder canvasdoek ontving. Nergens in de winkel kon ze haar gading vinden. Ik heb hem haar zelf gemaakt.

13119000_226957324343937_8959709355863155749_n

Het werkstuk waar ik het meest trots op ben?

Dat is enerzijds een kaartje dat ik voor mijn moeder haar eerste achterkleinkindje Noé maakte. De mama had een mooie muurschildering gemaakt op het slaapkamertje van ons meisje. Zonder dat mijn zoon en zijn vrouwtje op de hoogte waren, had ik foto’s van de muurschildering gemaakt. Vooreerst heb ik mijn moeder een canvasje laten schilderen, gebaseerd op de vlindertjes en het bloemetjes op de muur. Daarnaast heb ik een kaartje ontwikkeld waarin deze elementen eveneens terug kwamen. Vervolgens heb ik het aangevuld met een heel mooi gedichtje. Fier als een gieter werd het aan mijn schoondochter overhandigd. De blik in de ogen van mijn zoon en mijn schoondochter toen ze het kaartje zagen, het gedichtje lazen is op mijn lens gebrand. Als er een traantje wordt weggepinkt van ontroering bij de ontvangst van een kaartje, dan weet ik dan mijn missie geslaagd is.

Ook het kaartje dat ik zelf ter gelegenheid van de geboorte van mijn kleinkind maakte, liet diepe sporen van ontroering achter. Het was vooral de authenticiteit die ook andere bezoekers in het ziekenhuis aansprak, toen mijn schoondochter het wenskaartje toonde en voorlas. Een complimentje krijgen dat ik met iets unieks, iets persoonlijks kom dat het hartje ontroerd, maakt me blij.

Ik zie ieder werkstukje als een klein projectje. Net als vroeger is de opdracht om te ontroeren, om dankbaarheid te zien in de ogen van de ontvanger. Om op de proppen te komen met een origineel wenskaartje dat men niet in een winkel, noch bij andere leveranciers kan verkrijgen.

Geen beroep.

Spijtig genoeg zal het bij een hobby blijven. Ik ben door mijn invaliditeit niet in de mogelijkheid om er mijn beroep van te maken. Zulke risico’s kan je niet meer nemen op 57 jarige leeftijd. Wel is het zo dat ik al mijn kaartjes inmiddels ben gaan verzamelen op mijn facebook pagina.  Ik heb deze pagina ‘Unique Wishes’ (unieke wensen) gedoopt.

Zo ben ik met Pasen gestart met een mooie reeks van paaskaartjes, gebaseerd op foto’s die ik was gaan nemen in decoratiezaken. Hieruit ontstond dat ik één van de haasjes was gaan projecteren op een tas, dewelke ik met chocolade wou vullen om te verloten tussen enthousiaste volgelingen. Groot was mijn verwondering toen ik in de chocolaterie aankwam en men mij verbaast vroeg waar ik die mooie paastas wel niet gehaald had. Enthousiast vertelde ik dat ik ze zelf ontworpen had. De eigenaar van de chocolaterie was er zo enthousiast over dat hij ze gratis met lekkere chocolade wou vullen.
En ik … ik had weer een klein geluksmomentje.

13103274_223897544649915_1952384225026653432_n

 

Digitaal wil niet zeggen onpersoonlijk!

Ik ervaar geen moeilijkheden bij het beoefenen van mijn hobby. Wel ben ik van mening dat men in dit digitaal tijdperk te gemakkelijk kiest voor een snelle onpersoonlijke oplossing als het bijvoorbeeld aankomt om iemand te feliciteren. Honderden, duizenden standaard felicitaties worden van het internet geplukt, gekopieerd met de boodschap : een Gelukkige verjaardag!

Zo weinig mensen nemen de moeite om eens iemand te vertellen dat je ECHT aan hem/haar denkt, dat je hem/haar ECHT de moeite waard vindt om eens iets persoonlijkers te geven dan die simpele felicitatie waarbij je snel op een knopje drukt en je er snel mee vanaf maakt !

Het zou zoveel mooier zijn als we weer eens naar ons brievenbusje kunnen wandelen en een mooi uniek kaartje op onze kast kunnen zetten. Een kaartje dat je dag ECHT opvrolijkt, een kaartje dat je kan bewonderen telkens als je het voorbij loopt. Een tastbaar geschenkje !

Ik heb een goedkope hobby!

De hobby kost me geen geld, aangezien het digitaal is. Louter de aankoop van het kaartje zelf, afhankelijk van de uitvoering en de kleur van het materiaal waarop het gedrukt wordt. Maar in vergelijking met kaarten die je in de winkel zou kopen, is het prijsverschil echt niet zo groot als je het dan wil hebben over de originaliteit ! Want ieder kaartje op zich is eigenlijk een beetje een klein kunstwerkje, een persoonlijk kaartje dat net dat tikkeltje meer biedt, dat net de ontvanger iets meer raakt dan de gewone gekochte kaart in de winkel.

Mijn hobby is mijn ‘pilletje’.

Creativiteit brengt rust. Creativiteit werkt verrijkend en werkt helend. Ik mocht en mag het echt ondervinden. Het ontlast je geest, het geeft vrijheid. Bovendien houd ik van kleuren, weet ik wat de impact is van kleuren op de geest. Kleuren werken helend.
Er wordt iets geboren uit je eigen hand, uit je eigen geest en eigenlijk is datgene wat je creëert vereeuwigd.

Daarnaast maak ik graag mensen blij. Die glimlach is goud waard, die dankbaarheid dat je hun dag mocht kleuren is als goud. Het gevoel van verbondenheid dat mensen aan elkaar kunnen geven door een verpersoonlijkt wenskaartje cadeau te doen, is groter dan ik dacht. Ik verneem het van vrienden, van mensen die me vroegen: “Kan jij iets maken voor mij want ik moet naar een verjaardag?”.
“Ik zoek een origineel kaartje voor een bruiloft.”
“Kan jij een kaartje maken voor mijn moeder met een foto op van mij en de kinderen en een gedicht.?”

De tijd die ik erin steek is afhankelijk van hoe mijn dag is. Voor mij is het altijd moeilijk vooruit plannen omwille van mijn pijnlevel.
De laatste tijd is het iets minder geweest, ook omwille van de slechtere gezondheid van mijn eigen moeder.

 

Dromen over de verdere uitbouw van mijn hobby

Wat ik zeker nog wil doen is hopelijk veel mensen blij maken met een uniek verpersoonlijkt kaartje. Ik hoop mijn facebookpagina nog te mogen aanvullen met vele referentiekaartjes. Op termijn hoop ik op mijn facebookpagina meerdere mensen te krijgen die van kleine geluksmomentjes (zoals ik ze noem) houden en die fan worden. Mensen die er volgende keer als ze een kaartje nodig hebben op tijd bij stil staan en misschien eens vragen om een verpersoonlijkt kaartje te ontwikkelen en te bezorgen.

Langzaamaan hoop ik dat UNIQUES WISHES mag uitgroeien tot een familie die kleine verpersoonlijkte cadeautjes als een origineel verjaardagskaartje weten te waarderen. Het moeten geen grote dingen zijn om een groots gevoel te verkrijgen, het zijn de kleine attenties die het doen. Dus iedereen die dit leest, is van harte welkom op mijn pagina. Iedere fan is een extra glimlach. Voel je dan ook vrij om een kijkje te nemen en mijn pagina te liken. Mij maken jullie er alvast blij mee, ik hoop dat ik jullie met de regelmaat ook mag verblijden met een nieuw kaartje dat ontstond uit mooie foto’s. En regelmatig verloot ik er wel eens iets moois, zoals een tijdje geleden een mooie vlindercanvasdoek.

Ik heb geen website. Wel droom ik ervan om voldoende kaartjes te ontwikkelen, en wie weet dat mijn kinderen er dan ooit wel eens een website mee kunnen maken die een groter succes mag worden dan bv. Hallmarks 🙂

Met regelmaat plaats ik op mijn facebookpagina ontworpen kaartjes in mijn albums.

 

cropped-verfspat-1.jpg

Bedankt, Vera voor je héél persoonlijke bijdrage aan deze rubriek.  Het werd een lange post, maar hij was te mooi om hem in te korten.
Ik wens je nog jaren vol creativiteit en genieten van de kleine geluksmomentjes toe!

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram

Scrappen – Kreatieve kronkels deel 12

Scrappen – Kreatieve kronkels deel 12

scrappen

Deze week in de rubriek Kreatieve Kronkels laat ik creatieve duizendpoot Petri vertellen over al haar bezigheden:

Wie is Petri?

Ik ben een 35 jaar jonge mama van 3 kindjes en werkzaam in het kinderdagverblijf Karbonkeltje als kinderverzorgster.
Ik ben al zolang ik mij kan herinneren creatief bezig. In al die jaren heb ik al door  heel wat creatieve watertjes gezwommen.
In een ver verleden leerde mijn overgrootmoeder en grootmoeder mij borduren. Een leuke hobby, maar die voer ik nu nog zelden of bijna nooit nog uit.
Daarna ben ik begonnen met 3D kaartjes te maken.  Dat werd dan wat later scrapkaartjes maken, scrappen dus.

Hoe het begon

Zo’n 12 jaar geleden leerde ik ‘scrapbooking’ of ‘scrappen’ kennen.  Dat is een ander woord voor het creatief inplakken van foto’s.
Zonder dat ik het wist deed ik al veel langer aan scrapbooking. Rond die tijd werd het een beetje een hype en werd er een naam opgeplakt.
Al Tijdens mijn jeugd plakte ik mijn foto’s niet zomaar gewoon in een album.  Ik deed er altijd wel wat versiering bij of een tekstje.
Er liggen hier nog bergen foto’s te wachten om ooit gescrapt te worden maar helaas staat ook die hobby op een bijzonder laag pitje.

Samen scrappen

Op facebook heb ik wel een groepje om samen te scrappen. We werken dan ieder voor zich elk bij haar thuis aan eenzelfde layout en laten wanneer we klaar zijn onze werkstukken aan elkaar zien op dat groepje. (https://www.facebook.com/groups/1127782343932532)

be scrappy

De andere creatieve bezigheden

Enkele jaren geleden kreeg ik dan de ‘oude naaimachine’ van mijn oma. “Ik kon daar wel wat mee”, zei ze. En inderdaad: we hadden weer maar eens een hobby erbij.
En in plaats van papier te verzamelen om te scrappen en kaarten te maken begon ik nu ook lapjes stof te verzamelen. En die lapjes zijn nu al ettelijke meters geworden. Ik heb zelfs geen plaats meer om alles op te bergen! Voornamelijk begon ik met het maken van rokjes voor de meisjes hier maar er rolden inmiddels ook al jurkjes (zelfs een communiekleedje), een slaapzak, zonnehoedjes, vlaggenlijnen, dekentjes, knuffels, zonnebril-hoesjes, verjaardagskronen enzovoort vanonder mijn naaimachine.

Verder ontwerp ik af en toe suikerboon doosjes en geboortekaartjes en heb ik al voor 3 koppels hun uitnodigingen voor hun trouwfeest mogen maken.

Soms maak ik ook wel eens iets uit vilt en de laatste tijd ben ik ook druk bezig met juwelen te maken (oorbellen, ringen, kettingen en armbandjes).

En ik ben zelfs een poging aan het doen om een vest te breien…

Zoals jullie lezen heb ik dus een hele hoop aan creatieve hobby’s, ik kan niet kiezen welke ik de leukste vind. Ik wissel graag eens af tussen alles. Ik heb ook niet bepaald iets waar ik het trotst op ben ik ben met alles wel tevreden daar zorg ik altijd voor.

105

158

 

In bijberoep

Sinds dit jaar ben ik gestart in bijberoep met het verkopen van mijn werkstukken via mijn website en via facebook . Echt ervan leven, nee dat gaat niet dan moet ik mijn spullen al zeker duurder gaan verkopen om er aan uit te kunnen. Ik had ook nog de bedoeling om workshops te gaan geven. Maar aangezien ik het al zo druk heb met ‘Be-Scrappy’ alleen al is er dat nog niet van gekomen. Ik steek nu al bijna ieder vrij moment in mijn hobby’s.  De ene keer is dat meer als de andere en misschien nog te weinig naar mijn zin. Ik mag al blij zijn dat mijn partner de laatste tijd de meeste van de huishoudelijke taken voor zijn rekening neemt!  Vaak kom ik daar zelfs niet meer aan toe.

Het prijskaartje

Ik denk niet dat ik dat wil weten hoeveel mijn hobby me al heeft gekost! 😉 Je kan het zo duur maken als je zelf wilt natuurlijk! In de loop der jaren heb ik zowat een kleine hobbywinkel aan materialen verzameld.  Ik wil liever niet weten voor hoeveel geld ik hier spullen heb staan. Daar zou ik wel eens aardig van kunnen verschieten denk ik.
Maar ik ben graag creatief bezig, ik rook en drink niet en steek mijn geld bijgevolg liever in knutselmaterialen.

Jullie zijn allemaal welkom om eens te komen kijken op de facebookpagina en de website!

Creatieve groetjes,
Petri.

cropped-verfspat-1.jpg

Bedankt Petri voor je deelname aan deze rubriek!
Vergeten jullie niet dat onze winactie voor een kinderboekenpakket nog loopt tot 20 augustus 2016?  Als je nog wil deelnemen, zeker je kans wagen!

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram

Musical actrice: Kreatieve Kronkels deel 11

Musical actrice: Kreatieve Kronkels deel 11

musical actrice
Foto van Wim Alblas – bewerkt als header voor kreatieve kronkels rubriek

Ik heb best wel wat creatieve collega’s, na Seppe met zijn strip reviews is het nu de beurt aan Josche.
Zij speelde als musical actrice al in verscheidene musicals mee!
Lees hier het interview met haar:

Vertel eens wie je bent aan de lezers:

Mijn naam is Josche Vaes. Ik ben 24 jaar en een bezige bij. Ik heb gestudeerd voor leerkracht wiskunde en muzikale opvoeding en ben dolblij dat ik dit schooljaar les heb mogen geven WICO Campus Sint-Jozef, Lommel. Ik ben leerkracht wiskunde voor het 1ste en 2de jaar in het middelbaar. Ik hoop heel hard dat ik volgend schooljaar daar weer aan de slag kan.
Naast mijn job als leerkracht werk ik ook als oproepkracht, sinds 2008, bij Centerparcs de Vossemeren, waar ik deel uitmaak van het entertainmentteam. Ik breng daar kindershows, presentatieshows en avondshows wat ik met hart en ziel doe. Daar kan ik me lekker uitleven.
Zoals ik al zei ben ik een bezige bij, ook in mijn studententijd was dit zo. Ik heb bijna 20 jaar getwirld (dansen met een stokje), ik heb getennist, gezwommen, 10 jaar muziekles gevolgd, waarbij ik saxofoon heb leren spelen, ik heb gezongen en bij de jeugdfanfare van Achel mogen spelen. Momenteel volg ik naast mijn drukke schoolleven en centerparcs activiteiten ballet, modern en jazzdans en ben ik lid van een musicalgroep (F-act).

Wat is jouw Kreatieve Kronkel:

Ik hou ervan om mensen te entertainen. Ik wil mensen, zowel groot als klein, een fijne dag bezorgen. Een lach op hun gezicht toveren. Dit door te dansen, te zingen, te acteren. Alles wat creatief kan op een podium.
Als musical actrice combineer ik zang, dans en acteerwerk.

13840544_10154507390369642_1085737590_o
foto van Wim Alblas

Hoe lang ben je al bezig met jouw hobby?

Volgens mijn moeder entertain ik al sinds dat ik een ieniemienie Josche was. Wanneer we bijvoorbeeld op vakantie waren in Spanje en ik meedeed met de minidisco, stal ik al de show.

13844074_10154507405839642_1811852168_o
Foto van Jean Vandijck

Wist je meteen: “Dat wil ik ook doen/kunnen?”

Ik heb altijd graag op het podium gestaan en hoop dat ik dit ook nog lang mag doen. Ik wou hier eigenlijk echt mijn werk van maken, maar wist al snel dat dat een harde wereld is. Gelukkig is ‘de show stelen’ als bijvoorbeeld musical actrice ook een leuke hobby!

13844305_10154507393969642_486732828_o
foto van Wim Alblas

Wat is er nu net zo leuk aan je hobby als musical actrice?

Ik geniet en de mensen genieten… Is dat niet geweldig?

13843414_10154507408209642_367707195_o

Op welke voorstelling ben je het meest trots?

Iedere voorstelling (dans, musical, centerparcs) is super. Ik ben bijna altijd even trots! In de nieuwe nieuwe show op centerparcs mag ik nu voor de eerste keer de zangrol vertolken, waar ik heel erg trots op ben. Dit is weer een trapje hoger, want ik deed tot nu toe enkel de dansrollen die ook wat koortjes mee mochten zingen.

13835545_10154507393444642_1868640348_o
Foto van Wim Alblas

Zou je van je hobby je beroep kunnen/willen maken?

Ik zou niets liever willen, maar dat is een zwaar/hard wereldje, dus ben ik toch blij met mijn job als leerkracht. Ik vind het heerlijk om het entertainen als hobby te kunnen uitvoeren. Dingen doen die je leuk vindt en er ook nog eens geld voor krijgen, fantastisch toch!

Wat vind je moeilijk bij het beoefenen van je hobby?

Zowel de musicallessen als centerparcs zijn later in de avond, waardoor de nachten wel eens wat korter zijn. Als je dan de dag erna om 8u20 weer fit voor de klas moet staan, is dat wel eens niet altijd even gemakkelijk.

Kost je hobby veel geld en hoe kom je aan je materiaal?

Enkel lidgeld en verzekering. En op centerparcs word ik zelfs betaald om te schitteren.

Waarom doe je dit zo graag?

Het lijkt voor mij soms wel een verslaving. Wanneer een voorstelling gedaan is, zou ik gewoon meteen opnieuw het podium op willen om opnieuw te beginnen. Ik hou van dansen, zingen, springen, acteren… musical actrice combineert al mijn verslavingen.

Hoeveel tijd steek je erin. Kan je er voldoende tijd in steken naar je gevoel?

Ik zou iedere dag, ieder moment op het podium kunnen staan, helaas gaat dat niet. Daarom geniet ik van ieder moment dat ik mag schitteren op een podium en mensen een fijne dag kan bezorgen.

Wat wil je zeker nog graag doen met betrekking tot je hobby?

Zo lang ik het kan, blijven stralen als musical actrice en blijven genieten.

Waar vinden we je werk?

Ik heb geen persoonlijke pagina, maar er is wel een site van F-act, waar ik veel help en meedoe en waar je informatie terug vindt over de voorstellingen. www.musicalfact.com

 

cropped-verfspat-1.jpg

Volg je al op BloglovinFacebookTwitterInstagram