Auteur: Ilse Verhoeven

Creatieve Belgische blogger met een chaotisch brein. Mama van drie kinderen en vrouw van jeugdliefde.
Merkkleding: Moet jouw ondergoed niet gewassen, dan?

Merkkleding: Moet jouw ondergoed niet gewassen, dan?

merkkleding

De merkkleding discussie.

Ik sta in de rij aan de kassa in een kledingzaak aan te schuiven.  Ik heb net een kraamcadeautje uitgekozen.
Ik vang een gesprek op van een gezin voor me.
Een mama, een papa en een jongen van, ik schat, een jaar of tien.

“Mama, kijk ze hebben hier Björn Borg onderbroeken”
“Ja, ik zie het, maar je hebt toch leuke boxers.”
“Ja, maar ze lachen me uit op school, omdat ik van die goedkope heb…”

 

Flits:

Meteen word ik terug in de tijd geflitst.  Ik bevind me terug op de speelplaats van mijn buurtschooltje.
Zo eentje in een arbeiderswijk, waar soms het snobisme hoog tij kan vieren. (Wat op zich vreemd is in zo’n wijkschooltje, als ik er nu over nadenk!)
Als je vroeger daar geen Nike schoenen droeg werd je uitgelachen.  Ik herinner me nog goed dat ene meisje dat schoenen van ‘De shoe post’ had.
Leuk schoenen, hoor, maar er stond geen ‘Nike’ op, dus werd ze uitgelachen.
Merkkleding was er belangrijk!

Ik zeurde de oren van mijn ouders hun hoofd en uiteindelijk heb ik ook een paar Nike schoenen gekregen.
Als ik nu denk wat ze daarvoor hebben moeten doen, om me die te gunnen…
Mijn vader werkte als arbeider op een fabriek, mijn moeder was thuis voor de kinderen.  Ze hadden pas op latere leeftijd hun huis gekocht en zaten nog met een hypotheek.
Ik besefte het toen natuurlijk niet, wat ik aan hen vroeg.  Ik wilde gewoon ‘meedoen’. (Schaap dat ik was, dat zou nu héél anders zijn!)

Me even moeien:

Ik mengde me dus even in het gesprek met het gezinnetje voor me in de wachtrij.
Als ze dat nog eens doen, moet je hen eens vragen of hun onderbroeken niet gewassen moeten worden“, zei ik en ik knipoogde.
Het ventje keek me aan en glimlachte.
“Of je nu een super dure boxer draagt, of ééntje van de action, vuil worden ze toch en gewassen moeten ze ook.”
De moeder knikte me dankbaar toe.
“Ongelofelijk, dat dit in deze tijd nog altijd zo is hè!” zei ze….

“Ja, helaas.”

Het gaat niet enkel om ondergoed, het gaat ook over bijvoorbeeld een Iphone 6.
Een vriendin van me heeft een dochter van veertien, ze in de enige in haar klas die geen Iphone heeft.
Al haar klasgenootjes hebben een Iphone vijf of zes.
Ik blijf me daarover verbazen, eerlijk waar.
En ik vraag me af of ik mijn kinderen zal kunnen ‘wapenen’, want ze zullen moeten leren dat ik geen spiksplinternieuwe, dure smartphone ga meegeven aan een puber van veertien.
Als die puber enigszins op mij gelijkt, is hij/zij hem binnen de kortste keren kwijt, zit er een barst in of is hij in de WC gevallen…. 😀

Hoe zit het bij jullie?  Merkkleding ondergoed of ondergoed van de Action?
En hoe kijken jullie aan tegen dure gadgets meegeven aan kinderen? 

Gaan ze je nu ontslaan, mevrouw? Een fout toegeven!

Gaan ze je nu ontslaan, mevrouw? Een fout toegeven!

Ik riep erg hard!

“Blijf eraf!”, schreeuwde ik!  “Je maakt het alleen nog erger”!
Ik schreeuwde in de klas en geloof me vrij, dat probeer ik zo weinig mogelijk te doen.
Waarom ik dan nu wel schreeuwde?

Wel, ik geef les in een school die nu zes jaar geleden een prachtige nieuwbouw heeft gezet.
Het ziet er werkelijk super modern en leuk uit.
De lokalen worden met uiterste zorg behandeld, want het ziet er allemaal zo mooi en nieuw uit!

De stagiair en het action painten!

Een paar maanden geleden had ik een stagiair voor mijn vak decoratie.
Hij had een super leuke opdracht bedacht waarbij de leerlingen een linoleum druk zouden doen op een achtergrond in de stijl van Jackson Pollock.
De leerlingen moesten dus ‘action painting’ doen op een blad met ecoline (felgekleurde inkt).

fout
Image property of the Albright-Knox Art Gallery, Buffalo, NY.

 

Fout

Het ging allemaal vlotjes, de leerlingen hadden er zin in!
Tot het misging. …
Eén leerling raakte per ongeluk zijn penseel die nog in de ecoline pot stond en ‘zwiepte’ zo een reeks spatten op de rol-gordijntjes.
Ik snelde naar de wasbak, nam een doekje en probeerde snel de ecoline van het rolgordijntje af te wassen.
Maar ik maakte er onmiddellijk een gat in! SHIT
De leerling naast me zag het gat en stopte  zijn vinger er in en toen schreeuwde ik dus:
“Blijf eraf, je maakt het alleen nog maar erger!”

“En nu mevrouw?”
“Nu? Nu, ga ik eerlijk vertellen wat er is gebeurd.”
“Gaan ze je nu ontslaan, mevrouw?”
“Waarom?  Omdat er iets in een atelier is voorgevallen met inkt?  Neen, dat denk ik niet.”

Zo’n kosten zijn uiteraard voor de verzekering.
Ongelukjes kunnen gebeuren en het was niet opzettelijk, want dat kan je aan het richting van de spetters zien.
Opzettelijk, dat gaan de spetters van boven naar onder… deze liepen van onder naar boven….
Of heb ik nu te veel CSI gekeken 😉

SAY WHAT? U leest mijn blog?

SAY WHAT? U leest mijn blog?

Iets meer dan een half jaar geleden kwam bij mij het besef dat mijn blogje meer werd gelezen dan ik dacht.
Ik ben puur voor de lol begonnen, omdat ik altijd graag heb geschreven.  Van brieven tot artikeltjes voor het lokale krantje, verhalen en gedichten, ik deed het allemaal graag.
Het was niet ‘drie man en een paardenkop’, zoals hier een spreekwoord zegt, die aan het meelez(v)enwaren, het waren er véél meer.
Veel lezers reageren niet op een blog, dus ik had het pas door toen ik door ‘wildvreemden’ werd aangesproken over dingen waar ik over geschreven had.

SAY WHAT? U leest mijn blog?

Dan toch maar eens het veel besproken ‘google analytics’ installeren om te zien hoeveel mensen dan echt wel niet aan het lezen waren.
Dat bleken er zo’n 250 te zijn.

Dat is wel een aangenaam gevoel, weten dat mensen het leuk vinden om je verhaaltjes te lezen.
Ik besefte dat er misschien wel iets meer in zat dan die 250… en begon te lezen.
Op facebookgroepen, op websites,…

Ik volgde een aantal blog-tips op en leerde een beetje werken met die analytics (want – wow wat een cijfertjes!)

Ik wilde eens zien of ik met een beetje meer inzet en moeite en wat meer ‘know how’ die 250 nog een beetje omhoog kon krijgen.
Ik heb niet de illusie dat dit een mega-blog zal worden, maar zolang ik dit leuk blijf vinden wil ik het ook blijven doen.
Met meer lezers heb je meer interactie en leek het me nog leuker te moeten worden.

Twee weken geleden vond ik dan in die eerder vernoemde google analytics hoeveel unieke bezoekers er in het eerste kwartaal van 2016 zijn langsgekomen:
3315
Ik viel stijl achterover!  Wie had dat gedacht?  Ik alvast niet! Na een half jaartje de blog wat professioneler aanpakken zijn er meer dan 3000 mensen komen lezen wat ik te vertellen heb.

Omdat ik best wel trots was op mijn aantal lezers van het vorige kwartaal, vond ik dat ik deze nog wel eens mocht verwennen!
Een dikke dankjewel voor al die mensen die komen lezen, of ze nu reageren of niet!  Ik ben vereerd dat jullie de moeite nemen om in het overvolle blogland, toch even langs te komen bij mij. (Of moet ik zeggen bij ons?)

Ik vertelde vorige week over de drie favoriete boekjes van de kinderen als papa van huis is.
Dit weekend vond ik toevallig, tijdens het shoppen, de ‘mama versie’ van één van de vernoemde boekjes, met een bijbehorende knuffel ‘mama-beer.’
Met moederdag in aantocht leek me dit een super leuke give-away voor jullie!  Jullie kunnen hem vinden op de facebookpagina.

u leest

Dood: Kunnen we geen nieuwe oma kopen?

Dood: Kunnen we geen nieuwe oma kopen?

De dood

Hoe leg je het uit aan een kind, dat begip ‘nooit meer’?
Wat betekent dat “echt” dood gaan?
Ons zoontje vroeg met de tranen in zijn ogen of we geen ‘nieuwe Oma Mien’ konden kopen, alsof je naar de winkel gaat en een nieuwe overgrootmoeder in je karretje kan leggen.
Onze oudste dochter begon over Jezus, want het woord ‘gestorven’ hoorde ze alleen nog maar in de klas, toen ze het over Pasen hadden en Jezus aan het kruis was gestorven. Ze heeft geen idee wat het echt wil zeggen.
We wisten het allemaal in januari, dit was het laatste nieuwjaarsfeest met jou erbij.
Wat heb je genoten van al die kleine momenten.
Wat was je trots en kranig.

Ik ga je herinneren als die vrouw die altijd klaar stond voor een feestje en die dankbaar kon genieten van de kleine dingen.

We gaan je allemaal missen!
De kindjes kunnen niet meer ‘even naar oma Mien’ als ze bij oma en opa zijn, maar het was goed geweest, je hebt je rust verdiend.

Het gaat zo vreemd zijn dat je er niet meer bent op de verjaardagsfeestjes.  Het gaat zo vreemd zijn, dat als je er niet bent! Het gaat zo gek zijn dat we je geen stukje taart meer gaan kunnen brengen!
Slaap zacht!

Dood - laatste nieuwjaarsbrief
De laatste nieuwjaarsbrief.

 

 

Zeilen op het Ijselmeer op kamp.

Zeilen op het Ijselmeer op kamp.

foefelfotoHier is ze dan, de Johanna Engelina, de klipper van Enkhuizen.  Het is geen foto die ik zelf maakte, ik plukte ze van de site naupar.nl omdat geen enkele foto die ik ervan maakte het schip haar volle eer aan doet.

Ik was 15 jaar en ging met een vriendin op reis met ‘de ziekenkas’ oftewel de Christelijke Mutualiteit, nu in België beter bekend als ‘KAZOU’.
We hadden een zeilvakantie uit de brochure gekozen, alhoewel het woord ‘vakantie’ de lading niet helemaal dekte.
Op zo’n schip word je namelijk automatisch ‘scheepsmaatje’ als je aan boord komt:
We leerden er zeemansknopen en hoe we de zeilen moesten strijken.
Een aantal dametjes in onze groep leerden dat ‘vakantie’ niet het juist woord was, ze mochten van de kapitein namelijk niet zonnen, maar moesten werken!
Pumps zijn op zo’n schip ook echt niet handig!  En dat was voor sommige ‘ladies’ enkel ‘the hard way’ te leren 😀 (foei, leedvermaak 😉 )
We leerden de haven binnenvaren en aanmeren.
Ik was op tien dagen tijd 4 kilo afgevallen. (Waar ligt die boot, ik ga terug! 😉 )

Ik herinner me nog die ene avond dat de haven vol zat en we er dus niet binnen konden. (Ik vraag me nog steeds af of het helemaal in scène was gezet door de kapitein!)
We zouden voor anker gaan op het Ijselmeer en dan moest er wacht worden gehouden in kleine groepjes om te zien of het schip niet op drift was geraakt.
We kregen een kompas en instructies over herkenningspunten.
We zaten buiten op het dek met het kompas onder een deken fanatiek elke vijf minuten te checken of de lamp van de andere boot nog steeds met het Noordelijke punt van op het kompas overeen kwam, in de kou, onder ons dekentje… onder de mooiste sterrenhemel die ik ooit had gezien.

Het was een memorabele vakantie.
Een ervaring die niet iedereen zal meemaken.

De Johanna Engelina, haar kapitein en de toenmalige scheepshond “Klaas” maken deel uit van mijn prachtige jeugd…
Ik ben de knopen vergeten, weet helemaal niet meer hoe een boot moet aanmeren of hoe ik de zeilen moet strijken.
Maar die prachtige sterrenhemel, het warme deken en de spanning op het dek (stel dat je in slaap valt, er storm komt of het schip op drift raakt?) die staan voor altijd in mijn geheugen gegrift.

De moederdag-droom.

De moederdag-droom.

Schat, blijf jij nog maar even liggen” – En ik draai me nog even om!
Héérlijk om eens voor een keertje niet uit bed te moeten springen, maar gewoon nog even verder te luieren!

Een tijdje later gaat de rolluik op onze slaapkamer omhoog, schijnt de zon naar binnen en ruik ik verse muntthee.
Daar staan dan drie kindjes met een blije snoet en drie knutselwerkjes te glunderen. Manlief staat ernaast met ontbijt op bed.

36683350
Het dienblad is versierd met een prachtige foto-placemat van mijn drie grootste schatten. Op de mok, met geurende thee, herken ik ook dezelfde drie guitige gezichtjes, die naar me lachen.
Een geïmproviseerd vaasje met madeliejes en paardenbloemen doet me denken aan onze vakantie in Toscane van vorige zomer… elke dag ‘vers onkruid’ op de camping-tafel!

IMG_4332-300x200
Alsof hij aan mijn gezicht gezien heeft gezien dat ik herinneringen aan het ophalen ben over onze prachtige vakantie in Italië, komt de oudste met een puzzel afgelopen.
Mama, help je mee aan de puzzel van de scheve toren?” en hij duwt de foto-puzzel van ons gezin in Pisa onder mijn neus.“Oké, maar mag ik eerst even mijn croissantje opeten?”
Na het heerlijke ontbijt op bed en natuurlijk ook het maken van de puzzel, verdwijn ik voor meer dan anderhalf uur in de badkamer voor exclusieve me-time.
In bad lees ik nog even verder in mijn boek uit de boekenkast (want met een e-reader in bad, dat is toch maar niks!). Als het water stilletjes aan wat frisser wordt, steek ik de gepersonliseerde boekenlegger op de bladzijde waar ik gebleven ben en maak me klaar voor de rest van de dag.
Ik ga naar beneden en daar is papa met de kindjes kaartenhuisjes aan het bouwen met het super leuke kaartspel waarop manlief zijn petekindje staat te pronken.
Ik schrijf nog snel wat blog-ideetjes op in mijn persoonlijk notitieboek.

Ik zet me aan de computer, want nu onze voortuin bijna afgewerkt is, wil ik ook eindelijk dat originele naambordje bestellen om bij de voordeur te hangen. Ik snuister tussen de mooiste kiekjes om te kijken welke foto het best past om mensen te verwelkomen…
Na een heerlijke zonnige dag, spelen met de kinderen en me nergens zorgen over te moeten maken, omdat manlief het meeste werk op zich neemt op moederdag, zetten we ons samen in de zetel met een glaasje wijn. De onderzetters gemaakt van onze reis-foto’s blijven wel in de kast, want onze salontafel is toch het einde nabij! Dat heb je met drie kinderen in huis.
Maar ze zijn er alvast voor als er in de toekomst een nieuwe salontafel komt die ik wel graag wil beschermen. 😉
Morgen gaan we op bezoek bij oma en mag elk kindje twee foto-magneten cadeau doen voor haar moederdag, want oma’s zijn natuurlijk ook nog altijd mama!

De moederdagdroom

Een perfecte moederdag is er voor mijn één waar we exclusief samen kunnen zijn als gezin en waarop ik de tijd krijg om een paar dingen te doen die soms door de drukte wat moeilijker zijn: uitslapen en uitgebreid in bad gaan, lezen en wat haken…

12230819_1169291719752384_641548913_n

Foto-cadeautjes vind ik een prachtige manier om leuke herinneringen in je dagelijks leven te verweven, want geef toe, op de pc doen ze hun emotionele waarde niet echt eer aan.
In de bovenstaande ‘droom’ zijn een aantal erg originele foto-cadeautjes terug te vinden die allemaal te bestellen zijn bij webprint.be”
Op hun webshop vind je nog meer originele ideetjes.

(Zou manlief de hint begrijpen? 😉 )

verfspat reclame

Volgen kan  op BloglovinFacebookTwitterInstagram – Pinterest

Papa boekjes: Onze TOP 3 – lievelingsboeken

Papa boekjes: Onze TOP 3 – lievelingsboeken

Papa vertrok maandag voor de vijfde keer in vijf maanden naar China… alwéér en deze keer voor 11 dagen.
We zijn het allemaal zo beu!Helaas moeten we door de zure appel heen bijten!
Gelukkig zijn er dingen genoeg om het gemis te verzachten.
Bij mijn ‘boekenkindjes’ is er ondertussen een top drie ontstaan van boekjes die vaak uit de kast worden gehaald als papa weg is: papa boekjes!
Deze pareltjes wilde ik even met jullie delen, want ze zijn gewoon leuk voor alle kindjes.

Onze top drie van papa boekjes:

Hartjesboekje : Ik hou van mijn papa.
Een klein boekje in de vorm van een hartje, uitgegeven door ‘Ballon Kids’
Een klein meisje verteld wanneer ze van haar papa houdt…
Maar de clue op het einde is dat het meisje eigenlijk altijd van haar papa houdt.
Op het laatste blad zit een spiegeltje en dat vertelt van wie papa houdt!

Het velcro bandje zorgt ervoor dat je het boekje kan vastmaken aan bijvoorbeeld de arm van je kindje, zodat ze in de auto het gevallen boekje zelf terug kunnen ‘opvissen’!
Dat vind ik zeker een pluspunt!

Het boekje kost €5,99

hartjes

Ik vind je lief Papa:
Kleine beer moet nog veel leren!
Maar daarvoor moet hij natuurlijk wel naar papa luisteren en zijn goede raad opvolgen!
Dit is ook een leerzaam boekje.

Dit boek kost €15.70 en er is een variant: ‘Ik vind je lief, Mama.’

Weet je hoeveel ik je mis: verhalen om op te nemen
Dit is een boek waarbij diegene die even weg is (bij ons dus de papa) het verhaal kan opnemen en verzegelen (zodat de kindjes niet per ongeluk de tekst wissen!)
Héél leuk omdat ze ook echt de stem horen van diegene die weg is!
Ik ken het verhaal nog uit mijn hoofd van de vorige keer dat hij weg was!

Dit boek kost €18.99

12814786_10208577267253631_1636761145700589225_n

Ga je graag eens naar het boekenfestijn?  Zeker doen, want twee van de drie boekjes die ik hier opnoem komen van daar en hebben we dus extra voordeling kunnen kopen.
Het hartjesboekje zat in ons kinderboeken abonnement.  (Elke maand komen er vier boekjes aan voor één van de drie kindjes hier in huis, om de beurt!)

papa boekjes

Wil je papa verrassen met een super lief kaartje? Dan kan je snel een print maken van deze ‘google zoekpagina voor de liefste papa’. Hij zal blij verrast zijn!

Zijn er boekjes die volgens jou nog in dit lijstje passen? Kan er een tip van jullie één van deze boekjes van de top verstoten? 

De decadente date: Part 2: Amaluna – Cirque Du Soleil.

De decadente date: Part 2: Amaluna – Cirque Du Soleil.

Straks worden decadente dates nog een gewoonte!

Weten jullie nog een tijdje geleden vertelde ik over een decadente date van mijn man en mij? – een beetje als compensatie voor het feit dat hij in China zat met Valentijnsdag ofzo 😉

Wel gisteren hadden we een tweede decadente date!  Nee, het is zeker niet de bedoeling van dit elke maand een keer te doen!
Ze hebben hier een gezegde: “Dat kan de bruine niet trekken!” (= dat kost veel te veel centjes!).

Waarom dan deze date naar Amaluna?

Cirque du soleil is al héél erg lang een grote droom van mij om te bezoeken.
Zowel manlief als ik hebben een voorliefde voor theater en cultuur.  Voordat we kinderen hadden zaten we echt vaak in zowel grote als kleine theaterzalen te genieten.

Een half jaar geleden was ‘Cirque Du Soleil’ nog eens op TV.  Dat is zo mooi om te zien, maar TV is ook maar TV.  Zoiets moet je ‘beleven,’ zei ik.
En manlief  had de hint begrepen 😀

VIP

Dus hij boekte twee VIP tickets voor Amaluna van Cirque Du Soleil in Amsterdam, tijdens de paasvakantie.
En dat was dus gisteren….

Stork

We koppelde meteen een kraamvisite aan ons reisje naar Amsterdam, want een collega van manlief, die pas voor de tweede keer papa is geworden, woont aan de rand en dan konden we daar meteen even beschuit met muisjes gaan eten!
Van de kersverse ouders kregen we de tip om ‘Stork’ te bezoeken, een visrestaurant aan het IJ.
Ik heb er super lekker gegeten en ik was erg blij met de tip, want dat restaurant hadden we zelf waarschijnlijk helemaal niet gevonden als we op zoek waren gegaan naar een snelle hap in Amsterdam stad.

wp-1460296173750

Fletcher

Na het eten zijn we gaan inchecken in Het Fletcher hotel – mijn man onder het motto :”Ik ga – NO WAY – in een flut hotel slapen!” (Dat moet hij helaas voor zijn werk al vaak genoeg!)
Dat Fletcher hotel is mega-trendy en heeft een Sky bar met “hippe’ muziek! (Niet echt mijn ding dus, het leek me allemaal een beetje te veel op een TV serie 😉 )

wp-1460296164031-300x297Het Fletcher in Amsterdam is helemaal rond.  De cirkel staat er dan ook centraal.  (De bar heet Pi 😉 )
De douche is rond en staat in het midden van de kamer en is van glas (Ja- echt – not kidding! ).

We hadden een taxi gebeld, want te voet was het toch een 45 minuutjes stappen en ik wilde niet verkeerd lopen en dan te laat komen!  Manlief wilde niet zelf rijden, want dan kon er ook een wijntje worden gedronken!
De taxi bracht ons tot recht voor de ingang.

Voordeel van VIP

Ik had nog nooit VIP tickets gehad voor zo’n event.  Maar ook hier zei manlief: “Als we dan gaan, dan wil ik het wel goed doen.”  Dat wil dus zeggen goede plaatsen en meteen een VIP lounge erbij!”
De voordelen van dat VIP pasjes waren wel erg fijn:

* Niet aanschuiven bij de ingang.
* Gratis vestiaire.
* Hapjes à volonté (en neen, het waren geen kaasblokjes, maar vers voor je neus gemaakte tapas)
* Drankjes à volonté (zowel voor de show als tijdens de pauze.)
* Pop-corn bij het betreden van de zaal
* Helemaal aparte toiletwagen voor de VIP (= niet aanschuiven!)
* Dessertjes tijdens de pauze
* Goodie bag met prachtig foto-boek, CD en poster

Amalũna was echt super mooi.
Cirque Du Soleil is echt een complete ervaring.  Ik heb me geen minuut verveeld.
Het verhaal was mooi.  De kostuums en de make-up zo prachtig.  Super mooie muziek.
Prachtige acrobatische oefeningen voor je neus met héél veel ‘ahhh’ en ‘ohhhhh’ geluiden in de zaal.
Grappige intermezzo’s met twee prachtige clowns die verliefd waren.
Het was in één woord: AF!

De taxi bracht ons terug en dan zijn we nog even in de sky-bar iets gaan drinken.
Maar ik was al snel moe van het reizen en de mooie ervaringen, dus zijn we best vroeg gaan slapen.

’s morgens wachtte er nog een héérlijk ontbijtbuffet in het sky restaurant en een rustige terugrit naar onze kindjes, die op logement waren geweest bij de oma en de opa.

wp-1460296202702-169x30012961604_555583207957294_4931415128378832228_n

 

 

 

Vakantie-tips voor Saint Vith van het familieweekend.

Vakantie-tips voor Saint Vith van het familieweekend.

Saint Vith

Ik vertelde al dat we vorig weekend met de hele familie (achttien personen, waarvan drie kleine kinderen en twee senioren) op weekend zijn geweest in de Ardennen.
Vandaag wil ik graag een paar tips delen met jullie.  Als je (in de buurt van) Saint Vith op vakantie gaat voor een paar dagen, kan je er misschien wel inspiratie uithalen:

Groepsvakantiehuis

We huren al vier jaar, telkens op een andere plaats, een vakantiehuis dat niet te ver weg ligt van bij ons (Belgisch Limburg).
Voor de kinderen, maar zeker ook voor mijn ouders die niet zo lang in de auto willen zitten, is dat echt een must.  We gaan ook altijd maar voor een paar dagen.  Een lange reistijd vind ik dan sowieso niet zo’n geweldig idee!
Dit jaar hebben we geslapen in het vakantiehuis “Zum Burgknopf” in Saint Vith.
Deze vakantiewoning kan gehuurd worden voor 10, 20 of 28 personen en is erg goed voorzien met zes douches en vijf toiletten en zelfs twee vaatwasmachines en een erg luxueuze keuken!
De eigenaars waren erg behulpzaam en vriendelijk.  Het was er netjes en proper.
We hebben het er erg gezellig gehad en ik kan het zeker aanraden.

Blauwsteenmijn

Schiefferstollen Recht

We bezochten de blauwsteenmijn in Recht.  We werden er rondgeleid door een gids.
De mijn was erg indrukwekkend, zeker als je weet dat ze de lange gang hebben gemaakt aan 30 cm. per dag!

Grotere mensen zetten best een helm op (die is ter plekke beschikbaar-, ik had er met mijn 1,63 m. niet zoveel last van 😉 )
Een buggy is geen goed idee, maar een draagdoek kan er wel. (Ik vernoem dit even omdat we in Italië een grot hebben bezocht waar de kleine op de buik moest zitten omdat bij het bukken eventueel het hoofdje tegen de wand zou komen, maar dat was hier dus niet het geval!)

 

12809732_10208904057903193_6728044811097365725_n 934125_10208904064783365_7513481817247321375_n

12936661_10208904065223376_3772160695218147093_n 12932688_10208904064383355_1180621968202957097_n

Warre was als vijfjarige erg onder de indruk van alles wat hij zag en ook Inthe heeft flink de hele rondleiding van een uurtje mee gestapt en de oogjes de kost gegeven!
De toegang is 8 euro, maar in groep is het goedkoper.
Kinderen tot 4 jaar mogen gratis binnen.
Er is ook een speciaal gezinstarief.

Lekker eten.

Taverne An den Linden

Traditiegetrouw gaan we ook een keertje uit eten met de hele groep.
We hadden gereserveerd in de kleine taverne ‘An Den Linden’ in Saint Vith.  Met onze groep zat het kleine restaurantje zo goed als vol!
Ze waren er zeer (kind)vriendelijk en het eten kwam ook best snel.
Toch hebben we gemerkt dat ze niet echt gewoon waren van voor grote groepen te koken.
Ze hebben vier keer iets mis gedaan (verkeerde drank, een slecht wijntje – dat wel onmiddellijk vervangen werd -, een gerecht teveel en één verkeerd – dat wel aan het goedkoper tarief van het effectief bestelde gerecht werd aangerekend).
Maar het eten was er wel erg lekker!  
Een nagerecht zou ik er niet meer bestellen, dat stond in schril contrast met de lekkere gerechten op de kaart en het was duidelijk dat daar de focus niet op lag.
Met onze groep hebben we voor 509 euro gegeten. De prijzen variëren van 10 tot 30 euro voor een gerecht.
Een aanrader, maar laat het nagerecht voor wat het is!

Geschiedenis en zo.

Burg Reuland

De Burcht Reuland is gratis te bezoeken en zeker wel de moeite.
Parkeren bij de Burcht is niet mogelijk en we vonden beneden ook niet meteen plaats…
Ouderen of mensen die slecht te been zijn, zet je best boven af en ga dan beneden parkeren.
De toren beklimmen en de trappen afdalen spreekt kinderen zeker tot de verbeelding.
Let wel op dat er niets in de put valt!

 

12417569_10208911659173220_4459292968357583807_n 12931276_10208911646772910_9167461026683841528_n 12932901_10208911600251747_5756421836738327097_n
anekdote:
Tijdens het weekend had de grootmoeder van mijn kindjes flesjes frisdrank bij met een verrassing.  Helaas voor Warre waren het enkel ‘prinsessenverrassingen’.  Hij baalde er enorm van, maar hing uiteindelijk toch zijn ‘prinsessenhangertje’ aan zijn jas.  Toen hij echter bij Burg Reuhland boven de put ging hangen viel zijn ‘prinsesje’ in de put.  (Er lig een rooster over, kindjes kunnen er zeker niet invallen!) Wat vond hij dat erg! (Hij was vooral doodmoe van het grote plezier dat ze de avond ervoor hadden gehad: met drie kindjes op één kamer slapen is groot jolijt, natuurlijk!).  De mannen van het gezelschap probeerden allemaal met stokjes en zo het hangertje op te vissen, maar één verkeerde beweging en het onbenullig ding zou helemaal naar beneden vallen.
Uiteindelijk lukte het mijn broer om met een stokje, een gevonden cable-tie en een ijzertje dat hij omplooide tot haak, om het hangertje onder luid applaus van de  hele groep die erop stond te kijken, terug naar boven te halen, met een overgelukkige Warre tot gevolg.  Mijn broer: de Macgyver in het gezelschap! 😀

Wandelingen. 

Er zijn prachtige wandelingen in de buurt, maar hou wel rekening met steile beklimmingen en afdalingen! 😉

Zijn er nog dingen in de buurt die ik bij een volgende bezoek in de buurt niet zou mogen missen?
Is er een tip die je wil onthouden? 

 

7 tips voor meer stappen op de teller

7 tips voor meer stappen op de teller

meer stappen

Een doel

14 000 per dag, dat is momenteel mijn streefgetalletje.  Als ik ga hardlopen op een werkdag haal ik dat super gemakkelijk.  Er zijn dagen bij dat ik vlot over de 20 000 stappen per dag zit.
Ik heb al een paar keer de vraag gehoord: “Hoe haal je dat dan?”.

Wel het is natuurlijk een complete mentaliteitsverandering die aan het begin staat van het hele getal.
Ik verwijs even naar een blogpost van een paar weken geleden waar ik een aantal tips gaf aan mama’s om meer te bewegen.

Niet te veel in eens willen!  Meer stappen volgen heus wel!

Want één van die tips wil ik hier terug herhalen: BEGIN KLEIN!
Het heeft geen enkele zin om je streefgetal voor het aantal stappen per dag omhoog te zetten als niet eerst elke dag de basis 10 000 met gemak kan halen.
Het zou frustratie kunnen opwekken als je met een te hoog aantal begint en dat werkt natuurlijk demotiverend.
Laat dus je 10 000 in het begin gewoon staan en zet je streefdoel pas hoger als je een aantal weken vlotje dat aantal haalt!

Als je een zittende job hebt of een echte ‘couch potato’ bent die terug wat actiever wil zijn, is misschien zelfs die 10 000 in het begin te veel.
Zet gerust je streefaantal een beetje lager, maar weet wel dat er aangeraden wordt om elke dag 10 000 stappen te zetten als basis voor een gezonde beweging.

Voor mij is die 10 000 op een werkdag echt vlot te halen.  Ik geef les en ik het is dan ook nog een praktijk vak.  Dat wil zeggen dat ik tijdens mijn les bijna de hele tijd aan het rondwandelen ben om bij te staan waar nodig.  Daarbij moeten ook materialen gehaald en opgeborgen worden.  Het begin is dus niet voor iedereen hetzelfde.

Maar hier zijn een paar tips die ik her en der bij elkaar geraapt heb, die voor mij werken.
Test ze uit en wie weet heb je nog wel een leuke aanvulling: ik sta open voor suggesties!

De bekendste tip!

Neem de trap in plaats van lift.
Dat is de tip die je echt overal terug zal vinden bij het behalen van je 10 000 stappen.  Als je ergens de trap kan nemen in plaats van de lift, doe dat dan.
Voor mij persoonlijk was dit geen echte tip, want dat deed ik al.  Maar ik merk wel dat ik trappen nu vlotter en met meer ‘schwung’ neem.

Waarom ik bij het begin van de parking sta?

Parkeer verder.
Zet je auto altijd verders weg.  Doe dit zowel op je werk als bij het winkelen.  Wees dus niet bang om twintig meter verder te moeten stappen.
Ook met kinderen kan dit.  Voor hen is het ook goed om actief te zijn, dus waarom zouden ze niet mee kunnen stappen?
Mijn collega’s weten ondertussen dat mijn auto terug te vinden is helemaal in het begin of helemaal op het einde van de parking.
Als ik naar het (kleine) centrum van ons gehucht ga, parkeer ik in het midden.  Zo kan ik de apotheek, bank, bakker en lokale supermarkt te voet bezoeken.
Ik loop dus vaker op en neer tussen de plaatsen waar ik moet zijn en mijn auto.
Leg wel zeker een paraplu in je auto!  😉

Niet zo goed voor de beurs.

Wandel de hele winkel rond.
Tijdens het boodschappen doen wandel je elke afdeling helemaal af, zodat je overal geweest bent.
Ik ben er nog steeds niet uit of mijn beurs het ermee eens is of dit wel een goede tip is, maar dat is discipline van mezelf, natuurlijk. 🙂

Kies bewust.

Liever te voet.
Kleine boodschappen bij de bakker op de hoek (of in mijn geval op een minuutje of 10 wandelen) doe je te voet.  Dit is er één die voor mij moeilijker is als manlief (weer) in het buitenland zit, want met drie kinderen vergt dat net wat meer organisatie.

Wat kan ook als je niet stilstaat?

Wandel rond als je normaal iets stilstaand doet:
Telefoneren en tanden poetsen doe ik nu al wandelend (bij telefoneren deed ik dat eigenlijk al wel!)
Let op dat je stappenteller niet aan je dominante hand zit bij het tandenpoetsen als je dit doet… Ik geloof dat het ongeveer 112 ‘stappen’ te veel zal weergeven! 😉

Fitness bij je thuis?

Voor de tv.
Als ik nog veel stappen moet doen zet ik het balance board van de WII fit voor de tv en de salontafel aan de kant.
Dit kan natuurlijk ook op een gewone step.
Ik stap dan van het balance board op en af voor bijvoorbeeld een serie tot ik aan mijn stapjes bent.

Hup met de geit!

Ga (hard)lopen
Dat is natuurlijk vanzelfsprekend.  Als je gaat lopen of een extra wandeling maakt ’s avond dan is dat alleen maar goed voor je aantal stappen.

Dit waren mijn zeven werkende tips.

Voor mensen die een zittend beroep hebben of met het openbaar vervoer naar het werk gaan zijn er nog veel meer:
* Stap een halte eerder af en wandel naar je werk.
* Ga een verdieping lager of hoger naar toilet of koffie halen.
* Wandel naar je afspraak als je te vroeg bent.
* Stap naar de bureau van je medewerkers in plaats van ze te e-mailen
* …
Die laatste tips zijn voor mij niet van toepassing, maar ik kan er me wel iets bij voorstellen!

Heb jij extra tips voor meer stappen op de teller?  Ik hoor ze graag.