Carmen – mijn tweede opera

Carmen – mijn tweede opera

Vorige donderdag kreeg ik een facebook berichtje: “Kijk eens op je gsm, ik heb een dringende vraag”.
(Mijn gsm stond nog op stil).

“Heb je zin om morgen naar Carmen te gaan in Hasselt?  Ik heb vier tickets, maar ik kan niet.”

Als we nog een baby-sit geregeld kregen zag ik dat wel zitten.  Opera is me de vorige keer best wel bevallen, ik zag toen samen met manlief “Elektra”.  Mijn ervaring van toen kan je hier lezen.

Het vervelende was dat met een baby-sit het wel moeilijk is om Warre naar de training van de karate te laten gaan natuurlijk.
Hij was deze week nog niet kunnen gaan. En hij vraagt daar dan elke dag naar.  We wilden hem dus echt wel laten gaan!
Manlief zei dat hij wel bij de kindjes kon blijven.

Dan konden de trouwe baby-sit, die toevallig al super lang Carmen wilde gaan kijken, samen met mijn zus en schoonbroer mee.

Carmen
Daar zaten we dan in het Ethias Theater voor een opera.
Ik was nog nooit in dat theater geweest.
Ik vond het fijn dat er zoveel beenruimte was.  Juij, niet rechtstaan als er iemand ook nog je rijtje in moet!

In tegenstelling tot het opera gebouw zag je het orkest zitten.  Dat deed precies wat meer ‘eer’ doen aan die mensen.

Er werd super goed gezongen en gedanst en gespeeld, maar…

De akoestiek deed zoveel afbraak aan die prestatie! Dat was zo verdomd jammer!
Ik kon vergelijken en misschien was dat juist voor mij een beetje de pech.
De prachtige hoge tonen van de dames en de super lage tonen van de heren kwamen gewoon niet tot bij ons.
Ik hoorde ze wel, maar ik ‘voelde’ ze niet.
Bij Elktra, in het opera gebouw in Antwerpen, heb ik ontelbare ‘kippenvel’ momenten gehad.
Ik heb ze echt gemist bij Carmen,  hoewel ik gewoon zeker weet dat, moest dit in het opera gebouw zijn geweest, ik ze zeker had gevoeld.
Het verhaal is wat lichter, de muziek meer herkenbaar.

Een opera duurt ook erg lang natuurlijk. Dit was een gezongen toneelstuk in vier bedrijven.  En toen begonnen de stoeltjes me echt te irriteren.
Voor een uurtje of anderhalf uurtje zullen ze wel gaan, maar voor bijna drie uur … ik wist niet goed meer hoe ik moest gaan zitten.

Ik vind het langs de ene kant geweldig dat ze proberen op deze manier de opera wat meer bij de ‘gewone’ mensen te brengen, de drempel te verlagen.
Een theater is nog iets anders als een opera gebouw.  Pop-corn, warme wafels en haribo te koop tijdens de pauze, drankjes mee in de zaal…
Maar zeggen dat je naar ‘de opera’ geweest bent in dat theater, met die akoestiek?
Eerlijk?  Dan ben je niet naar de opera geweest.

Mijn gezelschap en de mensen langs mij hadden duidelijk genoten.
En ik ben ook echt blij dat ik hem gezien heb.

Maar ik vind het super jammer dat de zaal zo’n afbreuk deed aan de prestaties van die mensen die voor ons meer dan 2,5 uur hun ziel uit hun lijf hebben gezongen en gedanst.

Kim, super bedankt voor de kaartjes, ik ben echt blij met deze ervaring rijker.
Mijn gezelschap vond het geweldig.
Ik ben gewoon een kritisch mens op dit vlak 😉

Ik schrijf dit met het volle besef dan een goede 250 kilometer verderop, in een overvolle concertzaal mensen zijn gestorven…
Ook in een concertzaal, ook tijdens een avondje uit, genieten van het leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.